«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP
‫" ترجمه از فرهـــاد "
‫- عراق... ‫میلیون‌ها نفر آواره شدن.
‫صدها هزار تا بچه کشته شدن،
‫بقیه هم مجبور شدن برای نجات جونشون فرار کنن.
‫این واقعیت زندگیه
‫برای مردم این کشور ‫از زمان حمله تا الان.
‫امن نیست.
‫می‌فهمی چی میگم؟ ‫امن نیست.
‫اون رژیم
‫شاید تغییر کنه
‫و اوضاع بهتر بشه،
‫ولی مردم عراق
‫تا سال‌ها تاوان ‫عواقب جنگ رو میدن.
‫- بازی کنیم؟
‫...سه، چهار، پنج.
‫نکنه اونجاست...
‫نکنه اون...؟
‫گیرت انداختم!
‫نه!
‫نیدال!
‫- کیت؟
‫الان کجا رفتی تو فکرات؟
‫می‌خوای پرده رو بکشم؟
‫کی از بغداد برگشتی؟
‫- این هیچ ربطی به بغداد نداره، دکتر.
‫- خوابت چطوره؟
‫- مثل بقیه خبرنگارای جنگی.
‫- یعنی کابوس می‌بینی؟
‫در موردش حرف بزنیم؟
‫- خب، یه موضوع دیگه.
‫مادرت چطور مرد؟
‫- افتاد.
‫مامان اینجا به دنیا اومده بود،
‫هرن بی، ‫و تمام عمرش همینجا زندگی کرد.
‫مامانم دوست داشت که...
‫همه‌مون کنارش باشیم
‫لحظه آخر.
‫یه استراحتی از نجات دنیا گرفتی، آره؟
‫- آره، از یه منطقه جنگی به یه جنگ دیگه.
‫- دیر رسیدی ولی خب، بهتر از هیچی.
‫- می‌تونستی زودتر بهم بگی.
‫- که چی بشه؟
‫- همه چی رو ول می‌کردم می‌اومدم.
‫- جدی؟
‫پل.
‫پل!
‫لطفاً برسونش ایستگاه.
‫- سالی؟
‫- دیدنت خوبه.
‫- بهش نگفتی دارم میام، نه؟
‫- راستش حال و روزش خیلی خوب نبود.
‫- آره، حدس زدم.
‫اون کیه؟
‫- نمی‌دونم، بیا بریم.
‫برسونمت.
‫- می‌دونی، سرت خیلی شلوغه.
‫بهتره چند روز بمونم.
‫- اوکی‌ام.
‫- نه، می‌تونم خونه مامان بمونم.
‫تو جمع کردن وسایل هم کمک می‌کنم.
‫- مطمئنی فکر خوبیه؟
‫واقعاً خودم می‌تونم جمعش کنم.
‫- می‌دونم سوپرمنی، ‫ولی دلم می‌خواد کمک کنم.
‫- باشه.
‫ده سال، زمان کمی نیست.
‫برگشتن به خونه چه حسی داشت؟
‫- به نظرت چه حسی داشت؟
‫- چرا خودت نمیگی؟
‫- چی می‌خوای بدونی؟
‫- قراره جواب همه سوال‌هامو
‫با سوال بدی؟
‫- دلیلی نمی‌بینم ‫اصلاً بهشون جواب بدم.
‫- فکر می‌کنم شاید بتونم کمکت کنم.
‫پس بهتره همکاری کنی.
‫چرا حرف زدن درباره خانواده‌ت ‫برات سخته؟
‫- حالت خوبه؟
‫- هضمش برام سخته...
‫- آره...
‫- مدام دارم به افتادن مامان فکر می‌کنم.
‫آخرین باری که دیدمش ‫خیلی... انگار
‫سرحال بود.
‫- مطمئنی می‌خوای اینجا بمونی؟
‫اگه بخوای می‌تونم یه هتل ‫کنار دریا برات بگیرم.
‫- خوب میشه.
‫- باشه.
‫اگه چیزی خواستی زنگ بزن، باشه؟
‫اسم من کیت رفتره.
‫من تو خیابون اسمیتلی شماره ۴۶ زندگی می‌کنم
‫با مامان و بابام
‫و خواهر کوچیکم، سالی.
‫نیدال؟
‫وای خدای من...
‫- جیلیان!
‫- آخرین بار کی دیدیش؟
‫- وقتی بابام زنده بود ‫نمی‌تونستم برم اونجا.
‫- چرا؟
‫- چون یه آدم خشنِ ‫الکلیِ عوضی بود.
‫- می‌زدت؟
‫- می‌دونم اینا چجوری پیش میره، دکتر.
‫اول می‌گیری رو موضوع، ‫بعد بیشتر کنجکاوی می‌کنی،
‫آخرشم سعی می‌کنی ‫کارامو بندازی گردن
‫یه جور بحران الکیِ نوجوانی.
‫قضیه اصلاً این نیست.
‫- پس قضیه چیه؟
‫می‌تونیم بگیم با کسی ‫تو خانواده‌ت نزدیک بودی؟
‫- هانا... خواهرزاده‌م.
‫- الان کجاست؟
‫- استرالیا.
‫دلت براش تنگ شده؟
‫این سوال ربطی داره؟
‫♪ پنج تا صدف کوچولو ♪
‫♪ افتاده کنار ساحل ♪
‫- حالت خوبه؟
‫- آره.
‫- فکر کنم قبلاً دیدمت.
‫- ببخشید، من...
‫- خاله‌ی هانایی، درسته؟
‫- آره.
‫- ما همدیگه رو ندیدیم.
‫هانا همیشه ازت حرف می‌زد.
‫- آه... واقعاً متأسفم.
‫من... نمی‌دونستم...
‫- اممم... ببخشید.
‫من و هانا با هم بودیم.
‫- اوه!
‫آره، درست...
‫تو... اممم...
‫جو.
‫- دقیقاً.
‫- هنوزم درست نفهمیدم چی شد.
‫قرار بود با هانا بریم سفر و بعد...
‫- جو، متأسفم.
‫من اونجا نبودم.
‫نمی‌دونم چی شد.
‫- مامان!
‫- سلام، من کیتم، ‫دختر جیلیان.
‫مامان همه‌چیو نگه داشته بود.
‫یه‌سری از اسباب‌بازی‌هامونو جمع کردم
‫گفتم شاید بچه‌تون خوشش بیاد.
‫- من بچه ندارم.
‫- سالی نتونست بیاد.
‫- مشکلی نیست.
‫ببین، من خودم هندل می‌کنم، ‫اگه می‌خوای برگردی.
‫- نه نه، مشکلی نیست، ‫من خوبم.
‫سالی گفت می‌تونم...
‫- کیت، بابت شرایط پیش‌اومده ‫متأسفم.
‫- ممنونم.
‫- همون‌طور که احتمالاً خبر داری،
‫مادرت از من خواسته بود ‫کمکش کنم کارهای حقوقیشو مرتب کنه.
‫و حدود شش ماه پیش،
‫خواست یه تغییری ‫توی وصیت‌نامه‌ش ایجاد کنه.
‫جیلیان تصمیم گرفته بود ‫خونه‌شو
‫بده به یه آقایی به اسم ری استون.
‫ببخشید اگه این خبری نبود ‫که انتظارشو داشتی.
‫- تو و سالی این ری استونو می‌شناختین؟
‫- سالی فکر می‌کرد ‫با یکی در ارتباطه، ولی...
‫نه، هیچ‌وقت ندیدیمش.
‫- خوبه که یکی رو پیدا کرده بود.
‫- خونه رو به اون داده.
‫- این خواست خودش بوده.
‫من که خوشحال می‌شم ‫از شرش راحت شم.
‫- تو این شانسو داری ‫که برات مهم نباشه.
‫ببخشید...
‫بد شد حرفم.
‫- نه، اشکالی نداره.
‫منم نباید فرض می‌کردم که تو...
‫- اوضاع برامون راحت نبوده.
‫سالی یه مدته ‫دیگه نمی‌تونه کار کنه.
‫- این بار چند وقته؟
‫- از وقتی هانا رفت.
‫- سه سال؟
‫- من سعی کردم، ولی ‫تا یه حدی بیشتر نمی‌تونی کاری بکنی ‫وقتی ناپدری هستی.
‫خودتم می‌دونی هر دوتاشون ‫چقدر لجبازن.
‫سالی سعی کرده زنگ بزنه،
‫ولی معمولاً وقتی بوده ‫که یه‌کم خورده بوده.
‫من مجبور شدم گوشی رو ازش بگیرم.
‫- ولی تو حداقل ‫با هانا حرف می‌زنی، نه؟
‫- آره، هر چند ماه یه‌بار زنگ می‌زنه.
‫می‌دونم سالی هیچ‌وقت ‫این رو قبول نمی‌کنه،
‫ولی فکر می‌کنم خودش هم می‌دونه
‫که برای هانا بهتره ‫از اینجا دور باشه.
‫برای خوشحال بودن ‫باید دور باشه.
‫ببین، من مراقب سالی هستم.
‫تو این کار واردم.
‫تو باید برگردی به زندگیت.
‫اینجا چیزی برات نیست.
‫- پل، همسایه جدید مامان...
‫- آره؟
‫یه جعبه از اسباب‌بازی‌های قدیمیمونو جمع کردم،
‫بردم برا بچه‌ش، ولی...
‫تقریباً در رو تو صورتم کوبید.
‫- فریدا بچه نداره.
‫می‌دونی، سالی گفته بود
‫تو عراق از یه پسر بچه ‫مراقبت می‌کردی.
‫کنار اومدن با همچین چیزی ‫باید سخت باشه.
‫روی آدم تأثیر می‌ذاره.
‫♪ پنج تا صدف کوچولو ♪ ‫♪ افتاده کنار ساحل ♪
‫موج اومد و...
‫- ها؟
‫- سالی؟
‫کلی خون تو موهاته...
‫- مرسی.
‫- اشکالی نداره.
‫- درد می‌کشید...
‫- می‌دونم.
‫- مامانم تقصیر رو انداخت گردن من.
‫مامان...
‫- بابت چی؟
‫- بابت رفتن هانا.
‫گفت من به درد مادر بودن نمی‌خورم.
‫منم بهش گفتم هرچی بلدم ‫از خودش یاد گرفتم.
‫تو هیچ‌وقت واقعاً ‫نخواستیشو ببینی.
‫- منظورت چیه؟
‫- اون یه مادر افتضاح بود.
‫- نه، این‌طور نبود.
‫- باور می‌کنی ‫با یکی رابطه داشت؟
‫بعد از مرگ بابا؟
‫- خب، کی می‌تونه سرزنشش کنه؟
‫- شروع شد دوباره...
‫ادامه بده...
‫بابا، آدم بده.
‫- آره، ولی هیچ‌وقت تو رو نزد.
‫- آره خب، فکر می‌کنی ‫فقط تو بدبختی کشیدی.
‫برای همینه که میری ‫دور دنیا
‫وانمود می‌کنی یه قهرمانی
‫که می‌خواد بچه‌های دیگه رو ‫از زندگیشون نجات بده؟
‫همه‌ش چرنده.
‫من می‌شناسمت، کیت.
‫می‌دونم کی هستی ‫و می‌دونم چی کار کردی.
‫موج اومد و...
‫بچه‌ها، این طرف!
‫نه!
‫- نکن!
‫دکترم گفته از این ضبط صوت استفاده کنم.
‫حقیقتش دیگه ‫خیلی خوب یادم نمی‌مونه.
‫خب، امروز چهارشنبه‌ست ‫و دارم لیست می‌نویسم
‫شیر لازم دارم... و تخم‌مرغ.
‫و...
‫- نه!
‫دنیس، خواهش می‌کنم! نه!
‫کیتیِ من اون بیرون ‫خیلی سردشه...
‫بابا، بذار بیاد تو.
‫پشیمونه، می‌دونم هست.
‫می‌دونم هست...
‫- ببخشید؟
‫ببخشید!
‫- چی؟!
‫- داری با اون بچه چیکار می‌کنی؟
‫- به تو ربطی نداره.
‫- صدای جیغ شنیدم.
‫- زنگ می‌زنم پلیس.
‫- لعنتی!
‫- برای ذهن کاملاً طبیعیه
‫که اتفاقات دردناک رو ‫دوباره بازسازی کنه.
‫مواجه شدن دوباره با تروما، ‫حتی تو خواب،
‫یه جور پردازششه.
‫- من می‌دونم چی دیدم.
‫ببین، اگه می‌خوای بشینی ‫راجع به خواب حرف بزنی
‫در حالی که یه بچه در خطره، ‫اون دیگه پای خودته.
‫- تو کارت خیلی
‫روی بچه‌ها تمرکز داری، نه؟
‫- آره، چون نیاز به محافظت دارن.
‫- همون‌طور که باید ‫از پدرت محافظت می‌شدی.
‫- نه... همون‌طور که باید ‫من از نیدال محافظت می‌کردم.
‫- کیت، بیا اینجا! ‫- وایسا!
‫لعنتی!
‫- داری چیکار می‌کنی؟!
‫- کجاست؟
‫- می‌دونی به پلیس زنگ زدم.
‫- فقط بگو چی داره می‌گذره.
‫می‌دونم اینجاست.
‫دیدمش.
‫باهاش چی کار کردی لعنتی؟
‫- دیگه خیلی داری زیاده‌روی می‌کنی.
‫- هنوز چند تا چیز هست
‫که باید در موردش حرف بزنیم.
‫می‌خوام درباره بغداد باهات حرف بزنم.
‫- چی درباره‌ش؟
‫- خبر داری که چند نفر ‫از همکارات
‫از رفتارت شکایت کردن؟
‫- اون تو خطر بود.
‫- کی تو خطر بود، کیت؟
‫- نیدال.
‫- آهان... آره.
‫نیدال.
‫روز حادثه،
‫قرار بر این بوده که همه
‫داخل محدوده‌های امن خودشون بمونن ‫تا خطر برطرف بشه.
‫ولی...
‫تو این کارو نکردی، نه کیت؟
‫- داشتم سعی می‌کردم نجاتش بدم.
‫- ولی همکارات میگن ‫تنها بودی.
‫- میگن تنها وارد اون اتاق شدی
‫و تنها کسی بودی که برگشتی بیرون.
‫- نه...
‫- درست قبل از حمله،
‫تو از اتاق امن خارج شدی.
‫- میشه یه لیوان آب بهم بدین؟
‫- بله، حتماً.
‫- تو تمام این مدت، ‫حتی یه بار هم اسمشو نیاوردی.
‫- کیو؟
‫- روزی که مرد رو یادت میاد؟
‫۱۵ مارس ۱۹۵۸ بود.
‫اون روز کجا بودی، کیت؟
‫کیت، اگه حاضر نشی ‫با گذشته‌ت روبه‌رو شی،
‫یه عادت بدی داره که برگرده سراغت.
‫♪ چهار تا صدف کوچولو ♪
‫♪ افتاده روی زمین ♪
‫- کیت عزیزم،
‫یه لطفی کن ‫حواست به داداشت باشه.
‫- باشه.
‫- خب.
‫♪ موج اومد و... ♪
‫♪ و بعدش شد... ♪
‫♪ پنج تا صدف کوچولو ♪
‫♪ افتاده کنار ساحل ♪
‫- مامان...
‫مامان اینو ببین، ‫برای بچه‌ست.
‫♪ سه تا صدف کوچولو ♪
‫♪ افتاده کنار ساحل ♪
‫- من بیشتر از همه صدف‌های دنیا ‫دوستت دارم.
‫دیوید؟
‫دیوید!
‫- دیوید!
‫- بچه‌م!! ‫خواهش می‌کنم!!
‫- متأسفم...
‫- تقصیر توئه، کیت.
‫باید مراقبش می‌بودی.
‫نباید می‌ذاشتی بره تو دریا.
‫- کاش جای اون من بودم...
‫- اگه تو نبودی، ‫الان زنده بود!
‫- کاش جای اون من بودم...
‫- فکر می‌کنم نیدال ‫و اون بچه‌ای که تو حیاط دیدی،
‫در واقع بازتابی از برادرت، دیویدن.
‫و فکر می‌کنم خودت هم اینو می‌دونی، کیت.
‫تو اون موقع یه بچه بودی ‫و نمی‌تونستی هضمش کنی.
‫- دیوید...؟
‫برای همین اون تروما ‫یه جایی دفن شده،
‫حداقل برای یه مدت.
‫برام عجیب نیست که ‫برگشتن به خونه کودکی‌ت
‫همه‌چیو دوباره به هم ریخته.
‫هرچقدر هم بخوای ‫بچه‌های دیگه رو نجات بدی، کیت،
‫دیوید برنمی‌گرده.
‫فکر کنم وقت تمومه.
‫- می‌تونم برم؟
‫- بله، می‌تونی بری.
‫ولی ممکنه دوباره ‫باهات حرف بزنم.
‫- حالت خوبه؟
‫- می‌تونی منو ببری خونه مامان؟
‫- واقعاً فکر نمی‌کنم ‫فکر خوبی باشه.
‫فریدا می‌خواد علیهت ‫حکم منع نزدیک شدن بگیره.
‫بذار ببرمت هتل.
‫وسایلتو میارم.
‫- سریع میرم و میام.
‫بعدش هم میرم.
‫قول میدم.
‫- باشه.
‫خیلی متأسفم...
‫نباید اینجا می‌موندم.
‫حق با تو بود.
‫این‌ها برای توئه.
‫و ببخشید ‫نتونستم با سالی ارتباط بگیرم.
‫- فکر نکنم کسی بتونه.
‫- هوم...
‫مواظبش باش.
‫- هستم.
‫قول میدم.
‫- با همه ایراداش، ‫حس ششم بدی نداشت.
‫- فکر می‌کنی؟
‫- یادته اولین بار که دیدت ‫چی گفت؟
‫«یه چیزی تو وجودش هست...
‫تو استخون‌هام حسش می‌کنم.»
‫خداحافظ.
‫- باید برگردم.
‫- هنوز حتی درباره اتفاقی که افتاد حرف نزدیم.
‫نه، من خوبم، هری.
‫- معلومه که خوبی...
‫اگه بگم نرو، ‫فرقی می‌کنه؟
‫- نباید برمی‌گشتی اینجا.
‫نمی‌تونم قول بدم در امان باشی.
‫- لطفاً...
‫امروز جمعه‌ست.
‫پل فردا ساعت ۱۰ ‫میاد دنبالم برای دکتر.
‫دریا امشب خیلی آرومه...
‫اون کی بود؟
‫چی شده؟
‫- کمکم کن...
‫- از کجا اومدی؟
‫- خونه باغ...
‫بیا خونه باغ...
‫- ... مواظب خودت باش.
‫تولدت مبارک عزیزم.
‫- این از طرف کیه؟
‫- از طرف خاله کیته.
‫- ببین چقدر بزرگ شدی، ‫بالاخره از خونه زدی بیرون.
‫- مامان؟
‫مامان... ‫می‌دونم برام چی کار کردی..
‫- نه، نمی‌دونی. ‫- چرا، می‌دونم.
‫اصلاً نمی‌فهمی چقدر خوش‌شانسی.
‫- خوش‌شانس؟ ‫- اصلاً هم نه.
‫- خوش‌شانس؟!
‫که یه مادری داشته باشم ‫که بیشتر از چیزی که یادمه
‫مجبور بودم جمعش کنم ‫و ببرمش بخوابونم؟
‫حتی وقتی بابا رفت هم ‫به خودت نیومدی.
‫کاش منم با اون می‌رفتم.
‫- سالی!
‫اوه عزیزم...
‫- سالی؟
‫- منو می‌شناسی؟
‫باید... باید برم یه جایی...
‫الو؟ ‫- سالی؟
‫من هری‌ام، ‫ادیتور کیت.
‫خیلی وقته دارم دنبالت می‌گردم.
‫- آره... ‫داشتم... جارو می‌کشیدم.
‫- یه اتفاقی افتاده.
‫- چی؟
‫- متأسفم... ‫الان تو اخبار هم پخش شده.
‫- هستی؟ ‫- آره...
‫...یه روز خونین دیگه،
‫چندین درگیری ‫در حومه بغداد
‫باعث کشته شدن افراد زیادی شده...
‫در بین مفقودین،
‫خبرنگار برنده جایزه، ‫کیت رافتر هم هست...
‫درگیری‌ها همچنان در حال شدته...
‫و نشونه‌ای از پایانش دیده نمی‌شه...
‫با وجود انتقادات زیاد،
‫نخست‌وزیر همچنان ‫از تصمیم حمله دفاع کرده...
‫- فقط نمی‌خوام
‫اون اتفاقی که برای دیوید افتاد، ‫برای تو هم بیفته.
‫- چی شد، بابا؟
‫- تقصیر اونه که مرد.
‫- تو نمی‌دونی اون چه کارایی ازش برمیاد، سال.
‫- خدایا... ببخشید.
‫هرچی تونستم سریع اومدم.
‫بیا اینجا...
‫بیا...
‫شاید یه جورایی نعمت بود...
‫برای کیت.
‫همیشه خودش رو ‫تو خطر می‌نداخت.
‫چون حالش خوب نبود...
‫- من باید... باید برم یه قدم بزنم...
‫یا... باید از اینجا برم بیرون.
‫- می‌خوای باهات بیام؟
‫- نه... فقط...
‫خودمم نمی‌دونم چی می‌خوام...
‫فقط باید...
«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP
‫- پس تو دوست‌پسرشی...
‫- ۵۰ ساله کسی بهم نگفته دوست‌پسر،
‫ولی آره... یه زمانی بودم.
‫من خونه رو نمی‌خوام.
‫تو اونجا بزرگ شدی.
‫مال توئه.
‫- خیلی هم پر از خاطرات خوب نیست.
‫کی با مامان آشنا شدی؟
‫- روزی که برادرت مرد.
‫اون موقع ماهیگیر بودم.
‫اتفاقی اون روز ساحل بودم.
‫- دیوید؟
‫دیوید!
‫- خواهرتو دیدم...
‫اون‌قدر کوچیک...
‫و اون‌قدر شجاع...
‫- شجاع؟
‫- خودش رو به خطر انداخت ‫تا نجاتش بده.
‫- دیوید!
‫بچه‌م!!
‫- ولی هیچ کاری از دستش برنمی‌اومد.
‫هیچ‌کدوممون نمی‌تونستیم کاری کنیم.
‫- تقصیر کیت نبود؟
‫- نه، اصلاً.
‫نه تقصیر کیت بود، نه جیلیان.
‫فقط یه حادثه تلخ بود...
‫- کاری بکنین! ‫خواهش می‌کنم!
‫- تموم شده... ‫- کمک کنین!
‫- کاری ازم برنمی‌اومد...
‫هی...
‫- اوه دیوید...
‫- همون روز کنار ساحل دیدمش...
‫و تا وقتی پدرت مرد، ‫دیگه ندیدمش.
‫اواخر عمرش ازم خواست ‫حواسم به تو باشه...
‫و خواهرت...
‫- دنیس، خواهش می‌کنم! ‫- برو بیرون!
‫- نه دنیس، نه!!
‫نه!! ‫- نکن!
‫- بیا اینجا! ‫- نه دنیس!!
‫- بلند شو! ‫- نه...
‫خواهش می‌کنم! ‫- مامان!!
‫- برو بیرون! ‫- کیت!!
‫دنیس، نکن...
‫دخترم بیرون یخ می‌کنه...
‫بابا، بذار بیاد تو...
‫اون متأسفه، می‌دونم هست...
‫- فقط...
‫ما یه جوریم… من و تو، مثل همیم.
‫نه. نه! ما اصلاً مثل هم نیستیم!
‫خوشحالم که امروز اینجا همتون رو می‌بینم.
‫اولین قدمتونه برای بهبودی.
‫خب شروع کنیم، باشه؟
‫کیت… نگام کن.
‫حالت خوبه؟
‫سلام.
‫ببخشید… ببخشید. حالت خوبه؟
‫اینطوری یهو از پشت سر نزدیک آدم نیا!
‫منم… منم، جو.
‫آره، می‌دونم کی هستی.
‫ببخشید.
‫تو قبرستون این‌ور اون‌ور می‌پلکی چیکار؟
‫اوه… مامانم.
‫اوه… لعنتی.
‫ببخشید.
‫مرسی.
‫منم… منم همینطور.
‫سخته، نه…
‫وقتی که نیستن.
‫آره، سخته.
‫هاننا چطوره؟
‫خوبه.
‫-خوبه.
‫واقعاً از طرز تموم شدن کارهامون ‫پشیمونم...
‫اونجوری که اتفاق افتاد.
‫-یعنی چی؟
‫-اوم… یادت میاد روز ‫جشن تولدش؟
‫خب حالا که ۱۸ سالته، از چی بیشتر از همه هیجان داری؟
‫-ما و جو تازه ‫سفرمون رو رزرو کردیم.
‫وای چه عالی، ‫چه هیجان‌انگیز.
‫برامون تعریف کن.
‫اون خیلی خوشحال و هیجان‌زده به نظر می‌رسید.
‫ولی بعد از تولدش، ‫رفتارش عوض شد.
‫واضح بود ناراحته، ‫فکر کنم.
‫هیچ‌چی بهم نمی‌گفت— ‫اصلاً نمی‌گفت
‫چی اذیتش کرده.
‫تا اینکه دقیقاً ‫قبل از رفتنمون رسید،
‫و ازم پرسید، گفت:
‫«هر اتفاقی بیفته، ‫همیشه کنارم می‌مونی؟»
‫همین بود.
‫از اون موقع دیگه ‫هیچ خبری ازش ندارم.
‫آیا اون به تو ‫چیزی گفت؟
‫-باید برم. ‫ببخشید.
‫کجا قایمش کنیم؟
‫مـم...
‫اونجا.
‫- می‌دونی ‫صدف‌ها راز نگه می‌دارن؟
‫رازهای دریا.
‫-آره، اوهوم.
‫-پس تو همه‌ی راز‌هات رو ‫اینجا می‌ذاری
‫و اینجا امن نگهشون می‌داره.
‫-سلام.
‫-بگو نمی‌دونستی.
‫-نمی‌دونستم چی رو؟
‫-در مورد بچه‌ی هانا.
‫-داری درباره چی حرف می‌زنی؟
‫-اوه خدای من، پس می‌دونستی.
‫-هانا باردار بود...
‫ولی تصمیم گرفت ‫سقطش کنه.
‫من هم بردمش، درست قبل از اینکه بره.
‫-تو بردیش؟
‫-تو اون حال و روزی که بودی، ‫سالی، اصلاً مناسبش نبودی.
‫-...
‫اون گفت نمی‌خواد به جایی برسه ‫که تو رسیدی،
‫اینکه گیر بیفته و از بچه‌اش متنفر بشه.
‫-وای خدای من... ‫خیلی وحشتناکه.
‫همین که فهمید، از جو جدا شد.
‫گفت فقط می‌خواد از اونجا دور بشه.
‫اون...
‫خب، اون بلیت‌های استرالیا رو داشت. فقط رفت--
‫-اون-اون همون روزی بود که رفتیم ‫ناهار خونه مامان
‫و بعد من...
‫اون بود-- همون موقع بود که ‫همه‌چی عوض شد-- عوض شد.
‫-سال-- سلی. ‫خودتو اذیت نکن بابتش.
‫خوبه. ‫الان حالش خوبه.
‫یه زندگی جدید داره.
‫-آره، یه زندگی جدید داره ‫بدون من!
‫چطور می‌تونستی ‫این رو به من نگی؟
‫چطور من ‫نمی‌دونستم اینو؟
‫-همین بود که همه‌چی رو خراب کرد! ‫-بس کن!
‫همه‌چی. ‫بس کن!
‫بس کن.
‫زندگیم عوض شد ‫از وقتی تو و هانا رو دیدم.
‫تو منو داری، سال.
‫تو منو داری.
‫دوستت دارم، سال.
‫تو و هانا هر دوتاتون.
‫من خیلی دوستتون داشتم هر دوتاتون رو.
‫از همون اول که دیدمت.
‫از همون وقتی که اون رفت.
‫پاول؟
‫می‌خوام به هانا زنگ بزنم!
‫بهتره این کارو نکنی.
‫گوشیمو کجا گذاشتی؟
‫تو اصلاً در وضعیتش نیستی، سال.
‫بدترش می‌کنی.
‫دلم براش تنگ شده.
‫پیام دیروز دریافت شد.
‫سالی، من خوبم.
‫دارم برمی‌گردم.
‫باید اینو بگیرم.
‫باید بهم اعتماد کنی.
‫سال؟
‫باید بری فریدا.
‫یه پسری هست.
‫تو خطره.
‫سالی، ‫فکر کنم تو سایه‌هاست.
‫سلام؟
‫سلام.
‫اشکالی نداره. ‫نترس.
‫تو--
‫تنهایی اینجایی؟
‫-مامان؟
‫هانا؟
‫هانا.
‫اوه خدای من-- هانا!
‫اشکالی نداره.
‫گرفتمت.
‫-اشکالی نداره. ‫اشکالی نداره.
‫کی این کارو باهات کرده؟
‫-هی. هانا، با من حرف بزن.
‫نگام کن. نگام کن.
‫با من حرف بزن.
‫کی این کارو کرده؟
‫-خدای من، هانا.
‫اون...؟
‫-میگل.
‫-اشکالی نداره... اشکالی نداره. ‫اشکالی نداره.
‫عزیزم، باید الان بخوابی، ‫باشه؟
‫اشکالی نداره. همه چی خوبه.
‫همه چی درست میشه.
‫باشه.
‫بیا اینجا.
‫چه خبره؟
‫-نههههه!
‫-هیچ‌کس صداتو نمی‌شنوه، هان.
‫-لطفاً!
‫-من... من نمی‌فهمم.
‫-اون روز یادت هست، مگه نه؟
‫تولدت مبارک، عزیزم.
‫-خوبی؟
‫-تو هم نمی‌خواستی بره.
‫-چرا هیچ‌وقت نمی‌خواستی دنیا رو ببینی، سالی؟
‫-چطور می‌تونستم؟
‫من خیلی درگیر بزرگ کردن این دختر ناسپاس بودم،
‫که فقط می‌خواست زودتر از اینجا بره. ‫- مامان.
‫-حتی با اینکه
‫سعی می‌کردی از خودت دورش کنی...
‫تو اصلاً نمی‌دونی من چی برات کردم.
‫-آره می‌دونم. مامان، مامان.
‫-جو رفیق، فکر کنم
‫اگه می‌خوای بری، الان وقتشه.
‫-فردا می‌بینمت، باشه؟
‫-مرسی رفیق.
‫-من خیلی جوون بودم برای بچه داشتن.
‫تو نمی‌دونی چقدر خوش‌شانسی.
‫-خوش‌شانس؟ خوش‌شانس؟
‫برای داشتن مادری که باید جمعش می‌کردم—
‫-سالی.
‫من اینجا نمی‌مونم.
‫می‌شه لطفاً منو برسونی خونه، پاول؟
‫-آره، باشه. ‫-آره.
‫-تو اونو مثل یه هدیه دادی دست من.
‫من هیچ‌وقت دوستت نداشتم.
‫از اولش هم همش هانا بود.
‫اون با من جنگید.
‫ولی نمی‌تونستم بذارم بره
‫اون سر دنیا، مگه نه؟
‫نه با پسر من.
‫-لطفاً!
‫بهش دست نزن. ‫بهش دست نزن!
‫نههههه!
‫بس کن! لطفاً!
‫مامان؟ مامان؟
‫-مادرت مدت‌هاست مریضه
‫مثل مادربزرگت.
‫ولی اوضاع خوبه.
‫من ازشون مراقبت کردم.
‫تو یه هیولایی
‫-آره، حیف شد مادربزرگت.
‫من دوستش داشتم.
‫ولی نمی‌تونستم ریسک کنم بعد از اینکه اون رو دیده بود حرف بزنه.
‫هی سال...
‫سال.
‫می‌دونی بهترین چیزی که برام اتفاق افتاده چیه؟
‫هاناست.
‫و همیشه قدردانش هستم.
‫ولی تو برای اون کافی نبودی.
‫هیچ‌کدومتون نبودین.
‫حالا اون امنه.
‫اشکالی نداره.
‫اوه, یا عیسی مسیح!
‫-ولش کن!
‫داری چه غلطی میکنی لعنتی؟
‫ولش کن!
‫-قرار بود مرده باشی!
‫- اه!
‫لطفاً نه!
‫لطفاً!
‫این بار مطمئن می‌شم دیگه برنگردی.
‫سالی... سالی.
‫پیشم بمون سال.
‫پیشم بمون.
‫اشکالی نداره.
‫بیا عزیزم.
‫پیشم بمون.
‫-سلام کیت.
‫خواهرت چطوره؟
‫-هنوز زوده بشه گفت.
‫-متأسفم اینو می‌شنوم.
‫خواهرزاده‌ت و بچه کوچیکش؟
‫-الان امنن.
‫-به خاطر تو.
‫-سخت‌ترین قدم رو برداشتی...
‫روبه‌رو شدن با تروماهات.
‫-خواب‌ها یه راه برای پردازششن.
‫-خب، اگه یه وقت لازم شد دوباره با من حرف بزنی...
‫-دیگه نه.
‫خانم رافتر...
‫خواهرت از اتاق عمل اومده بیرون.
‫الان می‌تونی ببینیش.
«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP
‫♪ و هنوز حس می‌کنم مثل دیروزه ♪
‫♪ ابرها بودن ولی آفتاب ازشون رد می‌شد ♪
‫♪ و آسمون یه آبیِ مه‌آلود بود ♪
‫♪ و من کورکورانه دست دراز کردم ♪
‫♪ و یهو تو اونجا کنارم بودی ♪
‫♪ وقتی از بیرون نگاه می‌کردم ♪
‫♪ به این چیزی که اسمش زندگیه ♪
‫♪ اون روز، اون روز ♪
‫♪ که همه‌چی عوض شد ♪
‫♪ دیشب انگار تو ماه بودم ♪
‫♪ ابرها بودن ولی آفتاب ازشون رد می‌شد ♪
‫♪ و توی اون نور، آبیِ مه‌آلود بود ♪
‫♪ و من کورکورانه دست دراز کردم ♪
‫♪ و یهو تو اونجا کنارم بودی ♪
‫♪ آره، تو بودی که بالای سرم ایستاده بودی ♪
‫♪ اون روز، اون روز ♪
‫♪ که همه‌چی عوض شد ♪
‫♪ اون روز، اون روز ♪
‫♪ که همه‌چی عوض شد ♪
‫♪ و هنوز حس می‌کنم مثل دیروزه ♪
‫♪ وقتی دنیا رو یه جور دیگه می‌دیدم ♪
‫♪ و از بیرون نگاه می‌کردم ♪
‫♪ به این چیزی که اسمش زندگیه ♪