«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP
گوا، هند
لعنت به این زندگی!
نمی‌خوام بمیرم، الویرا!
نه!
هنوز خیلی چیزا برای زندگی کردن دارم!
یادته بهت اسکی یاد دادم؟
پشت سرت موندم که نیفتی.
چی؟
همیشه پشتت بودم. اینم فرقی نداره.
نمی‌خوام بپرم!
نگام کن. با تمام وجودم دوستت دارم.
تو شماره‌ی یکِ منی.
-نه! -بپر!
سوزانا و الویرا: نقشه‌ی ب نداریم
کارایی که باید قبل چهل سالگی انجام بدم سفر به هند با سوزانا
چک‌لیست: چتربازی سفر مرخصی با رفیقم
-نمیشه یه توریست رو سالم ول کنی؟ -چی؟
می‌ترسونیش فراری بشه!
خیلی مدیتیشن می‌کنی ولی یه‌کم استرسی به‌نظر میای.
-می‌خوای رودولفو رو بهت قرض بدم؟ -همینم برام بسه.
مزخرفه.
هی!
شوخیت گرفته الویرا! باهاش ریختی رو هم؟
فونا.
دو سال بعد
نفر بعدی.
کلاسیکه رو بیار.
بریم سراغ یه کلاسیک همیشگی.
این فرق داره، ولی قشنگه.
-محشره. -آره.
چی؟
نه. بیا این‌جا.
باشه.
اشکالی نداره.
آلاسکا، عزیزم.
اگه خودت لباسا رو می‌پوشیدی نه ویدینگ‌پلنرت،
فکر کنم این کار خیلی کمتر عذاب‌آور می‌شد.
نه. وقتی یکیشو ببینم،
فقط یکیشو،
که حسودیم بشه چقدر روت خوب افتاده،
می‌فهمم همونه.
باشه. کاملاً می‌فهمم این روش حسادتی‌تو.
ولی چندتا فرق کوچیک هست.
رنگ موهات. تو خیلی لاغرتری.
یه اختلاف سنی خیلی زیادم هست.
تو اون لباس داری خفه میشی سوزانا!
انگار ملکه کامیلا داره لباس لیدی دی رو می‌پوشه.
نه؟
دقیقاً.
فکر کنم بهتره یه استراحتی از لباسا بکنیم.
بیا از پایین به بالا بریم.
عاشق یه کفش میشی و بعد لباس بی‌نقصو پیدا می‌کنیم.
خب؟
خوشم اومد.
-باشه، برو. من همین‌جا می‌مونم. -باشه.
باشه، تو انتخاب کفشات کمکت می‌کنم.
حالا می‌فهمم چقدر درمیاری.
شگفت‌زده میشی.
-وای، محشره. -ممنون.
چهار؟
یک، دو، سه، چهار. باورنکردنیه.
عاشقشم.
حتماً داری پول نفتی درمیاری.
-وضعم خیلی خوبه. -حدس می‌زدم.
عجیب‌غریب بودن بیشترین پولو میده.
-البته. -ولی این بین خودمون بمونه.
نامزدم منو می‌کشه اگه بفهمه من کیک‌فروشی ندارم.
واقعاً مهمه که هرکی از این دختره مراقبت می‌کنه
باهام واقعاً جور باشه.
چون براش سخت بوده با این فرهنگ کنار بیاد.
اهل هنده.
واقعاً داری برای همیشه میری؟
آره، من مدیربرنامه‌ی ماکارناام.
...سپیده‌دم
تو صدات گم شدم و یادم رفت قبلاً کی بودم
هرچند ترس سعی کرد شکستم بده
پریدم چون این فقط یه‌بار پیش میاد
دردسرای بزرگ شدن چطور کارا رو تقسیم کنیم
بذار میل بیاد سراغم...
با رودولفو دل‌سولار چیکار می‌کنی؟
من؟
ببین، رودولفو رو دیدم و دعوتم کرد قهوه بخوریم.
باید چی می‌گفتم؟ نه؟
خانم، لطفاً. جا نیست.
میشه بری بیرون؟
کی؟ من؟
ببخشید.
ممنون.
بیا.
آره! راستش رو بخوای، آره!
دارم با رودولفو حرف می‌زنم و دارم بهش فکر می‌کنم.
چی، ماکارنا؟
پس مکزیک چی؟
-من که چمدونمو بستم. -می‌دونم.
همه‌چی آماده‌ست. نصف آپارتمانمو فروختم.
ماکارنا، حتی یه بابای امانتی برای کانچی پیدا کردم.
داری از شرم خلاص میشی؟
باید به آینده‌م فکر کنم، الویرا.
داره از شرم خلاص میشه.
امکان نداره از شرت خلاص بشه.
آلاسکا، عزیزم.
تأییدیه‌ی باشگاه ساحلی رو پیدا نمی‌کنم.
اگه الان پول ندیم رزروومونو کنسل می‌کنن.
دقیقاً درباره‌ی همین می‌خواستم باهات حرف بزنم.
چون... من یه مکان خیلی لاکچری می‌خوام.
مثل همونی که تو کوند نست بود.
همونی که مال گوستاوو اردياست.
نایو؟
دقیقاً همون.
تو و نصف دنیا. نه، غیرممکنه.
شنیدم یه ویدینگ‌پلنر هست که می‌تونه جورش کنه.
ولی احتمالاً رابطه‌ش بهتره.
جدی؟ حتماً از سال‌ها پیش رزروش کرده و جاشو نگه داشته.
مثل دلال‌های بلیت.
آره، چون تو کار عشقم مافیا هست.
برای همین پیشنهاد می‌دم
دیگه روش وقت نذاریم و رزروش کنیم.
اصلاً نمی‌دونم دیگه می‌خوام ازدواج کنم یا نه!
چی؟
صبر کن عزیزم، یه‌کم دیره برای... نه!
همه‌چی...
نمی‌دونم می‌خوام بازم لباس پرو کنم یا نه.
بهتره برم.
صبر کن، یه‌کم دیره برای...
ببخشید!
همه‌چی آماده‌ست.
تین!
بذار بره، درست میشه.
این اولین حمله‌ی پانیکش نیست، آخریشم نیست.
ضمناً بهت میگم، تین.
اون دختره با اون محافظه‌کاره؟
مکس.
راستشو بخوای، وقتی این کسب‌وکارو شروع کردم
واقعاً فکرشو نمی‌کردم این‌قدر دردسر داشته باشه.
سعی می‌کنی دیوونه‌ترین آرزوهای مردمو برآورده کنی
فقط برای این‌که یا پشیمون بشن یا دیر پول بدن.
در همین حین باید کلی مالیات بدی.
اگه ندی، تهدیدت می‌کنن به...
-آروم باش. -دارم دیوونه میشم.
نیم ساعت دیگه؟
بیا.
کمک‌های پزشکی بین‌المللی
چقدر؟
تا مرحله‌ی دوم؟
نه.
این‌بار چقدر می‌مونی؟
زیاد نه.
چند دقیقه دیگه میرم اوکراین.
اوکراین؟
جدی میگم.
نگفتی دیگه لازم نیست برگردی اونجا؟
آره، می‌دونم.
ولی اوضاع عوض شد
و من تنها کسیم که تو تروما اطفال تجربه دارم.
پس بقیه چی؟
اون یکی.
چیزی نشده، فقط از این کار خسته شد.
پس کی می‌تونی بری کلینیک؟
کدوم کلینیک، عزیزم؟
کلینیک جنین، مانو.
وقتی برگردم، قول میدم.
وقتی برگردم میرم.
اخم نکن.
بررسی نقشه‌های بازسازی آپارتمان رسیدگی به مالیات‌های عقب‌افتاده
تموم کردن فرایند باروری الویرا
«چتربازی»، انجام شد.
«ترک کار بی‌علاقه‌م». انجام شد.
-انجام شد. -سفر مرخصی با رفیقم.
-انجام شد. -انجام شد.
با همون پسره خوابیدن، انجام شد.
پسره‌ی شورت خاکستری‌ای، یادته؟
چرا عذرخواهی این‌قدر سخته؟
بیا دیگه احمق‌بازی درنیاریم، باشه؟
دلم برات تنگ شده...
بیا همدیگه رو ببخشیم، باشه؟
می‌دونی چیه، الویرا؟
برای من،
این خیلی بیشتر از چیزی که فکرشو بکنی مهم بود.
ولی از اونجایی که هیچ‌وقت راجع بهش حرف نزدیم...
می‌دونی چیه؟
با هرکی می‌خوای، هرجور می‌خوای پارتی بگیر.
الو.
بله.
افتضاح بود.
دعوتتون می‌کنم با ریتم چانو برقصید.
چانو بلیت تموم شد
راستش دوست ندارم زیاد راجع به خودم حرف بزنم.
ولی اگه یه نفر باشه که به چانو کمک کرده
تا به اوج برسه،
خب، اون منم.
بهترین کاری که تا حالا کردم اینه که تصمیم گرفتم با ماکا ازدواج کنم.
چی؟ فکر نمی‌کنی زیادی جاه‌طلبانه‌ست؟
این فکر می‌تونه
افتضاح‌ترین تصمیم زندگیم باشه، کانچی.
و می‌دونی که لیستش بلنده.
این بزرگ‌ترین مزخرفیه که تا حالا شنیدم.
و منم کلی مزخرف شنیدم.
مزخرف نیست، به‌هرحال دارن ازدواج می‌کنن.
چرا ازش استفاده نکنیم؟
چی دنیا رو می‌چرخونه؟
سکس کثیف.
-اسلحه. -عشق.
شایعه.
مردم اصلاً داستان واقعی عشقو نمی‌خوان.
داستانی رو می‌خوان که ما درباره‌ی عشق بهشون می‌فروشیم.
و بعد همه‌ی دراماهایی که از سرشون گذشته،
به مردم نشون بده بالاخره موفق شدی.
و اگه این با یه آهنگ احساساتی همراه بشه
که لایق یه سریال مکزیکی احساساتی باشه، این موفقیت برای تلویزیون واقعیته.
یه مستند-سریال.
نظرت چیه؟
آره!
عروسی رویاییت، کنسرت رویاییت،
و بذاریمشون کنار هم.
-عروسی رو کی مدیریت می‌کنه؟ -یکی از اون شرکت‌های عروسی.
هر روز عروسی برگزار می‌کنن.
چقدر وقت لازم داری؟
سه ماه، که با مکزیک هم جور دربیاد.
دو هفته وقت داری. قسمت آخر باید زنده باشه.
اداره‌ی مالیات بهت اطلاع میده که داره شروع می‌کنه
فرایند مصادره‌ی شرکتت پلاس وان.
چی؟
چی شده؟
زنه دیوونه‌ست.
برای دو هفته‌ی آینده هیچی نیست؟
هیچی؟
شرکت‌های برنامه‌ریزی عروسی
آوریل؟
به دلار؟
واقعاً داری این‌قدر دلار می‌خوای؟
پلاس‌وان ایونتس
پلاس وان، بنده والنتین مرکادو هستم،
کوو، مدیر ارشد عملیات عروسی.
دو هفته؟
آره، البته. مثل عروسی یه سلبریتی میشه.
یه هنرمند معروف، بدون محافظ، تو همچین جایی؟
از یه روز به روز دیگه.
-سلام. -سلام.
و تخفیف نخواست؟ امکان نداره.
بهت میگم. اینا مالیاتی‌ان، تو همون‌جا منتظرم می‌مونن.
مالیاتی نیست.
یه شرکت بوتیکه.
این به نفع ما تموم میشه،
بیشتر حواسشون بهمون هست.
با مدیره حرف زدم و بهش گفتم قضیه‌ی زمان در برابر پوله.
وای خدای من.
چرا بهم نمیگی چرا دکترت حاضر نیست نطفه‌هاشو اهدا کنه؟
آروم باش، والنتین ادواردو مرکادو. ناراحتم.
درست میشه. طرف مثبت قضیه رو ببین.
مادر بیوه نمیشی، و می‌تونی یه سگ به فرزندی بگیری.
من پرنسس مارگارت نمی‌خوام.
باشه. بیا.
دوستش داری؟
الویرا؟
سوزانا.
خوش‌وقتم. والنتین مرکادو.
سلام، چطوری؟
کارآموز؟
البته عزیزم. اوقات محشری داشتم.
البته، بهت زنگ می‌زنم.
بگیر قطع کن. نه، تو قطع کن.
باشه، من قطع می‌کنم.
-چانو عزیزم. چطوری؟ -خوبم.
-چی شده؟ -این‌جا یه گندابه.
خوشت نیومد؟ حلش می‌کنم. کاپشن محشر بهت میاد.
-ماکا، چقدر خوشگل شدی. چطوری؟ -خوبم.
عاشق این ظاهرتم.
اینا برنامه‌ریزای عروسی‌ان؟
من ردیفش می‌کنم.
چطوری؟ من مدیربرنامه‌ی چانوام.
رودولفو دل‌سولار دِ لوس مونتروس د آراگون ای وایه‌سیخاس.
خوش‌وقتم، ر...
سوزانا. از پلاس وان.
-خوش‌وقتم. والنتین مرکادو. -دفتر داری یادداشت برداری؟
از این به بعد، همه‌ی ایده‌ها باید از من رد بشن.
-تازه دوباره همو دیدن. -کیا؟
-اونا سابق... -سابق بهترین دوستا؟
هی، سوزی. چه خبر؟ عصبانی‌ای؟
نه، عصبانی نیستم،
ولی گندشه که چند ماه رو صرف برنامه‌ریزی این کردیم،
که قرار بود بیشتر باشه...
ولی نه، شبیه دوتا زن مسن هوس‌بازیم تو تعطیلات بهاری.
باشه. به‌خاطر اینه که امروز صبح باهات نیومدم.
قول میدم فردا باهات بیام و هرقدر بخوای مدیتیشن می‌کنم.
نه، چون فردا کلاس تغذیه‌ی آیورودیک‌ه.
-آیورودیک؟ -آره.
نه، سوزانا. چه حوصله‌سربری.
بهم قول داده بودی این مثل برنامه‌ی جولیا رابرتس میشه.
انگار «خوردن» و «عشق» رو رد کردیم
و فقط رسیدیم به «دعا». چه کسل‌کننده.
این جاها رو ماه‌ها پیش رزرو کردم.
باید بریم.
کی این‌قدر سخت‌گیر شدی؟
وقتی تو دوباره نوجوون شدی.
اگه فقط یه‌کم آروم می‌گرفتی
و مدام لیستتو یکی‌یکی تیک نمی‌زدی،
شاید اوقات بهتری داشتی، فکر نمی‌کنی؟
می‌دونی چیه؟ من برنامه‌ریزی می‌کنم.
من واقعاً یه برنامه‌ی زندگی دارم. که باعث میشه فکر کنم، برنامه‌ی تو چیه؟
یا فکر می‌کنی واقع‌بینانه‌ست که همین‌جوری زندگی کنی؟
مثل چی؟
مثل همین. سرگردون تو زندگی.
انگار هنوز ۲۲ سالته.
داری ۴۰ ساله میشی، و هیچ غلطی نمی‌دونی داری کجا میری.
-تو برو جلو. -نه، تو برو جلو.
نه، تو برو جلو.
تو برو جلو.
از نوشتن راجع به عروسی سلبریتی‌ها تا برگزارکردنشون.
به رویای بزرگت رسیدی که یه روزنامه‌نگار بزرگ بشی؟
رویاها عوض میشن.
مهم اینه که داشته باشیشون، و یه هدف روشن داشته باشی.
پس تو چی، جولیا رابرتس؟ حالا مدیربرنامه‌ای؟
امروز ستاره‌ی این ماجراست.
مگه ستاره چانو نیست؟
به‌هرحال، مدیریت کار بقیه وقتی نمی‌تونی کار خودتو مدیریت کنی،
جالبه.
کسب‌وکار کوچولوت چطور پیش میره؟
خیلی خوب. مگه به ما زنگ نزدی؟
اصلاً نمی‌دونستم تویی.
ازدواج کردی؟
-ازدواج کردی. -نامزد کردم.
خب که چی؟
کیو راضی کردی؟
می‌دونم. همون یارو بی‌احساس و غیرقابل‌درک با ملافه‌های میکی‌ماوس؟
دکتره.
آره. پزشکان بدون مرز.
تو منطقه‌ی جنگی کار می‌کنه.
و تو؟ تو وقت آزادت چیکار می‌کنی؟
بازم به اون چک‌لیست چیزای عجیب اضافه می‌کنی؟
آره. راستش یه چیز خیلی مهم اضافه کردم.
هیچ‌وقت، هیچ‌وقت، یه چهل‌ساله‌ی تلخ نشو.
-جدی؟ چرا تو... -آره، جدی.
«زندگی رو مثل اردوی مدرسه نمی‌گذرونم»؟
-یا «راجع به همه‌چی تلخ نمیشم»؟ -«قبل چهل سالگی بالغ میشم.»
این خلاقیت نداره. مزخرفه.
-خوشش نیومد. -نیومد؟
داریم راجع به چانو حرف می‌زنیم. اون مایکل جکسون موسیقی شهریه.
چرا کسی فکر کرد این جواب میده؟
مزخرفه!
فکر کنم والنتین فقط داشت یه مکان برای مراسم پیشنهاد می‌داد.
برای خانواده، دوستای صمیمی،
جایی که واقعاً عقد می‌کنن، نه جایی که جشن برگزار میشه.
ببین عزیزم. سوزانا، درسته؟
نمی‌دونم دوستت یا سابق‌دوستت چی گفته.
-الویرا. -الویرا.
ولی این عروسی-کنسرت
عروسی-کنسرت؟
دقیقاً، یه عروسی-کنسرت. توضیحش خیلی راحته.
چیزی که میگم، و امیدوارم فقط یه‌بار لازم باشه بگم،
اینه که این مهمه.
خیلی آدم درگیرن، خیلی پول توشه.
قراره خیلی گرون بشه. یه سری آدمای خاص میان.
منظورم تبلیغات‌چیا، اسپانسرا، دوستامه.
قراره کلی پول خرج کنیم، سوزانا.
این نباید مثل آنپلاگد سال ۱۹۹۵ باشه.
-با شمع و پارچه‌ی باتیک. -نه.
دارم واضح حرف می‌زنم؟
خیلی واضح.
ضمناً، برای پلاس وان خیلی مهمه که بدونیم با کی کار می‌کنیم،
و واضحه که این هنرمندای بزرگ به یه صحنه‌ی درخور نیاز دارن.
و طبق کوند نست،
لوکس‌ترین جا برای ازدواج...
نایوئه.
نایو.
-چانو، خودشه. -وای.
وای.
-می‌دونم. -صبر کن.
-طرفِ نایو رو می‌شناسی؟ -دوستمه.
-دوست؟ یا دوست خاص؟ -دوست خاص.
دوست خاص!
همگی، گوش کنین.
همین الان،
حتی پسر رئیس‌جمهور هم تو لیست انتظاره.
-بریم، چانو. -البته!
-جدی میگم. -بهترینِ بهترینه.
یه چیز دیگه. میذاره اونجا فیلمبرداری کنیم؟
باید فیلمبرداری کنیم. مستند-سریال زنده‌ست. اجازه میده؟
-آره یا نه؟ -البته، دولفو!
-دولفو. -دولفو.
اگه سوزانا میگه طرفو می‌شناسه،
پس می‌شناستش.
مایوسمون نمی‌کنه. نگران نباش.
من به برنامه پایبندم، که همیشه خیلی مهمه.
والنتین، اینو یادداشت کن...
خب، بفرما. همون‌جوریه که گفتم.
عالیه، همه‌چی خوبه. راستی از آنپلاگد حرف زدیم، فکر نکنم بهت گفته باشم.
یه‌بار سال ۲۰۰۱، یه آنپلاگد با الی گرا اجرا کردیم،
و بعدش دیوونه‌وارترین پارتی رو داشتیم، تصورشم نمی‌تونی بکنی.
آماده‌ایم، قربان.
شما دوتا واقعاً مایه‌ی ننگین، و همیشه دیر می‌کنین.
ببخشید داداش. ترافیک بود.
آماده.
تست صدا.
-ببرش کنار. -بیخیال، سوزانا.
باشه.
بگو که این کارو برای تلافی سر سابق‌دوستت نمی‌کنی
به‌خاطر کاری که تو هند کرد، چون ارزششو نداره.
نه، به‌خاطر اون نیست.
چون واقعاً به این کار نیاز داریم، تین.
مطمئنی از پسش برمیان؟
از کجا شروع کنیم؟
با پیدا کردن صاحب اون هتل و کشتنش با کاریزمای خودم.
کدوم کاریزما؟
ببین، لازمه تمرکز کنی
روی این‌که اون آهنگو محشر کنی، توپ رو از زمین در ببری،
و وقتی بری رو اون صحنه، مردم چیزی رو می‌بینن که من می‌بینم. ماکا.
دیگه با اسم دوست‌دختر چانو شناخته نمیشی.
اون بلیت ما به مکزیک میشه.
-آره! -آره!
همینه!
پول نشونم بده!
نه! «دوستت دارم»!
صبر کن.
ببخشید. این عالیه.
-یه‌کم زمینه بده بفهمم. -یه لحظه بیا این‌جا.
آره، یه اظهارنظر. بیا این‌جا.
سوزانا، لازمه این خوب پیش بره. درام نه.
نمی‌دونی من چقدر ریسک کردم این‌جا.
منم لازمه خوب پیش بره. ما حرفه‌ای‌ایم، نه؟
لازمه بهت زنگوله ببندیم؟
برو از ماکا فیلم بگیر.
چیکار کنیم که پامون رو دم هم نذاریم؟
حالا که این‌قدر با صاحبش رفیقی، مکانو بگیر،
تا من صحنه‌ی کنسرتو راه بندازم،
و من کارای مهمو انجام میدم.
پول، اسپانسرا،
و کنترل کردن غرورا و پایین نگه‌داشتنشون.
-آره، این مهمه. پایین نگهش دار. -آره.
این چیزیه که راجع بهم فکر می‌کنی؟
تو تو یه چرخه گیر افتادی. از بزرگ‌شدن وحشت داری.
و می‌دونی چیه؟ خسته شدم از حمایت کردن از رشدت.
-من خسته شدم. -جدی؟
آره، خسته شدم از این‌جوری نگاه کردنت به من.
دست از قضاوت کردنم بردار.
همیشه داری نگام می‌کنی، قضاوتم می‌کنی.
همیشه با یه عقده‌ی برتری که بهت نمیاد.
واقعاً خسته‌کننده‌ست.
اگه همین‌جوری پیش بری، آخرش همینی میشی که هستی.
-جدی؟ -آره.
من چجوریم؟
تنها. و تلخ.
فکر می‌کنی چرا من تنها کسیم که تحملت می‌کنه؟
فکر می‌کنی تحمل کردن تو جایزه‌ست؟
فکر می‌کنی اون خارجیا دنبالتن چون تو روح پارتی‌ای؟
نه، الویرا.
چون تو دلقک پارتی‌ای، و وقتی پارتی تموم بشه،
میرن دنبال یه چیز عمیق‌تر
و جدی‌تر از تو.
نیرو باهات باشه.
آره، امیدوارم سمت تاریکی نبلعتت.
والنتین!
چقدر بامزه.
الوی!
این‌و ببین، چانو.
می‌خواستم بهت بگم که داشتم فکر می‌کردم،
و تصمیم گرفتم
قبل از عروسی حقیقتو به ماکا بگم.
چی؟
آره. واقعاً حس بدی دارم...
نه، چانو!
بهت میگم، بهش میگم. لازمه.
نه.
قرار گذاشتیم این یه رازی باشه که تا قبر باهامون میاد.
و همینم باید بکنیم.
لطفاً، می‌تونم روت حساب کنم؟
آره؟
همه‌ی چیزیه که لازم داشتم!
سلام.
سلام، خوش اومدین.
ممنون.
دنبال آقای گوستاوو ارديا می‌گردم.
آقای گوستاوو یه‌کم لطیفه، و هیچ‌وقت به ما نمیگه کجاست.
هر چقدرم لطیف باشه، یه تماس تلفنی؟
بهت میگم،
دارم فکر می‌کنم کل هتلو برای بزرگ‌ترین مراسم زندگیم اجاره کنم.
متوجه‌ام.
ولی آقای گوستاوو تلفن نداره، و هرموقع بخواد پیداش میشه.
دنبال صاحب هتل می‌گردم.
گوستاوو. کجا ممکنه باشه؟
گوستاوو لطیفه. هروقت بخواد پیداش میشه.
ببین، کارم به این بستگی داره.
لطفاً، کمکم کن.
کمک!
همه‌چی درست میشه.
نفس بکش.
همینه.
تقریباً به‌خاطر تو مردم.
ارزششو داشت؟ نه.
ولی چون مثل یه آدم عادی جواب تلفنو نمیدی...
چرا می‌خواستی باهام حرف بزنی؟
خوش‌وقتم.
-سوزانا. -گوستاوو.
برنامه‌ریز عروسی برای عروسی سال.
ببین سوزانا، اگه می‌خواستی راجع به اون حرف بزنی،
لازم نبود بری موج‌سواری وقتی بلد نیستی.
-آره، ولی چون تو لطیفی... -ببخشید؟
با یه استعاره‌ای که هیپی‌های متعالی مثل تو عاشقشن توضیح میدم.
زندگیم به یه تار مو بنده. و تنها طناب نجاتم همین عروسیه.
فکر کنم متعالی... معنی دیگه‌ای داره.
و یه خبر برات دارم.
یه تخته موج‌سواری بهم بدهکاری. خب؟
خوش‌وقتم.
بیخیال. فقط یه لحظه.
حالا که جونمو بهم بدهکاری...
پنج دقیقه وقت نمیدی حرف بزنم؟
باشه.
عروسی ماکا و چانو
بهترین تبلیغی میشه که می‌تونی داشته باشی.
بهت تضمین میدم.
اول، ممنونم.
ولی از وقتی نقدها اومدن، جامون پره.
حالا، راجع به... اسماشون چیه؟
ماکا و چانو.
فکر می‌کنم
می‌تونیم یه چیز خاص براشون برنامه‌ریزی کنیم.
ممنون. آره! به سلامتی!
-به سلامتی! -بیا این چایو امتحان کنیم.
خوشمزه‌ست.
خب، بیا شروع کنیم.
بیا یه چیز باورنکردنی برنامه‌ریزی کنیم.
-همین الان؟ -آره.
فکر نمی‌کنی داریم یه‌کم تند پیش میریم؟
نه واقعاً. تو بیست‌وسومه.
بیست‌وسومِ چی؟
دو هفته دیگه.
بیست‌وسوم، دو هفته دیگه، رزرو شده.
و بیست‌وسوم برای دو سال آینده هم همین‌طور.
ببخشید، الان،
با توجه به این‌که فوریه، می‌تونم هتل یه دوستمو پیشنهاد بدم که...
نه، باید همین‌جا باشه.
نه، تو می‌خوای همین‌جا باشه، ولی لازم نیست همین‌جا باشه.
این دوتا فرق دارن.
بیخیال، گوستاوو.
تنها چیزی که لازم دارم
اسم اونایی‌ه که اون روز دارن ازدواج می‌کنن،
و خودم ردیفش می‌کنم.
مطمئنم می‌تونم باهاشون یه معامله بکنم.
این خیلی مهمه. لطفاً.
این اطلاعات محرمانه‌ست. نمی‌تونم، ببخشید.
کار رو بذاریم کنار،
بگو چرا از بین همه‌ی جاهای دنیا هتل منو انتخاب کردی.
چون
بعضی چیزا هست
که فقط می‌دونی درستن.
نمی‌دونم تو به عشق اعتقاد داری یا نه، ولی من دارم.
و امکان نداره الان بیخیال بشم.
البته که به عشق اعتقاد دارم.
مانوئل - ماف عشقولانه
-جواب بده، اشکالی نداره. -ببخشید.
-الو؟ -الو، سوزی؟
صدامو می‌شنوی؟
باید یه چیز مهم بهت بگم.
-چی؟ -الو؟
الو؟
همه‌چی روبه‌راهه؟
آره.
به این فقط به چشم اسپانسری نگاه نکن.
بهش به چشم یه تحول نگاه کن.
بهش این‌جوری فکر کن که تو محور زندگی...
تو محور زندگی این معروف‌ترین زوج میشی.
این کاملاً آرزوبرانگیزه، بگو اشتباه می‌کنم.
کاملاً موافقم. روی ما حساب کن، الویرا. هستیم.
هستین؟
-جدی؟ -آره.
البته. همین الان قراردادو برات می‌فرستم.
این خیلی بزرگه. قراره خیلی بزرگ بشه.
قراره خیلی بزرگ بشه!
کمک لازم داری؟
-شرکت کاندومه هم هست. -آره.
-معامله رو جوش دادم. -محشره.
سلام!
تین!
-چه خبر؟ -چطور پیش رفت؟
حس می‌کردم تو مدمنم، چون با پریمیوم اکونومی پرواز کردم.
بهم غذا دادن مثل قدیما.
و اینباکستو پر کردم از کارایی که باید بکنی.
هواپیما وای‌فای داشت، باورت میشه؟
وای، نه. موهات تو این گرما داغونه.
ضدوز آوردم. یه‌کم می‌زنم بهش.
تکون نخور!
بذار ببینم.
این یکی کوه داره. این یکی نداره.
ببین، سه تا استخر، به‌جای یکی.
یکیش آبشار داره.
رزروش کردم.
آره، باید یه‌کم داستان عروسی-کنسرتو عوض کنیم.
یه‌کم.
منظورم اینه که باید عروسی رو به این جای بی‌کلاس منتقل کنیم،
و کاری کنیم مردم فکر کنن عمدی بوده، نه اشتباه. نه؟
لعنتی، نمی‌تونیم! لعنت به این زندگی!
عوض کردن مکان این‌قدرام راحت نیست!
باشه.
-قرارداد لعنتی افتضاح. -یه‌کم اشک.
بذار اشکاتو ببینم.
مانو!
مانو، سلام! خوبی؟
قبل از این‌که دوباره قطع بشه گوش کن.
باید بهت بگم تو حالت بقای محضم.
و نمی‌تونم ازت بخوام منتظرم بمونی، وقتی نمی‌دونم برمی‌گردم یا نه.
چی داری میگی؟ معلومه که برمی‌گردی.
-همه‌چی درست میشه. -الو، سوزی؟
-همه‌چی... -ال...
همه‌چی درست میشه!
ببخشید، بهم نیاز دارن.
دوستت دارم، سوزی.
ولی این فرایند، بابا شدن با همه‌ی این اوضاع... نمی‌تونم.
مانو! نه، ببین.
خیلی راجع بهش حرف زدیم، و می‌دونم سخته،
وضعیت سختیه،
ولی شاید وقتی همه‌چی آروم بشه...
صدامو می‌شنوی؟
مانو، هستی؟ فریز شدی!
نمی‌تونم اون زندگی‌ای که می‌خوای رو بهت قول بدم.
منم نمی‌خوام تو رو وارد این آشوبم کنم.
دارم میام. ببخشید، این...
ببخشید.
سوزانا!
سوزی!
سوزانا!
خوبی؟
سوزی، چی شد؟
چی شد؟ این‌قدر گندش بالا اومده که می‌خوای خودتو بکشی؟
اون چی بود؟
مانوئل باهام به‌هم زد.
سوزی.
متأسفم.
این باید بشه مشکل فردا،
چون مشکل امروز اسمش عروسی-کنسرته.
و الویرا داره اعصاب‌خردکنی می‌کنه.
آپارتمانمو از دست میدم.
بیخیال! کدوم آپارتمان؟ بسه دیگه راجع به پسرا.
بسه دیگه راجع به قهرمانای نجات‌دهنده و مکدریمی‌ها!
بسه. پاشو.
پاشو!
لعنتی! این فیلمای عاشقانه واقعاً داغونت کردن.
بذارش تو یه گوشه، باشه؟
بیا، درستت می‌کنم و میریم استقبالشون.
اون‌طرف.
قسم خوردی که همه‌چی خوب میشه
که بعد از سه بریم و قطارو از دست بدیم
فقط برای این‌که بریم...
خب؟
ماکا، هیچی از آهنگی که قبلاً ساختیم نمونده.
هیچی!
-الویرا. -فرق داره.
باید بدونم کجا باید تست صدا کنم و کسی این‌جا نیست. چه خبره؟
-آهنگ فرق داره. -خوشت نیومده؟
حالا یه‌کم گیراتره.
اون یکی رو خیلی دوست داشتم.
عاشق آهنگم، آهنگ قشنگیه.
فقط فکر می‌کنم یه‌کم...
-ایندی‌ـه، نه؟ -دقیقاً.
-غم‌انگیزه. -آره.
تین، بیا. اونو بده من.
ماکا، واقعاً می‌خوای اونو منتشر کنی؟
-آره. -همونی که تو مستند-سریاله؟
-خوش اومدین. -چه بلایی سرشون اومده؟
به نایو خوش اومدین.
می‌تونم ببرمتون اتاقاتون؟
میشه بگی چرا این‌شکلی‌ای؟
سوزانا،
چرا خیس‌آبی؟ بیا این‌جا!
چرا پیاممو جواب نمیدی؟
چرا این‌جوری داری دماغتو چین میدی؟
درست مثل وقتی که با اون بارمن کثافت بودی
و به جون خودت قسم خوردی که نبودی.
چه خبره؟ همه‌چی خوبه؟
از لحاظ فنی،
مکانو نداریم...
چی؟
...تأیید‌شده.
ولی میشه.
به‌هرحال، معلومه که یه نقشه‌ی ب دارم.
کاری کردی همه‌ی این آدمارو بیارم این‌جا،
تیم تولید،
و مکانو تأیید نکردی؟
نه، من نه، الوی.
فقط یه جزئیات کوچیکه که دارم حلش می‌کنم.
متن ریز قراردادو خوندی؟
چون یه بند کوچیک نیست.
چرا داری باهام جوری حرف می‌زنی انگار دشمنتم؟
این برام خیلی مهمه.
نه فقط یه سفر بی‌اهمیت که باهم رفتیم.
از پارتی امشب استفاده کن و درستش کن.
«یه سفر بی‌اهمیت که باهم رفتیم.»
کمربندتونو ببندین!
یه تشویق بزرگ کنین برای چانو و ماکا!
چانو! ماکا!
سوزانا!
داری چیکار می‌کنی؟
بیا این‌جا.
خوبی؟
مست نکن.
باید راضیش کنی. به این هتل نیاز داریم.
صورت قشنگت سطحی نیست
تو دلت می‌دونی چی می‌خوای
هزار تا راه رفتم دنبال سرنوشتم
تو ذهن گم‌شده‌م، تو پرتگاهی
شیطنت رو دوست دارم وقتی از لبات میاد
لبمو درست گاز بگیر و لباستو درمیارم
شیطنت رو دوست دارم وقتی از لبات میاد
لبتو درست گاز می‌گیرم اگه لباسمو دربیاری
ببوس!
گوستاوو، دعوتت کردم چون لازمه باهاشون آشنا بشی.
نمی‌تونن جای دیگه‌ای ازدواج کنن. نگام کن.
نه؟
-خب؟ -باشه.
یه معامله. اگه بذاری پیش برم،
قسم می‌خورم نایو رو تبدیل می‌کنم
به یه نماد عشق،
از تعهدی که پایدار می‌مونه.
عشق بی‌قیدوشرط، که به مردم یادآوری می‌کنه
که ارزششو داره روی یه نفر ریسک کنی.
چون واقعاً ارزششو داره روی یه نفر ریسک کنی.
چون بعضی قول‌ها هست
که میشه بهشون عمل کرد، نه؟
یا نه؟
نوشیدنی می‌خوای؟
یه گوآرو.
میشه یه سؤال بپرسم؟
خوبی؟
این‌جا.
محشره.
-نه، ببخشید. -اشکالی نداره.
ببخشید.
اون «جزئیات کوچیکو» درست کردی؟
راستشو بگو.
تا حالا تو زندگیت یه عروسی لعنتی برگزار کردی؟
آره. فکر می‌کنی داری با کی حرف می‌زنی؟
نمی‌دونم، چون آخرین باری که دیدمت، رفتی، و هیچ‌وقت نفهمیدم چرا.
باهام لجبازی نکن.
اگه دنبال دعوایی، برو سراغ یکی هم‌قد خودت.
فقط قبول کن که داری همه‌شو بداهه انجام میدی
و منو مثل یه احمق نشون میدی.
همه‌چی راجع به تو نیست، الویرا.
همیشه همینه، همیشه راجع به توئه.
-نیست؟ -تو چی؟
صاحب حقیقت، همه‌چیزدون. و من احمق...
تو احمق، سرتو میندازی پایین میری تو کار و اصلاً برات مهم نیست
که پای همه رو له کنی.
این تویی.
-جدی؟ و تو یه پیرزن تلخی. -آره.
که چک‌لیستایی می‌سازه که هیچ‌وقت تمومشون نمی‌کنه.
خانم، نزنش.
لعنتی!
-ولم کن! -ولش کن.
باهام درنیفت، من این‌جا آسیب‌پذیرم.
این چه بی‌کلاسی‌ای‌ه؟
اگه می‌خوای موکشی کنی،
فردا می‌برمت آتشفشان، نه امروز.
بذارش تو یه گوشه!
«بذارش تو یه گوشه.»
سوزانا.
میشه یه اظهارنظر راجع به اتفاقی که افتاد بدی؟
چه حسی داشتی؟
به‌خاطر خدا.
یه گوآرو.
داری چیکار می‌کنی؟
خوبی؟
آره، فوق‌العاده لعنتیم.
مکانی برای عروسی نیست،
پسری هم نیست چون طرف...
و یه سابق‌بهترین‌دوست که ازم متنفره و می‌خواد کتکم بزنه.
نمی‌دونم بهت گفتم یا نه، یه گروه داشتم، خیلی موفق بودیم.
و در اوج موفقیتمون، تو بهترین دورانمون،
نمی‌تونستیم تو یه اتاق باشیم بدون این‌که بخوایم همدیگه رو بکشیم.
می‌دونی چی شد؟
غرورمون بهمون غلبه کرد.
خب، همچنین چون بروس شروع کرد کلی کوکائین مصرف کردن
و اون واقعاً دیوونگی بود.
اگه کوکائین نبود، ماری‌جوانا بود. آخرش...
کارش به خوابیدن با زن برایان کشید،
و همه‌مون یه‌جوری تو یه دورهمی وحشی افتادیم.
چرا داشتم این‌همه رو بهت می‌گفتم؟
نمی‌دونم بین تو و دوستت چی گذشت.
شاید هردوتون حق دارین؟
-بسه دیگه. -سروصدا کنین! دستاتونو ببرین بالا!
چون امشب شب میکروفن آزاده.
-می‌دونی به چی فکر می‌کردم؟ -به چی؟
باید بری بالا و بخونی. دلت لک زده براش.
نه؟
-الوی! -نه؟
بهت نیاز دارم.
-همه‌چی روبه‌راهه؟ -آره. هردوتون قشنگ خوندین.
دوست دارم فردا پیشرفت کارا رو باهم مرور کنیم.
فردا بعدازظهر همه‌چیزو نشونت میدم.
-باشه. -نگران نباش، همه‌چی داره پیش میره...
-آره؟ -محشر.
امشب یه نفر با صدای قدرتمند می‌خوام.
بله.
دوست من، قلبم زخمیه
مردی که دوستش دارم
داره ترکم می‌کنه
دارم از دستش میدم
دارم رنج می‌کشم
با ناتوانی گریه می‌کنم
نمی‌تونم نگهش دارم
بیا این‌جا.
می‌خوام از این زن دیوونه به مسخره‌ترین شکل ممکن فیلم بگیری.
به‌خاطر عشق
چیکار می‌تونم بکنم؟
همه‌ی تلاشتو بکن
همه‌ی تلاشمو کردم
یه راه پیدا کن
نمیشه بیشتر از این عاشق بود
اگه این‌جوری فکر کنی از دستش میدی
و اگه بره؟
پس از دستش دادی
چی برام می‌مونه؟
چیزی که تجربه کردی
نصیحتت دردمو کم نمی‌کنه
عشق همینه دیگه
آره! یه تشویق بزرگ!
مهمون مایی.
ببخشید.
چی شد؟
یه اورژانس خانوادگی داریم به‌خاطر مکدریمی.
شب‌بخیر، سانتا مارتا!
مانو...
بهترین سالامو بهت دادم. باروی‌ترینشونو.
-سوزانا. بذار من. -می‌خوام برم تو...
-من این‌جام، سوزی. -باشه.
به موهاش دست نزن، هیچ‌کس بهتر از من بلد نیست موهاشو نگه داره.
ولم کن! کاملاً خوبم.
محشره. عالیه. ادامه بده.
میشه یه جن‌گیر بیارین این‌جا، لطفاً؟
بریزش بیرون.
حرومزاده.
لعنتی.
این‌جا چیکار می‌کنی؟
نگو که دیشب ما...
آخ، سوزانا.
اگه اونوقتی که عشق بود این کارو نکردیم...
ضمناً، دیگه از سر کینه این کارو نمی‌کنم.
بزرگ شدم.
«بزرگ شدی»، الویرا؟
دیروز نزدیک بود همدیگه رو بزنیم.
فکر کنم باید راجع به اتفاقی که تو اون سفر افتاد حرف بزنیم.
-وقتی ولم کردی؟ -یا کاسه‌ی زانومو داغون کردی؟
-نه، بازم قضیه‌ی زانو نه! -«نمیام بیرون.»
-خیلی احساس تنهایی کردم. -من همه‌چیو برنامه‌ریزی کرده بودم.
-یه برنامه‌ی کامل چیده بودم. -ببین!
سوزانا، لازم نیست دوست باشیم، ولی باید... یه کاری بکنیم
که این وضعیت کمتر... غیرقابل‌تحمل بشه.
سوزانا، لازمه این خوب پیش بره.
و با وجود همه‌ی این اتفاقا...
بهت اعتماد دارم.
خوبی؟
با دکتره به‌هم زدی؟
از کجا می‌دونی؟
اون اومپا-لومپاته نمی‌تونه دهنشو بسته نگه داره.
متأسفم، سوزی.
فکر نکنم بتونم انجامش بدم.
کی یه چیزی برامون زیادی بوده؟
اون‌روز یادم افتاد وقتی بابام با اون منشیه قرار می‌ذاشت،
همونی که از من کوچیک‌تر بود، یادته؟
و اون گندی که به‌سرش آوردیم.
آره، ولی اون کار درستی نبود، الویرا.
موهاشو بریدن...
نه، درسته؟
الان با کمتر از اون میشه رفت زندان.
ولی چیزی که می‌خوام بگم اینه که...
من و تو می‌تونیم این کارو باهم بکنیم.
این عروسی رو برگزار می‌کنیم. هرکاری لازم باشه می‌کنیم.
من و تو، باهم.
بیا صبحونه بخوریم. چی می‌خوای؟
کانچی، لطفاً. دیگه اعتصاب غذا نکن، عزیزم.
دوستت دارم، عزیز کوچولوم.
لوئیس میگل، اگه این ادامه پیدا کنه، مجبوریم...
گوشاشو بگیر.
ببرش دامپزشکی.
بهم خبر بده. ممنون بابت همه‌کاری که می‌کنی.
-ممنون. -خواهش می‌کنم، الوی.
پسر.
هیچ‌وقت فکرشو نمی‌کردم
که آخرش بشی یکی از اون خانومایی که به سگاشون کاپشن می‌پوشونن.
فقط وقتی بارون میاد.
خب، باید اون زوجو پیدا کنیم
و ببینیم چیکار می‌تونیم بکنیم که جاشونو بهمون بدن.
از گوستاوو بپرس.
ندیدی چه‌جوری نگات می‌کرد؟ بهت میگه.
گوستاوو چیزی بهم نمیگه.
دقیقاً.
الوی، ساعت چند قرارمونه؟
می‌دونی چیه؟
کاری می‌کنم گوستاوو همه‌چیو بهت بگه، حتی این‌که کی جی‌اف‌کی رو کشت.
-نگو کمکت نکردم. -چی؟ یه‌کم کلاس داشته باش.
نه، بیا این‌جا.
چی می‌خوای بگی؟ چیکار می‌خوای بکنی؟
باشه.
سلام، گاس. چطوری؟
-گاس، درسته. گوستاوو؟ -الویرا.
آره. چطوری؟
هی، جلسه‌ی خوبی داشته باشی.
-ممنون داداش. بعداً می‌بینمت، خداحافظ. -خداحافظ.
چطوری؟
خوبم. می‌خواستم...
اول، بابت دیشب عذرخواهی کنم.
دوم، بهت بگم دوستم معمولاً این‌جوری نیست.
-جدی؟ -آره.
دلش شکسته.
یه دوست‌پسر داشت و اون ولش کرد.
لیاقتش یه چیز بهتره.
بهتر مثل چی؟
گزینه‌های دیگه.
یکی ساحلی‌تر.
مثل بیشتر...
آره.
مثل...
شاید یکی با چشمای سبز یا آبی؟ بسته به نور.
چیزای دیگه.
خیلی خب.
-منظورم اینه... -از حرف زدن باهات لذت بردم.
باشه.
ولی...
هی، سوزی. گاس واقعاً باحاله.
خیلی راجع بهت می‌پرسید.
خیلی مهربون و نگران بود.
حس می‌کنم اون...
-واقعاً... -لطیف.
نه. می‌خواستم بگم بیشتر شبیه، جذاب.
متوجه نشدی؟ خیلی بده.
ببین، شاهزاده‌ی رویاهات داره میاد.
تو یه دوره‌ی دیگه‌ی زندگیت، هیچی زیادی به‌نظر نمی‌رسید.
گوستاوو!
به‌زودی می‌بینمت. قدرت اقناع.
-یه فکری دارم. -نه اگه راجع به عروسیته.
البته که نه. کجا داری میری؟
برم چندتا چیز بخرم.
باشه، عالیه.
پس این... مثلاً... این چطوری باز میشه؟
چقدر دیگه تا بازار مونده؟
تقریباً رسیدیم.
سوزانا.
این‌جا آنتن نیست.
آره.
قبل از این‌که یادم بره...
فرمونو بگیر، لطفاً.
این... اینو پیدا کردم. هنوز می‌خوایش؟
ممنون.
خواهش می‌کنم.
سلام، الویرا.
تازه از دامپزشکی برگشتیم.
کاملاً خوبه. هیچ مشکل سلامتی‌ای نداره.
غذاشم خریدم.
چرا مجبور شدی ببریش؟ دامپزشک چی گفت؟
راستشو بهت میگم.
ناراحته.
خیلی دلش برات تنگ شده.
فقط چندروزه، فکرشو بکن وقتی برای همیشه بری چه‌شکلی میشه.
میشه بذاریش پای گوشی؟
الان می‌ذارمش.
ببین، کی این‌جاست؟ مامانی.
چه خبره؟
لطفاً، تو دیگه سخترش نکن.
قول دادم حمومت نمی‌کنه، و نمی‌کنه.
لطفاً، عزیزم. کمکم کن.
خداحافظ. ممنون.
می‌دونه خیلی دوستش داری.
ممنون.
بیخیال، نمی‌تونن اونو بفرستن؟
الان اپلیکیشنایی هست که همه‌جا می‌فرستن.
-منظورم... -آره.
توضیح کوتاهو می‌خوای
یا بلندشو؟
لعنتی، سوزانا. چرا گوشیت خاموشه؟
بلندشو، اصلاً.
خانم ماربل سال‌ها برای برادرم، ماریو، کار کرد.
اون معماری بود که هتلو و مفهومشو طراحی کرد.
عاشق اینه که برام داستان راجع به ماریو تعریف کنه.
شاید ماریو بتونه یه معجزه کنه، اگه تو نمی‌خوای.
واقعاً شک دارم. هرجا که هست...
برادر کوچیکم یه قدیسه، ولی...
مطمئنم که می‌کرد.
احتمالاً می‌کرد، اگه این‌جا بود.
دوست دارم برادرمو به یاد بیارم.
با اون.
قشنگه.
الویرا!
-چی؟ -خبری از سوزی نیست؟
-نه. -لعنتی.
قرارمون ظهر بود. ساعتو نگاه کن.
مدام زنگ می‌زنم و جواب نمیده.
تو چی؟
حالا چی شده؟
فقط...
مشروبو نیاوردن.
یه تماس اضطراری تو گواخیرا پیدا کردم.
ولی از ایست بازرسی رد نشد
و همه‌شو ضبط کردن.
-چی؟ -آره.
-حالا چی؟ -هیچی.
بدون مشروب، پارتی‌ای نیست، و بدون...
-مکان نباشه، عروسی‌ای نیست. -دقیقاً!
گوفی، تا حالا یه چیزو درست انجام دادی؟
یه مراسم که خوب پیش رفته باشه.
-آره. -«آره.»
فهمیدم. تا حالا دیده‌بان بودی؟
-نه. -همین‌جا می‌مونی.
اگه دیدی کسی داره میاد سمت دفتر، یه صدایی دربیار که کسی منو نبینه.
یه چیزی مثل...
-مثل همون، ولی بلندتر. -می‌خوای چیکار کنی؟
کاری که تو و سوزانا از پسش برنیومدین.
سلام. محموله رو تحویل دادن؟
البته داداش.
انریکه، چطوری؟
من این‌جام. نگاش کن.
البته. ما این‌جاییم. داریم پیش می‌ریم.
«لطیف.»
آزادی این‌جا باشی
جهیزیه. آ.
ببین، بیا این‌جا.
می‌بینی؟ به‌نظر خوب میاد.
ولی نیست.
مزخرفه. کار نمی‌کنه.
این تلویزیون دولتی نیست. بیشتر تلاش کن.
هزاربار بهت گفتم. می‌فهمی چی میگم؟
دارم واضح حرف می‌زنم؟
-آره. -این...
وایسا. برگرد.
برگرد و وایسا. همون‌جا، وایسا.
می‌دونی داری کجا میری؟
واضحه.
دوست دارم تو این جاده رانندگی کنم وقتی لازمه یه‌کم فکر کنم و رهاش کنم.
می‌تونیم باهم انجامش بدیم.
حرومزاده!
درسته.
سوزانا.
باشه.
لعنتی!
کارم تمومه!
زنده‌ام، حرومزاده!
کمک لازم دارم!
حس خوبیه، نه؟
صبر کن، وایسا.
الان میام.
این‌موقع پیدات میشه؟
سلام. چیکار می‌کنی؟
به‌هرحال، کنار استخر بودم و شراب می‌خوردم، و به فکرم رسید شاید بخوای باهام بخوری.
چی؟
نگو که تو هم یه هنرمندی.
آخرش عاشقت میشم، و تقصیر من نیست. دارم بهت هشدار میدم.
جواب نمیدی؟
چانوئه، داره می‌پرسه پیراهن آبی یا سبز.
اونا مشکلات چانوئه.
نگو بهت پیام میده و راجع به مد ازت نظر می‌خواد.
همیشه بهم پیام میده.
باشه.
لازم نبود فکر کنی، لازم بود رهاش کنی.
الان همون کار تایتانیکو کردم؟
هی.
داشتم فکر می‌کردم، شاید،
دوست داشته باشی سرویس اتاقو سفارش بدیم.
می‌تونیم یه‌کم شراب بخوریم و یه چیزی بخوریم.
-سرویس اتاق؟ -آره.
-نه. -نه؟
-یه لیوان. -یکی.
-همین. -یکی و همین.
-خب؟ -یکی و همین.
یکی و همین.
می‌دونی نمی‌تونم چیزی که می‌خوایو بهت بدم، نه؟
-آره. -پس دو تا گزینه داریم.
اول، برگردیم هتل،
و همین.
یا دوم، اگه بخوای،
بذاری ببرمت یه جایی که قول میدم فوق‌العاده‌ست.
«یه لیوان» میگه. یه لیوان!
-بخور. -می‌دونم، «یکی».
-چندتا خوردیم؟ -نمی‌دونم.
نئو... چی بود؟
-نئون پالس. بهت گفتم. -نئون پالس.
تو اصلاً گوش نمیدی.
راستشو بخوای الویرا، دوران فوق‌العاده‌ای بود.
بهترین دوستا بودیم، داشتیم یه رویا رو محقق می‌کردیم.
بعدش تلویزیون و فیلمو امتحان کردم.
دوست دارم پشت صحنه باشم.
کنترل کردن چیزا.
که همون چیزیه که تو دوست داری، متوجه شدم.
هیچ‌وقت از کسی امضا نمی‌خوام، شوخی نمی‌کنم.
-هیچ‌وقت. -خب؟
فکر کنم یکیشو از یکی از پسرای نئون پالس می‌خوام.
هنوز مطمئن نیستم از کدومشون.
جدی میگی؟
می‌خوای از یه عضو نئون پالس امضا بگیری؟
خب، بذار ببینم.
می‌خوام یه کاری بکنم. ولی می‌خوام بهم قول بدی
که نمی‌خندی.
-نه. -نه!
دوربینی نیست، درسته؟
می‌خوای اون یارو وحشی باشی که از یه زن بیچاره سوءاستفاده می‌کنه،
و می‌برتش به یه بهشت گرمسیری ببینه شل میشه یا نه.
ببخشید، رفیق، ولی زیادی پیرم که این‌جور ترفندا روم اثر کنه.
معلوم شد منم زیادی پیرم که تا این حد پیش برم
فقط برای این‌که یه زن بهم بده.
چطوره آروم بگیریم؟
بیا از این‌جا لذت ببریم.
می‌تونی منتظرم بمونی
درحالی‌که دارم این آیین‌های عجیب آب و خاکمو انجام میدم.
آره، معلومه که منتظر می‌مونم.
وگرنه چطوری برم خونه؟ با قایق؟
حیف
که این نسخه‌ی وسواسی تو...
این‌قدر خسته‌کننده‌ست.
ولی می‌دونی چی بیشتر از همه اذیتم می‌کنه؟
این‌که حتی همون نسخه از تو...
خدایا!
بازم داد می‌زنی؟
مجذوبم می‌کنه.
حالا، تصور کن...
برنابئو.
نود هزار نفر. تقریباً همه‌شون زن.
دیوونه‌وار جیغ می‌کشن.
و پنج‌تامون میایم بیرون.
این‌جوری، تقریباً.
پنج، شش، هفت، هشت.
وای.
چی؟
چانو، بازم این؟
چیزی نمی‌گیم. قرار گذاشتیم چیزی نگیم.
منظورت چیه، «چرا»؟
یادت باشه همه‌ی کارایی که باید می‌کردیم تا از این گند دربیایم.
واقعاً.
دیگه راجع به این حرف نمی‌زنیم.
با کی داشتی حرف می‌زدی؟
دمپایی‌هام.
-می‌خوای یه کاری بکنیم؟ -بیا پیچیده‌ش نکنیم.
-نه؟ -نه.
-این چیزیه که می‌خوای؟ -آره.
باشه.
-بعداً زنگ بزنم؟ -اگه کاریه، هروقت خواستی.
-باشه. -باشه.
خداحافظ.
-خداحافظ. -خداحافظ.
چقدر شدیده! همیشه بیشتر از من می‌خوان.
-ما گفتیم... -الوی.
کجا و کِی بهترین سکس زندگیت بود؟
-فکر کنم حدود ۲۰۱۲. -جدی؟
آره، تو مراسم تدفین عمو... پسرعموی کارلوتا بودم، رفتم...
نپرسیدم عجیب‌ترین و از لحاظ اخلاقی مشکوک‌ترینش.
پرسیدم بهترینش.
مال من تو کنار یه رودخونه‌ی وحشی و بکر شروع شد،
و تو خلوت یه دفتر تموم شد.
می‌دونستم هیچ دل‌شکستگی‌ای نمی‌تونه جلوی یه مرد این‌قدر جذاب مقاومت کنه!
جزئیاتشو بگو.
مثل لارا کرافت تو یه سریال آبکی بود.
باید بگم، اون یارو هرچی هست جز لطیف.
نمی‌تونی تصور کنی چه چیزایی بهم گفت.
چیزایی که گفت یا کارایی که کرد؟
چیزایی که گفت درحالی‌که داشت انجام می‌داد.
چه قشنگ!
سیاره‌های شهوانی هم‌راستا شدن، چون...
منم تازه
یه ملاقات نزدیک از نوع سوم داشتم.
نه. با رودولفو؟
و؟
پسر!
نه!
-راستی! -چی؟
-اسم عروسو گیر آوردم. -امکان نداره!
-بله خانم! -وای، تو بااستعدادی!
سعی کردم، قسم می‌خورم. چطوری انجامش دادی؟
-فامیل غیرمعمولی داره، ببین. -بذار ببینم.
الویرا، برو خودتو بشور! بذار ببینم.
تروسو؟
آلاسکا!
چطوری عزیزم؟ چه تصادفی این‌جا می‌بینمت.
سو!
چون گوشیو جواب نمیدی،
نتونستم بهت بگم چقدر متأسف بودم که عروسیتو کنسل کردی.
چطوری؟
خیلی سخت بوده، برای همینه اومدم این‌جا.
بسه!
مزخرفه، آلاسکا تروسو!
منو بدجوری گذاشتی سرکار.
من باشگاهو رزرو کردم، پیش‌پرداخت کیترینگو دادم،
بیمه رو پرداخت کردم
و لباسی که با آب‌دماغت خرابش کردی.
می‌دونی چقدر هزینه داشت؟
خودتو کنترل کن.
من هیچ‌کدوم از اون پرداختا رو تأیید نکردم.
حداقل نه به‌صورت کتبی.
باید بلد باشی بین خطوط رو بخونی.
نکته‌ی خوبیه.
درسته.
خب!
می‌بینم داریم مثل دو مرد بی‌قول کار می‌کنیم،
و از اونجایی که پول نمیدی، حتی اگه یه وصول‌کننده‌ی بدهی بفرستم،
یه معامله پیشنهاد می‌کنم.
تو تاریخت تو نایو رو بهم بده، منم تاریخمو تو مینکا ریزورت میدم.
سه‌تا استخر، یکیش آبشار داره.
چرا باید این کارو بکنم؟
نمی‌دونم. چهارتا دلیل خوب به ذهنم می‌رسه.
کلیک برای پرداخت
این پاهای فتیشی کوچولو این‌روزا سخت کار کردن.
تبریک میگم.
ولی شک دارم بخوای دوست‌پسرت بفهمه شغل واقعیت چیه
و چطوری این‌همه پول درمیاری.
اگه جای تو بودم، معامله رو قبول می‌کردم.
و اگه نه،
یه دوست باغبون دارم،
که می‌تونه پای دیگه‌تم درست کنه.
بریم، الوی.
نه!
خیلی خوب بود.
لعنتی.
-فکر می‌کنی فتیش‌فنز تو مکزیک هست؟ -از کجا بدونم؟
همه میگن مکزیک ارزونه، نیست.
من رفتم مکزیک، ارزون نیست.
از کی این‌قدر به اقتصاد مکزیک علاقه‌مند شدی؟
تا وقتی ماکا معروف بشه، باید کمربندامونو محکم ببندیم.
تو پیدا کردن معامله خوبم.
ولی به‌عنوان مدیربرنامه...
منظورت چیه، الوی؟
داری به نقل مکان به مکزیک فکر می‌کنی؟
-چه خبر؟ -والنتین ادواردو.
-اون دهن فقط پرتقال نمی‌مکه. -نه.
چطور پیش رفت؟
تاریخو گرفتیم. باهم.
نه.
سلام.
-سلام. -چه خبر؟
میشه حرف بزنیم؟
البته.
ببخشید.
البته. تنبیهم کن.
«میشه حرف بزنیم؟»
-چقدر قشنگه. -صبر کن!
اون اهداکننده‌ی کاملی برای سوزی من میشه.
اهداکننده‌ی چی؟
-چی؟ -چی؟
-«چی» یعنی چی؟ -هیچی.
باشه، ولی از من نشنیده بگیر.
معلوم شد سوزی من می‌خواد مامان بشه.
-چی؟ -آره.
مدتیه بچه می‌خواد.
بعد از سفر هند نوشیدن الکلو ترک کرد،
هرچند تو پارتی جبرانش کرد و بیشتر.
اگه کشو میزشو ببینی، پر از ویتامینای بارداریه.
مانوئل به‌نظر محکم می‌اومد،
ولی اون یه شکست بزرگ بود.
بچه؟ خطش بزن.
این هیچ‌وقت تو برنامه‌ی هیچ‌کدوممون نبوده.
نمی‌دونم چرا قبلاً بهش فکر کردیم.
یکی از اون خانومایی که زندگیشون فقط با بچه‌دار شدن معنی پیدا می‌کنه؟
شکست کامل!
غمگینه که می‌بینه رویاش داره از هم می‌پاشه.
می‌خواستی وقت بخری
درحالی‌که دوستت وارد دفترم شد تا اطلاعات بدزده، نه؟
آروم باش، جیمز باند.
داری راجع به چی حرف می‌زنی؟
داشتم باهاش شریک می‌شدم، ولی اینو ببین.
این برای اینه که تو کاری که لازمه رو بکنی، منم همین‌طور.
می‌خوام بهت بگم
که همه‌چیزی که دیروز گفتم
حقیقت داشت.
همه‌چی.
ولی درحالی‌که داشتم صادق بودم،
درحالی‌که مثل یه احمق داشتم قلبمو باز می‌کردم،
تو فقط می‌خواستی وقت بخری.
خیلی خب.
فکر کنم اون کارو کردی
چون واقعاً برای برگزاری عروسی مستأصل بودی.
یه خبر خوب دارم.
برکتمو برای این کار داری.
ولی بعدش،
لطفاً هتلمو ترک کن.
دیگه نمی‌خوام ببینمت.
امیدوارم زندگی باهات خوب رفتار کنه.
رفتی تو دفتر گوستاوو؟
چته تو؟
مجبور بودم. همه داشتن بهم فشار می‌آوردن.
ماکا، تهیه‌کننده‌ها، همه.
اونا این‌جوری بودن، و والنتین گفت...
ولی رفتن تو دفترش!
این تجاوز به حریم خصوصیه!
این زندان داره!
امکان نداره. آروم باش.
هیچ‌وقت نمی‌فهمی، نه؟
که کاراتون عواقب دارن. و تو دیگه ۱۲ سالت نیست، الویرا.
شروع کنین بار خالی کنین، کامیونا رسیدن.
برو!
-هی، دختر. -چی؟
نمی‌تونی انکار کنی تیم خوبی‌ایم.
بزن قدش.
جدی؟
دیدی؟ کارما بی‌رحمه.
میگن نباید قبل عروسی عروسو ببینی،
ولی فکر کردم می‌تونم قوانینو با یه بوسه‌ی کوچیک صبحگاهی بشکنم.
من و ماکا دیشب باهم نخوابیدیم
تا هیجانو بیشتر کنیم.
همچنین حدود یه هفته‌ست که ما...
اون قسمتو بعداً حذف کن.
من و ماکا نخوابیدیم، و دارم به اتاقش می‌رسم.
بذار عکس‌العمل ماکا رو ببینیم.
-باشه. -همینه. برو تو.
شاهزاده‌خانم چطوره...؟
-چه گهی. بیاین تو. -آره، بچه‌ها...
بذارش زمین.
و حالا باید بدون تو باشم
خیانتت بیشتر درد می‌گیره اگه این‌جا بمونم
حتی اگه سخته، برام بهترینه
باید قبول کنم که دیگه همو نمی‌بینیم
باشه، شعرو عوض کرده ولی...
شعرو عوض کرده؟ شوخیت گرفته؟
مگه قرار نبود این تا قبر باهامون بمونه، و تو چیزی نگی؟
تو خونه‌ی خودت گند نمی‌زنی، عزیزم.
بیخیال.
فیلمبرداری کنین. سریع، همه‌شو.
چیکار کردی؟
هیچی. من کاری نکردم.
لازمه کمکم کنی ماکا رو پیدا کنم.
ببین. این ۴۰ دقیقه پیش بود.
با چانو خوابیدی؟
-اون پسر می‌تونه نوه‌ت باشه! -چیم؟
لباسا.
بهت پول نقد میدم، اسکناس، پول، یورو، دلار.
این دخترو پیدا کن.
دنبال اون تاکسی برو.
آنتن!
-بریم. -دنبالشون برو!
یالا، مرد!
حق داشتی. باید بهشون زنگوله می‌بستیم.
زنگوله چی؟
کدوم طرف برم؟
وای‌فای پروازای داخلی رو انتخاب کن
الوی!
-سوزی! -الوی!
آخرین پرواز به بوگوتا ۲۰ دقیقه پیش رفت.
-آره، می‌دونم. -خدای من!
نه، بعداً غش کن. فردا.
-همه‌چیو خراب کردم! -همه‌چی از قبلم خیلی خراب بود.
سوزانا، داریم چیکار می‌کنیم؟ تو بلد نیستی عروسی برگزار کنی.
-نه، لطفاً. -من نمی‌تونم کار هیچ‌کسو مدیریت کنم.
فراموش کن اون چیزی که راجع به تیم خوب بودنمون گفتم.
پاکش کن.
بنداز تو سطل زباله.
غیرممکنه. ما بدترین تیمیم.
بسه!
آروم باش! دیگه مزخرف نگو.
واقعاً لازم بود بهم سیلی بزنی؟
خوشحال باش که حلقه رو پرت نکردم.
ببخشید، سیلی زیادی بود.
روح سورایا مونته‌نگرو واردم شده بود،
ولی بیا خودتو جمع کن.
خیلی چیزا از اونموقع اتفاق افتاده
و با این‌که بدشانسیم،
الان نمی‌تونیم تسلیم بشیم.
باید از اون ذره غروری که مونده استفاده کنیم
تا از این گنداب بیایم بیرون.
این آخرین تلاشه.
نمی‌تونیم بیشتر از این توی گند باشیم.
ولی صبر کن.
الوی،
اگه آخرین پرواز ۲۰ دقیقه پیش رفت،
وقت نداشته که برسه!
فکر کن کجا ممکنه باشه.
از کجا بدونم، سوزی؟
تو یه رابطه‌ی عجیب مادر-دختری با ماکا داری.
حتماً اون غریزه‌ی مادرانه رو پیدا کردی.
و یه چیزی می‌دونی. مامانا همه‌چیو می‌دونن.
می‌دونم.
باید همین‌جا باشه، جایی که اولین ویدیورو گرفتیم.
صبر کن.
-کجا؟ -ماکا!
خدای من، فکر کردیم رفتی، ماکا!
نه! کافی نبود کاری که کردی؟
با دوست‌پسرم خوابیدی، که موکلتم هست،
و تو حدود ۴۰ سال ازش بزرگ‌تری.
بیخیال، شاید ۱۳ سال؟
کی بهت گفته؟ چرا فکر می‌کنی من با چانو خوابیدم؟
فکر نمی‌کنم، می‌دونم که کردی.
نمی‌دونم چی بیشتر درد داره، الویرا.
این‌که چانو بهم خیانت کرد، یا این‌که تو کردی.
ماکا.
من با چانو نخوابیدم، ماکا.
فکر می‌کنی چرا لورا رو اخراج کردم؟
فکر می‌کنم درامر فوق‌العاده‌ایه، یکی از بهتریناش که می‌شناسم.
چرا بهم نگفتی؟
قرار بود من و تو دوست باشیم.
دوستیم، ماکا.
به‌نظر واقعاً پشیمون بود، انگار درد می‌کشید.
می‌خواست عوض بشه، برای همین رازشو نگه داشتم.
تو یه موقعیت دیگه، بهت می‌گفتم بفرستیش جهنم.
دیگه فکر نمیکنم موضوع اینقدر ساده‌ست که "خوب" یا "بد" باشه.
آدما همیشه به خاطر نبود عشق خیانت نمیکنن، گاهی به خاطر...
ترسه،
خلأه،
یا نپختگیه.
و چانو بیشتر از خودش دوستت داره، و این حرف کمی نیست.
داری ازم میخوای با مردی ازدواج کنم که بهم خیانت کرده؟
خیانتکار همیشه خیانتکاره.
ولی...
بذار از یه زاویه دیگه نگاه کنیم.
ازدواج از اساس ایراد داره،
نیاز به گذشت زیادی داره،
به صبر.
نمیشه نصفه‌نیمه رفت توش.
آخرش، ماکا، زندگی خیلی قشنگ‌تره وقتی...
با یکی تقسیمش میکنی.
درسته.
به آرزوهات میرسی.
میخوای با چانو برسی یا بدونش؟
اگه بدونشه، ازدواج نکن.
اگه باهاشه،
ازدواج کن و ریسکشو بپذیر.
گاهی همین‌قدر ساده‌ست.
ضمناً،
کی بهت گفت که من با چانو خوابیدم؟
رودولفو.
باشه.
نمیدونم، هنوز باید فکر کنم.
جدی؟
آره.
میرم یه کم قدم بزنم.
هی،
فکر میکنی عروسی میشه؟
از ناییو، پالومینو، کنسرت ویژه عروسی ماکا و چانو.
مریم مقدس، خواهشم میکنم. اگه ماکا بیاد، قسم میخورم،
گرایندر رو از گوشیم پاک میکنم
چند روزی، و همه پیامامو پاک میکنم.
خواهشم میکنم.
چانو، شانه‌بند رو. بریم.
آروم باش، بریم سراغش.
همینه. عالیه.
همینه.
آماده‌ست.
هیچوقت انقدر خوشتیپ نبوده. همه چیز تحت کنترله.
ماکا! چانو!
دارم احساسمو میگم. احترام بذار.
داریم حرف میزنیم.
قلبت میلیون بار میشکنه. قلب من شکسته. عشق وجود نداره، لعنتی.
نمایش باید ادامه پیدا کنه.
میشه به نحوی این رو کنار گذاشت؟
- آره، دقیقاً. بذاریم کنار. - بهش بگو.
آروم باشیم. حس میکنم ماکا زوده میرسه.
- یه جور حسی دارم. - نمیخوام.
یه حس کوفتی؟
- وقتی به دنیا اومدی سرت خورد؟ - بسه!
یه بار تو زندگیت گوش بده! نمیخوام ادامه بدم!
- میخوام کنسل کنم. - دوربین رو خاموش کن، لعنتی! نه!
حیوون هتروسکسوال.
پخش زنده
امروز،
میخوام باهاتون صادق باشم، و نشونتون بدم که...
امروز حالم خوب نیست.
امروز صدام میلرزه،
چون ماکارنا رو با تمام وجودم دوست دارم.
و مثل یه احمق از دستش دادم.
گاهی احمق میشیم، نه؟
امیدوارم همه شما یه روز بتونین
واقعاً عاشق بشین، احترام بذارین.
من بلد نبودم.
فقط بلدم گیتار بزنم، بیشتر از این نه.
غیر از این، احمقم.
امروز اینجوری حس میکنم.
میخوام کاملاً باهاتون صادق باشم.
ماکا!
برو ماکا!
ببخشم.
آفرین!
قسم خوردی که اشکالی نداره
قطار رو از دست بدی و یه قهوه دیگه بخوری
دنیامو زیر و رو کردی
نمیخواستم ادامه ماجرا رو از دست بدم
وقتمون تموم شد و من فقط میخواستم آروم‌تر بره
الان یادمه بدون تو هیچی بهتر نیست
اگه راست نباشه صاعقه بزنه بهمون
بدون تو اینجا زندگی نیست
یادم میره بخندم گم شدم، ترجیح میدم بمیرم
سپیده‌دم گذشته رو رها کردم
تو صدات گم شدم و فراموش کردم قبلاً کی بودم
حتی وقتی ترس میخواست شکستم بده
پریدم چون این فقط یه بار اتفاق میفته
مشکلات بزرگ شدن
چطور کارا رو تقسیم کنیم
بذار میل بیاد جوک‌ها همیشه جواب بدن
وقتمون تموم شد و من فقط میخواستم آروم‌تر بره
الان یادمه بدون تو هیچی بهتر نیست
اگه راست نباشه صاعقه بزنه بهمون
بدون تو اینجا زندگی نیست
یادم میره بخندم گم شدم، ترجیح میدم بمیرم
میبینم که نمیدونم چطور بدونت ادامه بدم
به هوات نیاز دارم
حتی وقتی میخواستم برم نمیخوام اذیتت کنم
امروز تو بغلت سردم نیست
و الان بدون تو هیچی بهتر نیست
اگه راست نباشه صاعقه بزنه بهمون
بدون تو اینجا زندگی نیست
یادم میره بخندم گم شدم، ترجیح میدم بمیرم
الان بدون تو هیچی بهتر نیست
اگه راست نباشه صاعقه بزنه بهمون
بدون تو اینجا زندگی نیست
یادم میره بخندم گم شدم، ترجیح میدم بمیرم
نمیفهمم استراتژی بازاریابیت چی بود،
یا فکر میکردی وقتی ماکا فهمید چی میشه.
تو زندگی گاهی کاری میکنی که باید بکنی.
برو دیگه. داری مزخرف میگی.
بعد از همه کارایی که برات کردم؟ رسوندمت به بالا.
و تو و من...
شاید تو یه زندگی دیگه.
- تو هیچ زندگیی. - چه رمانتیکه.
تو هیچ زندگیی.
یه شاعر واقعیه.
- پس موندی؟ - هی!
ببخشید.
یه بسته کوچیک برات رسیده.
نمیتونه صبر کنه؟
از اوکراینه.
شاید.
اینجا؟
به سلامتی.
الو.
نمونه‌هامو دادم.
همه چیز امضا و مهر شده، دقیقاً همونطور که خواستی.
نمیخوام به خاطر اینکه ازت خواستم انجامش بدی.
میخوام خودت بخوای انجامش بدی.
مانو،
میدونم ذهن و قلبت پیشم نیست، و میفهمم.
دنیا بهت نیاز داره.
و این چیزیه که بیشتر از همه بهش احترام میذارم.
- جدی. - نمیخوام از دستت بدم.
اگه لازمه کل زندگیمو عوض کنم که باهم باشیم، میکنم.
به اندازه کافی بزرگ شدیم که بدونیم این جور تغییرات
خوب تموم نمیشن.
ممنون.
به سلامتی کسایی که دوست دارن، کسایی که میبخشن.
به سلامتی اون همه سریال مزخرف که مجبور شدیم ببینیم
تا بفهمیم عشق نباید دراماتیک باشه.
به سلامتی کسایی که تو همه چیز کنارمونن.
تو تنها یکی هستی.
به سلامتی همه شما.
به سلامتی.
الوی.
- الوی، ببین کی رو آوردم. - کونچی، چطور ممکنه؟
ماریا کونچیتا بدون تو زندگی نداره، و میفهمش.
باید ببریش...
ببوسش.
آروم.
آره، یه بوسه.
حمله!
مسئله‌ت با بسته اوکراینی حل شد؟
با مانوئل؟
یه
پیشنهاد دارم برات.
چند روز بمون هتل
تا تصمیم بگیری
قدم بعدی
تو زندگیت چیه.
این یه پیشنهاد دوستانه‌ست.
بدون شرط، بدون انتظار.
هیچ اتفاقی نمیفته که نخوای بیفته.
مگه اینکه خودت بخوای.
باید خفه بشم، نه؟
خفه میشم.
سوسی، این همه سال خوشحال بودی؟
تو بودی؟
نمیدونم. حس میکنم تو یه ساندویچ چهل‌چیزیم.
یکم ولرم، عجیب، که نه انقد پیرم که از اول شروع کنم،
و نیستم...
همه چیز خوبه.
نه انقد جوونم که بذارم کنار،
ولی نه انقد پیرم که از اول شروع کنم، نه؟
تنها وقتی که یه چهل‌چیزی جوون حساب میشه اینه که بمیره.
چقدر چیز مسخره تو اون لیستم بود!
فقط یه چیز نگه داشتم.
سوزانا رو برگردونم.
تو چک‌لیستم...
برگردوندنت خیلی خیلی مهم بود.
- اتلاف وقت. - آره.
واقعاً هیچوقت کس دیگه‌ای پیدا نکردم
که کمکم کنه انقدر بی‌قرار و پراکنده نباشم.
تنها کسی که هیچوقت زمینم کرده تویی.
و به یه نفر نیاز دارم که نشونم بده میشه خراب کرد،
ولی میشه هزار بار هم دوباره بلند شد.
تو این رو به خوبی نشونم دادی.
ممنون.
واقعاً میخوای شرکت رو به والنتین بدی؟
آره.
باید روی مادر شدن تمرکز کنم.
برای اینکه این بچه به دنیا بیاد،
باید آروم‌تر باشم.
بیشتر هم حالا که دارم فکر میکنم تنها انجامش بدم.
تو بهترین مامان دنیا میشی.
و تنها نیستی.
چرا؟ نگو که میخوای اونجا باشی.
معلومه!
اگه بچه جا بیفته، اونجام.
کمکت میکنم
شیشه بشوری، براش بخونی، نگهش داری.
ولی پوشک نه.
پوشک رو باید خودت عوض کنی.
جدی، الوی؟
واضحه.
این قشنگ‌ترین چیزیه که تا حالا بهم گفتی.
ممنون.
- پر از شنم. - منم.
- درباره پوشک دوباره فکر کن. - نه.
- دوستت دارم خیلی. - منم.
لعنتی! دوباره یادم رفت. چی بود؟
- الویرا، جدی؟ بیا، تمرکز کن. - باشه.
دو خط یعنی خوبه.
- دو خط خوبه. - یه خط بده.
یه خط بده.
- تو نگاه کن. - باشه.
- نه، نگاه نکن. خودم نگاه میکنم. - نگاه کنم یا نه؟
- خودم نگاه میکنم. - باشه.
لعنتی! دوباره یادم رفت. چی بود؟
- یه خط خوبه، دو خط بده. - دو خط یعنی...
نه!
دو خط خوبه. یه خط بده.
- یک، دو، سه. - یک، دو، سه.
سوزانا و الویرا
برمیگردن
قبول میکنم.
«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP