«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP
‫بعضی آدم‌ها برنده به دنیا میان.
‫تام برِیدی،
‫لبران جیمز،
‫جویی چست‌نات
‫و البته خودِ من.
‫اسم من داستی بوید‌ـه،
‫اما بیشتر مردمِ روی زمین، ‫من رو به اسم هَمِر می‌شناسن.
‫بابام این لقب رو قبل از اینکه حتی ‫اسم واقعیم رو بهم بگه، روم گذاشت.
‫آره، راهش همینه همر. آفرین.
‫اون من رو مثل یه ‫اسب مسابقه‌ی تنیس تربیت کرد.
‫تمرینات هوازی، قدرتی، ‫و بستنِ راکت‌های تنیس با چسب به دستـام.
‫بابای من مثل باباهای دیگه نبود.
‫بهم سواد یاد نداد. ‫بهم یاد داد چطوری ضربه بزنم.
‫داریم می‌رسیم، همر!
‫جواب هم داد. ‫من تک‌تک رکوردهای نوجوانان یو‌اس‌تی‌اِی رو شکستم.
‫بُردهای متوالی، بارها اُسِ میدون شدن، معرفی‌ها. ‫هر چی که فکرش رو بکنی، مال من بود.
‫و طولی نکشید که دنیا بهم توجه کرد.
‫نه دِیـو، من محکم ضربه نمی‌زنم.
‫من محکم‌ترین ضربه‌ها رو می‌زنم.
‫و قبل از اینکه حتی دبیرستان رو تموم کنم،
‫- رویای خودم و بابام رو برآورده کردم. ‫- داستی، این‌طرف!
‫- حرفه‌ای شدم. ‫- همین‌جا! داستی، این‌طرف!
‫و این، دوستای من، ‫داستانِ واقعی و باورنکردنیِ منه.
‫خب، کسی سوالی داره؟
‫آره، اصلاً قراره به اون توپِ تخمی ‫ضربه هم بزنیم؟
‫این کلاس خیلی ریدمانـه.
‫منظورم این بود که کسی سوالی ‫درباره‌ی داستانی که تعریف کردم داره؟
‫داستان خیلی واضح بود، مگه نه؟
‫داستانِ خیلی واضحی بود. ‫راستش من یه سوال دارم، کینگ.
‫دنبالِ همین بودم. ‫پی‌جی، بگو.
‫چرا هنوزم هر بار که این رو می‌شنوم، ‫موهای تنم سیخ می‌شه؟
‫- موهای تن منم سیخ می‌شه. ‫- جدی میگم، به نظرم
‫- تو یکی از بهترین... ‫- اگه این‌قدر خوبی،
‫پس چرا داری واسه بابات کار می‌کنی ‫و به بچه‌های نُه ساله درس میدی؟
‫فکر کنم این فسقلی‌ها باید ‫داستانِ اندی رادیک رو بشنون.
‫- می‌خواید دیگه؟ ‫- وای نه، نه، نه.
‫- لطفاً یه داستان دیگه تعریف نکن. ‫- مسابقاتِ وِیرو بیچ کلاسیک.
‫وای خدای من!
‫سال ۲۰۰۰ بود. من در مقابلِ اندی رادیک.
‫از نظر فنی اون اسم و رسم‌دارتر بود، ‫اما همه اومده بودن که من رو ببینن.
‫دوستت داریم، همر!
‫ما چند بار در سطح آماتور ‫با هم بازی کرده بودیم.
‫و هر بار که میدیدمش، ‫حسابی کونش رو لوله می‌کردم.
‫جور دیگه‌ای نمی‌شه گفتش.
‫کاملاً مطمئنم می‌شه.
‫اما این اولین باری بود که ‫به‌عنوان حرفه‌ای با هم روبرو می‌شدیم.
‫- و داشتم داغونش می‌کردم. ‫- آره.
‫آفرین، همر.
‫این پسرِ منه.
‫همون‌جا بود که آقای اندیِ پلید ‫تصمیم گرفت کثیف بازی کنه.
‫آره، سعی کرد با گرفتن وقت استراحت ‫برای دستشویی، تمرکزم رو بهم بزنه.
‫منم دویدم اونجا که باهاش روبرو بشم.
‫روی یه جای خیس سُر خوردم.
‫- و مچم خُرد شد. ‫- آخ!
‫رادیک!
‫و با این کار، ‫آینده‌ی بسیار درخشانم هم خُرد شد.
‫- چی؟ ‫- مشخصاً اندی رادیکِ کلاهبردار،
‫کف زمین رو با یه جور ماده لیز کرده بوده.
‫و این یعنی تمامِ ‫موفقیت‌های حرفه‌ایِ رادیک،
‫مثل بردنِ یو‌اس اوپن ‫و ازدواج با سوپرمدل بروکلین دِکِر،
‫همه‌شون در واقع مالِ داستی هستن.
‫راستش این ایده‌ی خیلی جالبیـه.
‫- هیچوقت بهش فکر نکرده بودم. فکر کنم... ‫- ببخشید.
‫می‌شه بگید چطوری دستاوردهای اون ‫مالِ شما می‌شه؟
‫آره، منم سختمه ‫این‌ها رو بهم ربط بدم.
‫خب، شاید باید بری ‫کلاسِ آموزشِ ربط دادنِ مسائل.
‫خوب سوزوندیش.
‫به هر‌حال، دیگه با شماها حرفی ندارم. ‫خیلی حوصله‌ام سر رفته.
‫فکر نکنم شماها چیزی یاد بگیرید.
‫پس می‌خواید به چندتا توپ تنیس ضربه بزنید یا چی؟
‫- آره. چه عجب! خدای من! لطفاً. ‫- آره. لطفاً.
‫یه لحظه وایسید.
‫یه کاری هست که باید انجام بدم.
‫- هی! ‫- ببخشید بابتش.
‫- یه کمکی می‌کنی؟ ‫- آره. با کمال میل.
‫اینم توپِ پیکل‌بالِ شما.
‫رفت توی سطل آشغال!
‫اینجا باشگاه تنیسه، خانم.
‫- عوضی! ‫- شنیدم چی گفتی.
‫خوبه، می‌خواستم بشنوی. ‫واسه همین اینقدر بلند گفتمش.
‫خیلی‌خب، خانمِ پیکل‌بال‌باز. ‫بیا جلو ببینم چی بلدی.
‫پیج. یه بازی دارم.
‫تو از بازی خوشت میاد. ‫پیکل‌بال بازی می‌کنی دیگه، نه؟
‫- این ۲۵ سنتی رو می‌بینی؟ ‫- آره.
‫هر جای زمین که می‌خوای بذارش ‫و من فقط یه فرصت دارم که بزنمش.
‫اگه زدمش، تا آخر عمرت ‫اینجا ممنوع‌الورودی.
‫و اگه نزدم، حق عضویتِ یه سالت رو می‌بخشم.
‫اوه، من ممنوع‌الورود می‌شم؟
‫خب مهم نیست، چون من اصلاً اینجا عضو نیستم.
‫فقط اومدم یه جلسه آموزش ببینم.
‫پس بیا این کار رو بکنیم. ‫معامله رو شیرین‌تر می‌کنم.
‫اگه این ضربه رو خطا زدم،
‫این رو هم می‌ذارم روش.
‫داستی نه! بیوک له‌سِیبِر مدل ۱۹۹۹ رو نذار!
‫آره، بیوک لِ‌سِیبِر مدل ۱۹۹۹ خودم رو که ‫زیر ۳۲۰ هزار کیلومتر کار کرده، می‌ذارم روش.
‫الان سر دو راهی گیر کردم.
‫واقعاً دیگه نمی‌خوام باهات حرف بزنم، ‫اما دلم می‌خواد ببینم می‌تونی بزنیش یا نه.
‫چی‌کار کنم؟ باشه.
‫بزن بریم.
‫هر جا؟
‫هر جا که دلت می‌خواد.
‫اونجا رو انتخاب می‌کنم.
‫اوه، زیرکانه‌ست. چسبیده به گوشه.
‫آره!
‫بزن چاک! بزن چاک! بزن چاک!
‫اوه!
‫یا خدا.
‫هیکلِ پیکل‌بالیـت رو از اینجا ببر بیرون.
‫قبل از اینکه بری.
‫لبخند بزن، اخراجی.
‫به درک.
‫پسر.
‫آره!
‫می‌تونی بخونی روی تابلوی ‫اسمم چی نوشته، داستی؟
‫البته که می‌تونم، بابا.
‫نوشته چاک بوید. رئیس عملیات‌های تنیس.
‫پشمام.
‫- به نظر آدمِ خیلی مهمی میاد، نه؟ ‫- آره.
‫از اون آدم‌هایی نیست که بخواد پسرش رو ‫ببینه که مثل شلخته‌ها لباس می‌پوشه، دیر میاد سر کار،
‫- مردم رو از باشگاه اخراج می‌کنه. ‫- درسته.
‫می‌دونی، حقیقت اینه که بحث فقط تو نیستی.
‫کل این باشگاه داره به راهِ بدی میره ‫و من می‌خوام اوضاع رو درست کنم.
‫امشب یه شام ترتیب دادم ‫برای همه‌ی کله‌گنده‌ها و تو هم باید باشی.
‫کله‌گنده‌ها و منم اونجا خواهیم بود.
‫معلومه که میای. آبروم رو هم نمی‌بری.
‫سرِ ساعت میای، یه هدبندِ مسخره نمی‌زنی،
‫و یه همراه هم با خودت میاری ‫تا به این مردم نشون بدی
‫که من یه‌جور بازنده‌ی بی‌آینده بزرگ نکردم.
‫بله قربان.
‫امشب بی‌کاری، رفیق جون؟
‫بذار... بذار در موردش فکر کنم.
‫اون که نه!
‫اون دختری که باهاش بودی رو بیار. ‫همون خوشگله.
‫متاسفانه من و ماریسا... کات کردیم.
‫خب، برو عذرخواهی کن و برش گردون.
‫- قضیه پیچیده‌ست. ‫- برو.
‫باشه. حس می‌کنم کل این مدت رو ‫داشتیم درباره‌ی من حرف می‌زدیم.
‫حال خودت چطوره؟
‫من دیگه میرم. ‫همون کاری که ازم خواستی رو انجام بدم.
‫یالا. ردیفه.
‫خب خب خب.
‫ببین کی برگشته به دست و پام بیفته ‫همون‌طوری که می‌دونستم.
‫- نه، نظرم عوض شد. نمی‌تونم. ‫- صبر کن!
‫- نه، نمی‌تونم این کار رو بکنم، ماریسا. ‫- چرا، می‌تونی.
‫- نه، واقعاً نمی‌تونم. ‫- برگرد.
‫چی می‌خوای؟
‫- یه لطف در حقم بکن. ‫- باشه.
‫ازت می‌خوام فقط برای یک شب ‫تظاهر کنی که دوباره باهمیـم
‫و برای شام به خونه‌ی بابام بیای.
‫خدای من!
‫شما پسرها عاشقِ این ‫بازی‌های کوچیک‌تون هستید، مگه نه؟
‫یه لحظه من بدترین آدمِ دنیام. ‫دیگه نمی‌خوای من رو ببینی.
‫فکر کنم حتی بهم گفتی خیانتکار.
‫اون رو بهت گفتم ماریسا، ‫چون بهم خیانت کردی.
‫داستی؟
‫- چی؟ ‫- فقط یک بار بود.
‫هشت بار بود.
‫آره، ولی با یه نفر بود.
‫با نُه نفر بود!
‫وای خدای من.
‫چیه، نکنه مرد بارانی هستی؟ ‫همه‌چیز رو یادت می‌مونه.
‫ببین ماریسا، ‫می‌شه خواهشاً این لطف رو در حقم بکنی؟
‫- لطفاً. ‫- باشه، قبوله.
‫مرسی.
‫آره، واقعاً درسته.
‫میگم چیزی از اون نویسنده، مالکوم گلَدول، خوندی؟
‫مقاله‌اش درباره‌ی اینکه بیتلز ‫چون تمرین می‌کردن، خوب بودن.
‫باید بگم که بدجوری کف‌برم کرد.
‫نه، من... مدام بهش فکر می‌کنم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره. جدی میگم.
‫- بابا، ببین کی رو آوردم. ‫- ماریسا.
‫امیدوارم دیر نکرده باشیم، چاک.
‫داشتیم سعی می‌کردیم برات یه نوه درست کنیم.
‫خب، در واقع برای یک بار هم که شده، ‫دیر نکردی، ناقلای کثیف.
‫من یه ناقلای کثیفم.
‫- من کلاً عاشقِ حسِ سکس هستم... ‫- آره.
‫...با دوست‌دخترم.
‫اوه.
‫بسیار عالی.
‫- بفرمایید بشینید همگی. ‫- بفرمایید بشینید.
‫- ممنون که ما رو دعوت کردید، قربان. ‫- آره.
‫تنیس.
‫ظرافت.
‫کمالِ زیبایی‌شناختی.
‫اما تنیس فقط یه ورزش نیست.
‫اون یه موجودِ زنده و در حالِ تنفسه،
‫و به محافظتِ ما نیاز داره.
‫یه اپیدمی داره سراسرِ کشورِ ما ‫که زمانی بزرگ بود رو فرا می‌گیره.
‫و اسمش...
‫- ...پیکل‌بالـه. ‫- اَه.
‫- ویروس کرونایِ دنیایِ ورزش. ‫- آره.
‫ما بدترین زمینِ ماونت کِرِست رو ‫به این دلقک‌ها دادیم
‫که کارِ مایع ضدعفونی‌کننده و ماسک رو بکنه.
‫حالا این پیکل‌بال‌بازها زمین‌های بیشتری می‌خوان.
‫دیگه نمی‌تونم رای‌گیری برای توسعه رو ‫بیشتر از این عقب بندازم.
‫اگه هم ببازیم، این سرایت ‫ممکنه هیچوقت متوقف نشه.
‫باشگاه ما یکی از آخرین سنگرهاست.
‫ما وظیفه داریم که تبدیل به واکسن بشیم
‫تا یه روزی بتونیم ‫کلاً صحبت کردن درباره‌ی اون‌ها رو تموم کنیم.
‫حتی اگه تعدادشون هنوز به همون اندازه باشه.
‫- پایان. ‫- خب...
‫- وای. ‫- عالی بود، بابا.
‫استعاره‌ات در کل محتوا پابرجا موند، چاک.
‫اما چاک، ‫اگه این دلقک‌ها تعدادشون کافی باشه،
‫اصلاً چی کار می‌تونیم بکنیم؟
‫بهت میگم گری. می‌تونیم دوئل کنیم.
‫یعنی با اسلحه؟
‫متاسفانه نه.
‫با راکت تنیس.
‫اوه.
‫من یه چیزی توی اساسنامه‌ی باشگاه پیدا کردم.
‫می‌تونیم با یه مسابقه‌ی دوئل، ‫رای‌گیری رو دور بزنیم.
‫هر طرف یه نماینده انتخاب می‌کنه
‫و توی زمین تنیس قضیه رو فیصله میدیم.
‫- خب، این قانونِ جالبیه. ‫- عالیه.
‫خداوندا، اون موقع‌ها... ‫سرِ چی دوئل می‌کردن؟
‫- چیزهایی مثل این، آیین‌نامه‌ها و این‌جور مسائل. ‫- چه جور مسائلی؟
‫مسائل دیگه.
‫اینکه... چی مجازه، چی نیست،
‫کی می‌تونه عضو باشگاه بشه و غیره.
‫قبلاً کی نمی‌تونست عضو بشه؟
‫نمی‌دونم، کریس.
‫باشگاه قدیمیه. ‫ازش لیست ندارم که.
‫این قانون، قانونِ خوبیه. ‫الان داره بهمون کمک می‌کنه.
‫باشه؟ قانونِ خوبیه.
‫- بیخیال شو. ‫- آخه... کی نمی‌تونست...
‫می‌دونم. اما فقط میگم در مورد بابام...
‫- بیاین غذا بخوریم. ‫- ...بیخیال شو. بیاین غذا بخوریم.
‫- خب، بسیار خب. ‫- عالیه.
‫خب، بیاید درباره‌ی استراتژی حرف بزنیم.
‫پیکل‌بال‌بازها اسکیپ رو می‌فرستن برای دوئل.
‫- خدای من. ‫- اون قبلاً
‫یه تنیس‌بازِ فوق‌العاده بود ‫قبل از اینکه بره سمتِ دشمن.
‫خب، ما کی رو مقابلش بفرستیم؟
‫خب، تورنمنت باشگاه همین آخر هفته‌ست. ‫شاید بتونیم یه استعدادیابی کوچیک بذاریم؟
‫آره، هر کسی هم که اون رو ببره، ‫احتمالاً باید نماینده‌ی ما باشه.
‫شوخی می‌کنید دیگه؟
‫خیلی بامزه بود.
‫البته که من انجامش میدم. من بازی می‌کنم.
‫قرار نیست تو باشی.
‫معلومه که قرارِ من باشم. ‫مگه کی دیگه می‌تونه باشه؟
‫هی گری. می‌شه لطفاً به بابام بگی ‫که من بهترین بازیکنِ باشگاه هستم؟
‫راستش، من باید یه سر برم آشپزخونه ‫و به کابلر‌م سر بزنم.
‫- کابلرِت؟ ‫- آره، توش مشروب ریختم واسه همین...
‫بحث شخصی نیست، پسرم. ‫فقط نمی‌تونیم بهت اعتماد کنیم.
‫حتی جین هم این رو می‌دونه.
‫- من؟ ‫- جین، بهش بگو.
‫چی... چی گفتی گری؟
‫اون چیزی نگفت.
‫فکر کنم گری برای اون کابلر ‫به کمک نیاز داره.
‫- اصلاً کجاش جای بحث داره؟ ‫- اومدم، گری.
‫من توی مسابقاتِ حرفه‌ای بودم.
‫دست‌آوردت براش چیه؟
‫چندتا داستان از له شدن زیرِ دستِ ‫بازیکن‌هایی که واقعاً نتیجه گرفتن.
‫پسر، اون کابلرِ لعنتی باید خیلی بزرگ باشه.
‫کمکِ زیاد ضرری نداره.
‫تو یه برنده نیستی.
‫بیا عزیزم. باید یه عملیاتِ احیا انجام بدیم. ‫احیایِ پایِ کابلر.
‫بابا، می‌تونم یه لحظه باهات حرف بزنم؟
‫- من که هیچ کابلری نمی‌بینم. ‫- هیس!
‫این مسخر‌ه‌ست بابا. ‫من بهترین بازیکنم و خودت هم این رو می‌دونی.
‫پس ثابتش کن. تورنمنتِ باشگاه رو ببر.
‫شوخی نکن. از وقتی بچه بودم ‫دیگه توی اون‌ها شرکت نکردم.
‫اونجا فقط یه مشت دندون‌پزشک ‫و این‌جور آدم‌هان.
‫خب، پس باید برات راحت باشه. ‫تورنمنت رو ببر، اونوقت انتخابت می‌کنم.
‫قبول؟
‫آره قبول.
‫حالت چطوره، کینگ؟
‫بهم بی‌احترامی شده.
‫خیلی طول نمی‌کشه.
‫وقتی همر رو عصبانی کنی، ‫همه رو مثل میخ می‌کوبه.
‫داری این پیرمردها رو له می‌کنی، داستی.
‫- لعنتی! ‫- آره، کینگ!
‫لعنت لعنت لعنت.
‫آره. آره.
‫اوه!
‫آره!
‫رسیدیم به امتیازِ نهایی، همگی. ‫کجای زمین می‌خوایدش؟
‫نیل، تو انتخاب کن. خودت خواستی عزیزم. ‫کجا می‌خوای بخوره؟
‫فقط تمومش کن.
‫همینه کثافت‌ها. ‫شاه، شاه باقی می‌مونه.
‫هی نیل، همون‌جا بمون.
‫به نظر خیلی خسته میای. ‫من میام پیشت، باشه؟
‫خیلی ممنونم.
‫این رو داشته باش.
‫مچم!
‫مثل اینکه نتونستی درست از روی تور رد بشی.
‫دوباره به مچت آسیب زدی؟
‫برای دوئل نیل رو می‌برم.
‫ممنون، چاک.
‫اما گفتی اگه ببرم.
‫این رو هم گفتم که نمی‌تونم بهت اعتماد کنم.
‫و تو یه بار دیگه ثابت کردی که حق با منه.
‫بیخیال، مرد.
‫خب، بازیِ خوبی بود، عوضی.
‫خب داستی، رابطه‌ی جنسی داری؟
‫آره، ولی من... ‫بیشتر واسه مچم اومدم.
‫درسته، مچت. به نظر میاد که دوباره ‫یه مصدومیت قدیمیِ استخوانِ ناوی رو تحریک کردی
‫اونـم موقع پریدن از روی تورِ تنیس ‫برای اینکه دوستت، پی‌جی رو تحت‌تاثیر قرار بدی.
‫- درست میگم؟ ‫- توی پرونده‌ام این رو نوشته؟
‫نه، بابات بهم گفته. ‫زیاد باهم حرف می‌زنیم.
‫آره، راستش این اصلاً پرونده‌ی تو نیست.
‫- اما... ‫- بذار یه نگاهی بندازم.
‫فقط باید برگردم به زمین ‫و به بابام نشون بدم که هنوزم می‌تونه روم حساب کنه.
‫- این چطوره؟ باشه. ‫- درد می‌کنه.
‫- نشکسته... ‫- درسته.
‫...اما التهابِ زیادی داره.
‫می‌دونی، یه ورزش هست که ‫خیلی کمتر به مفصل‌هات فشار میاره
‫و می‌تونه کمک کنه تا موقعِ خوب شدن، ‫بدنت رو آماده نگه داری.
‫واقعاً؟ کمکم می‌کنه برگردم به تنیس؟
‫- آره. ‫- چی هست؟
‫- پیکل‌بال. ‫- همین الان می‌تونم با مشت بزنم توی صورتت.
‫باشه. گوش کن. ‫من پارسال شونه‌ام آسیب دید.
‫- دارم بهت میگم اون بازی زندگیم رو نجات داد. ‫- واقعاً؟
‫- چه اتفاقی واسه شونه‌ات افتاد؟ ‫- گازش گرفتن.
‫- حیوون بود؟ ‫- نه، آدم بود.
‫گوش کن، ‫می‌دونم پیکل‌بال یه جوری مسخره‌‌ست،
‫اما این سریع‌ترین راهِ برگشت به تنیس برای توئه.
‫و واقعاً هم خوش می‌گذره.
‫یه بار امتحانش کن. یه بار بازی کن.
‫- ببین خوشت میاد یا نه. ‫- من بازی نمی‌کنم.
‫اما شاید بتونی، یه چیزی برای درد بهم بدی.
‫من از اون‌جور دکترها نیستم، داستی.
‫بهت میگم چی‌کار می‌کنم.
‫برات یه مچ‌بند می‌گیرم و یه چیزی هم ‫برات تجویز می‌کنم، باشه؟
‫- دمت گرم. مرسی. ‫- آره.
‫اما یه لطفی در حقم بکن.
‫با این مدارا کن، باشه؟
‫- ممنون. ‫- باشه. خوبه.
‫فقط هم تنیس نیست که باید بیخیالش بشی.
‫هیچ‌گونه حرکتِ شدیدِ مچ دست نباید داشته باشی.
‫- حله. ‫- باشه؟
‫- مثلاً تکون دادنِ قوطی نوشابه، درسته؟ ‫- حتماً.
‫- یا... گچ زدن به چوب بیلیارد، درسته؟ ‫- درسته.
‫خودت آبِ لیموت رو نگیر. باشه؟
‫داری درباره‌ی جق زدن حرف می‌زنی؟
‫فکر کنم آره. مگه نه؟
‫- فهمیدم. ‫- باشه؟
‫به‌طور متوسط چند بار در هفته انجام میدی؟
‫پس خیلی زیاد. ‫این شاید یه توفیقِ اجباری باشه.
‫باید با زن‌های واقعی بری سر قرار.
‫و توی شرایطِ تو، ‫اصلاً خجالت نداره که بابتش پول بدی.
‫آره، فکر کنم ردیفم.
‫الان یه وب‌سایتی هست به ‫اسم عسل‌چسبناک‌دات‌کام، خب؟
‫توی محله‌ات با آدم‌های مجرد و جذاب ‫آشنات می‌کنه، بدونِ هیچ تعهدی.
‫این به تنیسِ من کمکی می‌کنه؟
‫مچِ دستت فقط یه تعدادِ محدودی ‫می‌تونه این کار رو بکنه.
‫- نمی‌تونم فقط با دستِ چپم انجامش بدم؟ ‫- می‌خوای...
‫واو. با دستِ چپ. جالبه.
‫چون اون‌موقع انگار... ‫انگار یه آدمِ دیگه‌ست.
‫خیله‌خب. فکر کنم دیگه برم. ‫ممنون بابت این.
‫- ممنون. ‫- راستی. به بابات سلامم رو برسون.
‫باشه.
‫- عسل‌چسبناک‌دات‌کام. ‫- شنیدم. خدافظ.
‫این یه جور شوخیـه؟ ‫من نمی‌تونم این رو بپیچم.
‫چرا نه؟
‫واسه پیکل‌بال نسخه نوشتی؟
‫آره، فکر کردم جالب می‌شه.
‫واقعاً که نبردیش داروخونه، بردی؟
‫نه. معلومه که نه. احمق نیستم که.
‫اوه، قضیه‌ی عسل‌چسبناک ‫چطور پیش میره؟
‫چون اگه از کد معرف من استفاده کنی، ‫ده‌تا امتیازِ چسبناک اضافه می‌گیریم.
‫باشه.
‫بریم تو حالت خصوصی.
‫باشه.
‫دورهمیِ پیکل؟
‫اصلاً باحال نیست.
‫ثبت‌نام.
‫کارت درسته.
‫اوه.
‫بزن. می‌گیرمش.
‫وای نه.
‫یه تازه‌وارد.
‫پیکلِ تازه‌نفس.
‫ببین، وقت رو تلف نکن. ‫تحمل ندارم وقتی آدم‌ها دیر میان.
‫اگه می‌خوای بازی کنی، بازی کن. ‫اگه نمی‌خوای بیای، ثبت‌نام نکن.
‫ببین کی تصمیم گرفته بهمون ملحق بشه.
‫هی بچه. فکر کردی کجا داری میری؟
‫تو همون ثبت‌نامیِ جدیدی، درسته؟
‫آره، فقط یه سوءتفاهمِ کوچیک پیش اومده.
‫تو داستین بوید هستی؟
‫آره. خودم... هستم. اما من ثبت‌نام نکردم...
‫تو نفر چهارمِ مایی. بیا این‌جا. ‫بیا رفیق‌های پیکل‌بالی بشیم.
‫ثبت‌نام کردم... اما نه واسه این. ‫فقط یه اشتباه تکنولوژی...
‫مزخرف نگو، بچه.
‫فکر نمی‌کردی قراره با یه مشت پیرزن بازی کنی،
‫واسه همین می‌خوای بپیچونی.
‫اما ما بدون تو حد نصاب نداریم.
‫و من اومدم که عرق بریزم، جنده.
‫پس من با جودی بازی می‌کنم، ‫تو هم با کندیس. بزن بریم.
‫سلام، کندیس منم.
‫اوه.
‫اون یه بیوک له‌سِـیبر مدل ‫۱۹۹۹ بود که باهاش اومدی؟
‫همیشه یکی از اونـا می‌خواستم.
‫بله، خودشه. زیرِ ۳۲۰ هزار کیلومتر هم کار کرده.
‫و ببین، بابت کلِ اون قضیه متاسفم، می‌دونی...
‫تبعید شدنم؟
‫آره، بابتش متاسفم.
‫دیگه بیخیالش شدم. ‫فقط توی زمین از دلم دربیار.
‫- ردیفه. ‫- شماها حاضرید؟
‫یه لحظه بهمون وقت بده.
‫فرض رو بر این می‌ذارم ‫که بار اولته بازی می‌کنی.
‫خب، فکر کنم همه‌چی عالی پیش بره.
‫من قبلاً تنیسور حرفه‌ای بودم، ‫واسه همین نگرانِ پیکل‌بال نیستم.
‫این تنیس نیست.
‫می‌دونم، پیکل‌باله. بدترم هست.
‫باشه، باشه. اون محوطه‌ی آبیِ کمرنگ ‫منطقه‌ی غیرِوالی یا خطِ آشپزخونه‌ست.
‫نمی‌تونی از اون خط رد بشی ‫مگر اینکه کسی ضربه بزنه...
‫باشه. ببین، من درس میدم. ‫درس نمی‌گیرم.
‫آره، درس دادنت رو دیدم. ‫بهتره این رو مرور کنیم.
‫من از باختن متنفرم.
‫اوه، پس یه وجه مشترک داریم. ‫چون منم همین‌طورم.
‫- خیله‌خب. ‫- بدنم داغه. بیاید یه دست بزنیم.
‫- بریم. ‫- بزن بریم.
‫زودباش.
‫می‌دونی که باید از پایین سرویس بزنیم؟
‫چی؟
‫- فقط از پایین. ‫- نه، می‌دونم، تابلوئه دیگه.
‫- باشه. ‫- داشتم دستم رو گرم می‌کردم.
‫فکر کردم می‌دونی.
‫بزن.
‫وای بر من.
‫نوبت سرویسِ شماست. ‫ولی باید از پایین سرویس بزنی.
‫۰-۰-۱.
‫آروم باش، ببرِی. ‫لازم نیست اینقدر محکم بزنی.
‫راستش خانم، مجبورم.
‫اون دَفی داکه؟
‫نه، این یه پُتکه.
‫چون من قدرتمندم.
‫- باشه. ‫- ۱-۰-۱.
‫بگیرش. عالیه.
‫- عالیه. ‫- بنگ!
‫مال منه. مالِ منه!
‫آره!
‫این یکی رو هم مسخره می‌کنید، خانم‌ها؟
‫راستش آره.
‫پات توی آشپزخونه بود.
‫در واقع، کلِ هیکلت توی آشپزخونه بود.
‫امتیاز مالِ اوناست.
‫ما خیلی وقت‌ها یه همچین چیزی میگیم،
‫هی سرآشپز، حالا که اون‌جایی ‫یه خوراکی هم واسه من بیار. یا...
‫حالا که اون‌جایی ظرف‌ها رو هم بشور، جنده.
‫حالا که اون‌جایی ظرف‌ها رو هم بشور،
‫- جنده. ‫- اون‌جا، جنده.
‫- حالا که اون‌جایی ظرف‌ها رو هم بشور. ‫- آره، گِیل بیشتر این رو میگه.
‫یا بعضی وقت‌ها دوست دارم بگم، ‫چاقوی کره کجاست؟
‫چون بعضی وقت‌ها میری توی ‫آشپزخونه و یه تیکه کره برمی‌داری،
‫و یه کلوچه برمی‌داری،
‫و میری روی مبلِ موردعلاقه‌ات می‌شینی ‫تا سریالِ موردعلاقه‌ات رو ببینی،
‫و پایین رو نگاه می‌کنی و می‌بینی فقط ‫یه کلوچه و یه تیکه کره داری، و...
‫باشه، فهمیدم. بسه. بسه دیگه.
‫جنده، برو سرِاغ اون ظرف‌ها.
‫- اینقدر بهم نگو جنده. ‫- جنده، برو سرِاغ اون ظرف‌ها.
‫- فقط وارد اون آشپزخونه‌ی وامونده نشو. ‫- باشه!
‫- تور! ‫- بیخیال!
‫لازم نیست اینقدر محکم بزنی.
‫بخورش!
‫داری پیشرفت می‌کنی، داستی!
‫این حالیش نمی‌شه؟
‫مزخرفه.
‫اون تور رو سوراخ می‌کنی!
‫بگیرش، بگیرش.
‫بگیرش، بگیرش، بگیرش.
‫خیلی دور رفت. چه ضربه‌ای!
‫ضربه معرکه‌ای بود.
‫نظرت چیه مرد؟ هوم‌ران زدی!
‫داخل بود. داخل بود.
‫اون بیرون بود!
‫بیرون نبود. داخل بود!
‫خورد به خط! داخل بود!
‫مگه کوری؟ کاملاً مشخص بود داخله!
‫ولی بیرون بود.
‫من این زن رو می‌کشم!
‫- یالا، سرویس بزن. ‫- یه لحظه صبرکن.
‫- چیه؟ من خوبم. ‫- فیتیله رو بکش پایین. دو ثانیه صبرکن.
‫- خودت فیتیله رو بکش پایین. ‫- این‌جوری بهتر بازی می‌کنی.
‫آره!
‫بخورش، ضعیفه!
‫اینقدر محکم نزن. ‫بس کن، این امتیازِ نهاییـه.
‫نه، می‌دونم می‌دونم. حواسم هست حواسم هست.
‫- به این امتیاز نیاز داریم. ‫- همه‌چی درست می‌شه.
‫- باورم نمی‌شه این اتفاق داره می‌افته. ‫- امتیازِ نهایی.
‫این شوکه‌کننده‌ست.
‫من خیلی از اینا بهترم.
‫بگیرش.
‫عالیه.
‫- دارمش. ‫- برو عقب!
‫دینک!
‫- یس! یس! ‫- الان بهم گفتی دینک، گِیل؟
‫الان بهم گفتی دینک؟
‫اگه کسی این‌جا دینک باشه، ‫خود لعنتیت هستی، گِیل!
‫بازی تمومه، عزیزم!
‫قیافه‌ات داد می‌زنه که یه دینکی. ‫من دینک نیستم!
‫- داستی. ‫- چیه؟ بهم گفت دینک!
‫درسته. ‫اسمِ اون ضربه‌ی کوفتی دینکـه.
‫- می‌دونم! بهم گفت دینک و من... ‫- به تو نمی‌گفت دینک!
‫- همین الان بهم گفت دینک! ‫- داشت در مورد اون ضربه حرف می‌زد!
‫می‌دونم، چون اسمِ ضربه دینکه. ‫منم داشتم همین رو می‌گفتم!
‫آروم باش!
‫- همه فکر می‌کنن حالت بد شده! ‫- تو آروم باش.
‫- آروم باش! داری مثل یه بازنده‌ی بدبخت رفتار می‌کنی! ‫- هیچکس فکر نمی‌کنه حال من بد شده.
‫- کسی فکر می‌کنه حالم بد شده؟ ‫- داری مثل یه بازنده‌ی بدبخت رفتار می‌کنی!
‫- همه... ‫- همه‌شون دارن میگن نه!
‫حالم از این بازیِ احمقانه بهم می‌خوره!
‫ما که رفتیم!
‫- هی بچه! ‫- چیه؟
‫دوباره بازی کنیم؟
‫آره، از این فرصت استقبال می‌کنم.
‫ناهار رو بازنده می‌خره!
‫ممنون.
‫پسر، وقتی امروز صبح بیدار شدم،
‫اصلاً فکرش رو نمی‌کردم که قراره ‫توسطِ هری استایلز به تاکو مهمون بشم.
‫- هری استایلز. ‫- نمی‌دونم.
‫فکر کنم تیپش بیشتر شبیه شالامی باشه.
‫خیلی‌ها این رو بهت میگن؟
‫بهم میگن تیموتی شالامی؟
‫نه، حتی یه بار هم در طولِ عمرم نشنیدم.
‫شماها چطور همدیگه رو می‌شناسید؟ ‫این چه اکیپِ دوستی‌ایه؟
‫خب، من قبلاً دستیارِ شخصیِ گِیل بودم.
‫اون یه وکیلِ کله‌گنده بود، ‫تا قبل از اون اتفاق.
‫آره، اون یه سوءتفاهم بود.
‫زد تو گوشِ یه پلیس.
‫اون موقع نمی‌دونستم پلیسه.
‫لباس فرم تنش بود.
‫تو اصلاً طرفِ کی هستی؟
‫طرفِ پلیسه، توی دادگاه هم همین رو گفتم.
‫تو هم با اونـا کار می‌کنی؟
‫من تازه‌واردم. فقط یه دوستِ پیکل‌بالی.
‫این یکی از ۱۰ هزارتا سرگرمی‌ایه
‫که بعد از طلاقش و وقتی خل شد، رفته سراغش.
‫- من خل نشدم! نه. ‫- چرا، شدی. آره، شدی.
‫من مراحلِ کلاسیکِ جدایی رو تجربه کردم
‫که هر زنی یه زمانی تجربه‌اش می‌کنه.
‫اون یه مارِ گنده و چاق خرید.
‫یه مارِ گنده و چاق خریدی؟
‫گفتم شاید بتونم یکی از اون آدم‌هایی باشم
‫که توی سوپرمارکت ‫با یه مار دورِ گردنشون می‌بینید.
‫چطور پیش رفت برات؟
‫خوب نبود. اصلاً خوب نبود.
‫آره، مطمئنم.
‫- چی؟ ‫- خیلی‌خب.
‫می‌دونید چیه؟ این واقعاً عجیب بود،،
‫- ولی... باحال بود. بهم خوش گذشت. ‫- باحال بود.
‫دمتون گرم بابت بازی، ولی من باید جیم بشم.
‫- مخلصیم. ‫- هی. صبرکن.
‫راستش می‌تونی من رو تا خونه برسونی؟
‫دوستات نمی‌تونن؟
‫من که نه، من پیاده اومدم.
‫من با اسکوترم اومدم.
‫تا دمِ بیوک مسابقه میدیم.
‫باشه.
‫ولی باید دوباره این کار رو بکنیم.
‫منظورم اینه که تو ببازی و واسه‌مون تاکو بخری.
‫قیافه رو باش!
‫ممنون!
‫هی، باید دوباره بازی کنی.
‫می‌تونی یه پیکل‌بال‌بازِ عالی بشی.
‫یه پیکل‌بال‌بازِ عالی؟ بیخیال.
‫چرا؟ فقط چون اسمش افتضاحه، ‫و یکم اُمُلی به نظر می‌رسه،
‫و اکثرِ آدم‌های اون‌جا هیکل‌شون خوب نیست ‫و تا حالا هیچ ورزشی نکردن؟
‫آره، دقیقاً به همین دلایل.
‫ولی واسه همینه که می‌تونیم ‫توش پادشاهی کنیم، داستی.
‫می‌تونه یه حمومِ خونِ واقعی باشه.
‫فقط به دردِ من نمی‌خوره. ‫واسه من زیادی مسخره‌ست.
‫باشه، فهمیدم.
‫وای.
‫باورم نمی‌شه با یه همچین ماشینی شرط‌بندی کردی.
‫- باشه. باشه. ‫- عجب تیکه‌ایه.
‫- فندک داره... ‫- باشه.
‫- ...نوارخوره، اهرمِ دستیِ تنظیمِ صندلی. ‫- آره.
‫اوه!
‫وای!
‫همین‌جاست.
‫همین‌جا؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫به‌هرحال، ممنون که رسوندیم.
‫هی، گوشیت رو بده بهم.
‫واسه چی؟
‫بده دیگه.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫حالا شماره‌ام رو داری ‫واسه وقتی که نظرت عوض شد
‫و خواستی بیای باهام پیکل‌بال بازی کنی.
‫- بازم ممنون. ‫- حله.
‫یادت باشه داستی، ما می‌تونیم پادشاهی کنیم.
‫حمومِ خون!
‫چرا باید ۴۵ دقیقه رانندگی می‌کردیم ‫تا برسیم به یه فروشگاهِ لوازم ورزشی؟
‫همه‌ی اینا رو توی فروشگاهِ باشگاه هم دارن.
‫خب، این‌جا تنوعش بیشتره.
‫تازه، حس می‌کنم به اندازه‌ی کافی باهم وقت نمی‌گذرونیم.
‫آره، منم داشتم به همین فکر می‌کردم.
‫ایناهاش.
‫این رو باش. پیکل‌بال.
‫خیلی احمقانه‌ست.
‫پسر، تصور کن یکی از اینا رو می‌خریدم
‫فقط واسه ایستگاه کردنِ فروشنده.
‫حتی نمی‌دونم کجاش باید بخندم.
‫- این رو تصور کن. ‫- آره.
‫- منم، ولی در واقع دارم می‌خرم... ‫- آره.
‫خوبه پس، دارنش.
‫خب، همین راکتِ این‌جا، ‫ولی با یه قیافه‌ی کاملاً جدی.
‫باشه، تازه گرفتم چی شد.
‫یه جور کمدیِ سبکِ متفاوته...
‫- آره. بری اون‌جا... ‫- ...مثلِ اندی کافمن.
‫اما من واقعاً می‌خرمش و می‌برمش خونه.
‫پس، دقیقاً یه ثانیه بهم وقت بده ‫که ببینم کدومش از همه خنده‌دارتره.
‫- آره آره. باشه. ‫- اندیـه. اندی!
‫خیلی خنده‌دار می‌شه. پس من با کلِ...
‫داستی، نگاه کن.
‫رادیکِ کسکش.
‫اندی!
‫- سلام اندی. ‫- چطوری؟ از دیدنت خوشحالم.
‫می‌دونی به عنوان شوخی باید چی کار کنیم؟
‫باید از این‌جا سینه‌خیز بریم ‫و از درِ پشتی جیم شیم.
‫وقتِ شوخی تموم شده، داستی.
‫- نگاش کن، چه‌قدر مغرورانه رفتار می‌کنه. ‫- آره.
‫- باید بریم حالش رو بگیریم، پسر. ‫- دوست دارم.
‫می‌دونی که دوست دارم، ولی اینقدر ‫سرِ شوخیِ مسخره‌ات وقت تلف کردیم،
‫که دیگه زمان نداریم. باید برگردیم سرِ کار.
‫باید بری! تو این‌جا داری ‫کمدیِ چریکیِ ساختارشکن اجرا می‌کنی.
‫اون‌وقت اون، حقیر شده و داره ‫یه کتابِ الکی رو مثلِ بازنده‌ها امضا می‌کنه.
‫اون یه کتابِ الکی نیست، کتابِ خودشه. ‫خودش نوشتتش. اون...
‫- ولی باید کتابِ تو می‌بود، داستی. ‫- موافقم.
‫اینـا داستان‌های توئه. ‫تو مسابقاتِ اپن رو بردی.
‫نفس بکش. جوگیر نشو. ‫نشو... پی‌جی، می‌دونم که تو...
‫- هوی رادیک! ‫- نه!
‫اندی! سلام داداش.
‫داستی. داستی بوید. پُتک.
‫- آره رفیق. پسرِ چاک. آره. ‫- آره، پسرِ چاک.
‫- آره، از دیدنت خوشحالم داداش. ‫- خوشحالم می‌بینمت. خیلی وقته ندیدمت.
‫حالِ بابات چطوره؟ ‫هنوز... توی همون باشگاهه؟
‫راستش هر دو هنوز توی باشگاه هستیم.
‫- واسش کار می‌کنی؟ ‫- نه، باهاش کار می‌کنم.
‫یه جورایی با هم اون‌جا رو می‌گردونیم.
‫چرا روی لباست نوشته، مربیِ تنیسِ نونهالان؟
‫این اصلاً شبیه به التماس واسه بخشش نبود، اندی.
‫- تند نرو. ‫- می‌خوای دوباره امتحان کنی؟
‫این... این چی داره میگه؟
‫داره در مورد مسابقاتِ کلاسیکِ ویرو بیچِ ‫سالِ ۲۰۰۰ حرف می‌زنه.
‫این جاکش کارت رو تموم کرده بود.
‫سال ۲۰۰۰، من اون سال بردم، ‫حالا جاکش کیه؟
‫- اون جاکشه! ‫- من جاکش نیستم.
‫ببخشید، من... بدجوری گیج شدم.
‫چطوری کفِ زمین رو لیز کردی؟ ‫گریس؟ روغن؟
‫یا یه گزینه‌ی سومِ... شرورانه‌تر؟
‫من خیلی گیج شدم.
‫فقط... دوستم یکم جوگیر شده.
‫تو خیلی دروغگویی.
‫با اون زبونِ دروغگوت ‫بروکلین دِکِر رو می‌بوسی؟
‫آره والا. اون عاشقشه. ولی من دروغ نمیگم.
‫- به‌هرحال پسر، خوشحال شدم دیدمت. ‫- تو هم همین‌طور، اندی.
‫- به بابات سلام برسون. باشه. ‫- حتماً. از دیدنت خوشحال شدم مرد.
‫- تبریک بابت کتابت. آره. ‫- سلامت باشی، ممنون.
‫داستی، فهمیدم که تو با من کاملاً صادق نبودی.
‫رادیک حتی از اون چیزی که گفتی هم عوضی‌تره.
‫آره.
‫آره. ممنون پیج
‫- اون داره کاملاً دروغ میگه. ‫- آره.
‫خیلی کلافه‌کننده‌ست، نه؟
‫بدجوری رو مخه.
‫موافقم.
‫« همر در برابر اندی - تماشا نکنید! »
‫دو بازیکنِ جوان و آینده‌دار رو داریم.
‫بوید با سرویس‌های قدرتمندش ‫توی رده‌ی نونهالان پادشاهی کرده،
‫اما آیا می‌تونه اون رو این‌جا ‫توی سطحِ حرفه‌ای هم پیاده کنه؟
‫وای، قطعاً توی این امتیاز نتونست،
‫اما رادیک شاید فقط توی زمان‌بندی ‫شانس آورده باشه.
‫خب، فکر کنم اصلاً هم شانس نیاورده بود.
‫به نظر می‌رسه رادیک ‫تنیسورِ خیلی بهتری باشه.
‫این‌جاست که داشتنِ پدر به عنوانِ مربی ‫باید خیلی سخت باشه.
‫لحظاتی مثلِ اینه که باعث می‌شه خوشحال باشم ‫بدونِ پدر بزرگ شدم.
‫نه.
‫- نه، نه، نه. ‫- ادامه بده.
‫به نظر می‌رسه بوید داره ‫از زمین فرار می‌کنه؟
‫ممکنه یه جور مشکلِ پزشکی باشه،
‫یا شاید بعد از اون‌همه هیاهو، ‫فشارِ بازی واسش خیلی زیاده.
‫دیدنِ همچین صحنه‌ای ‫توی اولین بازیِ رسمی سخته.
‫« اون زمین نورافکن هم داره؟ »
‫خیلی‌خب، امتیازِ نهایی.
‫آره.
‫می‌گیرمت.
‫اوه!
‫هنوزم دود از کُنده بلند می‌شه! آره!
‫بردنِ اون امتیاز با یه دینک راحت‌تر بود، می‌دونی؟
‫عمراً همچین اتفاقی بیفته. نه.
‫خب، این به وضوح بهترین بازی‌ای بود
‫که دیدم جلوی یه زن که ۳۰ سال ازت ‫بزرگتره انجام دادی.
‫آره، راحت.
‫- آره! آره! ‫- خیلی به خودت افتخار می‌کنی.
‫این اواخر زیاد طعمِ بُرد رو نچشیده بودم.
‫- غم‌انگیزه. ‫- حسِ خوبی داره.
‫نه می‌دونم. منم همین‌طور.
‫- هر جا بشه بُرد، باید بُرد. سلامتی. ‫- آره. ایول.
‫خدایا.
‫یازده‌تا تماسِ بی‌پاسخ از طرفِ شوهر سابقم.
‫یازده‌تا؟
‫نپرس. نمی‌خوام در موردش حرف بزنم.
‫درک می‌کنم.
‫یه مراسمی هست ‫که ما هر سال باهم می‌رفتیم،
‫حالا زنگ زده که ازم بپرسه ‫می‌تونه دوست‌دختر جدیدش رو هم بیاره یا نه.
‫عجب جنده‌ای.
‫نه، دختره اتفاقاً آدم خیلی خوبیه.
‫- واقعاً؟ خب، چه عالی. ‫- از اون هیکلِ پنجاه ساله‌اش خیلی متنفرم.
‫راستش رو بخوای، نمی‌دونم ‫با تعریف کردنِ این قصه دنبالِ چی می‌گردی.
‫- می‌دونم گیج‌کننده‌ست. ‫- آره.
‫خب، مسئله این‌جاست.
‫وقتی ازش جدا شدم، ‫فکر می‌کردم قراره برنده
‫- این طلاق باشم. ‫- حتماً.
‫اما حالا داره دوست‌دخترش رو همه‌جا می‌چرخونه، ‫و من هنوز تنهام.
‫- و خب طبیعتاً نمی‌تونم... ‫- و این آدم رو می‌سوزونه.
‫...با این وضع اون‌جا آفتابی بشم.
‫- پس نمی‌خوای بری. ‫- نه.
‫- خیلی بده. ‫- آره.
‫- اصلاً چرا ازش جدا شدی؟ ‫- چون عینِ بچه‌ها بود.
‫هیچ هدفی توی زندگی نداشت.
‫زیاد دوست و رفیق نداشت، ‫در واقع فقط یه رفیقِ عجیب‌وغریب داشت،
‫که به هر چی اون می‌گفت ‫فقط می‌گفت، چشم چشم چشم.
‫یه جورایی پاچه‌خوار بود.
‫همیشه هم از این قصه‌های خسته‌کننده ‫درباره‌ی دورانِ اوجش تعریف می‌کرد.
‫آه، به نظر اون‌قدرها هم بد نمیاد.
‫حقیقت اینه که،
‫من با همه‌ی این‌ها کنار می‌اومدم، ‫اگه فقط یک بار به‌خاطرِ من خودش رو نشون می‌داد.
‫هی!
‫شما دوتا می‌خواید کلِ شب زمین رو قبضه کنید و فک بزنید،
‫یا می‌خواید یه دست پیکل‌بال بازی کنید؟
‫پایه‌ایم!
‫- تو مشکلی نداری؟ ‫- نه.
‫- باهم هم‌تیمی می‌شیم. ‫- آره.
‫- بزن بریم. ‫- ولی اینـا اصلاً چی هستن؟
‫آره!
‫من با این دوتا نمی‌تونم. ‫واقعاً یه ثانیه دیگه هم نمی‌تونم تحملشون کنم.
‫- گوش کن. از اون مدل‌هایی‌ان که ناله می‌کنن. ‫- چی؟
‫- نه بابا؟ ‫- من قبلاً با آدم‌هایی مثلِ اینا بازی کردم،
‫و تنها راهِ بردن ازشون اینه که ‫صدای ناله‌مون از اونا بلندتر باشه.
‫یا اینکه با بهتر بازی کردن ببریم‌شون.
‫نه، اون‌جوری فایده نداره. ‫باید طبقِ روشِ من پیش بریم.
‫با من ناله کن، داستی.
‫هرچی هم تحریک‌کننده‌تر باشه، بهتره.
‫هر چقدر دلتون می‌خواد نقشه بکشید، ‫ولی فایده‌ای نداره.
‫آره، همه واسه خودشون نقشه دارن ‫تا وقتی که یه مشت بخوره تو دهنشـون.
‫- بیاید فقط بازی کنیم. ‫- باشه.
‫- خیلی خب. بریم بازی. ‫- باشه.
‫به هر قیمتی، مگه نه؟
‫آره.
‫خدای من.
‫باشه.
‫وای بابا جون!
‫خدای من!
‫آره!
‫این چطوره؟ ‫هر وقت داد زدم تعویض، فقط جات رو عوض کن.
‫خب، لازم نبود اینقدر تعویض کنیم
‫‌اگه این هیکلِ مفلوکت انقدر خاله‌بازی درنمی‌آورد.
‫- بی‌خیال. ‫- قبول کن حال داد!
‫کندیس، معرکه بود!
‫- مگه نه؟ ‫- تازه بردیم!
‫- بردیم! ‫- تو بردی!
‫- جفتمون بُردیم.
‫هی، فکر می‌کنم بهتره ‫توی اون مراسم شرکت کنی.
‫- چی؟ ‫- همون مراسمی که با شوهر سابقت می‌رفتی
‫و داشتی درباره‌اش می‌گفتی، ‫همونی که دوست‌دخترِ جدیدشم هست.
‫باید بری.
‫- نه. ‫- مگه چیه؟
‫یه مراسمِ خیریه‌ست ‫توی یه بارِ موسیقیِ کانتری که عاشقشم.
‫بیخیالش شو. ‫موسیقیِ کانتری خیلی مزخرفه.
‫کندیس!
‫خیلی معذرت می‌خوام. ‫نمی‌دونم یهو چی شد.
‫- من... ‫- بهت میگم چی شد.
‫- زدی توی صورتم! ‫- می‌دونم. نمی‌دونم چرا این کار رو کردم.
‫خب، چون گفتم موسیقیِ کانتری خیلی مزخرفه.
‫الان داره چه اتفاقی می‌افته؟
‫یه چیزی گفتی که باعثِ ناراحتیِم شد
‫چون این موضوع برای من خیلی حساسه.
‫- واقعاً؟ ‫- بله! یه مسئله‌ی جدیه.
‫طرفدارهای موسیقیِ کانتری ‫که خارج از جنوب زندگی می‌کنن،
‫خیلی با این موضوع مشکل دارن.
‫اون‌ها با پیش‌داوری‌های زیادی ‫مثلِ کارِ تو مواجه می‌شن،
‫و این یه معضلِ جدیه.
‫این عجیب‌ترین چیزیه که تو کلِ عمرم شنیدم.
‫هی، گوشیت رو بده.
‫همین الان گوشیت رو بده.
‫با گوشیـم چی کار داری؟
‫دارم یه پلی‌لیست برات می‌ذارم ‫که عاشقش می‌شی.
‫- اسمش چیه؟ ‫- اسمش کلاسیک‌های دخترِ گاوچرونه.
‫باشه، قرار نیست به کلاسیک‌های ‫دخترِ گاوچرون گوش بدم... خواهش می‌کنم.
‫- به نظرم گوش میدی. شک ندارم. ‫- نه، من...
‫چی؟
‫- باید یه رازی رو بهت بگم. ‫- چی؟
‫یه سوال ازت دارم. ‫اصلاً مخم نمی‌کشه.
‫اینـا خواهر برادرن یا باهم دوستن؟
‫- نمی‌تونم سر در بیارم. ‫- مگه نه؟
‫- چون خواهر برادرها این‌جوری رفتار نمی‌کنن. ‫- داره دیوونه‌ام می‌کنه.
‫- فکر کنم برم ازشون بپرسم. مجبورم. ‫- نه، نمی‌تونی. نکن.
‫- دیگه خوابم نمی‌بره اگه... ‫- من واقعاً خجالت می‌کشم.
‫- ببخشید! ‫- نه!
‫شما باهمید یا خواهر برادرید؟
‫- ما شریک هستیم. ‫- شریک.
‫بدتر شد. بیا بریم.
‫پیکل‌بال آینده‌ی این باشگاهه، چاک.
‫و من به‌عنوانِ رئیسِ خودخوانده‌ی ‫کمیته‌ی پیکل‌بالِ این باشگاه،
‫مسئولیت دارم که برای تاریخِ رای‌گیریِ ‫توسعه‌ی باشگاه بهت فشار بیارم.
‫ما به زمین‌های بیشتری نیاز داریم، چاک.
‫این تنها مشغله‌ی ذهنیِ من نیست، اسکیپ.
‫می‌دونی، ما تامین‌کننده لیوان‌های کاغذیِ کوچیکِ
‫ایستگاهِ آب رو از دست دادیم؟
‫واقعاً متاسفم. نمی‌دونستم.
‫چون نپرسیدی.
‫کاری از دستم برمیاد برای لیوان‌ها؟
‫فکر کنم تا الان به اندازه‌ی کافی کار کردی. ‫آب می‌خوری و لیوان رو مچاله می‌کنی، اسکیپ.
‫همه‌مون دیدیم. ‫تو یه بچه‌خوکِ اسراف‌کاری.
‫خب... این بچه‌خوک ‫معمولاً از خونه با خودش بطری میاره.
‫معمولاً، ولی نه همیشه.
‫گوش کن. ‫رای‌گیریِ توسعه رو همین جمعه برگزار می‌کنم.
‫اوه. واقعاً ممنونم.
‫و روی بحثِ اسراف هم کار می‌کنم.
‫می‌خورم و دوباره استفاده می‌کنم.
‫دیگه مچاله نمی‌کنم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫تَق.
‫کار درستی نیست.
‫اون لاشی چی می‌خواست؟ ‫لیوان‌های کوچیکِ بیشتر؟
‫یه خوکِ به تمام معناست.
‫هی، فقط خ‌واستم بهت بگم که ‫مچم حسابی خوب شده، بابا.
‫آره، دکتر رو دیدم. ‫گفت تا مسابقاتِ بزرگِ پیشِ‌ رو
‫کاملاً خوب می‌شم.
‫لازم نیست. نیل بازیکنِ ماست.
‫درسته، به‌خاطرِ مچم بود، ولی ‫منظورم اینه که الان حالم خوبه
‫و دارم تمرین می‌کنم محضِ احتیاط ‫اگه بخوای... بهترین بازیکن رو داشته باشی.
‫- بازیکنی که واقعاً بُرده. ‫- من بازیکنی که برده رو نمی‌خوام.
‫من بازیکنی رو می‌خوام که قراره ببره.
‫چاک! آوردمش! هی.
‫فقط می‌خواستم بهت نشون بدم ‫که امروز آوردمش.
‫این مثلِ چسب‌زخم زدن ‫روی جای گلوله‌ست، اسکیپ.
‫عجب احمقِ به تمام معنایی.
‫انگار فکر می‌کنه یه چسب‌زخم ‫می‌تونه جلوی یه گلوله‌ی لعنتی رو بگیره
‫که رد نشه، دقیقاً همون‌طور که گفتی.
‫چون این دقیقاً مصداقِ ‫چسب‌زخم روی جای گلوله‌ست.
‫خب، من دیگه جیم می‌شم.
‫درباره‌ی وضعیتِ مچم خبرت می‌کنم، بابا.
‫لازم نیست.
‫فکر کنم ذهنم داره باهام بازی می‌کنه.
‫گفتی دوستت دارم؟
‫دارم باهات شوخی می‌کنم، خل‌وچل.
‫مگر اینکه واقعاً گفته باشی؟
‫« پلی‌لیست رو گوش می‌کنی؟ »
‫« نه. قرار نیست گوش کنم. »
‫« باشه باشه، دست از سرت برمی‌دارم. »
‫آره!
‫دیدیش، داستی؟
‫باورنکردنی بود.
‫« الان چی؟ الان بهش گوش میدی؟ »
‫« هنوزم نه. »
‫آره! آره!
‫« باشه... ولی بعداً گوش میدی. »
‫داری با گوشیت چی کار می‌کنی؟ ‫داری از من فیلم می‌گیری؟
‫اون یکی رو توی اسنپ‌چت آپلود کن.
‫♪ هشت ساله‌ بودم ♪
‫♪ با چندتا چوبِ ماهی‌گیری، ‫کنارِ رودخونه نشسته بودم ♪
‫♪ قلاب‌ها توی آب، چشمم به شناورها ♪
‫♪ تماشای غروبِ خورشیدِ سرخ ♪
‫♪ مامان از روی ایوان داد می‌زد شام داغه ♪
‫♪ همگی بیاید بخورید ♪
‫♪ ما داد زدیم پنج دقیقه دیگه ♪
‫♪ زمان می‌گذره، ساعت متوقف نمی‌شه ♪
‫♪ ای کاش چند قطره دیگه داشتم، ‫از اون روزهای خوب ♪
‫♪ اون دورانِ خوش ♪
‫- ♪ اما اونا همین‌طوری می‌گذرن ♪ ‫- ♪ اما اونا همین‌طوری می‌گذرن ♪
‫♪ درست مثلِ اینکه هیچ‌چیز نیستن ♪
‫- ♪ ای کاش یه دکمه‌ی توقف داشتم ♪ ‫- ♪ یه دکمه‌ی توقف داشتم ♪
‫- ♪ لحظه‌هایی مثلِ اون ♪ ‫- ♪ لحظه‌هایی مثلِ این ♪
‫- ♪ خدا می‌دونه که می‌زدمش ♪ ‫- ♪ خدا می‌دونه که می‌زدمش ♪
‫♪ و به خودم پنج دقیقه زمانِ بیشتر می‌دادم ♪
‫توقعِ زیادی نیست.
‫♪ هجده ساله شدم، کلاهم رو تحویل دادم ♪
‫♪ تا خطِ پنجاه متری پیاده رفتم ♪
‫- ♪ فقط من و مربی، بعد از اینکه ♪ ‫- ♪ بعد از همه‌ی... ♪
‫« آهنگه یه قصه‌ای رو تعریف می‌کنه! »
‫♪ فینال رو ده به نُه باختیم ♪
‫آخ، درباره‌ی مربیه.
‫♪ دفعه‌ی بعد که بیام این‌جا ‫باید بلیت بخرم ♪
‫« بهترین آهنگ‌ها همینجوریـن. »
‫- ♪ نمی‌تونی پنج دقیقه دیگه بهم وقت بدی؟ ♪ ‫- ♪ پنج دقیقه دیگه ♪
‫از همه‌تون ممنونم ‫که امروز بعدازظهر تشریف آوردید.
‫تریبون در اختیارِ شماست، بچه‌خوک.
‫همون‌طور که همه‌تون می‌دونید،
‫ما فقط دوتا زمین برای بازیِ پیکل‌بال می‌خوایم.
‫پس من هم حرفم رو مثلِ خودم ‫کوتاه و مفید تموم می‌کنم.
‫به‌هرحال، زمینِ فعلیِ پیکل‌بال ‫که توش بازی می‌کنیم،
‫زمینِ شماره ۱۶، اصلاً قابل‌قبول نیست.
‫فنسِ جنوب شرقی خیلی نزدیکه،
‫گوشه‌ی خطِ انتهایی تاب برداشته و ترک خورده،
‫و همه پیکل‌بال‌بازهای من باهام هم‌عقیده‌ان...
‫...که اون فواره‌ای که نشتی داره
‫یه گودالِ خیلی لیز نزدیکِ تیرکِ تور درست کرده.
‫- باشه. تموم شد؟ ‫- فقط چندتا موردِ دیگه.
‫یه سری دیوارنویسی روی خونه‌ام انجام شده.
‫نوشته برو بمیر، آلتِ پیکل‌بالی.
‫- آلتِ پیکل‌بالی. ‫- آلتِ پیکل‌بالی.
‫♪ پ، کی می‌خواد پیکل‌بال بازی کنه؟ ♪
‫♪ ی، یعنی من می‌خوام پیکل‌بال بازی کنم ♪
‫♪ م، می‌بینمت روی زمینِ پیکل‌بال ♪
‫♪ ب، با شورتِ ورزشیِ جدیدم که خیلی باحاله ♪
‫این روزها چه کسانی پیکل‌بال بازی می‌کنن؟
‫جیمی فاکس، برنده‌ی اسکار.
‫تِی‌تِی.
‫تنیس همون ورزشی بود که لایل و اریک منندز
‫توی همون روزی که پدر و مادرشون ‫رو کُشتند، بازی می‌کردن.
‫ما به این زمین‌های پیکل‌بال نیاز داریم
‫تا دیگه هیچوقت شاهدِ امثالِ ‫لایل و اریک منندز نباشیم.
‫- باشه. تموم شد؟ ‫- آره.
‫نکاتِ جالبی بود، اسکیپ.
‫می‌شه فقط بریم سراغِ رای‌گیری؟
‫در واقع، نیازی به رای‌گیری نیست.
‫می‌دونیم که تعدادِ شما بیشتره، ‫ولی فرقی نمی‌کنه.
‫- صبرکن، صبرکن. چاک، تو قول دادی. ‫- گری داره بخشی از
‫اساسنامه‌ی اولیه‌ی باشگاه رو پخش می‌کنه.
‫قانون قانونه، اسکیپ.
‫و با همین رویکرد، ‫من درخواستِ یک چالش میدم، یه مسابقه دوئل.
‫پس چرا گذاشتی من ‫یه ارائه‌ی ۹۰ دقیقه‌ای آماده کنم؟
‫دو هفته روی این کار کردم.
‫خب، فکر کنم یادم رفت بهش اشاره کنم.
‫- ای وای. ‫- یه چیزی مثلِ همون‌طوری که یادت میره
‫هر روز با خودت بطریِ آب بیاری، درسته اسکیپ؟
‫حالا، هر دو طرف باید یه نماینده انتخاب کنن.
‫تیمِ تنیس، نیل رو معرفی می‌کنه.
‫یا هر کسِ دیگه. ‫مجبور نیستیم همین الان انتخاب کنیم.
‫ولی می‌تونیم، چون می‌دونیم ‫کی رو قراره انتخاب کنیم.
‫می‌دونم، ولی لازم نیست چون ‫بهبودیِ من خیلی سریع‌تر از برنامه پیش رفته.
‫اما تصمیم گرفته شده، پس این حرفت بی‌ربطه.
‫می‌دونم، اما حس می‌کنم الان...
‫ختمِ جلسه رو اعلام می‌کنم.
‫ممنون از همگی.
‫فوق‌العاده بود.
‫نه. اصلاً برام مهم نیست.
‫- قوی بود. ‫- الهام‌بخش بود.
‫عجب ضربه چکشی زدی، چاک.
‫اون صدای چکش کلِ وجودم رو لرزوند.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- سلام. چطور پیش رفت؟ ‫- جلسه رو میگی؟
‫خیلی خوب پیش رفت.
‫واقعاً واقعاً عالی بود.
‫خوبه. از شنیدنش خوشحالم.
‫آره.
‫در ضمن، بابام دوباره من رو تحقیر کرد.
‫آره، این دفعه جلوی کلِ باشگاه بود.
‫اوه، خدای من. واقعاً متاسفم. خیلی بد شد.
‫هی، بحث درباره من بسه.
‫پایه‌ای بریم یکم پیکل‌بالِ شبانه بازی کنیم؟
‫امشب؟ نه. نه.
‫فقط... خیلی خسته‌ام.
‫می‌خواستم خونه بمونم و یه فیلمی چیزی ببینم.
‫منطقیه. منم خیلی خسته‌ام.
‫منم می‌خواستم خونه بمونم و فیلم ببینم.
‫چه فیلمی می‌خوای ببینی؟
‫خب، نمی‌دونم.
‫امشب فیلمِ فارغ‌التحصیل رو از ‫شبکه‌ی تی‌سی‌ام پخش می‌کنن.
‫گفتی فارغ‌التحصیل؟
‫آره.
‫تازه تریلرش رو دیدم.
‫تریلرِ فارغ‌التحصیل رو دیدی؟
‫خیلی خوب بود.
‫احتمالاً منم همون رو می‌دیدم، ‫ولی من تی‌سی‌ام ندارم.
‫داستی، اگه دوست داری بیای ‫و باهم ببینیمش، قدمت روی چشمه.
‫هرچند که خیلی دیره.
‫خیلی‌خب. منم کلی کار دارم.
‫سرم این‌جا خیلی شلوغه، ‫ولی تو دوستِ خوبی هستی.
‫به نظر تنها میای. همین الان میام.
‫خدای من.
‫خب، بابات مثلاً گفت همه طبل بزنن ‫و بعدش گفت هر کسی به‌جز پسرم؟
‫نمی‌خوام درباره‌اش حرف بزنم.
‫- واسه همین این‌جام. ‫- باشه.
‫حالا که این‌جایی، ‫می‌تونم نظرت رو درباره یه چیزی بپرسم؟
‫آره. چی شده؟
‫به توصیه‌ات عمل کردم، ‫و دارم به اون بارِ کانتری میرم.
‫اینکه خیلی عالیه.
‫می‌دونم، ولی، ‫واقعاً می‌خوام نظرِ یه مَرد رو درباره تیپم بدونم،
‫چون می‌خوام وقتی میچ من رو می‌بینه ‫از حسودی بترکه.
‫خیلی‌خب، بیار ببینیم.
‫- باشه! باشه. ‫- هیجان دارم.
‫ممنونم. ممنونم.
‫الان می‌پوشمش.
‫آره. خونه‌ات خیلی باحاله.
‫خیلی ممنون.
‫کلی خرت‌وپرت داری.
‫- پس سفالگری هم می‌کنی؟ ‫- آره.
‫اینم یکی دیگه از سرگرمی‌هامه.
‫اون یه ظرفِ کلوچه‌ست.
‫- این ظرفِ کلوچه‌ست؟ ‫- آره.
‫به‌خاطرِ این تو رفتگی‌های عجیبش ‫به‌سختی کلوچه توش جا می‌شه.
‫می‌دونم، ولی اگه بخوای زیاد نخوری، ‫کمک‌کننده‌ست.
‫- پس ظرفِ کلوچه رژیمیـه. ‫- آره!
‫خیلی خوبه، کندیس.
‫اصلاً از قبل برنامه‌ریزی نشده بودن. ‫همین‌طوری درست‌شون کردم.
‫معلومه.
‫اگه اینقدر ازش خوشت اومده، ‫می‌تونی ببریش خونه.
‫ممنون، ولی من از این‌ها زیاد دارم.
‫تو سرگرمیِ خاصی داری، داستی؟
‫آم...
‫هوم.
‫آره، فکر کنم فقط تنیس.
‫اون که بیشتر یه ورزشه، ولی...
‫معلومه که واقعاً عاشقشی.
‫وقتی بچه بودم خیلی عاشقش بودم.
‫یا حداقل عاشقِ این بودم ‫که اون‌همه وقت رو با بابام بگذرونم.
‫آره، خوب بود. واقعاً بهم باور داشت.
‫حسِ خیلی خاصی بود.
‫انگار همه‌ی زندگیش رو گذاشته ‫بود پای من، و بعدش...
‫بعدش من گند زدم.
‫به نظرِ من اونم به همون اندازه گند زده.
‫هی کندیس؟
‫- بله؟ ‫- این تویی توی لباسِ عروس؟
‫نه، عکسِ یه زنِ مشابهِ دیگه ‫رو توی روزِ عروسیش نگه داشتم.
‫پشمام.
‫نظرت چیه؟
‫اه...
‫اوه اوه.
‫به نظرم فوق‌العاده شدی.
‫خوبه پس.
‫- داشتی نگرانم می‌کردی. ‫- نه.
‫ببین توی کمدم چی پیدا کردم.
‫اگه دنبالِ یه کلاهِ گاوچرونی می‌گشتی، مالِ تو.
‫قبلاً مالِ میچ بود.
‫- چطور شدم؟ ‫- فکر کنم بهت میاد.
‫- ببین. ‫- واقعاً؟
‫- آره. ‫- خیلی خب.
‫- ما رو ببین. ‫- بامزه شدیم.
‫آره، یه جورایی شدیم، مگه نه؟
‫- فیلم داره شروع می‌شه. ‫- آره. بریم ببینیم.
‫خانم رابینسون، شما می‌خواید من رو اغوا کنید.
‫این فیلمِ معرکه‌ایه.
‫- می‌دونم. ‫- باید یه کلاسیک باشه.
‫- هست دیگه. ‫- هست؟
‫- اوهوم. ‫- خب، حقشـه.
‫- یکم آشفته به نظر میای. ‫- نه بابا، نه. فقط...
‫فقط یکم نگرانِ آینده‌ام هستم.
‫خب، به نظرِ من اون پسره که دماغش اونجوریه، ‫بتونه آینده شغلیِ خوبی داشته باشه.
‫داستی، اون داستین هافمنـه.
‫الان ۸۰ سالشـه.
‫خیلی خوب مونده.
«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP
‫روی اون پل اشتباهی میره. ‫من دقیقاً روی همون پل بودم.
‫هنوز می‌تونی...
‫این یه سوتیِ ضایعه. نمی‌تونی...
‫خیلی‌خب. هی.
‫بذار جات رو گرم و نرم کنم.
‫با من کار داشتی، رئیس؟
‫می‌تونم باهات صادق باشم؟
‫امیدوارم که باشی.
‫ببین پی‌جِی،
‫من یه مشکل خیلی گیج‌کننده دارم
‫توی کتابی که...
‫دارم می‌نویسمش.
‫تعجبی نداره. نیروی ذهنیش رو داری.
‫- اسمش چیه؟ ‫- اسمِ کتاب؟
‫آره.
‫تیغه‌ی خاموش.
‫- قشنگه. حتماً می‌خونمش. ‫- آره.
‫یه یادآور می‌ذارم که پیش‌خریدش کنم. ‫بگو می‌شنوم.
‫قهرمانِ اصلی، پوزیمبوس، عضوِ یه قبیله‌ست
‫که همیشه عضوش بوده.
‫بعد شروع می‌کنه به گشت‌و‌گذار ‫با اون یکی قبیله
‫که همیشه فکر می‌کرده دشمنشـونن.
‫این همه غافلگیریِ داستانی؟
‫واقعاً حس می‌کنم همین الان تویِ کتابم.
‫نبضم رو بگیر، داره تند می‌زنه.
‫یه جورایی داره زندگیِ ‫دوگانه‌ای رو پیش می‌بره، می‌دونی؟
‫مثلاً، واقعاً دلش می‌خواد ‫با این قبیله‌یِ جدید بپره
‫چون خیلی ازشون خوشش میاد، اما از یه طرف ‫یه جورایی خجالت می‌کشه باهاشون دیده بشه.
‫- آره. ‫- می‌دونی،
‫یه شخصیتی هست که قهرمانِ اصلی ‫کم‌کم بهش حس پیدا می‌کنه،
‫و اون دختره خیلی از خودش بزرگتره.
‫بابا دست‌خوش.
‫پس پی‌جِی، ‫اگه داشتی کتابِ تیغِ خاموش رو می‌خوندی
‫و پوزیمبوس قبیله‌اش رو عوض می‌کرد
‫چون مثلاً عاشقِ یه، بذار بگیم یه اژدها می‌شد
‫که ۳۰ سال از خودش بزرگتر بود،
‫نظرت نسبت به پوزیمبوس عوض می‌شد؟
‫هرگز کسی رو بابتِ عتیقه‌بازی ملامت نمی‌کنم.
‫من نویسنده نیستم، ‫اما اگه این دنیایِ غنی‌ای که خلق کردی رو بردارم
‫و با زندگیِ خسته‌کننده خودم مقایسه‌اش کنم...
‫- لطفاً. ‫- ...بر اساسِ تجربیاتِ مشابهِ خودم،
‫اگه همین الان با پوزیمبوس بودم، ‫بهش می‌گفتم با تمامِ قدرت بتازه.
‫این‌طوریاست؟ تجربیاتِ مشابه؟
‫داری بهم میگی که با یه زنِ ‫بزرگتر از خودت بودی، ناقلا؟
‫- ای کلک. ‫- یه جورایی.
‫می‌دونی شیء‌گرا چیه؟
‫نه، ولی مشتاقم که بفهمم.
‫کسیه که کششِ فیزیکی ‫و عاطفی به اشیاء داره
‫تا آدم‌ها.
‫دارم درباره‌یِ ساختمون‌ها، ‫پل‌ها و وسایلِ نقلیه حرف می‌زنم.
‫من شخصاً عاشقِ کشتیِ یو‌اس‌اس آلاباما هستم.
‫خیلی‌خب، راستش،
‫- لازم نیست این‌ها رو بهم بگی... ‫- نه، می‌خوام بگم.
‫اون سالِ ۱۹۳۹ ساخته شد، ‫در سالِ ۴۷ از رده خارج شد،
‫و سالِ ۱۹۸۶ هم به‌عنوانِ ‫یه اثرِ تاریخی ثبت شد.
‫پس بله، من با یه زنِ مُسن‌تر از خودم بودم،
‫و با هیچ‌چیزِ دیگه‌ای ‫تویِ دنیا عوضش نمی‌کنم.
‫این رو به پوزیمبوس بگو.
‫چی بهش بگم؟ اینکه تو... ‫با یه کشتیِ جنگیِ بازنشسته سکس داشتی؟
‫- دقیقاً. ‫- اصلاً چطوری باهاش سکس کردی؟
‫اون یه کشتیه. ‫نه واژن داره و نه حتی باسن.
‫هی! از اون استخرِ لعنتی بیاین بیرون.
‫وسطِ روزه. شما این‌جا کار می‌کنید.
‫- الان داریم کار می‌کنیم. ‫- بیاین بیرون.
‫از اون طرف.
‫اوه!
‫- کندیس، اومدی! ‫- آره.
‫- اومدم. ‫- بله.
‫چون کاملاً حق دارم که بیام. ‫میچ صاحبِ این‌جا نیست.
‫البته. درک می‌کنم عزیزم.
‫فقط از دیدنت خوشحالم، همین.
‫- بیا بغلم. ‫- اوه.
‫آخی. چقدر زیبا شدی.
‫تف توش.
‫خب، خوش بگذره.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- کندی، اومدی پس.
‫مطمئن نبودم که می‌بینیمت.
‫اومدم. دارید می‌بینیدم.
‫و محضِ یادآوری، ‫شما صاحبِ این‌جا نیستید.
‫باشه، حتماً.
‫- اِم، بیِ من رو که یادته، آره؟ ‫- البته.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫کی ممکنه بیِ معروف رو از یاد ببره؟
‫بذار حدس بزنم. حالا هم قراره ‫یه حرفِ قشنگ بهم بزنی.
‫خب، من واقعاً از تیپت خوشم میاد.
‫بفرما. شروع شد.
‫گوش کنید، ‫چطوره من برم چندتا نوشیدنی بگیرم،
‫شما دوتا هم کمی با هم گپ بزنید؟
‫آره؟ باشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫حالت خوبه؟
‫کمی عصبی به نظر می‌رسی.
‫نه. من عصبی نیستم.
‫- کاملاً آرومم. ‫- باشه.
‫- آره، خوبه که این رو می‌شنوم.
‫- آره، خوبه. ‫- چه خبر از زندگیت؟
‫مار گرفتم.
‫اسمش میچـه.
‫خیلی‌خب، بفرمایید آبجو.
‫- آره عزیزم. بفرما. سلامتی. ‫- خب، باشه. به سلامتیِ ماره. آره.
‫- صبرکن. به سلامتیِ ماره؟ ‫- به سلامتیِ ماره. می‌دونی که، فقط یه ماره.
‫نگرانش نباش.
‫- باشه. ‫- تو... حالت خوبه؟
‫کندیس، عزیزم. حالت روبه‌راهه؟
‫- باشه. من... ‫- کمی رنگت پریده.
‫- فکر نکنم... ‫- چطوره فقط سعی کنی بشینی؟
‫آره آره. بشین. ‫بشین، باشه؟
‫باهام حرف بزن. می‌تونم کمکت کنم.
‫من بعد از اینکه از مدلینگ بازنشسته شدم، ‫پرستارِ بخشِ اورژانس بودم.
‫البته که بودی.
‫این کار یه اشتباهِ بزرگ بود.
‫سلام عرض شد.
‫داستی.
‫این‌جا چی کار می‌کنی؟
‫حاضر شدم.
‫خودشه؟
‫بریم که داشته باشیم، مگه نه؟
‫- میچ! همون میچ؟ ‫- ایشون کی باشن؟
‫سلام، حالتون چطوره؟ من آدمِ جدیدِ زندگیشم.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫- شما؟ خوشبختم بی. ‫- سلام، من بی هستم. بله.
‫خیلی معذرت می‌خوام که دیر کردم.
‫حس می‌کنم واقعاً آدمِ بی‌ملاحظه‌ای هستم.
‫اما ادغامِ بانک‌هاست دیگه، مگه نه؟
‫زمانِ خودشون رو می‌طلبن، درسته؟
‫آره. فکر کنم همین‌طوره.
‫خیلی هیجان‌زده‌ام که بالاخره ‫شما دوتا باهم آشنا شدید.
‫آره، آره، آره. ‫منم همین‌طور. آره، اون...
‫واقعاً... واقعاً معذرت می‌خوام قربان.
‫فقط حواسم پرتِ این جیگرِ باورنکردنی شد.
‫نگاش کن.
‫امشب واقعاً زیبا شدی عزیزم.
‫تو هم زیبا شدی عزیزم.
‫عزیزم.
‫کلاهِ من سرِته؟
‫خب، این روزها خیلی از چیزهات مال منه، رفیق.
‫هی، نظرت چیه یکم برقصیم؟
‫- ببخشید. باید برقصیم. باید برقصیم. ‫- باید برقصیم.
‫اون‌جا می‌بینیمتون.
‫بیا دیگه.
‫چطور بود؟
‫- خوب عمل کردیم. ‫- خوب بودیم.
‫منظورش از چیزهات چیه؟
‫♪ اون یه دخترِ تگزاسیه ‫که تویِ تنسی بزرگ شده ♪
‫♪ میوه دور از درختش نمی‌افته ♪
‫♪ با دوست‌هام مثلِ خانواده‌اش رفتار می‌کنه ♪
‫♪ و من با این موضوع مشکلی ندارم ♪
‫♪ خودش می‌تونه درِ آبجوش رو باز کنه ♪
‫♪ ساعت‌ها به آینه خیره نمی‌مونه ♪
‫♪ با یه شلوارِ جین و کلاهِ ‫بیسبال هم می‌تونه دل ببره ♪
‫♪ دارم از پختنِ پایِ سیب ‫با مامانت حرف می‌زنم ♪
‫♪ و خوردنِ نوشیدنیِ ‫غیرمجاز بعد از نیمه‌شب ♪
‫♪ جوری که دلت بخواد تو جاده‌یِ خاکی ‫آروم برونی و بذاری اون رانندگی کنه ♪
‫♪ شرط می‌بندم آرزوت بود ‫یه دخترِ گاوچران داشتی ♪
‫♪ از اون‌هایی که افاده‌ای نیستن ♪
‫♪ از اون‌هایی که تویِ یه شبِ ‫خلوت از رقصیدن نمی‌ترسن ♪
‫♪ و با همه‌یِ دوست‌هات خوش می‌گذرونن ♪
‫♪ می‌تونم مثلِ غروبِ آفتاب دنبالش بدوم ♪
‫♪ با اون لباسِ سفیدش دورِ خودش بچرخونمش ♪
‫♪ و ببرمش به یه زمینِ ۴۰ هکتاری ♪
‫♪ بذارم جایِ موردِ علاقه‌اش رو انتخاب کنه ♪
‫♪ خدا رو شکر می‌کنم که یه دخترِ گاوچرون دارم ♪
‫اوه.
‫خیلی ممنونم. ‫ممنون. ممنون.
‫داستی، خیلی ممنون که امشب اومدی.
‫شوخی می‌کنی؟
‫- ممنون از خودت! ‫- از من؟
‫- چرا؟ ‫- بابتِ همه‌چیز.
‫من تویِ وضعیتِ خیلی بدی ‫از زندگیم بودم کندیس.
‫باورم به یه مشت مزخرفات بود.
‫الان حس می‌کنم...
‫نمی‌دونم، حسِ بهتری دارم. ‫انگار می‌دونم چی می‌خوام.
‫واقعاً؟
‫- آره. ‫- چی؟
‫تو رو.
‫- چی؟ ‫- بیا ببینم.
‫داستی، نه.
‫- نه. ‫- نگرانی.
‫درباره مسئله سن نگرانی و درکت می‌کنم.
‫- نه داستی، تمومش کن. ‫- منم نگران بودم.
‫- بحثِ سن و سال نیست. نیست. ‫- ولی حدس بزن چی شد؟ باهاش کنار اومدم.
‫- تو از من بزرگتری! فدایِ سرت. ‫- من کششِ فیزیکی بهت ندارم.
‫صدات رو نشنیدم. ‫فکر کنم داشتی زیرِ لب زمزمه می‌کردی.
‫دقیقاً الان چی گفتی؟
‫گفتم من هیچ جذابیتِ فیزیکی‌ای تویِ تو نمی‌بینم.
‫فکر می‌کردم باهم هم‌عقیده‌ایم.
‫نمی‌خواستم الکی امیدوارت کنم.
‫- متاسفم. ‫- نه بابا. تو اصلاً من رو امیدوار نکردی.
‫فقط من رو تویِ یه لحظه حساسِ زندگیم به خونت آوردی
‫و یه فیلم به اسمِ ‫فارغ‌التحصیل بهم نشون دادی...
‫- چی؟ من تو رو نیاوردم خونم. ‫- ...درباره‌یِ یه پسرِ کوچولو با یه دماغِ بزرگ...
‫- تو بهم زنگ زدی. ‫- ...که یه زنِ مُسن‌تر مخش رو می‌زنه.
‫خدایِ من.
‫تو به من زنگ زدی. عملاً خودت رو دعوت کردی.
‫- باشه. اون لیستِ آهنگی که ساختی چی؟ ‫- چیه مگه؟
‫هر آهنگش از قبلی تحریک‌کننده‌تر بود.
‫- تحریک‌کننده؟ ‫- بوسه‌هایِ روستایی.
‫- خدایِ من! ‫- عشقِ رودیو.
‫فقط آهنگ‌هایِ معروفِ سبکِ کانتریه.
‫رقصِ مربعی، سوراخِ دایره‌ای. ‫اون سوراخِ دایره‌ای چیه دیگه؟
‫اون یکی رو احتمالاً ‫نباید می‌ذاشتم تویِ لیست.
‫باشه، اصلاً همه اون‌ها رو فراموش کن.
‫فرض کنیم همه‌یِ اون‌ها بی‌منظور بوده.
‫من اون‌جا بوسیدمت و تو هم من رو بوسیدی.
‫- آره. ‫- خودت هم این رو می‌دونی.
‫پس برام توضیحش بده.
‫داشتیم جلویِ میچ نقش بازی می‌کردیم.
‫و آره، شاید کمی تویِ نقش فرو رفته بودم.
‫اما متاسفم.
‫و... وای خدا.
‫لعنتی، من فقط یه هم‌تیمی ‫برایِ پیکل‌بال می‌خواستم.
‫باشه.
‫و چیزی خیلی بهتر از اون گیرم اومد.
‫یه دوستِ خیلی خیلی خوب پیدا کردم ‫که واقعاً هم دوستش دارم.
‫- آره. ‫- و دلم می‌خواد همین‌طوری بمونه.
‫نیاز نیست.
‫مرسی.
‫داستی، صبرکن. این‌جوری نکن.
‫نه، من واقعاً به یه دوست‌دخترِ معمولی ‫برایِ پیکل‌بال نیاز ندارم.
‫- من معمولی نیستم. ‫- من کلی دوست دارم.
‫دوست پیدا کردن برایِ آدمی مثلِ من ‫هیچوقت مسئله‌ای نبوده.
‫اطرافم پر از دوسته. ‫پی‌جِی همه‌اش بهم پیام میده.
‫یا...
‫گیل مدام بهم زنگ می‌زنه.
‫- گیل؟ گیلِ من؟ ‫- گیلِ تو نه. یه گیلِ دیگه.
‫نکته اینجاست که آدم‌هایِ زیادی دور‌و‌برم هستن.
‫حالا اگه اجازه بدی، ‫امشب یه قرارِ خیلی سکسی دارم.
‫نباید براش دیر برسم.
‫داستی...
‫هی.
‫قوی باش، برادر.
‫حتی گاوچرون‌ها هم توی منطقه دوستی گیر می‌افتن.
‫- باشه. ‫- آره.
‫♪ من حالم خوب نیست ♪
‫♪ به زور دارم سر می‌کنم ♪
‫♪ دارم حسابِ... ♪
‫خدایِ من.
‫« سریع برس خونه. واجبه »
‫از تیپِ جدیدت خوشم میاد.
‫- واقعاً؟ ‫- معلومه.
‫جسورانه‌ست.
‫خب، مچِ دستت در چه حاله، رفیق؟
‫خوبه.
‫فکر کنم تقریباً خوب شده. ‫فکر کنم به‌زودی بتونم آتل رو باز کنم.
‫از شنیدنش خوشحالم.
‫بهت نیاز داریم که در اوج باشی، هَمِر.
‫- منظورت از ما کیه؟ ‫- باشگاه.
‫وقتی تویِ دوئل بازی کنی.
‫خب... جدی میگی؟ پس نیل چی؟
‫بیخیال پسرم. خودت هم گفتی.
‫بقیه‌یِ آدم‌هایِ باشگاه ‫فقط دندون‌پزشک و این‌جور چیزها هستن.
‫اون‌ها تعهدی که ما مردهایِ بوید ‫به برتری داریم رو ندارن.
‫- درسته. ‫- تویِ خونِته.
‫پس، هستی؟
‫- آره بابا. هستم. ‫- آره؟
‫- بریم انجامش بدیم. هَمِر برگشته. ‫- خب، بسیار عالی.
‫- ناامیدت نمی‌کنم. ‫- خب، امیدوارم همین‌طور باشه.
‫- اوه، قراره تار‌و‌مارشون کنیم. ‫- آره، مَرد.
‫چون این موضوع خیلی فراتر از فقط پیکل‌باله.
‫- تو هم این رو می‌بینی، نه؟ ‫- آره. می‌بینمش.
‫هرچی که میگی. درباره باشگاهه...
‫نه، درباره‌یِ زوالِ خودِ بشریته.
‫- زوالِ خودِ بشریت. ‫- مطمئنم این حرف به نظرت اغراق‌آمیز میاد.
‫- نه به نظرِ من. ‫- اما تنیس به صبر نیاز داره.
‫- آره، صبر. ‫- فداکاری.
‫- انضباط.
‫انضباط، قطعاً.
‫آدم‌هایی بودن که بهم گفتن می‌تونی ‫یاد بگیری چطور پیکل‌بال بازی کنی
‫در کمتر از یک ساعت،
‫انگار که این چیزِ خوبیه.
‫اما این‌جوری نیست که چیزی ‫بسازی که موندگار باشه.
‫میراثِ من یه لیوانِ کاغذیِ کوچیک نیست.
‫اجازه نمیدم سر کشیده بشه و مچاله بشه.
‫من دارم چیزی می‌سازم که دوام بیاره، ‫مثلِ یه فلاسکِ استیل یا یه قمقمه.
‫درکش می‌کنی؟
‫بله قربان. شما یه قمقمه هستی.
‫من قمقمه نیستم. دارم یه چیزِ قوی می‌سازم.
‫به هر حال، ببین.
‫مشتاقم دوباره بازی کردنت رو ببینم.
‫ممنون بابا.
‫راستش، داشتم دورانِ ‫خیلی گیج‌کننده‌ای رو می‌گذروندم
‫و این دقیقاً همون چیزی بود که بهش...
‫خیلی دیره پسرم.
‫قطعاً.
‫تو برگشتی، هَمِر.
‫آره، خیلی‌خب. همه‌چیز عالی به نظر می‌رسه.
‫می‌تونی آتل رو باز کنی و دوباره ‫با دستت کارهایِ سنگین انجام بدی.
‫- و تنیس بازی کنم، درسته؟ ‫- آره، فکر کنم.
‫پس... درباره‌یِ اون وب‌سایتی ‫که دفعه‌یِ پیش بهش اشاره کردم...
‫- تمومش کن. ‫- من ازش استفاده نمی‌کنم.
‫به زور یادمه چیزی ازش گفته باشی.
‫خب، به زور یادته چون چیز خاصی نگفتم.
‫فقط اسمش عسل‌چسبناکه، ‫که هر کسی ممکنه بدونه.
‫زن‌هاش فوق‌العاده‌ان و یه سیستمِ معرفیِ عالی دارن،
‫که ظاهراً تو با استفاده ازش راحت نبودی.
‫و راستی، منم ازش استفاده نکردم.
‫حتی نمی‌دونم چرا اصلاً گفتمش.
‫- پس بیا دیگه درباره‌اش حرف نزنیم. ‫- من که اصلاً چیزی نگفتم. درسته؟
‫- تمومه. ‫- خوبه خوبه.
‫هی، بابتِ مچِ دستم خیلی ممنون.
‫آره، حتماً. غمی نیست. ‫هی. پیکل‌بال چطور پیش رفت؟
‫- عالی. ‫- آره؟
‫آره، واقعاً عالی. پدرم باهام راه اومد. ‫قراره تویِ دوئل بازی کنم.
‫آره آره.
‫دیشب بهم گفت. ‫واقعاً برام یه دنیا ارزش داشت.
‫شنیدم. آره، خیلی عجیبه، نه؟
‫- آره، نه. ‫- آره.
‫واقعاً عجیب نبود. فقط... پدرم آدمِ سخت‌گیریه. ‫پسرش رو امتحان کرد.
‫هوم.
‫و پسرش، یعنی من که اونم آدمِ سرسختیه، ‫از پسِ امتحان براومد.
‫و این باعث شد بهم نزدیکتر بشیم.
‫واقعاً رابطه‌مون رو محکم کرد.
‫آره، نه، منظورم این بود درباره‌یِ بخشِ نیل خیلی عجیبه.
‫اینکه چطوری مُرد.
‫نیل مُرده؟
‫نمی‌دونستی؟
‫چی میگی دکتر؟
‫خب... گمونم نیل رفته تویِ اتاقِ زیرِ شیروونی
‫تا چندتا کارتن رو از انبار بیاره.
‫و ظاهراً، یه جغدِ مادرِ پیر اون‌جا زندگی می‌کرده.
‫حتماً فکر کرده که اون دنبالِ ‫تخم‌هاش یا یه همچین چیزیه
‫چون زده به سیمِ آخر و ‫بدجوری بهش حمله کرده.
‫صبرکن... داری بهم میگی که نیل ‫توسطِ یه جغدِ مادر کُشته شده؟
‫خب، فنیـش رو بخوای نه. وقتی جغده ‫دست از سرش برداشت هنوز نفس می‌کشید.
‫اما تلاش کرده از پنجره در بره،
‫از رویِ سقف افتاده تویِ حیاطِ ورودی، ‫درست وقتی که زنش داشت می‌رسید خونه.
‫لاستیکِ جلو جمجمه‌اش رو خرد کرده. ‫یا هر چی که ازش مونده بود رو.
‫چی؟
‫آره. زنش ادعا می‌کنه که ندیدتش،
‫اما فکر کنم بره زندان.
‫آخه مگه می‌شه آدم اون صحنه رو نبینه، درسته؟
‫این باورنکردنیه.
‫آره، فکر کردم چاک حتماً بهت گفته. خیلی عجیبه.
‫اون... آره بابا، گفته. معلومه... پدرمه دیگه.
‫آره، آره، آره. وقتی سرِ نیل توسطِ زنش زیر گرفته شد...
‫...کُشته شد، و آره،
‫- البته که درباره‌اش حرف زدیم. معلومه. ‫- باشه. پس، تو فقط...
‫چون همین الان داستان رو برات تعریف کردم
‫و تو داشتی می‌گفتی که... ‫هرگز این‌ها رو نشنیده بودی.
‫نه، قطعاً شنیده بودم.
‫باشه، چون وقتی این رو گفتم ‫خیلی غافلگیر شدی.
‫- نه بابا. ‫- آره.
‫خب، بگذریم. خدا بیامرزتش، نه؟
‫- آره... ‫- آره.
‫موفق باشی با اون، عسل سکسی. من دیگه برم.
‫بله، عسل‌چسبناک و من ازش استفاده نمی‌کنم.
‫واقعاً هم فقط بحثِ سکس نیست، بحثِ اجتماعه.
‫باشه.
‫یه جغد، بابا؟ یه جغدِ لعنتی؟
‫برایِ چی اینقدر ناراحتی؟
‫اون جغد بهترین اتفاقی بود ‫که تا حالا برات افتاده.
‫پس اعتراف می‌کنی! ‫این تنها دلیلیه که من رو انتخاب کردی!
‫چی می‌خوای بشنوی، پسرم؟
‫نمی‌دونم والا. شاید اینکه بهم باور داری؟
‫اینکه مجبور نشدی من رو به‌خاطرِ ‫یه پرنده‌یِ احمق انتخاب کنی.
‫آره خب، برخلافِ تو، ‫اون پرنده‌یِ احمق نیلِ خبیث رو از پا درآورد
‫بدونِ اینکه حتی یکی از پرهاش خم بشه.
‫اگه می‌تونستم اون جغد رو مجبور کنم ‫یه راکتِ تنیس بگیره، می‌فرستادمش تویِ دوئل.
‫در حالِ حاضر، جین و گری ‫فکر کردن تو بهترین شانسِ مایی.
‫پس من حتی انتخابِ خودت هم نبودم. عالیه.
‫محاله که تویِ دنیا یه جغد بتونه حتی ‫یه امتیاز تویِ تنیس از من بگیره.
‫برام مهم نیست اگه یه راکت رو با چسب ‫به اون چنگال‌هایِ کوچیکِ چندشش چسبونده باشی.
‫لطفاً برو پی کارت، پی‌جِی.
‫پی‌جِی، نمی‌خوام ببینم...
‫از کجا فهمیدی منم؟
‫چون کلی بهم زنگ زدی و پیام دادی که ‫دوست داری بیای این‌جا و من رو ببینی.
‫فکر می‌کردم از همین فهمیده باشی.
‫ما بهت تویِ باشگاه نیاز داریم داستی. ‫دوئل فرداست.
‫نمی‌تونم برگردم اون‌جا، پی‌جِی.
‫ببین، می‌دونم تو من رو ‫یه آدمِ سرسختُ و تنها می‌بینی،
‫که به هیچکس احتیاج نداره.
‫یه چیزی مثلِ شخصیتِ بتمن.
‫من این‌جوری بهت نگاه نمی‌کنم.
‫راستش اینه که تو الگوی منی.
‫- می‌دونم پی‌جِی. ‫- آره.
‫ولی نباید باشه. ‫من چیزی نیستم که بخوای بهش افتخار کنی.
‫این حرف رو نزن. تو یه اسطوره‌ای.
‫تو همون کسی هستی ‫که نزدیک بود اندی رادیک رو شکست بده.
‫نه، من یه درسِ عبرتم.
‫خیلی چیزها هست که نمی‌دونی.
‫دلم نمی‌خواد با این داستان ‫گوش‌های معصومت رو اذیت کنم.
‫منظورت چیه؟
‫می‌خوای بدونی چی شد
‫بین من و اندی رادیک ‫تو اون روزِ سرنوشت‌ساز؟
‫داستانش چقدر طول می‌کشه؟
‫کوتاهه ولی تکان‌دهنده.
‫خیله‌خب، بگو.
‫قرار بود چکش باشم ‫چون محکم‌ترین ضربه‌ها رو می‌زدم.
‫ولی اندی محکم‌تر می‌زد.
‫هر سرویسی که می‌زدم، ‫هر کاری می‌کردم، اون بهتر بود.
‫به جمعیت نگاه کردم ‫و بابام رو دیدم اونم فهمیده بود.
‫اون‌جا بود که فهمیدم...
‫که من داشتم چکرز بازی می‌کردم ‫و اون داشت شطرنج بازی می‌کرد.
‫و نمی‌تونستم ببرمش.
‫هر کاری می‌کردم، ‫با یه ضربه‌ی برنده‌ جواب می‌داد.
‫اون بهتر بود.
‫این مالِ قبل از بازیِ شطرنجه یا بعدش؟
‫ما شطرنج بازی نکردیم. ‫چکرز هم بازی نکردیم.
‫آره، فهمیدم داری طبقِ همون الگوی دروغ‌گویی پیش میری، ‫چون قبلش گفتی شطرنج.
‫نه، اون یه آرایه‌ی داستانی بود.
‫گفتم من داشتم چکرز بازی می‌کردم ‫و اون داشت شطرنج بازی می‌کرد،
‫یعنی اون خیلی از من سرتر بود. گرفتی؟
‫پس آرایه کجاست؟
‫- چی؟ ‫- اون... رو کجا نگه می‌داری؟
‫آرایه‌ی داستانی؟ ‫چیزی مثلِ کیندله؟
‫این فقط یه روش برای تعریف کردنِ داستانه. ‫واقعاً آرایه‌ای در کار نیست.
‫آره.
‫پس دنبالِ یه راهِ فرار گشتم.
‫به داور گفتم که باید برم دست‌شویی.
‫رفتم داخلِ توالت.
‫دستم رو گذاشتم روی توالت.
‫مچِ لعنتیِ خودمو شکوندم.
‫این سخت‌ترین کاری بود ‫که تو کلِ زندگیم انجام دادم.
‫اون روز پام لیز نخورد.
‫خودم مچم رو خرد کردم، پیج.
‫چون فکر می‌کردم اگه مصدوم بشم،
‫خیلی بهتر از اینه که ‫یه بازنده‌ی لعنتی باشم، نه؟
‫وای.
‫پس...
‫دستت توی توالت بود؟
‫چی؟ نه، روی لبه‌اش بود.
‫روی درپوش یا خودِ کاسه؟
‫نمی‌دونم، پی‌جِی. فکر کنم خودِ کاسه.
‫حداقل یه لایه دستمال‌کاغذی گذاشتی؟ ‫مثلاً به‌عنوانِ مانع، که...
‫احساس می‌کنم اصلاً متوجه ‫نکته‌ی اصلیِ داستان نشدی.
‫پس یعنی نذاشتی.
‫دلیلی داشت که نمی‌تونستی ‫دستت رو بذاری لای در یا یه جای...
‫لحظه‌ی بحران بود!
‫الان هم همین‌طوره.
‫و همین الان دارم می‌فهمم که من بتمن نیستم.
‫من بیشتر شبیه کمیسر گوردونـم
‫چون این‌جام تا سیگنالِ چکش رو ‫توی آسمون روشن کنم.
‫ما بهت نیاز داریم. مسابقه فرداست.
‫پس مثلِ خودِ واقعیـت رفتار کن.
‫حتی نمی‌دونم اون کی هست.
‫بهتره زودتر بفهمی.
‫اونم سریع.
‫این مقتدرانه‌ترین حالتیه ‫که تا حالا داشتی، پی‌جِی،
‫و واقعاً بهش احترام می‌ذارم.
‫ممنون و در ضمن،
‫اگه این داستان رو برای ‫کسِ دیگه‌ای تعریف کردی،
‫شاید بهتر باشه بگی ‫که بعدش دستت رو شستی.
‫فقـط برای اینکه در ‫موردِ اون بخش کنجکاو نشن.
‫چرا باید خبری ازش داشته باشم؟
‫تو هم می‌شناسیش، گیل. ‫منم می‌تونم همین سوال رو ازت بپرسم.
‫تقصیرِ من نیست که نیومده.
‫خب، حتماً فکر کرده چون اون شریکته.
‫شریکِ پیکل‌بال! شریکِ پیکل‌بال!
‫تنها چیزی که برام مهم بود همین بود.
‫خب، از جایی که داری خیلی عادی برخورد می‌کنی، ‫فرض رو بر این می‌ذارم که نمیاد.
‫بیاین فقط بازی کنیم.
‫شاید ما سه نفر ‫بتونیم نوبتی بازی کنیم.
‫هی، نگاه کن!
‫خودش نیست؟
‫داره چی کار می‌کنه؟
‫فکر کنم قایم شده.
‫می‌خواد با اون وضعیت رانندگی کنه؟
‫فکر کنم.
‫آخ، آخ.
‫- درد داشت. ‫- وای خدای من. نگاه کن... چی...
‫حرومزاده!
‫داستی! حالت خوبه؟
‫آره. سلام، سلام. شمایین؟
‫این‌جا چی کار می‌کنی؟
‫من این‌جا چی کار می‌کنم؟
‫من این‌جا چی کار می‌کنم؟ خب...
‫فقط ایربگ باز شد!
‫حالم خوبه.
‫کندیس، اومدم این‌جا که عذرخواهی کنم. من...
‫داستی. بس کن. اشکالی نداره.
‫حتی نذاشتی بگم برای چی ‫می‌خواستم عذرخواهی کنم.
‫حدس می‌زنم به‌خاطرِ این بود ‫که گفتی نمی‌تونیم دوست باشیم،
‫چون درخواستِ رابطه‌ی جنسیت رو رد کردم.
‫چی؟
‫آره، دقیقاً همون بود.
‫داستی، گاهی وقتی یه در بسته می‌شه،
‫یه درِ منعطف‌ترِ دیگه باز می‌شه.
‫شاید شما دوتا بتونین ‫چند لحظه برین تنهایی بازی کنین؟
‫باشه.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫اوه. اون ایربگ خیلی دیر عمل کرد، نه؟
‫هی، کندیس.
‫داستی.
‫واقعاً بابتِ حرف‌هایی که اون شب زدم ‫معذرت می‌خوام و خجالت می‌کشم.
‫دلم می‌خواد باهات دوست باشم.
‫خیلی ازت خوشم میاد.
‫منم همین‌طور.
‫راستش اینه که دیگه ‫دوست‌های خوبِ زیادی ندارم.
‫وقتی داشتم اسم‌هاشون رو می‌گفتم و گفتم گیل،
‫در واقع یه گیلِ دیگه نبود. ‫منظورم همون گیلِ تو بود.
‫می‌دونم.
‫و حتی نمی‌دونم گیل اصلاً ‫از من خوشش میاد یا نه.
‫خوشش نمیاد.
‫ولی منم تو وضعیتِ مشابهی‌ام.
‫منظورم اینه که میچ تو جریانِ طلاق، ‫بیشترِ دوست‌هامون رو مالِ خودش کرد.
‫خائن‌ها.
‫به‌خاطرِ همینه که وقتی اون شب اومدی ‫خیلی برام ارزش داشت.
‫مشکلی نداریم.
‫- آره؟ ‫- آشتی!
‫- رفیقیم؟ ‫- آره.
‫- حتماً؟ ‫- آره.
‫خیله‌خب، رفیق.
‫راستی، حالا که حرفِ حمایت از همدیگه شد،
‫یه چیزی هست که برای انجامش ‫به کمکت نیاز دارم.
‫چه فکری تو سرته؟
‫آره، چند باری باختیم.
‫خبری از داستی نیست؟
‫- هنوز ندیدمش. نه. ‫- نه.
‫هی چاک! داستی اومد. همین الان رسید.
«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP
‫می‌شه لطفاً همگی توجه کنین؟
‫یه چیزِ مهمی هست که باید بگم.
‫داستی، شاید بهتر باشه اول ‫من و تو با هم حرف بزنیم.
‫نه چاک. الان نوبتِ منه.
‫باشه.
‫یه متنی نوشتم. شما هم قراره بهش گوش بدین.
‫شجاعت یعنی چی؟
‫یعنی چادر زدن تو طبیعت؟
‫ببخشید، دست‌خطِ خودم رو ‫نمی‌تونم بخونم. یکم پخش شده.
‫نمی‌تونه چادر زدن باشه...
‫شجاعت یعنی چی؟ یعنی...
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫زیاد نه. خیلی کوتاهه.
‫در واقع، تموم شد.
‫برای مدتِ طولانی، بابا،
‫تظاهر می‌کردم کسی هستم که واقعاً نیستم،
‫اما دیگه تموم شد.
‫من اینم بابا. خوب یا بد.
‫تو هم به من احترام نمی‌ذاری. هیچوقت نذاشتی.
‫پس منم برای تو بازی نمی‌کنم.
‫توی مسابقه شرکت می‌کنم، ‫ولی نه تو تیمِ تنیس.
‫امروز، من برای پیکل‌بال‌بازها بازی می‌کنم.
‫بله!
‫همین‌طوره. راهِ دیگه‌ای برام نذاشتی، بابا.
‫- بله! ‫- صبر کن، صبر کن.
‫می‌تونیم در موردش حرف بزنیم. ‫منظورم اینه که من آماده‌ام که...
‫نه اسکیپ، تو افتضاحی. ‫من خودم انجامش میدم.
‫- حتماً خودم انجامش میدم. ‫- داستی بازی می‌کنه.
‫داستی! داستی! داستی!
‫آره بابا. همر برگشته.
‫باشه. آروم باشین همگی.
‫باورم نمی‌شه دارم این رو میگم، ‫ولی پسرم حق داره.
‫من هیچوقت بهش باور نداشتم.
‫اون یه راه دوم بود،
‫به‌خاطرِ همینه که داشتم با تلفن ‫با این و اون حرف می‌زدم و پارتی‌بازی می‌کردم،
‫تا برای مسابقه‌ی امروز ‫یه بازیکنِ واقعی گیر بیارم.
‫کسی که سه‌بار فینالیستِ ویمبلدون شده، ‫قهرمانِ سالِ ۲۰۰۳ یواس اوپن.
‫خانم‌ها و آقایون، لطفاً با تشویقِ گرمتون ‫به آقای اندی رادیک خوش‌آمد بگین!
‫چی؟
‫اوه.
‫نمی‌تونی تصور کنی چقدر ممنونم ‫که تو اول شروع کردی.
‫اگه همین‌جوری پسرم رو جایگزین می‌کردم، ‫مثلِ یه آدمِ خیلی عوضی به نظر می‌رسیدم،
‫ولی همه چیز عالی پیش رفت.
‫عالی. آره، واقعاً عالیه. ‫دقیقاً همون‌طوری که برنامه‌ریزی کرده بودم.
‫باشه باشه. از دورش کنار برین.
‫مسابقه راسِ ظهر برگزار می‌شه، ‫طبقِ چیزی که توی اساسنامه نوشته شده.
‫اگه بخوای، من همین الان ‫آماده‌ی بازی‌ام. قراره نابودش کنم.
‫مطمئنم همین‌طوره بچه‌جون، ‫ولی بیا طبقِ قانون پیش بریم.
‫فقط امیدوارم کسی اون‌قدر هول نشه ‫که کلاً بیخیالِ بازی بشه.
‫- داستی، طوری نیست. ‫- نه.
‫وای، نه! وای، نه!
‫- شاید بتونی ببریش. ‫- توی تنیس؟
‫من نمی‌تونم اندی رادیک رو ببرم. ‫اون اندی رادیکـه!
‫اون خیلی از من بهتره، کندیس!
‫همیشه هم بوده، باشه؟
‫داستی، بابات داره از این ‫تبصره‌ی قانونیِ اساسنامه
‫علیهِ بازیکن‌های پیکل‌بال استفاده می‌کنه، درسته؟
‫آره. شاید یه چیزی اون تو باشه ‫که بتونه بهمون کمک کنه.
‫نه، فایده‌ای نداره.
‫ارزشِ یه نگاه انداختن رو داره. ‫من همیشه یه نسخه ازش رو همراه دارم.
‫ایول. بده من. خودم انجامش میدم.
‫تو همیشه یه نسخه از اساسنامه‌ی باشگاه رو ‫توی کیفِ کمریت داری؟
‫هیچوقت نمی‌دونی کِی به کارت میاد.
‫یه بارِ دیگه رو بگو ‫که به کارت اومده باشه.
‫نیاز به هوای تازه دارم.
‫بازیت ۵ دقیقه‌ی دیگه‌ست.
‫مطمئنی می‌خوای این کار رو بکنی؟
‫از کجا فهمیدی این‌جام؟
‫قبل از هر مسابقه همیشه این‌جایی.
‫گاهی وقت‌ها هم حینِ مسابقه.
‫درسته.
‫هنوز برای عقب‌نشینی دیر نشده.
‫درست به‌موقع برای شیر یا خط.
‫می‌ذاریم تو انتخاب کنی.
‫شاید این تنها چیزی باشه ‫که امروز شانسِ برنده‌ شدنش رو داری.
‫خیلی بامزه‌ای، اندی.
‫کدومش پسرم؟ شیر یا خط؟
‫خط.
‫خط اومد.
‫می‌خوای سرویس بزنی یا دریافت کنی؟
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫هی.
‫- چی؟ جدی؟ واقعاً؟ ‫- فقط... آره.
‫باشه. من می‌خوام زمین رو انتخاب کنم.
‫زمین رو؟ حتماً کمک می‌کنه.
‫شاید.
‫من زمینِ ۱۶ رو انتخاب می‌کنم.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫نه. این‌جا باشگاهِ تنیسه.
‫این یه مسابقه‌ی تنیسه. ‫توی زمینِ تنیس بازی کنین.
‫نه، نه، نه. ‫درست همین‌جا توی اساسنامه نوشته.
‫برنده‌ی شیر یا خط می‌تونه هر زمینی رو ‫در محوطه‌ی باشگاه برای مسابقه انتخاب کنه.
‫- بله. ‫- دقیقاً همین‌جاست.
‫مگه چی شده؟ چرا همه ‫بخاطرِ زمینِ ۱۶ دارن وحشت می‌کنن؟
‫چون این پیکل‌باله، جنده.
‫از پسش برمیاد. حتماً برمیاد.
‫صبرکن. تو جان مک‌انرو هستی؟
‫چی لوم داد؟ صورت و هیکلم؟
‫این‌جا چی کار می‌کنی؟
‫شنیدم یه بازیِ بزرگ در پیشه. ‫من عاشقِ هیجانم.
‫آقایون، بازی تا ۱۱ امتیازه. ‫اختلاف باید دوتا باشه.
‫سوالی در موردِ قوانین ندارین؟
‫نه، بیاین فقط زودتر تمومش کنیم.
‫لاشی.
‫بله. بله!
‫بهم اعتماد کن.
‫- یالا اندی! ‫- یالا اندی!
‫اندی! برو بریم!
‫- جان! ‫- آره.
‫الان فهمیدم. ‫شبیه تنیسه ولی راحت‌تر.
‫خیلی محکم ضربه می‌زنه.
‫اینم از سرعتِ مخصوصِ رادیک.
‫داستی اصلاً فرصتِ نفس کشیدن نداره. ‫اوضاع می‌تونه خیلی سریع از کنترل خارج بشه.
‫داری با کی حرف می‌زنی؟
‫با طرفدارها.
‫بیاین به امتیازِ بعدی نگاه کنیم
‫ببینیم داستی چطور ‫به این رگبارِ حملاتِ اخیرِ اندی پاسخ میده.
‫آره، ما هم همین قصد رو داریم. ممنون.
‫خوبه. خوشحالم که این رو می‌شنوم.
‫فکر کردی کی هستی؟ منم‌ها!
‫زودباش!
‫زودباش، اندی!
‫به نظر می‌رسه که نورِ پروژکتورها ‫برای بوید اون‌جا خیلی زیاده.
‫شاید بتونه جبران کنه.
‫بعید به نظر می‌رسه، ولی امیدوارم.
‫نه فقط به‌خاطرِ تماشاچی‌ها...
‫استراحت می‌خوای یا مثلاً اکسیژن؟
‫...بلکه برای خودِ داستی به‌عنوانِ یک فرد.
‫که شجاعانه سعی داره تو میان‌سالی ‫هویتِ خودش رو پس بگیره،
‫درحالی‌که باشگاهِ پدرش در معرضِ خطره.
‫تو چطور اینقدر جزئیات رو می‌دونی؟
‫اون هات‌داگ رو از کجا آوردی؟ ‫این‌جا می‌فروشن؟
‫نه. از خونه آوردم.
‫بلند شو!
‫از زمین استفاده کن.
‫چی؟
‫از زمین استفاده کن.
‫چی داری میگی؟
‫از زمینِ داغون استفاده کن!
‫به نفعِ خودت ازش استفاده کن، ‫احمقِ بیشعور.
‫فنسِ جنوبِ شرقی خیلی نزدیکه.
‫اوه!
‫فنس خیلی نزدیکه.
‫آره!
‫خودت رو جمع‌وجور کن، اندی! برو قدم بزن!
‫گوشه‌ی خطِ انتهایی ‫کج شده و ترک خورده.
‫رفت توی ترک!
‫چاک، زمین‌هات افتضاحن.
‫زودباش، اندی!
‫- برو اندی! ‫- اندی! برو بریم!
‫و همه‌ی پیکل‌بال‌بازها می‌دونن
‫که اون فواره‌ای که نشتی داره ‫یه گودالِ خیلی لیز درست می‌کنه
‫نزدیکِ پایه‌ی تور.
‫حالت خوبه؟
‫اون‌جا لیز بود.
‫بابا، باید اون رو تعمیر کنیم.
‫عجب ورزش خوبی.
‫اون حرکت، کلاً جریانِ بازی رو عوض کرد.
‫توی زمینِ ۱۶، دیگه همه‌اش نمایشِ داستیه،
‫و می‌شه تنش رو تو چهره‌ی گری، ‫چاک و بقیه‌ی تنیس‌بازها حس کرد.
‫داری از روی چیزی می‌خونی؟
‫من فقط دارم حالاتِ چهره‌ی جمعیت
‫و زبانِ بدنِ بازیکن‌ها رو می‌خونم.
‫حالا یه کورسوی امیدی برای داستی پیدا شده. ‫گاهی وقت‌ها همین کافیه.
‫آره!
‫لعنتی!
‫بوم!
‫هی اندی. درِ یخچال رو باز گذاشتی؟
‫هی سرآشپز، یه چیزی برای خوردن بهم بده!
‫حالا که اون تویی ظرف‌ها رو هم بشور، جنده!
‫چاقوی کره کجاست؟
‫ببخشید، فقط یه شوخیِ خودمونیه ‫که با دوست‌هام دارم.
‫دوست‌هات؟ منظورت اون زن‌های ۷۰ ساله‌ایه که باهاشون اومدی؟
‫آره، همونا.
‫ولی تو توی آشپزخونه بودی، اندی. ‫امتیاز مالِ منه.
‫امتیازِ نهاییِ مسابقه‌ست.
‫داستی فرصت داره که ‫کارش رو تموم کنه،
‫ولی رادیک قبلاً هم تو شرایطِ سخت بوده
‫و بدونِ جنگیدن تسلیم نمی‌شه.
‫داستی کلاً سبکش رو عوض کرده.
‫انگار بالاخره فهمیده ‫که برای تغییر هیچوقت دیر نیست.
‫به توپ ضربه بزن.
‫داره اجازه میده ملایمت، نقطه‌ی قوتش باشه.
‫بالاخره داره اون تصویرِ قدیمی از خودش ‫رو که دیگه به کارش نمیاد، رها می‌کنه.
‫خوب گفتی، جان مک‌انرو.
‫خیلی‌خب. باشه. طبقِ میلِ تو پیش میریم.
‫آره، انتظارش رو داشتم.
‫رادیک توی تغییرِ تاکتیک حینِ بازی مهارت داره.
‫تصمیم گرفته با سبکِ داستی بازی کنه.
‫فکر کنم واردِ یه دینک‌زنیِ سنتی شدیم.
‫بزن همر. به توپ ضربه بزن.
‫- دارن چه غلطی می‌کنن؟ ‫- دارن دینک می‌زنن.
‫الان چی می‌شه؟
‫حالا باید صبر کنیم.
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫این بازی واقعاً این‌جوریه؟
‫تقریباً، آره.
‫اون‌قدر دینک می‌زنن تا بالاخره یکی توپ رو ‫زیادی بلند بندازه و ضربه‌ی نهایی رو بخوره.
‫این واقعاً احمقانه‌ست.
‫دوتا غولِ بزرگ توی یه دعوای حساسِ قلقلک‌بازی.
‫کدومشون اول خنده‌اش میگیره؟
‫اوه.
‫لعنت.
‫دینک.
‫عاشقِ این بازیِ لعنتی‌ام، پسر!
‫باورنکردنیه. همر برنده شد.
‫هَمِر با یه ضربه‌ی دینک بازی رو می‌بره!
‫آره!
‫زمین‌های بیشتری میگیریم!
‫آره! آره!
‫آره! کسی حریفم نیست!
‫داستی! داستی! داستی!
‫ما تونستیم! ما بُردیم!
‫تو تونستی! تو تونستی! ما بُردیم!
‫خیلی برات خوشحالم!
‫اِندی! زیاد به خودت سخت نگیر، داداش.
‫آره، کاملاً حالم خوبه.
‫این یه ورزش واقعی نیست. ‫من اصلاً به هیچ‌کدوم از آدم‌های این‌جا اهمیت نمیدم.
‫در هر صورت. سرت رو بالا بگیر، بچه.
‫- بازم میگم، این کار احمقانه‌ای بود... ‫- آره.
‫- ...من یه ورزشکار حرفه‌ای‌ام... ‫- بله.
‫...و بابات ۱۵ هزارتا ‫بهم داد که بیام این‌جا.
‫گلادیاتور به گلادیاتور، باعث افتخار بود!
‫- آره! ‫- باورم نمی‌شه.
‫منم همین‌طور.
‫یکم شانس و یه ذره هم تقلب توش بود، ولی شکستش دادیم.
‫داستی، اون فوق‌العاده بود.
‫خب، همه‌اش به لطف توئه.
‫آره،
‫فکر کنم بالاخره فهمیدم که ‫همیشه لازم نیست اون‌قدر محکم ضربه بزنم.
‫آره. خیلی خیلی طول کشید ‫تا این رو بفهمی، ولی بالاخره فهمیدی.
‫- من برنده شدم. ‫- تو برنده شدی.
‫داستی، شاید بهتر باشه یه سری به بابات بزنی.
‫آره، با قیافه‌ی خیلی ناراحت ‫دوید سمت دفترش.
‫خوب نیست.
‫لعنتی.
‫ببین بابا، من متاسفم.
‫می‌دونم این‌جا چقدر برات ارزشمنده.
‫فقط... نمی‌خواستم ناراحتت کنم.
‫پسرم اِندی رادیک رو شکست داد.
‫آره، ولی تنیس نبود. ‫پیکل‌بال بود. فرق می‌کرد...
‫مهم نیست بازی چی بود،
‫یا اینکه خودم شخصاً دعوتش کرده بودم ‫این‌جا تا لهت کنه.
‫مهم اینه که پسرم اِندی رادیک رو شکست داد.
‫واقعاً بهت افتخار می‌کنم پسرم.
‫- جدی؟ ‫- آره!
‫خیلی وقت بود منتظر این لحظه بودم، بابا.
‫خجالت‌آوره که این موضوع چقدر برام مهمه.
‫- ما همیشه یه راهی پیدا می‌کنیم، نه؟ ‫- آره. بالاخره شکستش دادیم.
‫- شکستش دادیم! آره! ‫- شکستش دادیم.
‫این بهترین تفریحی بود که ‫تا حالا باُهم داشتیم!
‫آره!
‫« شش ماه بعد »
‫ما تونستیم.
‫همه‌چیز عالی به نظر می‌رسه.
‫ممنونم، آقای رئیسِ عملیات‌های پیکل‌بال.
‫باورت می‌شه، آقای نایب‌رئیسِ عملیات‌های پیکل‌بال؟
‫من؟
‫این یه سمتِ رسمیه؟
‫آره، بین من و تو رسمیه.
‫- حقوقم هم زیاد می‌شه؟ ‫- نه، همون‌قدره.
‫با کمال میل می‌پذیرم.
‫عالیه.
‫هی، یه چیزی برات گرفتم ‫فقط برای اینکه بگم،
‫ازت ممنونم و می‌بینمت ‫و همون‌طوری که هستی قبولت دارم.
‫تو بهترین دوست منی.
‫مرسی داستی.
‫مرسی پی‌جِی. باید برم خوش‌وبِش کنم.
‫اَلیِ عزیز و دوست‌داشتنیِ من.
‫از رادارم خارج شده بودی، ‫ولی حالا برگشتی.
‫بیپ. بیپ. بیپ. بیپ.
‫امیدوارم خوشبخت باشن.
‫- بوم! ‫- ضربه‌ی قشنگی بود، بابا!
‫سوسکشون کردیم، پسرم. یازده هیچ.
‫- باورت می‌شه؟ ‫- باورم نمی‌شه.
‫چاک، فکر نمی‌کردم بتونی ‫لذت این بازی رو هم از بین ببری
‫ولی تونستی. دمت گرم.
‫سوسک شدی، خوک‌کوچولو.
‫بهم نگو خوک‌کوچولو! ‫اسم من اِسکیپ پیگلیانیـه.
‫باشه، ببخشید اِسکیپ.
‫- ممنون چاک. ‫- خواهش می‌کنم خوک‌کوچولو.
‫هی. خوش می‌گذره؟
‫هنوز تنیس رو ترجیح میدم، ولی این هم کاملاً خوبه.
‫خوش می‌گذره. بعضی از بازیکن‌ها ‫یکم جدی برخورد می‌کنن.
‫هی عزیزان، می‌شه این گپ‌وگفت رو تموم کنیم ‫و برگردیم سرِ بازی؟ ممنون.
‫خانم‌ها، اوضاع چطوره؟
‫می‌شه یه تکونی به خودت بدی؟ ‫چیزی نمونده که ببازی.
‫آره، جنده کوچولو!
‫آفرین جودی! این شد یه چیزی.
‫خودِ خودِ جنسه.
‫باورت می‌شه تو دور اول به گیل و جودی خوردیم؟ ‫آخه چقدر احتمال داشت؟
‫خب، احتمالش زیاد بود. خودم جدول رو چیدم.
‫- راست میگی. آخی. ‫- می‌خواستم با دوست‌ها بازی کنم.
‫ولی در عین حال یه بُردِ تضمینی هم می‌خواستم ‫و قراره لِهشون کنیم.
‫- آره، بیا نابودشون کنیم. ‫- بیا بریم سراغشون.
‫بزن بریم.
‫برای این آماده‌ای، هَمِر؟
‫هَمِر مُرد. من فقط داستی‌ام.
‫یا شایدم بشه بهت گفت دینک.
‫نه، قرار نیست بهم بگن دینک.
‫من این اسم رو برات دوست دارم.
‫نه، این من نیستم. ‫این قرار نیست لقب من باشه.
‫دینکی دینکی دو، خودِ خودتی!
‫دیگه شدی دینک.
‫نه، نه، نه. من قرار نیست دینک باشم.
‫مثل اینکه داستی برای خودش یه لقب ‫جدید دست‌وپا کرده. ببینیم این یکی روش می‌مونه یا نه.
‫نُچ. اصلاً راه نداره بچه‌ها. من قرار نیست...
«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP