«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP
‫[در 1818 مری شلی فرانکنشتاین را نوشت]
‫[برای رو کم کردن]
‫تق‌تق.
‫کیه؟
‫منم،
‫مری شلی.
‫نویسنده‌ی فرانکنشتاین.
‫می‌دونم همه عاشقشن،
‫ولی عزیزانم، اون حتی نصفِ ماجرا هم نبود.
‫چیزی که می‌خواستم بنویسم...
‫چیزی که باید می‌گفتم،
‫نمی‌تونستم.
‫حتی نمی‌تونستم بهش فکر کنم.
‫و سرطانِ مغز گرفتم
‫و دیگه اصلاً نمی‌تونستم بنویسم، ‫برای همین هم مُردم.
‫بلافاصله بیدار شدم ‫و دیدم که اینجام...
‫هر خراب‌شده‌ای که هست.
‫و قرن‌هاست که همین‌جا موندم،
‫در تلاشم راهی پیدا کنم تا این تومور،
‫این رویا، این...
‫داستان رو از سرم بیرون بکشم.
‫عزیزانم، وجودم داره ترک می‌خوره.
‫کلمه‌ها دارن سرازیر می‌شن.
‫داستان ارواحه؟
‫داستانِ ترسناکه؟
‫یا از همه ترسناک‌تر...
‫داستانِ عاشقانه؟
‫با اون شروع می‌شه...
‫آیدا.
‫آره، فعلاً بهش می‌گم آیدا،
‫تا بره اسم خودش رو پیدا کنه.
‫سعی داره دخترِ خوبی باشه.
‫سعی داره ساکت باشه.
‫ولی تویِ جهنمه.
‫عزیزانم، ببینید، ببینید. یه چیزی...
‫یه چیزی تویِ وجودِ اونم ترک خورده.
‫و گمانم از همون ترک، من...
‫بتونم بخزم داخل.
‫تسخیرش کنم.
‫دو ذهن به جایِ یکی.
‫آره،
‫فکر کنم این تنها راهی باشه...
‫تا بشه این داستانِ هیولایی رو روایت کرد.
‫اینم از عروسِ مادرجنده.
‫آیدا، کجا بودی، ‫یه سیاره‌یِ دیگه؟
‫ما داریم اینجا جشن می‌گیریم.
‫آیدا و... و میبل، ‫یه بوس بدید.
‫یالا. یالا.
‫یالا. نشون‌مون بده، عزیزم.
‫آره.
‫بابا من میخوام پولم رو حلال کنم!
‫اصلاً طاقت ندارم ببینم ‫یه زن کارِ یه مرد رو انجام بده.
‫می‌دونی چی لازمه تا یه...
‫صدفِ کوچولویِ سفت رو باز کنی؟
‫- یه صدفِ سیاه کوچولو. ‫- یه صدفِ سیاه کوچولو!
‫من اینجارو می‌شناسم.
‫امشب باید بریم اونجا.
‫آره، نمی‌تونم کلاید رو ‫از این خراب‌شده بکشم بیرون.
‫هیچ‌کس نمی‌ره خونه. امشب همه اونجان.
‫خیلی خب. خیلی خب. بفرما.
‫چکمه‌هاتو بهشون نشون بده.
‫اینا چکمه‌هایِ جدیدم هستن.
‫- واو. ‫- کاملاً نو.
‫به نظر گرون میان.
‫عزیزم، این پاداشته
‫واسه اینکه انقدر دخترِ خوبی بودی.
‫- بیا اینجا چکمه‌قرمزی. ‫- نه.
‫یه صدف مهمونِ من باش.
‫نه. این چیزا به من حال نمی‌ده.
‫من پیشیِ خودمو دارم.
‫آدم هیچوقت از پیشی سیر نمی‌شه.
‫- نمی‌شه، نه! ‫- یالا دیگه.
‫ببخشید. می‌تونم ‫یه «بله، لطفاً» بشنوم؟
‫فکر نکنم آیدا صدف دوست داشته باشه.
‫یالا.
‫آیدا، می‌تونم یه «بله، لطفاً» بشنوم؟
‫بله، لطفاً.
‫خیلی ممنون.
‫خواهش می‌کنم. خیلی خواهش می‌...
‫کجا رفت؟
‫میو.
‫بیا اینجا. آره، بیا اینجا.
‫بذارش تو دهنم.
‫دخترِ خوب.
‫همینه ها.
‫دقیقاً همینه.
‫ پیرهنِ بی صاحابم.
‫واسه منم بذار بمونه، خب؟
‫دورویی.
‫حیله‌گری!
‫حیله‌گری. موذی‌گری!
‫شیادی !
‫- داره چی می‌گه؟ ‫- اصلاً نمی‌دونم.
‫عزیزم، بیدار شو.
‫میبل، حالش خوبه؟
‫مشکل چیه؟
‫ببخشید، من فقط...
‫آیدا، تو... حالت خوبه؟
‫- آره. ‫- آیدا، چه خبره؟
‫- صدفه دیگه، مگه نه؟ ‫- آره.
‫- من نمی‌فهم... ‫- اوه.
‫مریض و درمانده توی زمین گیر افتادم ‫با دهنی پر از خاک.
‫باید کج‌زین بشینی...
‫تا آینده‌ت خراب نشه.
‫وای. یا عیسی مسیح. خیلی خب.
‫شما، جناب.
‫اگه یه مرد بخوادت، باهاش می‌خوابی.
‫حالا دیگه لهجه‌ی انگلیسی می‌گیریم. ‫که این‌طور.
‫خجالت نداره. اینو توی ‫قبرستون یاد گرفتم.
‫شوهرم، پرسی، ‫همیشه با کیتس ور می‌رفت،
‫ولی من قلبشو در میز تحریرم داشتم،
‫پیچیده توی کفن،
‫و باور کن، می‌دونم چی داغش می‌کرد!
‫اوه، بله!
‫دخترِ یه آدمِ کله‌خر،
‫با تمام سرعت، بی‌مهابا، ‫خاموش شده...
‫وای خدا، چه خبر شده؟
‫چه غلطی داری می‌کنی؟ ‫زیر میز داری جق می‌زنی؟
‫می‌دونی، همیشه می‌تونی بگی: ‫«ترجیح می‌دم این کارو نکنم.»
‫- ملویل. ‫- هی. هی.
‫- بی‌خیال. ‫- چی داره میگه؟
‫- عالیه. واقعاً عالیه. ‫- آیدا، تمومش کن، خواهش می‌کنم!
‫لوپینو صاف اونجا نشسته.
‫- آقای لوپینو. ‫- آروم باش. آروم باش، آیدا.
‫هیولای واقعی اونجاست.
‫- بیا برگردیم سرِ غذامون. ‫- آیدا.
‫خانم‌ها، پیش این یکی جلوی زبون‌تون رو بگیرید.
‫بیا پایین. عزیزم، بیا پایین.
‫من قناری‌ام!
‫دهه‌ها دهنمو بستن،
‫ولی اموات همه‌ی ‫داستان‌های کثیف رو می‌دونن.
‫- کسی پایه‌ی آواز خوندن هست؟ ‫- متأسفم.
‫- موش زبونمو خورده بود. ‫- آیدا، بیا پایین.
‫پاها توی بتن! کوفته‌قلقلی‌های سمی!
‫بگیریدش. بگیریدش دیگه.
‫کاربونارا با یه ذره آرسنیک.
‫چی شده، می‌خوای زبون منم ببُری؟
‫حتی کمیسر هم ‫نمی‌تونه مرده‌ها رو ساکت کنه.
‫رئیس بزرگ مافیا.
‫- هی. ‫- نه، نمی‌شه. نه. من...
‫- اون دیگه چه کوفتی بود؟ ‫- متأسفم.
‫چته آیدا، ‫نکنه آرزوی مرگ داری؟
‫اوه خدا، متأسفم.
‫این چه مدل حرفیه جلوی لوپنو میزنی.
‫نمی‌دونم چی شده.
‫- حالت خوبه؟ ‫- چه مرگت شده؟
‫آقایان، من یه حسِ ‫قلقلکِ ناخوشایندی دارم.
‫کف کرده، با خارش، ‫شهوت‌انگیز، هوس‌باز،
‫لبریز، فراوان،
‫که همون‌طور که تصور می‌کنید، ‫تحملش خیلی سخته.
‫- هیستریک شده. ‫- یه فکرِ وسواسی توی سرمه...
‫کافیه.
‫جیمز! کافیه. کافیه.
‫آره، حق با شماست. اون...
‫منظورم اینه که، «فکرِ وسواسی». ‫رقت‌انگیز. کلیشه‌ای. معمولی.
‫عادت. نمی‌خوای واسه اون ‫یکی هم دوباره بزنیم؟
‫- بفرما. ‫- آیدا، تمومش کن. تمومش کن.
‫آقایان، من لبالب پر شدم.
‫یعنی اینکه ‫در صدفم یه مرواریده.
‫این یه جور روحه.
‫آره، نه، خوبه.
‫- آیدا، به خودت بیا! ‫- کافیه!
‫واو.
‫چشمام خیره موندن.
‫واو، تو از اون کیری‌هایی داری...
‫که شبیه ناف می‌مونه.
‫کاملاً پشتِ بیضه‌ها غیب می‌شه.
‫وقتی مشتاق می‌شه بزرگ‌تر می‌شه؟
‫جیمز. یا خدا، نمی‌بینی؟ ‫تسخیر شده.
‫- برو یه دکتر بیار. ‫- دهنم!
‫- یه کشیش بیار. ‫- دهنم!
‫کارِ من! زحمت! کار!
‫لاغر، بی‌پهلو، دوکی‌شکل، نحیف.
‫مثلاً، ‫«خاطرات ایتالیا» رو در نظر بگیر.
‫یا اگه بخوام دقیق‌تر بگم،
‫«روایتِ گشتی ‫دورِ دریاچه‌ی ژنو».
‫ولی بعدش، می‌دونم. آره، می‌دونم!
‫البته، کتابِ قطورِ وحشتِ منم هست...
‫فرانکنشتاین.
‫کمبود، فقر، ‫خرده‌ریزه‌های ذهنِی خفه شده.
‫و با ولع قورت داده شده و می‌بلعننش چو گرگ...
‫این... این چیه؟
‫این چیه؟ تو کی هستی؟
‫عزیزانم، گوش به زنگ باشید.
‫دنباله‌ای در راهه.
‫نافرمان!
‫-مهارنشدنی! ‫-آیدا.
‫همه‌چیز عوض می‌شه.
‫کلی حرفِ دیگه دارم. حاضرید؟
‫آیدا، داری منو می‌ترسونی.
‫آیدا!
‫ممم، عزیزان من.
‫انقلابی در راهه.
‫اگه فرانکنشتاین شما رو ترسوند،
‫داستانِ بعدیم کاری می‌کنه ‫از جا بپرید و داد بزنید،
‫«کمک!»
‫عروس
‫آقا، شما! خانم!
‫روزنامه‌تون رو از اینجا بگیرید!
‫اخبارِ روز رو از دست ندید!
‫روزنامه بگیرید!
‫آقا.
‫می‌شه لطفاً راهنمایی کنید...
‫-...بگید ریورز کجاست... ‫-نه. نه.
‫نه. از من دور شو. وای خدا...
‫[شیکاگو]
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫بله. اومدم دکتر یوفرونیوس رو ببینم.
‫موضوع خیلی فوریه.
‫اسمِ من فرانکنشتاینه، خانم.
‫اسمِ پدرمه.
‫می‌شه لطفاً کلاهتون رو بردارید؟
‫بله، حتماً. ببخشید.
‫کجا به دنیا اومدید، آقای فرانکنشتاین؟
‫«به دنیا اومدم»؟
‫خلق شدید. احیا شدید.
‫اینگولشتات، باواریا.
‫حدودِ ۱۸۲۰؟
‫۱۸۱۹.
‫الان سالِ ۱۹۳۶شده، آقا.
‫این یعنی شما بالای ‫صد سالتونه.
‫درسته.
‫من... نمی‌دونم چطوری توضیحش بدم.
‫می‌شه لطفاً کراواتتون رو باز کنید؟
‫اوه. خب، من...
‫من... واقعاً ترجیح می‌دم این کارو نکنم.
‫چرا؟
‫-متأسفم. ‫-من، ام...
‫نمی‌خوام بترسونمتون.
‫می‌خوام چندتا آزمایش انجام بدم.
‫خواهش می‌کنم، ممکنه...
‫ببخشید خانم...
‫با دکتر ملاقات داشته باشم؟
‫-کدوم دکتر؟ ‫-دکتر یوفرونیوس.
‫نویسنده‌ی «افقِ رویداد ‫و تولدِ تکینگی»،
‫و همین‌طور «هنرِ احیا».
‫کتاب‌ها. من... چند باری نامه نوشتم.
‫هیچ‌وقت جوابی نگرفتم.
‫من یوفرونیوس هستم، عزیزم.
‫کورنلیا.
‫ببین، من کتابام رو فقط با ‫حرفِ «سی» چاپ می‌کنم. این‌طوری ساده‌تره.
‫اوه.
‫از دیدنتون خوش‌وقتم، آقای فرانکنشتاین.
‫بابتِ بو معذرت می‌خوام.
‫نفس بکش.
‫نگهش دار.
‫من تمامِ کارهای شما رو ‫درباره‌ی احیا خوندم.
‫کاری که با موش‌های صحرایی ‫و موش‌کورها کردید شاهکاره.
‫و گربه‌ها.
‫ -واقعا؟ ‫-چاپ نشدن.
‫خودم درش آوردم.
‫من مشترکِ فصلنامه‌تون هستم.
‫درد داره؟
‫نمی‌دونم. بهش عادت کردم.
‫خیلی خوش‌حالم که پیدام کردی.
‫من... می‌خوام ازتون دعوت کنم ‫اینجا توی «مؤسسه» بمونید.
‫که تحت نظر باشید.
‫بله. ‫تحتِ نظر؟
‫- راستش من برای این نیومدم. ‫- آها؟ پس برای چی اومدی؟
‫من دنبالِ...
‫یه دخول می‌گردم.
‫- «دخول»؟ ‫- بله.
‫نمی‌دونم چقدر درباره‌ی من مطالعه کردید.
‫بفرماید بشینید.
‫درباره‌ی کارهای اولیه‌ی دکتر فرانکنشتاین ‫مفصل مطالعه کردم.
‫و هیولاش.
‫- «هیولاش». ‫- من... معذرت می‌خوام.
‫اشتباه گفتم؟
‫دکتر،
‫یه باغِ کامل...
‫از لذت‌ها وجود داره که من هنوز...
‫افتخار تجربه‌شون رو نداشتم.
‫داری به لذت‌های جسمانی اشاره می‌کنی؟
‫در کنار چیزهای دیگه.
‫یه رابطه.
‫آهان.
‫یک پیوند.
‫- یه رابطه‌ی زناشویی. ‫- بله.
‫یه عروس.
‫بله.
‫دقیقاً چطوری می‌تونم در این مورد بهت کمک کنم؟
‫من کاتالوگِ سفارشِ پستی
‫- برای زن‌های بدکاره ندارم. ‫- نه، البته که نه.
‫اما...
‫داری ازم می‌خوای که...
‫خلق کنم؟
‫- که... ‫- جونِ دوباره ببخشی.
‫یه عروس برای تو؟
‫بله.
‫از جسم یه زنِ مرده؟
‫بله.
‫یا عیسی مسیح.
‫قصد بی‌احترامی ندارم.
‫بحث سرِ سکسه، فرانک؟
‫چون مطمئنم راه‌های راحت‌تری ‫برای سکس داشتن هست.
‫- گرتا، من پیشِ مریضم. ‫- ببخشید، لطفاً.
‫اوه، خدای من.
‫دکتر، مشکل تنهاییه.
‫تجربه‌ای در موردش دارید؟
‫برای من عذابه.
‫من...
‫همین‌جا توی موسسه بمون.
‫کنجکاو شدم.
‫- ای بابا! باز که تویی. ‫- اوم...
‫معجزه‌ی کوچیکیه که ‫چشمم رو درنیاردی.
‫یه پارادوکس.
‫- بله؟ ‫- اوه، رانی.
‫- این واقعاً عالی بود. ‫- یکی دیگه.
‫حالت خوب نیست، ‫یا یه جور نابغه‌ی ابلهی؟
‫الان این چندمی بود؟
‫- تو یه جورایی نابغه‌ای. ‫- «تو یه جورایی نابغه‌ای».
‫تو واقعاً مسخره‌ای.
‫و داری منو می‌کشی.
‫شاید این حرفم اصلاً به مذاقت خوش نیاد
‫اما می‌گم.
‫می‌شه لطفاً صدات رو بیاری پایین؟
‫این کار شدنی نیست، فرانک.
‫چیه، قراره بریم...
‫توی قبرستونِ بی نام و نشون‌ها ‫جسد از زیر خاک بکشیم بیرون؟
‫و طبیعتا که یه جسدِ کالبدشکافی
‫جزو گزینه‌ها نیست.
‫و واقعاً ایده‌ی پشتِ استفاده از
‫تیکه‌های بدنِ چندین ‫مرده‌ی مختلف رو نمی‌فهمم.
‫فکرِ پشتش چی بوده؟
‫و دوختنشون به هم؟ خیلی کریه میشه.
‫دکتر فرانکنشتاین یه جور فتیش داشته.
‫فکر کنم اون سعی داشته
‫یه چیزِ زیبا خلق کنه.
‫خب، این طعنه‌آمیزه.
‫معذرت می‌خوام.
‫و حتی اگه یه جسدِ کامل هم داشتیم، چی؟
‫باید برات یه موقرمزِ جسور پیدا کنیم؟
‫برات یه موقرمزِ جسورِ مرده پیدا کنیم ‫تا باهاش خلوت کنی.
‫قدبلند. با سینه‌های برجسته.
‫همین الان سفارش‌هات رو بده.
‫شاید باید یکی هم برای خودم بسازم.
‫یه شوهرِ معرکه.
‫با یه... شعورِ خیلی بزرگ.
‫این یه وضعیتِ اضطراریه!
‫کمک! آتیش!
‫فاک!
‫خیلی معذرت می‌خوام.
‫خیلی وقت بود که هم‌صحبتی نداشتم.
‫بی‌خیال بابا، فرانک.
‫همه تنهان.
‫دیروز که با هم دست دادیم، برای من،
‫اون اولین بار بود.
‫چطور بود؟
‫فوق‌العاده بود.
‫می‌تونی برای تحت‌نظر بودن همین‌جا بمونی.
‫نه، قرار نیست بندازمت تو خیابون.
‫چند روزی بمون.
‫طبیعتا هم که خوب ازت مراقبت می‌کنم.
‫لطفاً کمکم کن.
‫خب، اگه هیولا بود یا اون ‫چیزی نبود که می‌خواستی چی؟
‫عاشقش می‌شم.
‫از نظر علمی و اخلاقی، هزار تا مورد هست
‫که ممکنه خیلی بد پیش بره.
‫این... این واقعاً... دیوانگیه.
‫فکر می‌کردم دانشمندِ دیوونه‌ای.
‫کنجکاو نیستی؟
‫-. ول‌ش کن. ‫- ببخشید.
‫لباس‌هاشو دربیار.
‫داریم از مدلِ بقایایِ ستاره‌ای استفاده می‌کنیم.
‫برق رو از چراغِ خیابون گرفتم،
‫و باید ولتاژ رو تقویت کنیم
‫و اتصال کوتاه بدیم تا آمپراژِ بالایی بگیریم.
‫و چراغ‌ها حدودِ ساعت ۵ خاموش می‌شن.
‫باید به آئورت و گره‌ی سلیاکش ‫دسترسی پیدا کنیم. زود باش.
‫وقتِ زیادی نداریم.
‫الکترونودهایِ سمتِ چپ رو می‌خوام.
‫و جلویِ واکنشِ گرانشی رو می‌گیریم
‫با فشارِ تباهیدگیِ نوترونی
‫و برهم‌کنش‌هایِ دافعه‌یِ کوتاه‌بردِ نوترون-نوترون.
‫با فرضِ دوگانگیِ موج-ذره،
‫باید به صورتِ مجانبی به
‫مقدارِ انتگرالیِ چگالی نزدیک بشیم.
‫و مطمئن نیستم چه تاثیری رویِ نمودار می‌ذاره،
‫ولی قبلاً یه بار ازش استفاده کردم و بازم می‌کنم.
‫حالا، ید کجاست...
‫وای اون خیلی زیباس.
‫اوه.
‫حق با توئه فرانک. زیباست.
‫خب، فکر کنم بهتره دست نگه داریم.
‫فردا دوباره شروع کنیم.
‫اوه، اما...
‫- بله؟ ‫- دکتر؟
‫اون‌جا همه‌چی مرتبه؟
‫بله، بله. همه‌چی خوبه. نگران نباش.
‫- دکتر؟ حال‌تون خوبه؟ ‫- بله.
‫فکر کردم صدایِ یه مزاحم رو شنیدم.
‫- همه‌چی مرتبه. ‫- مطمئنید؟
‫- نگران نباش. ‫- صدایِ چند نفر رو طبقه‌یِ بالا شنیدم.
‫- نکنه بر خلافِ میل‌تون... ‫- باشه. ممنون گرتا.
‫نمی‌تونم یه جسد رو همین‌طوری تو دفترم ول کنم.
‫وقتشه فرانک. یا الان یا هیچ‌وقت.
‫سرم رو وصل می‌کنم.
‫برق با شماره سه.
‫فرانک.
‫فرانک!
‫اوه، آره.
‫- اعصابم داغونه. ببخشید. ‫- فرانک.
‫از اعصابمه.
‫یه نفسِ عمیق بکش.
‫- به سلامتیِ زندگی. ‫- به سلامتیِ زندگی.
‫عروست، فرانک.
‫اوه.
‫عروس؟
‫همدم. همراه.
‫بانو. همسر.
‫کجا...
‫خدایِ من.
‫دیشب تویِ خوردنِ ابسنتین زیاده‌روی کردیم؟
‫حالم از الکل بد می‌شه. نامردیه.
‫خبردار! آماده‌باش!
‫فکر کنم بهتره برگردم خونه.
‫بله. باشه. کجا زندگی می‌کنی؟
‫اوم...
‫یه پسرعمو دارم، مک‌براید.
‫آره. آره، یه چیزایی یادم میاد.
‫یادآوریم کن.
‫فریاد‌م. غرشم. ناله‌ام.
‫اوه. اوه.
‫اوه، عزیزم.
‫نه. خوب می‌شم.
‫فقط به یه صبحونه‌یِ خوب احتیاج دارم. همین.
‫آره، مثلِ آبِ خوردنه. ‫بچه بازیه. خیلی راحته.
‫خیلی راحته.
‫- بیا این‌جا. بیا. دستت رو بده... ‫- دستت رو بکش.
‫خیلی متاسفم.
‫می‌تونم یه نگاهی به اون پا‌ت بندازم؟
‫من دکترم. نمیخواد بترسی.
‫اینو قبلاً هم شنیدم.
‫درسته.
‫این، درد نداره؟
‫بد نیست. نه.
‫گاز گرفتن. خونریزی. سوختن. ساییدگی.
‫گرفتگی. عفونت. نیشگون. کوبیدن.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫ببخشید.
‫نمی‌تونم سر در بیارم چی به چیه.
‫هیچی دستگیرم نمی‌شه.
‫به نظرِ من
‫انگار یه جورایی تصادف کردی.
‫- تصادف؟ ‫- اوهوم.
‫اوم... چرا امشب رو اینجا استراحت نمی‌کنی؟
‫لطفاً؟ دیره.
‫خیلی خوشحال می‌شم ‫تختم رو باهات شریک بشم.
‫تصادف، هان؟
‫بذار... بذار یه نگاهی ‫به این پات بندازیم. خب؟
‫فرانک، بذار یکم تنها باشیم.
‫جیم شو.
‫این پات درد نمی‌کنه؟
‫چِشه؟
‫- کی؟ ‫- اون مَرده.
‫- فرانک؟ ‫- اوهوم.
‫منظورت صورتشه؟
‫صورتش؟
‫فکر کردم منظورت همینه.
‫نه.
‫چرا در رو قفل کردی؟
‫«عروس» یعنی «متاهل»؟
‫اوم، نه، یعنی ‫داری ازدواج می‌کنی.
‫- با اون؟ ‫- فرانک. آره.
‫خب، راستش، نه.
‫یادم نمیاد کیه.
‫از تصادفه؟
‫اونقدرها هم بد نیست.
‫- اونقدرها هم بد نیست؟ ‫- نه.
‫خب، چرا خودت باهاش ازدواج نمی‌کنی؟
‫جفت. همسر. تولیدمثل. زاینده. داماد.
‫کیه؟ کی اونجاست؟
‫مری.
‫مری؟
‫کدوم مری؟
‫«مری،» اسمِ کوچیکِ مادرم،
‫به‌اضافه‌ی «ولستون‌کرافت،» اسمِ پدربزرگم.
‫به‌اضافه‌ی «گادوین،» اسمِ پدرم،
‫به‌اضافه‌ی «شلی،» اسمِ شوهرم.
‫مری شلی. آشنا نیست؟
‫مری شلی.
‫این صدا رو می‌شناسم.
‫آره عزیزم.
‫تو هیولایِ منی.
‫خب، اسمِ من چیه؟
‫یادم نمیاد.
‫خب، این دقیقاً همون چیزیه که ‫باید حلش کنیم.
‫می‌دونیش؟ می‌تونی بهم بگی؟
‫ترجیح می‌دم نگم.
‫- لعنت به اون خوک‌صفتِ عوضی! ‫- گندش بزنن!
‫- زود باش! زود باش! زود باش! ‫- وای خدایِ من، چشمم! لامصب!
‫لعنتی!
‫متاسفم!
‫- نمی‌دونستم تویی. ‫- لامصب! چشمم!
‫به هر حال... وای، لعنت بهش!
‫می‌تونم... می‌تونم یه نگاهی بندازم؟
‫- نه. ‫- اوم...
‫- من فرانکم. ‫- برو گمشو فرانک.
‫می‌ذاری ببینم؟
‫چطوری اومدی تو؟ هان؟
‫- زنه در رو قفل کرد. ‫- از پنجره.
‫آروم باش رفیق. ‫هم‌سفر. هم‌دست.
‫بن‌بست. ادغام. تقلید. قتل‌عام.
‫استحاله.
‫ببخشید.
‫والایش. کمال. کیش‌ومات.
‫بله قربان، رفیق.
‫دایره‌ی لغاتِ فوق‌العاده‌ای داری.
‫خب...
‫اینجا چه خبر شده؟
‫می‌بینم که محلولِ کریستالوئید ‫پوستت رو لک کرده.
‫پیش‌بینیش نکرده بودم.
‫پس دوست دارم امروز چندتا آزمایش انجام بدم.
‫هیجان‌زده‌م.
‫ترجیح می‌دم انجامش ندم.
‫داری کم‌کم ‫چیزا رو تشخیص می‌دی؟
‫به خودت اومدی؟ ‫بعدِ اون تصادف؟
‫خب، تخم‌مرغت رو امتحان کن. ‫یکم نون تست و مربا بخور.
‫خوشمزه‌ست.
‫نمی‌دونم. ‫ترجیح می‌دم نخورم.
‫می‌تونیم با هم بگردیم و ‫چندتا لباسِ جدید برات بگیریم.
‫شاید خوش بگذره.
‫ترجیح می‌دم که نه.
‫این از الیوت بود؟
‫- هاثورن؟ ‫- «بارتلبی».
‫خب، انگار یه هیولایِ خیلی کتاب‌خون رو
‫اینجا سرِ ذوق آوردیم، فرانک.
‫سرِ میزِ صبحانه از هاثورن نقل‌قول می‌کنه.
‫هاثورن؟ اون از طرفِ ‫دخترایِ شیطون حرف می‌زد.
‫نه، نه.
‫ملویل، عزیزم.
‫- آهان، ملویل. ‫- آره.
‫یه صبحانه‌یِ خیلی مفصل ‫برات چیدم.
‫نمی‌فهمم مشکلِ چیه.
‫نکنه یه جوری ناراحتت کردم؟
‫یه عمر دروغِ زنونه.
‫همه‌ش تقصیرِ کمبوده‌.
‫و محرومیت، کس آدم رو گرسنه میکنه.
‫درد. حسرت. ولع. تمنا. تمنا. تمنا.
‫- نه. تمومش کن، تمومش کن. ‫- تمنا. تمنا. تمنا.
‫- فوراً تمومش کن. ‫- ترجیح می‌دم که نه.
‫خب، پس دلت می‌خواد چیکار کنی؟
‫دلم می‌خواد اون درِ کیری رو باز کنی،
‫چون می‌خوام برم بیرون.
‫طوفانی. پرباد. فضایِ باز.
‫مطمئنم که من اینجا زندگی نمی‌کنم، خانم.
‫بذار برم بیرون.
‫متأسفانه این غیرممکنه.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫- رویِ ریل. تکونش بده. ‫- خیلی بالاست!
‫- بلنده! کیر به همه‌چی! ‫- چتر رو بده به من.
‫چتر رو بده به مـن...
‫باورت بشه یا نه، اون بچه که بود فلجِ اطفال داشت،
‫و نمی‌دونستن که اصلاً ‫می‌تونه راه بره یا نه.
‫رانی ادوین رید.
‫و هنوزم یکی از پاهاش ‫از اون یکی کوتاه‌تره.
‫کفش‌هایِ مخصوص براش می‌سازن
‫تا موقعِ رقصیدن، ‫پاهاش تراز باشن.
‫فتیشت همینه؟
‫چی؟
‫اینکه یه پاش از اون یکی کوتاه‌تره.
‫چیه، همینه؟ ‫همینه، فرانکی؟
‫آره، این‌جا دقیقاً همون‌جاییه که دنبالش بودم.
‫گربه‌یِ کوچه‌گرد. تند و تیز. ‫با تمامِ سرعت.
‫بیا دیگه!
‫می‌خوای برقصیم؟
‫من نمی‌رقصم.
‫چرا، می‌رقصی.
‫بیا دیگه!
‫بلدمشون! حرکاتِ رقص رو، ‫همه‌شون رو بلدم!
‫بیا! همه‌شون رو بلدم!
‫کدوم ملوان این خالکوبی‌ها رو برات زده؟
‫حیرت‌آوره.
‫لعنتی.
‫خوشت اومد، خواهر؟
‫بیا اینجا.
‫یکی دیگه می‌خوای؟
‫دیگه بسمه.
‫اون زنِ منه.
‫آره!
‫واقعاً؟ خب، نمی‌تونی ‫تمامِ شب میز رو بگیری.
‫خشونت.
‫خشونت. خشونتِ ناجوانمردانه.
‫خشونت تویِ پس‌کوچه‌هایِ تاریک.
‫خشونت. خشونتِ وحشیانه مثلِ چکشِ تخریب.
‫خشونتی از جنسِ تنفر از مادرِ خودت.
‫خشونت!
‫گنگسترها. گنگسترهایِ لوپینو.
‫می‌تونی به آقایِ ویتو لوپینو بگی
‫من با مردهایِ چاق نمی‌خوابم، ‫مگه اینکه خودم بخوام.
‫خشونت!
‫خشونت با چاقو! خشونت با زن!
‫کس ننت، سلیطه!
‫بدبختش می‌کنم.
‫مثلِ یه سیبه.
‫نه، ممنون.
‫شب بخیر، آقایون.
‫- یالا دیگه عزیزم. ‫- ببخشید. شرمنده رفیق.
‫- بیخیال. بسه. ‫- سکسِ ایمن. سکسِ فوق‌العاده ایمن.
‫- سکسِ شوم و نکبت‌بار. ‫- نمی‌خوای بازی کنی؟
‫- یالا. باهام بازی کن. ‫- منو بکن. دنبالم کن.
‫- سکسِ هیجانی و خشن. ‫- مردِ گنده نمی‌خواد بازی کنه؟
‫یالا. هیچی؟
‫اشکال نداره. نگران اون نباش.
‫- ببخشید. ‫- یالا دیگه، پیشی کوچولو.
‫- کاری می‌کنم میو‌میو کنی. ‫- شرمنده، مردِ گنده.
‫- فرانکی! ‫- ترسو‌یِ بزدل.
‫- نه! ‫- از این خوشت میاد؟
‫خشن دوست داری. ‫خشن دوست داری.
‫- منو بمن. دنبالم کن. ‫- سلام.
‫- بگیرش. ‫- هیجانی و...
‫همه‌ش مالِ منه. گرفتمت عزیزم.
‫گرفتمت. همه‌ش مالِ منه.
‫منم یه گاز می‌خوام!
‫آره؟ منم یه گاز می‌خوام!
‫لعنتی!
‫- پاهاشو بگیر. ‫- این سلیطه‌یِ جنده رو نگه دار.
‫- نه! نه! ‫- می‌خوام بکنمت.
‫برو بمیر. برو بمیر.
‫نه! نه! نه!
‫نه، نه، نه! نه، نه، نه...
‫یالا. ‫باید از اینجا بزنیم بیرون!
‫اون من نبودم. من لب به مشروب نمی‌زنم.
‫من ویولن می‌زنم.
‫وای خدا. وای لعنتی. وای نه.
‫خدایا!
‫برو. نمی‌خوام بیشتر از این ‫تویِ دردسر بندازمت.
‫برو.
‫وای خدا.
‫حالت خوب می‌شه. برو.
‫برو. از اینجا برو! برو!
‫داری چیکار می‌کنی؟ برو خونه!
‫نمی‌خوای گیرِ من بیفتی.
‫مردم عاشقِ هیولاهان. ‫الانه که یه جمعیتِ خشمگین جمع بشه.
‫واقعاً میگم.
‫قبلاً این بدبختی رو کشیدم. ‫خیلی وحشتناکه.
‫برو. برو. از اینجا برو بیرون. برو خونه.
‫نمی‌دونم کجا زندگی می‌کنم.
‫تق‌تق.
‫کیه؟
‫منم، مری.
‫کدوم مری؟
‫«کدوم مری»؟
‫مگه نمی‌خوای با فرانکنشتاین «ازدواج» کنی؟
‫نمی‌تونم نفس بکشم.
‫اسمم یادم نمیاد.
‫مارتا؟ وینیفرد؟ کنستانس. جین.
‫عروسِ کینگ‌کنگ.
‫اوه، «کویین‌کنگ».
‫خانمِ جکیل. خانمِ هاید.
‫خانمِ عروسِ فرانکنشتاین.
‫جور درنمیاد، مگه نه؟
‫نمی‌تونم نفس بکشم.
‫داری خفه می‌شی. همه‌ خفه شدیم.
‫مِهِ مغزی. مرگِ مغزی. ‫دعا کن مغزت از کار بیفته.
‫اسمت رو پیدا کن، دختر.
‫مقاومت در برابرِ ظلم...
‫- اطاعت از خداست. ‫- اسمم رو بهم بگو.
‫اسمم چیه؟ اسمم رو بهم بگو.
‫آروم باش.
‫آروم باش. آروم باش.
‫آروم باش.
‫باشه. باشه، دستت رو بردار.
‫اینجا هوا نیست.
‫اوه، نمی‌تونستم نفس بکشم.
‫نمی‌تونستم نفس بکشم. انگار ‫زنده به گور شده بودم.
‫منم این خواب رو دیدم.
‫حالت خوبه.
‫چی شد؟
‫یادت نمیاد؟
‫یادمه.
‫اون جلو چیزی هست؟
‫بیا. بیا. بیا.
‫هان؟
‫- چیه؟ این واسه ماست؟ ‫- بیا!
‫بعدی رو چک کن.
‫بیا! باشه.
‫ربطی به تو نداره.
‫نصفش خر بود، نصفش آدم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- با یه کیرِ خریِ گنده.
‫و می‌گفتن که درش آورد
‫و روی جنازه‌هاشون شاشیدن.
‫اوه، برو بابا.
‫کاش منم اون صحنه رو می‌دیدم.
‫تو واقعاً مریضی، می‌دونستی؟
‫- اون پایینه‌؟ ‫- اینجا که خبری نیست.
‫اون چیه؟
‫اِم...
‫«رانی رید»؟
‫«خب، موهای مشکیِ فوق‌العاده ‫و چشم‌های پر از احساسش
‫کافیه تا هر دختر جوونی ‫عاشق و شیداش بشه.»
‫- یادت میاد کیه؟ ‫- نه.
‫خب، من طرفدارِ چه جور ‫ستاره‌ی سینمایی بودم؟
‫منظورم قبل از تصادفه. نمی‌تونم...
‫درست یادم نمیاد.
‫دیتریش.
‫- «دیتریش»؟ ‫- اوم.
‫- دیتریک. ‫- اوم.
‫- مارلنه دیتریک. آره. ‫- اوم.
‫«به نظرت آدم‌های محترم ‫خیلی... کسل‌کننده نیستن؟»
‫اوه! خودت رو جمع و جور کن دختر.
‫نه، نه، نه. هیس.
‫- دست خودم نیست. ‫- نه، نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫نه، نه، نه. هیس، هیس، هیس.
‫تازی‌های وحشی. صدای شلیک!
‫کی اونجاست؟
‫- هیس، هیس، هیس. ‫- هی!
‫- هی! هی! دارم می‌بینمت. ‫- باشه. باشه. باشه.
‫- من دنبال دردسر نیستم. ‫- بیا بیرون.
‫- من دنبال دردسر نیستم. ‫- دیگه بهت نمی‌گم.
‫زود باش. دست‌ها بالا.
‫گفتم دست‌ها بالا! زود باش!
‫تسلیمم.
‫وای خدایا، نجاتم بده.
‫شیطان، دور شو!
‫وای، نه.
‫فرانکنشتاین.
‫بچه‌های این دوره زمونه نمی‌تونن ‫خلاقیت به خرج بدن؟
‫- این... اپریکاته؟ ‫- اوم‌هوم.
‫عالیه. شاهدی هم داری؟
‫فقط حدود ۱۵۰ نفر.
‫اوه، عالی شد.
‫صاحب یه سینما هم هست.
‫می‌گه یه یارویی که مشخصاتش می‌خوره
‫مدام می‌اومده تا فیلم تکراری رانی رید رو ببینه.
‫- هی پشت سر هم. ‫- کدوم یکی؟
‫«کارآگاه مشکوک».
‫خب، سلیقه‌ها متفاوته دیگه.
‫واقعاً.
‫یه دختر هم همراهشه.
‫فکر کردم از این خوشت بیاد.
‫ظاهراً داشته پشت سرِ ‫ویتو لوپینو بدوبیراه می‌گفته.
‫رئیس مافیا.
‫آره.
‫پاش هم شکسته.
‫این‌طور به نظر میاد.
‫تا ۲۴ ساعت دیگه قضیه رو جمع می‌کنیم.
‫اوه.
‫وقت عجیبی برای حمام کردنه، فرانک.
‫پنی.
‫[نیویورک]
‫«فرانکنستین».
‫فرانکنستین؟
‫فرانکنشتاین.
‫اوه.
‫آلمانی هستی؟
‫سوئیسی.
‫«عروسش». توی روزنامه ‫این‌طوری صدام می‌کنن.
‫اسمم چیه؟
‫آخه، یادم نمیاد.
‫الو؟
‫جینجر.
‫«جینجر»؟
‫نه، نه، نه. شوخی می‌کنم.
‫پنلوپه.
‫- «پنلوپه»؟ ‫- اوم.
‫پنلوپه چی؟
‫راجرز.
‫هوم.
‫«پنلوپه راجرز».
‫از عکسه خوشم میاد.
‫«عروسش».
‫فرانکنستین. فرانکنشتاین. ‫خانم پنلوپه فرانکنشتاین.
‫البته، اسم قشنگیه.
‫می‌خوای سکس کنیم؟ شاید ‫این‌طوری راحت‌تر بخوابی.
‫شاید این‌طوری حافظه‌م برگرده.
‫اوم.
‫آره.
‫نه. نه.
‫نه. نه. ممنون.
‫نه، ممنون.
‫یا خدا، فقط می‌خواستم صمیمی باشم.
‫ببخشید.
‫نمی‌فهمم یه جسد توی ایندیانا ‫چه ربطی به
‫یه جفت قاتلِ هیولا توی شیکاگو داره.
‫یه حسی ته دلم بهم می‌گه.
‫مالوی؟
‫نه. وایلز. کارآگاه وایلز.
‫اسمی که به من داده بودن مالوی بود. از شیکاگو.
‫من مالوی هستم.
‫- میرنا مالوی. ‫- اوه. آه.
‫خوشوقتم.
‫ببخشید. فقط چندتا سؤال ازتون داریم.
‫این خانم کارآگاه هستن؟
‫خب، کارآگاه که، از نظر فنی نه. اما...
‫ایشون منشیِ منه.
‫پرونده خیلی ساده به نظر می‌رسید،
‫واسه همین گفتم چرا نذارم اونم یه امتحانی بکنه؟
‫بار اولته؟
‫این چه سؤالیه از یه خانم می‌پرسی؟
‫خب، می‌تونید یه نگاهی به اطراف بندازید،
‫اما کاملاً مطمئنم که این موضوع
‫هیچ ربطی به پرونده‌تون توی شیکاگو نداره.
‫بر چه اساسی، کلانتر؟
‫خب، انگار کسی رو ندیدن که
‫با مشخصاتی که به ما دادن جور دربیاد.
‫- سیگار؟ ‫- اصلاً لب نمی‌زنم.
‫- من یکی می‌خوام، ممنون. ‫- اوه، و...
‫من یکی می‌خوام، خیلی ممنون.
‫و با اون قیافه‌ای که دارن،
‫اصلاً راحت نیست که اون دوتا رو ندید.
‫- مردِ باهوشیه. ‫- آره.
‫می‌خوای چندتا یادداشت برداری؟
‫نه. خودکار ندارم.
‫اوه، اون دوتا اصلاً ‫ربطی به این یکی نداشتن.
‫چی، یه زنِ لنگ و یه هیولا؟
‫ای بابا. ندیدنشون واقعاً سخت بود.
‫شماها توی ایندیانا خیلی بامزه هستید.
‫بذار درباره‌ی این دختره ازت بپرسم.
‫کسی هویتشو شناسایی کرده؟
‫انگار از قیافه هیچ بویی نبرده.
‫درسته.
‫شانس آوردن همدیگه رو پیدا کردن.
‫آره. جدی، اصلاً می‌دونیم کی هست؟
‫می‌دونی، سیگار کشیدن در واقع اشتها رو کور می‌کنه.
‫- هوم. ‫- مواظب هیکلت هستی؟
‫بدم میاد اینطوری میکنی.
‫چطوری؟
‫این اداهای عوضی‌بازیت. اصلاً خنده‌دار نیست.
‫به نظر من که خیلی خنده‌داره.
‫اینطوری بهترین اطلاعات رو گیر میارم.
‫تو کارآگاه باش، ‫منم کلانترها رو خام می‌کنم.
‫منم آچارفرانسه‌ت هستم.
‫خب، چی فکر می‌کنی؟
‫حس ششمی نداری؟
‫وقتی داشتی با اون کلانترِ جذاب لاس می‌زدی،
‫توی زمین پیداش کردم.
‫کجا داری می‌ری؟
‫هر جا که اون قطار بره.
‫نیویورک. واسه ساعت ۱۱:۰۳ بلیط گرفتم.
‫می‌خوام بدونم این روزا کدوم فیلمِ
‫رانی رید توی نیویورک روی پرده‌ست.
‫پنلوپه راجرز.
‫اوه، مثل جینجر راجرز؟
‫آره. گرفتم چی شد.
‫قبل از تصادف، سکس‌تون چطوری بود؟
‫اونقدر خوب بود، نه؟
‫آتشفشانی.
‫انفجار بزرگ.
‫ستونِ نور.
‫لذیذ.
‫یه چیزی فراتر از این دنیا بود.
‫به نظرت حالش خوبه؟
‫اون مرده توی قطار؟
‫فکر کنم...
‫خوب باشه.
‫آره.
‫حالت خوبه؟ هوم؟
‫اعصابم. بعضی وقتا سخته...
‫سخته که... یه نفسِ عمیق بکشم.
‫بریده‌ی روزنامه‌م.
‫همین‌جا بود. اوه، خدای من.
‫اشکالی نداره اگه بریم سینما؟
‫هرالد، سان و تریبون، نسخه‌ی آخر شب.
‫خوبه. واقعاً هست. و کارنگی
‫قطعاً بهتر از لنگرزه. اما عالیه؟
‫البته پاسترامی شیکاگو هم خیلی خوبه.
‫اون چیه؟ فرانکی، اون چه بوییه؟
‫چوب‌شور.
‫- موردعلاقه‌ته. ‫- موردعلاقه‌ی من؟
‫واقعاً؟ واو.
‫اوه خدای من.
‫دیگه از این اراجیف «سِکند سیتی» خسته شدم.
‫گشنه‌ت نیست؟
‫«کارآگاه مشکوک»؟ فرانک، ‫اون رو که قبلاً دیدیم.
‫بیا، بیا این یکی رو ببینیم.
‫نه، نه، نه.
‫توسط کی؟ همون مردایی که باهاشون حرف زدی؟
‫اونا آدم نیستن، موسیو.
‫اونا جسدن.
‫مرده؟
‫بله موسیو. زامبی‌ان.
‫-ببخشید. ‫-مرده‌های متحرک.
‫جسدهایی که از قبر بیرون کشیده شدن...
‫-واقعاً معذرت می‌خوام. ‫-...و مجبورشون می‌کنن کار کنن
‫توی کارخونه‌های قند و مزارع، اونم شبونه.
‫ببخشید.
‫نگاه کن! دارن میان.
‫-وای، نه. ‫-بهشون محل نده عزیزم.
‫بی‌خیال ادی، نه. ادی.
‫باشه. خیلی خب، خیلی خب، ‫خیلی خب. تمومش می‌کنم.
‫ادی، نه.
‫ببخشید، لطفاً. ‫کبریت داری؟
‫ادی، نه.
‫جدی می‌گم. نمی‌تونم. نه. بس کن. نه.
‫نه، نه.
‫خدا.
‫هیولاها حشریت می‌کنن، ادی؟
‫- خدای من. ‫-آروم بگیر پسر.
‫-فاک! ‫-آره، فاک.
‫اون گفت نه، ادی.
‫البته اگه بخوای می‌تونی ‫باهاش بخوابی، خانم.
‫تا جایی که یادمه می‌تونه خیلی حال بده.
‫با یه کسِ خیس خیلی بیشتر حال میده، ‫ادی، قول می‌دم.
‫-هیولاها. ‫-نه، نه، نه.
‫-اونا هیولان! ‫-نه، نه. نه.
‫-اونا هیولاهای قاتلن! ‫-اوناهاش اونجان!
‫-جلوشون رو بگیرید! ‫-وای خدا!
‫اون کثافت بهم دست زد!
‫یا خدا.
‫-هیولاها! ‫-هیولاهای قاتل!
‫-دارن می‌رن! ‫-یکی جلوشون رو بگیره!
‫اونا هیولاهای قاتلن!
‫میرنا، فکر کنم بهتره از این طرف بریم.
‫بابا نابغه‌ای.
‫حتماً بهم گفتی پنی.
‫-پنی؟ ‫-آره، مثلاً مخففش.
‫مثل پنیِ خسیس.
‫پنیِ عاقل، یه پنیِ خوشگل.
‫پنلوپه اسم پیرزن‌هاست.
‫آره. همین‌طوره. من... ‫بهت گفتم پنیِ خوشگل.
‫جلوشون رو بگیرید!
‫ایست! تکون نخور!
‫قفلش کن! در رو قفل کن.
‫-هی! ببخشیدا. ‫-معذرت می‌خوام.
‫ببخشید.
‫می‌تونم با یه تارت کوچولو وسوسه‌ت کنم؟ نه؟
‫فقط امتحانش کن. سعی کن بلند بخندی.
‫همیشه این کارو بکن. تو هم امتحان کن، جیکوب.
‫این یه کارِ سطح بالاست--
‫نشنیدم. ‫خیلی سطح بالاست.
‫-بهش گفتم. ‫-سطح بالاست. در عین حال...
‫می‌دونی، غم‌انگیز هم هست.
‫بی‌کیفیت، غم‌انگیز و سطح بالا.
‫سطح بالا ولی بی‌کیفیت.
‫نمی‌دونم چیه،
‫ولی می‌دونم که تو همونی.
‫-ببخشید. ‫-همون نیمه‌ی گمشده.
‫ببخشید آقا.
‫-اوه، رانی. آقای رید. ‫-بله؟
‫اوه، خدای... خدای... من.
‫خودتی. منم.
‫رانی. من، اوم...
‫خیلی گذشته... منچستر. سال ۱۹۱۷.
‫-خیلی خب. ‫-توی، اوم...
‫توی دوران نمایش‌های وودویل.
‫کفش‌ها، اون... واقعیت داره.
‫مثل آثار هنری می‌مونن.
‫سال ۱۹۱۷. بهم لبخند زدی.
‫آره. می‌درخشیدی.
‫-هنوز بلیطش رو دارم. ‫-خب، ممنون... ممنون...
‫شما... شما...
‫خوشحال می‌شی اگه بدونی که، اوم،
‫دیگه تنها نیستم.
‫ممنونم.
‫ببخشید. من فقط...
‫من مدیون شمام...
‫و فقط شما
‫که زنده موندم.
«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP
‫خب...
‫خب، واقعاً متأسفم عزیزم، ‫ولی تو اصلاً تیپ من نیستی.
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫اون کیه؟
‫قطعاً الان یه بویی میاد.
‫من همیشه وسط صحنه‌ها ‫می‌زنم زیر خنده،
‫چون هر کاری هم که بکنم...
‫یا خدا. لعنتی.
‫آره، فرانکی!
‫عزیزم!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫وای خدای من.
‫فرانکی!
‫فرانکی! فرانکی، باید از اینجا بریم...
‫پوتین آن د ریتز!
‫صبر کن!
‫افسرها، افسرها. صبر کنید، صبر کنید.
‫ایست!
‫سفت شو، خشک شو، غلیظ شو.
‫به همه‌تون شلیک می‌کنم. تکون نخورید.
‫-اسلحه رو بنداز. ‫-خانم، اسلحه رو بذار زمین.
‫بندازش.
‫بذار بره.
‫بذار بره!
‫حرکت کن.
‫حرکت کن!
‫آقای رانی رید، حضار محترم.
‫دچار فراموشی اجباری شدی، نه؟
‫مشکلی نیست، من مغز دارم. آره.
‫توی این کله‌خر کلی مغز هست.
‫و اون مغز متفکر پشت اون عملیاته.
‫این یه حمله به مغزه.
‫بذارم بره؟
‫آروم باشید پسرا.
‫زانو بزن حمال.
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.
‫لطفاً بهم آسیب نزن. خواهش می‌کنم. معذرت می‌خوام.
‫واسه چی معذرت می‌خوای؟ هوم؟
‫کار اشتباهی کردی؟
‫فکر کردی می‌تونی ‫از زیرش در بری؟
‫فشار، درد، صدمه، جراحت.
‫کتک زدن.
‫شلاق زدن، با چماق زدن، کوبیدن.
‫یه چیزی داره اذیتت می‌کنه، نه؟ ‫یه خشونت کوچیک؟
‫شکستن. شکستن!
‫همه‌‌ش رو بخونید. ‫من همه‌ی داستان‌ها رو دارم.
‫اینجا رسماً شده کلانتری.
‫شما آقایون یه راهنمایی می‌خواید؟
‫لوپینو داره به کمیسر رشوه میده.
‫آقای ویتو لوپینو، رئیس مافیا، ‫قاتل زن‌ها.
‫السی، لوسی، می،
‫ری،
‫همه‌شون در حالی پیدا شدن که زبونشون بریده شده بود.
‫خب، می‌دونی که چی می‌گن: ‫سکوت طلاست.
‫ولی من دارم برای نونم آواز می‌خونم.
‫می‌شه اون اسلحه‌ها رو بذارید زمین؟
‫همه چیزو بهتون می‌گم.
‫دارم حرف می‌زنم. بیا اینجا!
‫چیه، جا خوردی؟ ‫به هر کی دلت می‌خواد شلیک کن.
‫تقلب کردی و بردی. ‫مرده‌ها عصبانی‌ان.
‫ترسیدی؟
‫چیکار کردی؟
‫آره، شما جناب.
‫و شما.
‫چیکار کردی؟
‫آره، هیچ‌کس ندید سرشو فشار دادی پایین.
‫خانم آلیس تامپسون، مرگ در ۳۰ سالگی.
‫اینجا، حاضر.
‫توی اتاق خواب در حال گریه رهاش کردی.
‫موقع بیرون رفتن لباس‌زیرش پاره شد، سلیطه‌ی روانی.
‫پراویدنس هیگن، ‫زنِ پیر و افتاده‌ی بیچاره، مرده.
‫اینجا.
‫فرانسیس مک‌برنز، مرده‌ی گرسنه.
‫صدای همه‌شون رو می‌شنوم.
‫اینجا. اینجا.
‫همه‌شون اینجان.
‫خفه شده، سرکوب شده، کشته شده.
‫مرده‌ها حرفی برای گفتن دارن.
‫و من دارم می‌گمش!
‫وضعیت بحرانی. ‫فاسدها دارن از بین می‌رن!
‫زندگی همین‌جاست، و از طرف هیولاها ‫داره میاد سراغتون!
‫صبر کن!
‫فرار کن!
‫همه آروم باشید.
‫کجا رفتن؟ کجا رفتن؟
‫افسرها، افسرها. صبر کنید، صبر کنید.
‫می‌بینیشون؟
‫تو... واقعاً...
‫فوق‌العاده بودی!
‫تو مال منی.
‫مالِ منی.
‫خدایِ من.
‫تو کی هستی؟
‫فرانک.
‫من چیکار... چیکار کردم؟
‫اون پلیسه... خیلی غافلگیر شده بود.
‫عزیزم، می‌دونم.
‫خیلی وحشتناکه. می‌دونم.
‫الان دیگه چاره‌ای جز زندگی کردن نداریم.
‫همون‌جا وایسا! پلیس!
‫آره!
‫آروم‌تر.
‫آروم. آروم.
‫آروم‌تر.
‫- پلیس! ‫- دست‌ها بالا.
‫- خودتونو نشون بدید. ‫- بیاین بیرون.
‫اینجا دوتا اتاق داریم. بگردینشون.
‫یک‌سره‌اش کن!
‫ایول!
‫یه بوس به بابا بده.
‫- تق‌تق. ‫- کیه؟
‫- طالبی. ‫- کدوم طالبی؟
‫«طالبی» با من فرار کنی.
‫پیدا کردم! یکم طلا پیدا کردم!
‫از پنتهاوس‌هایِ خیابونِ پارک
‫تا زیرزمین‌هایِ روستاییِ مِین،
‫...انقلاب در راهه. ‫[عروس قاتل آتش انقلاب را برافروخته]
‫با تحریکِ یه یاغیِ هیولایِ بی‌نام‌ونشون،
‫زن‌ها همه‌جا ‫دارن صورت‌هاشون رو رنگ می‌کنن
‫و می‌ریزن تویِ خیابون‌ها.
‫«حمله به مغز» شعارِ جنگیِ ‫عجیب و وسوسه‌انگیزشونه.
‫حمله به مغز!
‫ریدم تو این وضعیت! حمله به مغز!
‫حمله به مغز! لعنت بهش، حمله به مغز!
‫حمله به مغز!
‫گمشو!
‫حمله به مغزِ کیری!
‫برو به درک!
‫حمله به مغز! حمله به مغز!
‫حمله به مغزِ کیری!
‫فرانکی، ببین چی پیدا کردم.
‫خانواده چطورن، کلاید؟ آنت خوبه؟
‫بله، آقایِ لوپینو. ممنون.
‫خوبن.
‫شنیدم یه زاپاسِ خوب هم داری.
‫خوش‌خوراک.
‫دیگه نه اون‌قدرها، قربان.
‫با وجودِ بچه، خونه خیلی شلوغ‌پلوغه،
‫واسه همین واقعاً وقتی پیدا نمی‌کنم.
‫بی‌خیال، کلاید. فقط بچه نیست که
‫هر از گاهی نیاز به یه ممه‌یِ خوب ‫واسه مکیدن داره، نه؟
‫آره. ولی تو دهنت لقه
‫وقتی دارن برات ساک می‌زنن،
‫مگه نه، خوشگل‌پسر؟ هوم.
‫یکم نگران می‌شم
‫وقتی یه هرزه داره ‫درباره‌یِ لو دادنِ بقیه حرف می‌زنه.
‫حرف‌هایِ آدم‌فروشی و این‌جور چیزها.
‫آوردنِ اسمِ من ‫قبل از یه حمومِ خون.
‫این اصلاً صورتِ خوشی نداره.
‫آیدا بولینسکی.
‫اون خیلی بیشتر از چیزی که باید می‌دونه.
‫این یکی همیشه آدمِ کله‌شقی بود.
‫کمیسر بهت می‌گه ‫کجا داره تعقیب‌شون می‌کنه.
‫ردیفش کن.
‫قربان، ردیفش کردیم.
‫به نظرِ من که ‫ردیف نشده.
‫هان؟
‫- شده. ‫- هوم.
‫- کاملاً ردیف شده. ‫- ممم.
‫جایِ نگرانی نیست، رئیس. ‫فرستادیمش تهِ یه گودال.
‫اوه!
‫اسمِ بچه چیه، کلاید؟
‫اه، بچه؟ فرانکه، قربان. ‫فرانکلین.
‫- اسمِ خوبیه. ‫- آره.
‫- کلاید. ‫- اوهوم؟
‫زبونش رو ببر.
‫- می‌خوامش واسه یادگاری. ‫- اوهوم.
‫اوه.
‫ممنون، قربان.
‫و سلامِ من رو هم ‫به زنِ دوست‌داشتنیت برسون...
‫- البته، قربان. ‫- ...آنت.
‫واو، واو. آنت، نه؟
‫شانزده تا قتلِ تقلیدی
‫تویِ دو هفته، ‫و اف‌بی‌آی می‌خوان همه‌شون رو
‫بندازن گردنِ اون.
‫دهنشون بدجوری ‫کف کرده.
‫هفده تا.
‫تنها مدرکی که علیه‌ش دارن ‫اون پلیسه تویِ کرایتریونه،
‫که اونم دفاعِ شخصی بود. ‫شکی توش نیست.
‫دفاع از خود؟
‫اون داشت اسلحه‌اش رو ‫می‌گرفت سمت یه افسر پلیس.
‫نمی‌خواست کسی رو بکشه.
‫فقط داشت حرف می‌زد. داشت حرف می‌زد.
‫می‌دونی، وقتی نظم موجود رو به هم می‌زنی،
‫اونا هم بدجوری می‌رن تو نخت.
‫واو. داری به این فکر می‌کنی ‫که عضو این جنبش بشی؟
‫کل دنیا واسه یه زنِ مجرم به آتیش کشیده شده.
‫این موضوع داره تحریک‌شون می‌کنه.
‫تصور کن اگه همین‌قدر هیجان‌زده می‌شدن واسه
‫یه زنِ فضانورد یا یه زنِ جراح مغز.
‫یا یه زنِ کارآگاه.
‫اوه. آره.
‫زدی تو خال.
‫دیشب توی یه نمایشگاه محلی دیدنشون،
‫درست بیرونِ فردونیا، توی نیویورک.
‫حدود چهار ساعت از اینجا فاصله داره.
‫لعنتی. خیلی خب.
‫اون کراواتِ وامونده‌م کجاست؟
‫توی اون مهمونی زل زده بود بهت.
‫باز دوباره یه حسی بهت دست داده؟
‫انگار که دوستای قدیمی بودید.
‫می‌دونی، خیلی از خانما اینطوری نگام می‌کنن.
‫حتی اونایی که هنوز ندیدمشون.
‫می‌دونم.
‫حواست به کارت باشه، کارآگاه.
‫حواسم هست. هی. من عالی‌ام.
‫بسیار خب. حالا کجا می‌ریم؟
‫گرینجر می‌خواد که بریم نیویورک.
‫ولی من یه ایده‌ی دیگه دارم.
‫معلومه که داری.
‫«ماه عسلِ درو». ام‌جی‌ام، ۱۹۳۱.
‫لویی‌ویل، کنتاکی.
‫وارن، اوهایو. «سربازِ آوازخوان».
‫این یکی از قدیمی‌هاست.
‫۱۹۲۷، وقتی که یه قرارداد کوتاه داشت
‫با کمپانی «قرن بیستم».
‫بعدش «تعطیلاتِ دل‌شکستگی» رو داریم، ۱۹۳۱.
‫کانزاس‌سیتی.
‫کانزاس‌سیتیِ کانزاس، ‫یا کانزاس‌سیتیِ میزوری؟
‫- کانزاس. ‫- کانزاس.
‫تک‌تکِ شهرایی که توی این دو هفته بهشون سر زدن
‫یه ربطی به فیلمای «رانی رید» داره.
‫حالا هم توی شمال ایالت دیدنشون.
‫معنیش چیه؟
‫حتماً دارن می‌رن سمتِ آبشار نیاگارا.
‫چرا؟
‫«عروسیِ اجباری»، ۱۹۲۹. ام‌جی‌ام.
‫خیلی پرفروش بود. حتی سال ۱۹۳۳ دنباله‌اش رو هم ساختن.
‫اوه، جدی؟ چطور بود؟
‫افتضاح. وحشتناک.
‫تو واقعاً منشیِ فوق‌العاده‌ای هستی.
‫- جیک؟ ‫- بله؟
‫اگه بگیریمشون، ‫می‌خوام اسمِ منم توی این پرونده باشه.
‫خب، این دستِ من نیست.
‫خودت که اینو می‌دونی.
‫آبشار نیاگارا، عزیزم!
‫- آره! ایول! ‫- هشتمین عجایبِ دنیا!
‫بهش می‌گن آبشار «تورِ عروس».
‫فوق‌العاده‌ست.
‫رفتی اونجا؟
‫اوم، فقط توی فیلما.
‫ولی این رمانتیک‌ترین خواستگاریِ
‫تاریخِ هالیووده.
‫«عروسیِ اجباری».
‫مالِ ما هم رمانتیک بود؟
‫- اوه، بود... ‫- می‌دونی که یادم نمیاد.
‫هوم؟
‫خواستگاری‌مون؟
‫معرکه بود.
‫معرکه.
‫- برام تعریف کن. ‫- وای خدای من. داشتیم رانندگی می‌کردیم.
‫- من داشتم رانندگی می‌کردیم. ‫- همیشه. همیشه.
‫و تو هم اخمو و بدقلق شده بودی. نمی‌دونستم چرا.
‫فقط میخواستم بخندونمت،
‫ولی تو اصلاً راه نمی‌اومدی.
‫هیچی. نه شوخی‌های بی‌ادبی، نه هیچی.
‫بعدش رو کردی به من و گفتی:
‫«هیچ‌وقت نمی‌خوای ازدواج کنی، فرانکی؟»
‫و منم گفتم: «اوه... چرا، می‌خوام.»
‫«معلومه که می‌خوام ازدواج کنم، بچه.»
‫و بعد دستم رو بردم توی متم،
‫که یه انگشتر رو نگه داشته بودم. هفته‌ها بود.
‫- با یه یاقوتِ بزرگ. ‫- آره. یه یاقوتِ بزرگ. آره.
‫و تو هم داشتی می‌گفتی:
‫«نه، نه، نه، نه، نه.» چون داشتی گریه می‌کردی،
‫نمی‌خواستی اونطوری باشه.
‫- ولی من گفتم: «نگو نه.» ‫-»...نه، بچه.»
‫«نگو نه، پنیِ قشنگم.»
‫و بعدش گفتم آره.
‫آره! آره، گفتی!
‫وای خدای من، آره.
‫- گفتم «آره، آره!» ‫- آره!
‫«آره!»
‫معمولاً همین‌طوری پیش می‌ره.
‫بعدش چی شد؟
‫بعدش...
‫شامپاین خوردیم.
‫و صدف.
‫- صدف؟ واقعاً؟ ‫- آره!
‫هلاکِ صدف بودی.
‫از لابستر سیر نمی‌شدی.
‫یادت نمیاد؟
‫رفتیم به اون رستورانِ کوچیکِ کنارِ دریا.
‫خب، سرِ انگشتر چی اومد؟
‫اوه، مجبور شدیم گرو بذاریمش
‫تا پولِ اون صدف‌هایِ کوفتی رو بدیم.
‫چی شده، همه‌چی مرتبه؟ ‫چه خبره؟
‫نمی‌دونم.
‫هان؟ چی... چیکار کنیم؟
‫نمی‌دونم. می‌خواد که نگه داری.
‫- نگه دارم؟ ‫- آره، می‌خواد نگه داری.
‫- نگه دار. نگه دار. نگه دار. نگه دار! ‫- باشه، دارم... نگه می‌دارم.
‫وای، لعنتی.
‫هان؟ چیکار کنیم؟
‫بهش بگو مریضم.
‫هوم؟
‫بهش بگو مریضم. باهاش مهربون باش.
‫باهاش مهربون باشم؟
‫سلام، خانم.
‫اصلاً می‌دونی داشتی با چه سرعتی می‌رفتی؟
‫نه، جناب.
‫پس یعنی هر عددی که دلم بخواد ‫می‌تونم توی جریمه بنویسم؟
‫دارم شوخی می‌کنم.
‫گواهینامه و کارتِ ماشین، لطفاً.
‫می‌دونی برای باز کردنِ یه
‫صدفِ کوچولویِ تنگ چی لازمه؟
‫چی؟
‫یه ذره ماهیچه.
‫منم دارم شوخی می‌کنم.
‫دهنِ کثیفی داری.
‫فکر کنم همین‌طوره.
‫حالش خوبه؟
‫آره، اون... مریضه. عمومه.
‫اوه. متأسفم.
‫گواهینامه، لطفاً.
‫گواهینامه همراهت نیست؟
‫نه.
‫اسمتون چیه، خانم؟
‫جینجر راجرز هستم.
‫بازم دارم شوخی می‌کنم.
‫پنلوپه راجرز.
‫«پنیِ خوشگله.»
‫باید ازت بخوام که از ماشین پیاده بشی.
‫ دست‌ها روی کاپوت، لطفاً. خانم.
‫تو... بیا اینجا.
‫اجازه هست؟
‫شعر دوست داری؟
‫حتماً.
‫یکی بود، یکی نبود، یه کنتسی بود توی بِرِی،
‫شاید به نظرت عجیب بیاد اگه بگم
‫که با وجودِ مقامِ بالاش
‫رتبه و تحصیلاتش
‫کلمه‌ی «کس» رو همیشه با ص می‌نوشت.
‫گرفتمت. نه؟
‫یکی دیگه می‌خوای؟
‫تق‌تق.
‫پس کو اون جنگندگی‌ت، دختر؟
‫خشمت کجاست؟
‫فکر می‌کردم یه هیولایی.
‫...نوشته شده بود، ‫«این بدن فروشیه.»
‫و رویِ باسنش ‫محضِ خاطرِ نابیناها...
‫چقدر مهربون، چقدر مهربون...
‫همون اطلاعات رو
‫به خطِ بریل نوشته بود.
‫اوم...
‫- یکی دیگه هم بلدم. ‫- ترجیح می‌دم نشنوم.
‫فقط یکی دیگه.
‫یه معدنچی بود به اسمِ دیوید
‫که یه فاحشه‌یِ مرده رو توی غار نگه می‌داشت.
‫وقتی ازش پرسیدن: «بو نمی‌داد؟»
‫جواب داد: «به درک که...»
‫یکی باید اون زبونِ کیریت رو از حلقومت بکشه بیرون.
‫بله، بله. نه، ممنون، آقای لوپینو. ‫[آبشار نیاگرا]
‫کمیسر قبلاً بهم گفته بود.
‫جای نگرانی نیست.
‫یالا.
‫کسی اینجا دنبالِ عروس نمی‌گرده؟
‫فکر کنم باید توی «سینما دُم» کشیک بدیم.
‫اگه ردیفش کنن، می‌شه ششمین فیلمشون توی دو هفته.
‫-قطعاً. ‫-کیه که از فیلم خوشش نیاد،
‫اونم بعد از یه قتلِ دوگانه؟
‫باز گشنه‌ت شد؟ برم ‫برات چیزی بگیرم بخوری؟
‫خوبم. مشکلی ندارم. ‫فقط می‌خوام برم بیرون.
‫یه قدمی بزنم. یه هوایی به سرم بخوره.
‫انگار می‌خواد بارون بیاد.
‫آره، جلوی سینما می‌بینمت.
‫وقت‌کشی. دارم وقت‌کشی می‌کنم. دارم...
‫وقت، وقت‌کشی می‌کنم.
‫خدایا، اون صدا. ‫مری، لطفاً می‌شه تمومش کنی؟
‫-دیگه نمی‌تونم تحمل کنم. ‫-سعی کن نفس بکشی.
‫خیلی گشنمه.
‫می‌تونیم رست‌بیف یا چاپ‌سویی بگیریم؟
‫آره. برات یه چیزی می‌گیرم، قول می‌دم.
‫حس می‌کنم دارم از حال می‌رم.
‫سعی کن نفس بکشی.
‫-برو بیرون. ‫-گشنمه.
‫باشه.
‫گرینجر و مانوش
‫می‌رن به بیسِ دوم و سوم.
‫به ترتیب به سوم و دوم.
‫بعد جیمی فاکس میاد و استرایک‌اوت می‌شه.
‫با ضربه‌ی کارل هابل. ‫حالا می‌ریم سراغ نیمه‌ی دومِ
‫اینینگِ اول. تام منینگ.
‫من زبونِ اون مرد رو کشیدم بیرون؟
‫نمی‌دونم.
‫من زبونِ اون مرد رو کشیدم بیرون؟
‫نمی‌دونم.
‫خون از روی چونه‌اش راه افتاده بود.
‫دیگه خیلی زیاده.
‫مری، من اینو نمی‌خوام.
‫من حالم به‌هم‌زنه.
‫نه، نیستی.
‫نه، نه، نه.
‫قیام.
‫شورش.
‫طغیان.
‫-کودتا. ‫-پنی، صبر کن.
‫من دارم قیام می‌کنم.
‫-دارم قیام می‌کنم. ‫-پنی.
‫پنی، نه!
‫انتقام، شیر یا خط،
‫افسار گسیخته.
‫من هیچ‌کدوم از اینا رو نمی‌خواستم.
‫-باشه. ‫-چی می‌خوای؟
‫می‌خوای بریم به یکی از اون ‫کلیساهای مخصوصِ عروسی؟
‫-آره. ‫-بریم پای سفره‌ی عقد؟
‫-بله! ‫-بعدش هم صدف بخوریم؟
‫غذای موردعلاقه‌م.
‫صدف؟
‫فرانکی، من قبل از تصادف هم ‫همین‌طوری بودم؟
‫ها؟
‫-پنی. ‫-من همون‌طوری بودم
‫قبل از تصادف؟
‫دقیقاً همین‌طوری بودی.
‫دقیقاً همین‌طوری؟
‫دقیقاً همین‌طوری، فقط ‫اون موقع کسی رو نکشته بودم.
‫آیدا!
‫-بدو. ‫-آیدا!
‫منم جیک. کارآگاه وایلز.
‫-وایسا. وایسا. ‫-می‌خوام کمک کنم!
‫-وایسا! نرو! ‫-بدو!
‫باشه. باشه.
‫دارن میان سراغت.
‫بذار کمک کنم.
‫بذار کمکت کنم. می‌دونم ‫هیچ‌کدوم از اینا رو نمی‌خواستی.
‫پنی.
‫-آیدا. ‫-پنی.
‫-آیدا. ‫-بدو. بدو.
‫-منم! ‫-این کیه؟
‫ساکت. ساکت!
‫آیدا، من تو رو درگیر این ماجرا کردم.
‫من...
‫همه‌اش تقصیرِ منه و دارم از غصه می‌میرم.
‫می‌شناسمت.
‫آره. آیدا.
‫-من یه بزدلِ عوضی‌ام... ‫-بیا دیگه پنی.
‫...و واقعاً، واقعاً متأسفم.
‫لطفاً...
‫-پنی. ‫-همون‌جا بمون!
‫-وایسا! وایسا! ‫-شلیک نکنید! شلیک نکنید!
‫شلیک نکنید! شلیک نکنید! وایسید!
‫وایسید!
‫آیدا.
‫-آیدا؟ ‫-آیدا؟
‫آیدا؟
‫«آیدا» ترجیح می‌داد یه چیزِ دیگه صداش کنن.
‫پلیسِ فاسد!
‫-کارآگاه، پاسبون! ‫-بدو.
‫با شاهدات رو هم نریز، کارآگاه!
‫- اشتباهِ تازه‌کارهاست! ‫- بی‌خیال بابا.
‫اون کی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونی.
‫آیدا.
‫واسه چی این‌قدر معذرت‌خواهی می‌کرد؟
‫باهاش خوابیدی؟ باهاش خوابیدی؟
‫نمی‌دونم. یادم نیست.
‫یادت نیست.
‫این‌قدر فراموش‌شدنی بود، ‫یا اینکه فقط یکی بود بینِ اون‌همه آدم؟
‫- لعنتی! لعنتی! ‫- هان؟
‫همه‌شون قفلن.
‫یا ترجیح می‌دی پیشِ کارآگاهت بمونی، آیدا؟
‫پنی، خواهش می‌کنم.
‫خنده‌م ننداز.
‫ترجیح می‌دم این کارو نکنم.
‫انگار آدمِ ناچار حقِ انتخاب نداره، فرانکنشتاین.
‫ساندویچِ تخم‌مرغ، پنیرِ اضافه، بیکنِ اضافه.
‫مرسی.
‫واسه پات متأسفم.
‫باید یه ذره بالاتر رو نشونه می‌گرفت.
‫عاشقشی؟
‫عشق واسه تو قصه‌هاست.
‫میرنا...
‫- خوبی؟ ‫- ببخشید.
‫- ببخشید، من... ‫- چی شده؟
‫متأسفم.
‫فکر کردم مرده.
‫خیلی احساسِ خستگی می‌کنم.
‫شاید مجبور شم یه دقیقه چشمامو ببندم، فرانک.
‫اسمت همینه؟
‫چیه؟
‫ادوینه؟
‫باک؟
‫یا فردی؟
‫درباره‌ی اونم دروغ می‌گی؟
‫بگو ببینم، اهلِ کجایی ادی، هان؟
‫مکزیک؟
‫قطبِ شمال؟
‫تو یه سیاهچاله‌ی کیری هستی.
‫اون بخشی از پرونده‌ی لوپینو بود.
‫اون و یه مشت دخترِ دیگه،
‫به عنوانِ همراه کار می‌کردن، ‫با کله‌گنده‌های وال‌استریت می‌رفتن بیرون،
‫بعضیاشون هم گنگستر بودن. ‫فقط شامپاین می‌خوردن
‫و بی‌صدا تمامِ جزئیاتِ ریز رو جمع می‌کردن.
‫و درست وقتی که داشتیم طرف رو می‌گرفتیم،
‫دخترا حسابی توش غرق شده بودن،
‫پرونده رو بستن.
‫می‌دونی، وقتی شنید که پرونده مختومه شده،
‫اومد دفترم.
‫دیر وقت بود.
‫فقط یه بچه بود، شاید حتی بیست سالش هم نبود،
‫ولی این قضیه بدجوری آتیشیش کرده بود.
‫لوپینو داشت هر جور کثافت‌کاری‌ای راه مینداخت.
‫گفت هر کاری می‌کنه تا نذاره پرونده بسته بشه.
‫و منم آتیشی شده بودم.
‫پس باهاش خوابیدی.
‫- آره. ‫- خب که چی؟
‫آره.
‫تونستی مجبورشون کنی پرونده رو دوباره باز کنن؟
‫نه، دستِ من نبود.
‫ولی تلاشتو کردی؟
‫باشه.
‫می‌فهمم.
‫فکر کنم اگه می‌خواستم ازدواج کنم، دوست داشتم...
‫مادرم اونجا باشه.
‫پدرم، اگه دور و بر باشه.
‫آیدا، آیدا، آیدا.
‫آیدا.
‫حالا من هیچی نیستم.
‫محو شدم.
‫زن‌ها رو این‌طوری دوست داری؟
‫آره.
‫فکر کنم...
‫فکر کنم رسیدیم.
‫فقط بهم بگو کجا پیاده‌ت کنم.
‫اینجا خوبه؟
‫یه دخترِ دیگه که باهاش کار می‌کردیم، یه چیزِ دیگه بود.
‫اون خیلی...
‫لامصب باهوش بود.
‫شناسایی شد،
‫- و پیداش کردن... ‫- بدونِ زبونش.
‫من فقط یه پلیسِ فاسدم.
‫اون راست می‌گه، من... فاسدم.
‫من مایه‌ی دردسرم. ‫فقط کاری رو می‌کنم که بهم می‌گن.
‫اوه، میرنا...
‫من، اوم... دیگه به رئیس زنگ زدم.
‫دارم استعفا می‌دم، به این شرط ‫که بتونم جانشینمو خودم انتخاب کنم.
‫چیه؟ هان؟
‫چیزی نیست... چیزی نیست. هیچی نیست.
‫فقط نفسمو بند آورد.
‫- صبر کن، اون بهت شلیک کرد؟ همون پلیسه؟ ‫- نه، موضوع اون نیست.
‫- درست نفس نمی‌کشی. ‫- از وقتی شروع شد که گفتی...
‫که داری می‌ری.
‫- متأسفم. ‫- تو واسه این کار ساخته نشدی.
‫نمی‌تونیم بریم بیمارستان.
‫نه، بیمارستان نه.
‫می‌دونم کجا می‌خوای بری، فرانک.
‫قربان، یه سرنخ پیدا کردیم.
‫انگار توی یه پمپ‌بنزین توقف کردن...
‫بیرونِ گرت، ایندیانا. ‫یه پلیموتِ کرم‌رنگ.
‫- بزن بریم. ‫- شماره پلاکشو داریم.
‫- ما... ‫- میرنا.
‫نذار بکشنش.
‫زیاد هم سیگار نکش.
‫بله، بله.
‫حتماً. حتماً، آقای لوپینو.
‫دیگه تأخیر جایز نیست.
‫فهمیدم. فهمیدم. باشه.
‫خب، من مردم رو قضاوت نمی‌کنم،
‫ولی وقتی شبیه کسی هستن که می‌شناسم...
‫- ببخشید... ‫- ...سعی می‌کنم به یاد بیارم.
‫یه زخم روی سرش بود،
‫این بچه هم یه زخم داشت، دقیقاً همون زخم.
‫- و من... ‫- اون توی سنگر بوده.
‫- چه جور زخمی بود؟ ‫- زخمِ سنگر بود.
‫- سرنیزه خورده بود به سرش. ‫- از کجا می‌دونی؟
‫من باهاش توی سنگر بودم.
‫سرنیزه خورد به سرش.
‫یادمه دکترها بخیه‌اش زدن.
‫ببخشید خانم.
‫می‌شه بهم بگید کجا می‌تونم...
‫یه سینما این دور و برا پیدا کنم؟
‫...می‌تونسته همون آدم باشه.
‫فردا صبح توی الجزیره پهلو می‌گیریم.
‫بله.
‫سرگئی منتظرت می‌مونه.
‫و مارگو هم منتظرِ تو؟
‫بله.
‫فکر کنم این مالِ توئه.
‫تکِ پنجم توی دستت.
‫هیچ‌وقت نگفتم قدیسم.
‫منم دنبالِ قدیس نبودم.
‫می‌شه یه رقصِ آخر با هم داشته باشیم؟
‫منم یه یادگاری می‌خوام.
‫آقای رید.
‫تعطیلاتِ دل‌شکستگی.
‫می‌دونی که باید بزنم به چاک.
‫آیدا.
‫هیچ تصادفی در کار نبود.
‫هر کاری که کردیم...
‫عمداً انجامش دادیم.
‫من اصلاً تو رو نمی‌شناختم.
‫نه مادرت رو می‌شناختم، نه دوستات رو.
‫ما هیچ‌وقت با هم نبودیم.
‫تو هیچ‌وقت قبول نکردی باهام ازدواج کنی.
‫ما تو رو توی یه قبرِ بی‌نام‌ونشان پیدا کردیم.
‫خیلی زیبا و مرده.
‫مرده؟
‫آره.
‫نمی‌فهمم.
‫داشتم از تنهایی دق می‌کردم،
‫و قرار نبود دووم بیارم.
‫خب، چیکار کردی فرانک؟
‫از خاک کشیدیمت بیرون.
‫از توی زمین.
‫و دوباره زنده‌ات کردیم.
‫کی این کارو کرد؟
‫یوفرونیوس، یادته؟
‫چی؟ همون زنه که توی شیکاگو کلید داشت؟
‫دکتر یوفرونیوس.
‫- اون می‌تونه همچین کاری کنه؟ ‫- اون یه نابغه‌ست.
‫خب، یه دخترِ مرده رو واسه چی می‌خواستی؟
‫منم مثلِ توئم.
‫از بینِ مرده‌ها متولد شدم.
‫جونِ دوباره گرفتم.
‫مگه بقیه اینطوری نیستن؟
‫نه.
‫حق با توئه. من یه سیاهچاله‌ام.
‫تو منو نمی‌شناختی.
‫نه.
‫می‌دونی چی جالبه؟
‫حس می‌کنم همیشه می‌شناختمت.
‫آیدا.
‫آیدا!
‫خفه شو!
‫من یه هیولام.
‫آره.
‫منم همین‌طور.
‫آیدا، نمی‌خوام بذارم بری.
‫آیدا؟ فکر نکنم دیگه این اسمم باشه.
‫بیا یه اسم جدید پیدا کنیم. بیا از اول شروع کنیم.
‫- آره، یه اسم جدید. ‫- آره.
‫آره. آره!
‫عروس.
‫عاشقشم.
‫لعنتی، عاشقشم.
‫منم همین‌طور.
‫عروس.
‫نمی‌خوام نابودت کنم.
‫من عاشقِ ذهنتم.
‫عروس.
‫نه از اونایی که «تا وقتی مرگ جدامون کنه».
‫تا ابد عاشقت می‌مونم.
‫چون ما از همون اولش هم مرده بودیم.
‫می‌خوامت.
‫می‌خوامت. می‌خوامت.
‫عروس،
‫با من ازدواج می‌کنی؟
‫اوه، فرانکی.
‫تو هم منو حس می‌کنی، همون‌طوری که من حست می‌کنم؟
‫من عروسِ هیچ‌کس نیستم.
‫ترجیح می‌دم نباشم.
‫نه!
‫اسلحه رو بذار زمین! اسلحه رو بذار زمین!
‫برو عقب!
‫خانم، خواهش می‌کنم، تکون نخورید.
‫تکون نخور.
‫- فرانکی. ‫- شلیک نکنید.
‫آخه چرا باید این کارو میکردی؟
‫- فرانکی، زود باش. باید بریم... ‫- اسلحه رو بنداز.
‫صبر کن، می‌خوای... ‫می‌خوای بهم شلیک کنی؟ هان؟
‫- اسلحه رو بنداز! ‫- می‌خوای به همه شلیک کنی؟
‫اوه، لعنتی.
‫تق‌تق.
‫کیه؟
‫عروس.
‫کدوم عروس؟
‫عروس خالی.
‫آره، خوبه.
‫خیلی خوبه.
‫نه آیدا، نه پنیِ خوشگله،
‫نه عروسِ فرانکنشتاین.
‫عروس.
‫خوبه.
‫این همون کسیه که هستی.
‫اوه، خدای من.
‫فرانک؟
‫فرانک.
‫به مقیاسِ دماسنجی احتیاج داریم.
‫قراره یه تابشِ پرتوِ ‫پنروز اتفاق بیفته.
‫تبخیر همین الانشم شروع شده.
‫گرتا، لطفاً، دماسنج رو بده.
‫حالش خوب می‌شه، مگه نه؟
‫«خوب»؟
‫اون مرده.
‫آره، ولی تو قراره ‫دوباره زنده‌اش کنی.
‫نه.
‫خب، پس داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم میزانِ تابشِ پرتو رو ثبت می‌کنم.
‫اون یه تکینگیِ علمیه. ‫دارم وظیفه‌م رو انجام می‌دم.
‫چند... چند ساعتی گذشته.
‫مستقیم اومدم اینجا.
‫به هیچ‌کس نمی‌گم.
‫من... من... من انجامش می‌دم.
‫بهم یاد بده چطوری انجامش بدم. ‫من... من می‌تونم هر کاری بکنم.
‫غیرممکنه.
‫دکتر، ‫لازم نیست خودت رو به اون راه بزنی.
‫اون همه‌چی رو بهم گفت. مشکلی نیست.
‫من... من اینو نمی‌خواستم.
‫من حتی اونو نمی‌خواستم. من مرده بودم.
‫مرده. همه‌چی واسم تموم شده بود.
‫حالم خوب بود. تو... تو این کارو کردی.
‫تو این کارو کردی، دکتر.
‫من اینو نخواسته بودم. ‫من هیچ‌چیزی نخواسته بودم.
‫هیچ‌چیزی!
‫خواهش می‌کنم، می‌تونی کمکم کنی؟
‫همین الان کمکم کن دکتر، خواهش می‌کنم.
‫کمک.
‫کسی... می‌تونه... ‫کسی می‌تونه بهم کمک کنه، لطفاً؟
‫کسی هست بهم کمک کنه؟
‫مری؟
‫این...
‫هستر واشینگتن، پر از خشم.
‫سدی مک‌کیبانز، پر از خشم.
‫کلی خشم.
‫پس من چی؟
‫منم همین‌طور! من!
‫منم همین‌طور!
‫این بن‌بستِ انتقامه.
‫می‌خوام... فقط می‌خوام...
‫خیلی زیاد.
‫وحشتناکه.
‫تو عاشقشی.
‫تا ابد.
‫من عاشقانه‌ترین داستانِ قرن رو داشتم.
‫خب، مالِ قرنِ پیش بود.
‫جورج. جورجِ من.
‫اون... حیرت‌انگیز بود.
‫هیچ‌کس حاضر نبود به کارهایی که می‌کردیم دست بزنه،
‫واسه همین روی همدیگه آزمایش کردیم.
‫نسبیت و هم‌زمانی.
‫اتساعِ زمان.
‫موج‌هایی در انحنای فضا-زمان.
‫اما جواب نداد.
‫شاید خیلی زیاده‌روی کردیم.
‫به مویی بند بود و اون رفت.
‫واسه همین برش گردوندم. ‫می‌دونستم چطوری، و انجامش دادم.
‫-فوق‌العاده بود. ‫-نه.
‫منو یادش نیومد.
‫حالش خوب نبود.
‫یکم حالش بد بود.
‫نمی‌تونست فکرش رو جمع کنه.
‫قلبش شکست.
‫واسه همین،
‫من...
‫مجبور شدم خلاصش کنم.
‫خب، منم یکم حالم خوب نیست.
‫شاید باید منم خلاص کنی.
‫می‌خواستیم چیزی رو نابود کنیم که
‫دانشمندان بهش می‌گفتن ‫«یه هندسه‌ی خوش‌رفتار.»
‫نقطه‌ای که تمامِ قوانینِ شناخته‌شده ‫دیگه اعتبار ندارن.
‫می‌خواستیم یه هندسه‌ی نافرمان رو ببینیم.
‫می‌خواستیم بدونیم چه شکلی می‌شه.
‫خب، چه شکلیه؟
‫شبیه توئه.
‫متأسفم...
‫هی.
‫نه. نه، نه، نه، نه!
‫-نه! ‫-اسلحه دارن!
‫شلیک کنید!
‫یه لحظه بهم وقت بده.
‫برو کنار!
‫بخوابید روی زمین! بخوابید!
‫بس کنید! تمومش کنید!
‫اسلحه‌ها پایین. این یه دستوره.
‫بس کنید! بس کنید!
‫تیراندازی رو متوقف کنید.
‫اونا مُردن. اونا مُردن.
‫مُردن. نمی‌بینید؟ ‫اونا مُردن. تموم شد.
‫دکتر.
‫-گروهبان کجاست؟ ‫-خانم.
‫گروهبان.
‫ما به این آدما بیرون نیاز داریم ‫تا از محیط محافظت کنن.
‫همون‌طور که می‌دونی، ‫توجهِ زیادی به این پرونده شده.
‫بذارید این خانما لباس بپوشن
‫و من می‌برمشون کلانتری ‫واسه بازجویی.
‫می‌شه لطفاً این اتاق رو خالی کنید
‫تا مدرکِ بیشتری رو از دست ندیم؟
‫ببخشید خانم. دقیقاً دارم ‫از کی دستور می‌گیرم؟
‫اینجا صحنه‌ی جرمه.
‫الان دیگه در اختیارِ کارآگاه‌هاست.
‫کارآگاه کجاست؟
‫داری بهش نگاه می‌کنی.
‫در ضمن، شاید بخوای آمارِ
‫اون پسرِ جوونی رو که داره ‫از پله‌ی اضطراری می‌ره پایین بگیری.
‫چند تا سوال دارم که می‌خوام ازش بپرسم.
‫یه حسی بهم می‌گه.
‫یا عیسی مسیح.
‫چند دقیقه بهشون وقت بدید.
‫خیلی خب، بریم.
‫من بیرون منتظر می‌مونم، دکتر.
‫و اصلا عجله نکنید.
‫هرگز داستانی به این غم‌انگیزی نبوده
‫مثلِ داستانِ ژولیت و رومئوش.
‫فیلمش رو دیدم.
‫هرگز داستانی به این خوبی نبوده
‫مثلِ داستانِ عروس...
‫و فرانکنشتاینش.
‫دکتر، باید بخوابیم.
‫گرتا.
‫بله دکتر؟
‫ترجیح می‌دم نخوابم.
«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP