«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP
‫«یادت باشد، یادت باشد، این الان است، ‫و الان، و الان. زندگی‌اش کن، حسش کن، به آن بچسب. ‫می‌خواهم از تمام چیزهایی که بدیهی فرض کرده‌ام، کاملاً آگاه شوم.» ‫- سیلویا پلات
‫هوم.
‫زيرنويس از مهدي ‫shine021
‫شاید اگه فقط... نمی‌دونم...
‫-صبر کن. چطوره؟ ‫-نمیتونم...
‫-بهتره؟ نه؟ ‫-نه، زیاد جالب نیست.
‫-نمیشه... ‫-آره.
‫-ببخشید. شاید باید دیگه ادامه ندی. ‫-باید...
‫فقط... ببخشید، ذهنم اینجا نیست.
‫خب...
‫بهتره که دوتایی بریم بخوابیم، نه؟
‫چون خیلی مستیم و...
‫فکر کنم بهتره تو بری خونه.
‫اوه.
‫اِ...
‫اوه، باشه.
‫میدونی، فقط... من... چون مجبور نیستیم امشب کاری انجام بدیم.
‫-میدونم. ‫-آره.
‫میتونیم یه وقت دیگه دوباره امتحان کنیم.
‫این واقعاً تو برنامه های آیندم نمیگنجه
‫-چون من واقعاً برای کار اینجام، پس... ‫-آره. خب، منم همینطور.
‫مطمئنم دوباره میبینمت.
‫اِ، خاموش یا روشن؟
‫-ها؟ ‫-چراغ ها.
‫روشن. روشن، روشن، روشن.
‫میخوام کار کنم، پس روشن.
‫صبح بخیر، 'کواکلی'.
‫صبح بخیر، 'راسکو'.
‫امروز چطوری؟
‫خوبم. تو چطور خوابیدی؟
‫خوب.
‫دیشب چیکار کردی؟
‫هیچی، فقط فکر میکردم.
‫اوه، باحال.
‫هی، یه چندتا عدد ردیف کن، رفیق، میشه؟
‫چیز خاصی مد نظرته؟
‫رسیدیم؟
‫بذار ببینم.
‫الان ۲۱۰ سال گذشته،
‫پس باید تا ۱۲۶ سال دیگه به 'کپلر' '۱۶بی' برسیم.
‫باحال نیست؟
‫آره.
‫فقط من و توایم، رفیق.
‫خب، بزن بریم.
‫داره کف دست چپشو نگاه میکنه...
‫مطمئن نیستم چی داریم اینجا.
‫شاید یه چیزی دستش گرفته؟
‫فقط کار میکنم.
‫آره.
‫خوبه.
‫اِ، یکم همه چی خیلی جدیده، ولی به نظر خوب میان.
‫وای گندم، وای گندم.
‫چی؟ ام... نه.
‫نه، این... فقط منم.
‫این... این... اصلش همینه،
‫که من دارم 'ام تی دی ان ای' رو استخراج و تعیین توالی می کنم،
‫دنبال 'درونگرایی' می گردم، ام، سنش رو تعیین می کنم.
‫تحقیقات من خیلی مهمه.
‫مثلاً می تونم یه مقاله منتشر کنم.
‫هنوز نمی دونم. واسه همینه که هیجان انگیزه.
‫ما می تونیم، ام... می تونیم بیشتر عمر کنیم.
‫می تونیم سرطان رو درمان کنیم.
‫می تونیم بفهمیم از کجا اومدیم.
‫پرینستون تقریباً جزو نیوجرسی حساب نمی شه.
‫مامان، من دیگه باید برم.
‫باشه. منم دوستت دارم.
‫آخ.
‫لعنتی.
‫هی، 'روسکو'؟
‫-بله؟ ‫-ناهار چی داریم؟
‫کاهش سرعت ضربه؟
‫ثابت روی 10.5 متر بر مجذور ثانیه.
‫من همچنان دارم همه سیستم ها رو بررسی می کنم.
‫-نیازی نیست نگران اون باشی. ‫-می دونم. فقط...
‫باید یه کاری داشته باشم، می فهمی؟
‫نگرانت می شم.
‫همه شب رو بیداری که به این چیزا فکر کنی؟
‫به خیلی چیزا فکر می کنم.
‫آب کافی نمی خوری؟
‫اگه بخوای می تونم از خاک نمونه بردارم.
‫نه، به اندازه کافی خیس به نظر میاد.
‫فقط یه لحظه بهم فرصت بده.
‫مانیتورها نشون می دن که خاک به اندازه کافی خیسه.
‫آهان. ممنون.
‫من سطح 'او2' رو بررسی کردم، یه کم پایینه.
‫می شه لطفاً یه نگاهی به نخل های داخل گلخونه بندازی؟
‫-چقدر پایینه؟ ‫-خیلی کم،
‫ولی بهتره سلامت گیاه ها رو هم چک کنی.
‫چقدر کم؟
‫اختلاف اکسیژنی که متوجه شدی چقدره؟
‫کمتر از 1%.
‫خیلی کمه، ولی اکسیژن گیاه ها باید ثابت باشه.
‫باشه. باشه.
‫اوه. خدای من.
‫آره، به نظر من اینا اصلاً سالم نیستن.
‫چشون شده؟
‫نمی دونم. مریض شدن.
‫نمی دونم باکتریاییه یا قارچی یا چیه، ولی ام،
‫باید گلخونه رو ضدعفونی کنیم.
‫من از همه گیاه های بیمار نمونه برداری می کنم
‫تا عامل آلودگی رو پیدا کنیم.
‫نباید هیچ آلودگی ای وجود داشته باشه.
‫خب، آره دیگه.
‫مامان؟ صدامو میشنوی؟
‫نه. متاسفم، نمیتونم... صداتو نمیشنوم.
‫یه لحظه صبر کن. میرم یه کم اونورتر.
‫صدامو میشنوی؟ الو؟
‫ببخشید، آنتن درست حسابی نمیده.
‫صدامو میشنوی؟
‫آره، آره، آره. آره، ببخشید. من... زیرِ زمین بودم.
‫اِم، همه چی... آره. آره.
‫اُه، دو بار زنگ زدی. چی شده؟
‫اوهوم.
‫یعنی چی؟
‫باشه، ولی... چرا تو، اِم...
‫اون... این... مهم نیست. مهم نیست.
‫دکتر چی گفت؟
‫باشه. اصلاً میتونم با یکی حرف بزنم؟
‫هنوز اونجایی؟ چون من میتونم...
‫آخ.
‫هی، 'روسکو'؟
‫الان ۴.۵ درصد از حجم نخل های بارورت رو از دست دادی.
‫باحال. میخواستم ازت خواهش کنم یه داستان یا یه جوک یا یه چیزی برام بگی.
‫اوه، ببخشید.
‫فکر کردم یه آپدیت وضعیت میخواستی.
‫اشتباه از من بود.
‫صد در صد چیزی نبود که میخواستم بشنوم.
‫آره، منطقیه.
‫ولی ممنون.
‫چرا خورشید نرفت دانشگاه؟
‫چرا؟
‫چون از قبل یه میلیون درجه داشت.
‫انگار داشتی، مثلاً، ل... مثلاً، یه دقیقه اونجا میلرزیدی.
‫یه جورایی سکسیه.
‫یه جورایی؟
‫خیلی. خیلی سکسی بود، منظورم اینه.
‫من تا حالا، مثلاً، یه همچین حس شدیدی نداشتم...
‫بدون اینکه، میدونی، اِم...
‫اِم، ببخشید، فقط... تو نه...
‫داری میگی تا حالا 'ارگاسم' نداشتی؟
‫-نه، این چیزی نیست که دارم میگم. ‫-نه، فکر هم نمیکردم.
‫-باید برم دستشویی. ‫-خوبه. این... من...
‫-نه، من فقط... ‫-اوف، میدونی؟
‫من تا حالا، میدونی، از...
‫بیخیال.
‫هی، من، اِم... من واقعاً خوشحالم که پیام دادی.
‫آره، منم خوشحالم که پیام دادم.
‫آره، من راستش... من راستش انتظارشو نداشتم.
‫آه، یه مسواک هست. زیرِ روشوییه
‫-اگه بهداشت دندون برات مهمه مثلِ من... ‫-نه، من... من باید زود بیدار شم.
‫آره. منظورم اینه، منم همینطور.
‫من باید... من باید یه پرواز به ونکوور رو بگیرم.
‫چی تو 'ونکوور' هست؟
‫مامانم.
‫اوه، نمی‌دونستم تو اهل...
‫'کانادا' هستی. آره. مشکلیه؟
‫نه.
‫خب، فقط یه دیداره؟
‫اوم، راستش یه کم سنگینه. پس من... من فقط... اوم...
‫مشکلی نیست. من فقط یه ابزار جنسی‌ام، پس...
‫-فهمیدی. ‫-درسته.
‫اوه.
‫می‌بینمت. بهت تکست می‌دم.
‫خانم‌ها و آقایان، ما الان تو 'ونکوور' فرود اومدیم.
‫احساس ضعف می‌کنم.
‫چون که هستی.
‫خب، چیکار کنیم؟
‫اگه ۳۰ درصد از برگ‌های نخل‌مون رو به خاطر این از دست بدیم چی؟
‫-این یعنی شکست ماموریت. ‫-کلش؟
‫آره.
‫پانزده درصد؟
‫اون هم یعنی شکست ماموریت.
‫خب، ده درصد؟
‫-شکست ماموریت. ‫-حاشیه خطای قابل قبول چقدره؟
‫شش درصد.
‫مطمئن نیستم چی انقدر خنده‌داره، 'کاکلی'.
‫جون بچه‌ها در خطره.
‫حاشیه خطا خیلی کمه، رفیق.
‫نباید آلودگی‌ای وجود داشته باشه که روی سلامت نخل‌ها تاثیر بذاره.
‫نمی‌دونم چی بهت بگم. مریض شدن.
‫سیستم بسته نباید اجازه بده هیچ پاتوژن خارجی‌ای وارد بشه.
‫تا حالا چقدر از دست دادیم؟
‫پنج درصد.
‫خب. اوم، بیاین روی یه آنتی‌بیوتیک، یه آنتی‌ویرال کار کنیم.
‫بیاین بفهمیم این چیه. درسته؟
‫آماده‌سازی اون نمونه‌ها رو تموم کن،
‫و امیدوارم بتونیم دی ان ای این آلودگی رو تعیین توالی کنیم.
‫باشه.
‫چی؟ هی. هو.
‫-اوه، صبر کن، خواب بودی؟ ‫-سلام.
‫نه، نبودم.
‫داشتم... داشتم دراز می‌کشیدم. داشتم به چشمام استراحت می‌دادم، ولی خواب نبودم.
‫اوه، نه، یادم رفت اونجا چقدر دیره.
‫دیر نیست. نه، من... کاملاً بیدارم.
‫-داری دروغ می‌گی. ‫-دروغ نمی گم.
‫ببین، من کاملاً بیدارم.
‫کاملاً بیدار. آماده حرف زدن. بوم.
‫سلام.
‫-سلام. ‫-سلام.
‫-می‌خوای دفتر سال‌مو ببینی؟ ‫-اوه، خیلی دلم می خواد.
‫باشه.
‫باشه، بذار ببینم.
‫اوه، مناظره.
‫- وای. ‫- آره.
‫صبر کن، تو اینجا چند سالته؟
‫سال دوم دبیرستان.
‫آره، شرط می بندم تو توی مناظره عالی بودی.
‫من خوب بودم.
‫- آره، یه دختر رو به گریه انداختم. ‫- آره.
‫آره، معلومه.
‫معلومه که انداختی.
‫این عجیبه.
‫چی؟
‫تا حالا یه پسر رو تختم نداشتم.
‫اوه. اوه، خب، اوم... خب، باعث افتخاره که اینجا هستم.
‫الو؟
‫صبر کن، فکر کنم صدات یکم قطع و وصل میشه.
‫الو؟
‫- اوه، سلام. ‫- صدامو می شنوی؟
‫- آره. صبر کن، تو صدامو می شنوی؟ ‫- الان؟
‫آره، آره، آره.
‫باید بیام پایین.
‫هی.
‫سلام.
‫مامانم داره می میره.
‫دارن هر کاری می تونن می کنن، اما، اوم،
‫اوضاع خوب به نظر نمی رسه.
‫اوه. اوه، کل... اوه، کلیر، من... اوم...
‫خدایا، متاسفم.
‫منم همینطور.
‫تو کج نشستی.
‫تو هم همینطور.
‫چه خوبه که آدم وقتشو با نگرانی در مورد مردن هدر نده.
‫من بعضی وقتا به مرگ فکر می کنم. اما نمی تونم بگم نگرانم.
‫- اوم. ‫- تو به مرگ فکر می کنی؟
‫معمولا نه.
‫وقتی فکر می کنی چه شکلیه؟
‫نمی دونم.
‫نورون های من دارن شلیک می کنن.
‫من از دیدگاه مکانیکی می فهممش.
‫آهان.
‫اما کنجکاوم بشنوم...
‫چه شکلیه؟
‫'روسکو'، من نمی دونم.
‫اوم، میشه همه واحدهای برقی غیرضروری رو خاموش کنی
‫تا بتونیم توی مصرف اکسیژن صرفه جویی کنیم؟
‫تفاوت زیادی ایجاد نمی کنه.
‫یه کم که می کنه؟
‫البته. یه کم.
‫خیلی خب.
‫همه‌شون رو خاموش کن. تو تاریکی خوبم.
‫باشه.
‫ببخشید. متاسفم. وقتی فکر می‌کنی چه شکلیه؟
‫من فکر می‌کنم شما آدما، هر لحظه حس می‌کنید که...
‫ذهنتون یه جاست.
‫من لحظه‌های خیلی بیشتری دارم، جاهای خیلی بیشتر. منظورو می‌رسونه؟
‫آره.
‫اون چی بود؟
‫من یه فرمول برای یه ضدویروس دارم که ممکنه جواب بده.
‫من یه جسمی رو برداشتم که به نظر میاد یه ماده ارگانیک باشه،
‫ولی تا وقتی 'ام آر آی' انجام ندیم، نمی‌تونیم مطمئن باشیم...
‫دقیقا داریم به چی نگاه می‌کنیم.
‫نه، مامان. نه، اینو نگو، باشه؟
‫ما... ما فقط می‌خوایم باهاش کنار بیایم. نه، نه، نه، نه. مامان،
‫چی می‌شه اگه من، ام، شاید... شاید...
‫باشه... جمعه میام.
‫باشه؟ چون می‌خوام. واسه همینه.
‫من، ام... من... مجبورم فلوشیپمو ول کنم.
‫باید از مامانم مراقبت کنم، و ام،
‫یه جلسه با رئیس دانشکده دارم، حدود یه ساعت دیگه.
‫اوه.
‫تو اینو می‌دونی.
‫اوه، درباره مادرت، آره، ولی ن-نه، ام...
‫آره. پس خداحافظ کار و این چیزا.
‫من باید دوش بگیرم.
‫-آره. نه، آره، برو دوش بگیر. ‫-باشه.
‫خب...
‫ما هنوز داریم نخل از دست می‌دیم.
‫آره.
‫ضدویروس‌ها کار نمی‌کنن.
‫نه.
‫من راستش نمی‌دونم...
‫چی؟
‫چی می‌شد اگه اینجا بیخیال بشیم؟
‫'روسکو'، یکم باهام راه بیا.
‫منظورت چیه؟
‫ما نمی‌تونیم این نخل‌ها رو نجات بدیم.
‫نخل‌ها اکسیژن مورد نیاز برای زندگی تو سفینه رو تولید می‌کنن...
‫می‌دونم، می‌دونم. آره، ولی اینا قراره بمیرن
‫چون یه انگل پیش‌بینی‌نشده دارن که نمی‌تونیم بکشیمش.
‫هنوز نه. شاید هنوز بتونیم یه نوع نخل ایجاد کنیم که مصون باشه.
‫ولی تنها چیزی که می‌دونیم ویروس رو می‌کشه اینه که میزبان رو بکشیم.
‫-آره؟ ‫-آره.
‫خب، چرا میزبان رو نمی‌کشیم؟
‫متوجه نمیشم.
‫نخل‌ها رو می‌کشیم.
‫از شر همه‌ی نخل‌ها خلاص می‌شیم، و خاک رو می‌ریزیم دور،
‫و صبر می‌کنیم، ام، یه روز، یه هفته... نمی‌دونم.
‫چقدر می‌تونیم بدون اکسیژن تازه زنده بمونیم؟
‫بستگی به ضربان قلبت داره.
‫باشه، ولی می‌بینی منظورم چیه، درسته؟
‫چرا داریم سعی می‌کنیم این گیاه‌ها رو نجات بدیم؟
‫می‌تونیم همین الان همه‌شون رو از بین ببریم و ویروس رو هم بکشیم و بعد گیاه‌های جدید بکاریم.
‫اگه همه‌ی نخل‌ها رو از بین ببریم،
‫تا دو سال اکسیژن کافی وجود نخواهد داشت تا گیاه‌های جدید رشد کنن.
‫به علاوه کل سفر طول می‌کشه تا سطح اکسیژن مناسب برای بچه‌ها برسه.
‫باشه.
‫اِم، پنج مصرف بالای اکسیژن توی سفینه چیه؟
‫پشتیبانی حیات برای تو و جنین‌ها.
‫دیگه چی؟
‫بقیه‌ی مصرف‌ها در مقایسه ناچیزن.
‫تو سیستم ارگانیکی.
‫تو ۹۸٪ اکسیژن رو مصرف می‌کنی.
‫خب، پس سیستم ارگانیکی نمی‌تونه دووم بیاره.
‫اما هم تو هم بچه‌ها برای ماموریت حیاتی هستین.
‫خب، چی می‌شد اگه...
‫اگه یکیشون رو حذف کنیم چی؟
‫کدوم رو؟
‫من بیشترین اکسیژن رو مصرف می‌کنم.
‫پس اگه من خودمو بکشم چی،
‫و بعد تو و سفینه به راهتون ادامه بدین؟
‫و وقتی به 'کپلر' رسیدی، بیشتر کارها می‌تونه خودکار انجام بشه.
‫پس تو پهپادها رو مدیریت می‌کنی و سلول‌های بنیادی رو پرورش می‌دی
‫و بچه‌ها رو بزرگ می‌کنی و همه چی رو ردیف می‌کنی.
‫این کار جواب می‌ده؟
‫اِ، من برای این کار مجهز نیستم...
‫نه.
‫مطمئنی؟
‫باید همه‌ی پروتکل‌ها رو
‫برای بقیه‌ی ماموریت بررسی کنم، ولی...
‫برعکسش...
‫یه راهی پیدا کنیم که اکسیژن بیشتری تولید کنیم؟
‫یه گلخونه‌ی پشتیبان؟
‫این کار جواب می‌ده؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌تونیم بدون از دست دادن یه سیستم اساسی براش جا باز کنیم،
‫اما می‌تونم محاسبات رو انجام بدم تا مطمئن شم.
‫باشه.
‫داشتم فکر می‌کردم، فهمیدم کجا می‌تونیم یه گلخونه‌ی ثانویه بذاریم.
‫هوم.
‫توی فضای کامپیوتر.
‫کامپیوتر اصلی من رو تبدیل کن به گیاه، از جلبک‌های داخل سفینه استفاده کن.
‫-ولی... -این بهترین جاست.
‫مستقیماً اکسیژن رو به سیستم پشتیبانی حیات می‌رسونه.
‫آره، ولی تو کباب می‌شی، خب، برای همیشه.
‫بله.
‫این اذیتت نمی‌کنه؟
‫نه.
‫بهترین حالت برای من اینه که
‫تو زنده بمونی و به سیاره برسی.
‫به نظر من اینطوری بهتره.
‫نه، نه، بحث انتخاب بین تو و من نیست.
‫بذار یه شبیه‌سازی انجام بدم ببینم کی احتمال بیشتری داره ماموریت رو تموم کنه.
‫باشه.
‫صبح بخیر، 'کوکلی'.
‫صبح بخیر.
‫خب،
‫چی تصمیم گرفتی؟
‫کی احتمال زنده رسیدنش به سیاره بیشتره؟
‫تو یا من؟
‫راستش نمی‌تونم به این سوال جواب بدم.
‫چون نمی‌تونم رفتارهای تو رو پیش‌بینی کنم، که خب...
‫احتمال کی بیشتره؟
‫احتمال تو بیشتره.
‫نشون بده ببینم چطوری حساب کردی.
‫ترجیح می‌دم نشون ندم.
‫ببخشید.
‫ترجیح می‌دم نشون ندم.
‫آخه خیلی امیدوارکننده نیست.
‫بذار ببینم.
‫اوهوم.
‫اوم.
‫نه، می‌خوام دوباره یه چک بکنم.
‫محاسباتم اشتباه نیست.
‫اوه، می‌دونم. فقط...
‫مطمئن نیستم جوابی که داری بهم میدی رو باور کنم.
‫چی میشه اگه داری دروغ میگی؟
‫دروغ نمیگم.
‫این عامل اینجا چیه؟
‫یه جور تصادف خوشایندی هست...
‫یه جور خلاقیت، شانس، هرچی که اسمشو بذاری،
‫که من نمیتونم توی هیچ محاسبه‌ای از نرخ بقای انسان‌ها در نظرش بگیرم.
‫پس داری با شانس و اقبال خالی عدد منو بالا میبری.
‫آره، دارم.
‫اوضاع وخیمه.
‫متاسفم.
‫نمی‌دونم می‌تونم از پسش بربیام یا نه.
‫میتونی.
‫نمی‌دونم ما می‌تونیم از پسش بربیایم یا نه.
‫می‌تونیم.
‫هستیم.
‫خواهیم بود.
‫من... من دیگه برنمی‌گردم،
‫و تو هم که همیشه سرت شلوغه.
‫نمی‌دونم چی...
‫شاید زمانش مناسب نیست...
‫می‌فهمی؟
‫شاید نباید با هم باشیم.
‫شاید خیلی سخت و طاقت‌فرساست.
‫و اصلا چرا خودتو اذیت کنی؟
‫حتی فکر نمی‌کنم منطقی باشه،
‫ولی یه جورایی این اطمینان رو حس می‌کنم
‫که انگار آینده‌مون رو با هم می‌بینم.
‫چه شکلیه؟
‫خوبه.
‫ارزشش رو داره.
«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP
‫-هی. ‫-سلام.
‫نمیخوای یهو گاز بگیری یا برق بهم وصل کنی
‫وقتی دارم این کارو می‌کنم، درسته؟
‫حتی اگه می‌خواستم هم نمی‌تونستم.
‫یه اهرم اونجا روی سکو هست.
‫که جلوی شلیک الکتریسیته رو می‌گیره.
‫آهان.
‫خیلی سریع اتفاق میفته.
‫اوه، خوبه.
‫به تو که آسیبی نمی‌زنه؟
‫اوم، نه. نه.
‫حرف آخر نداری؟
‫از بچه‌ها خوب مراقبت کن.
‫تو تنها دوست من بودی.
‫تو خوب میشی.
‫باشه.
‫متاسفم.
‫خداحافظ، کوکلی.
«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP
‫گرگ. سلام.
‫آره. نه، می‌خواستم، فقط...
‫-بعدی. ‫-آره، اوم،
‫دوباره بهت زنگ می‌زنم. باید برم.
‫می‌دونی که الان بیشتر از اینکه با هم باشیم، از هم دور بودیم؟
‫-می‌دونی؟ ‫-آره، می‌دونم. یه تقویم دارم.
‫آره. خب، انگار...
‫نمی‌خوام این کارو با خودم بکنم، می‌فهمی؟
‫خوشایند نیست... خوشم نمیاد.
‫صبر کن. من یا وضعیت؟
‫فکر نکنم مهم باشه.
‫نه، فکر کنم خیلی مهمه.
‫از من خوشت نمیاد، یا از این وضعیت خوشت نمیاد؟
‫میشه متغیرها رو اینجا جدا کنیم؟
‫من متغیرها رو جدا نمی‌کنم، باشه؟
‫هیچ جداسازی متغیرها در کار نیست.
‫من تو اتاق زیر شیروونی مامانم گیر افتادم، و دوست پسرم تو نیوجرسیه.
‫و داره امتحان میان‌ترم میده.
‫و من گوشیم رو کنار تختم می‌ذارم
‫چون این نزدیک‌ترین چیزیه که به یه رابطه دارم،
‫و من...
‫حتی برای مامانم عزاداری نمی‌کنم چون دارم برای دوست پسرم عزاداری می‌کنم.
‫من نمی‌تونم اینقدر کسی رو دوست داشته باشم، باشه؟ خیلی دردناکه.
‫چی؟
‫تو منو دوست داری؟
‫از کی تا حالا؟
‫بهت گفتم که درد دارم.
‫این دردناکه.
‫میدونم. فقط... این... خیلی شیرینه،
‫و این خیلی تویی.
‫هی، هی، هی،
‫منم دوستت دارم.
‫باشه.
‫هی، ببین، میدونی، من درخواست دادم به مدرسه
‫که اجازه بدن تحقیقات از راه دورم رو روی اون یارو ادامه بدم.
‫خب، فکر کنم بتونیم با تیم جدید یه مقاله منتشر کنیم،
‫که میشه... 'گرگ'؟
‫این فوق العاده است.
‫-چی؟ ‫-آره.
‫تو فوق العاده ای، 'کلر'.
‫ببین.
‫آره، آره، بذار ببینم.
‫و... و چیز جالبش اینه که اگه... اگه اونا... اگه ما منتشر کنیم،
‫اسم من اول میاد چون من تحقیق رو شروع کردم،
‫حتی اگه اونجا نباشم.
‫"خوشحال میشیم که چشم تیزبینت رو حفظ کنیم." باشه.
‫هنوز باورم نمیشه که اینجایی. مثلاً اینجا، اینجا.
‫تو باید توی این کامپیوتر باشی.
‫تو خوشحالی.
‫-نه، خفه شو. ‫-آره.
‫اوه، برات یه چیزی آوردم.
‫-چی؟ ‫-اوه، یه هدیه کریسمس.
‫-الان جولایِ. ‫-آره، ولی ندیده بودمت. پس...
‫برام یه چیزی خریدی.
‫راستش چیزی نخریدم.
‫دزدیدمش.
‫اوه، تو یه چیزی برام دزدیدی؟
‫آره، دزدیدم.
‫چیه؟
‫این، ام... از آزمایشگاهه.
‫اون همون چیزه.
‫همون چیزی که اون یاره تو دستش بود.
‫این...
‫-چی؟ ‫-آره.
‫-چه مرگته؟ ‫-ها؟
‫جدی؟
‫آره، فقط...
‫بعد از ساعت کاری بود، و من... رفتم تو.
‫اونا حتی رمزهای عبور رو هم عوض نکرده بودن. پس اونو دیدم، و...
‫این کاملاً نامناسبه.
‫اینا پیام های متناقضه.
‫من... من نمیدونم...
‫خیلی خوشحالم،
‫اما خیلی هم ناراحتم، و، اوه، من...
‫دارم یه جورایی سکته می کنم.
‫اِ، می‌تونم فقط... فکر کنم خوشحالی.
‫-من؟ ‫-فکر کنم آره.
‫باشه.
‫اوه، سلام. سلام.
‫سلام عزیزم.
‫سلام، اینجایی.
‫تو زنده‌ای.
‫می‌دونم.
‫سال نو مبارک!
‫-سال نو مبارک. ‫-ما انجامش دادیم بچه‌ها.
‫-بیدار شو. ‫-اوم...
‫بیدار شو. آینده‌ست.
‫برام مهم نیست.
‫الو؟
‫-این آینده‌ست. ‫-باشه.
‫باشه.
‫فکر کنم باید اسباب‌کشی کنیم.
‫من... چی؟ ‫الان داریم راجع به چی حرف می‌زنیم؟
‫مثلاً، فکر کنم باید از این خونه بریم.
‫حس می‌کنم فقط گذشته‌ست، می‌فهمی؟
‫اوه، من این خونه رو دوست دارم.
‫من فقط نمی‌خوام بچه‌هامون ‫احساس گیر افتادگی کنن.
‫خب، اونا چهار و صفر ساله‌ان.
‫پس هرجا بذاریم‌شون ‫احساس گیر افتادگی می‌کنن.
‫چرا یهو اینقدر عصبی شدی؟
‫باید برای این استادی درخواست بدم؟
‫همه‌ش سر اینه؟
‫من از قبل درخواست رو نوشتم.
‫واقعاً؟
‫باید این کار رو بکنم؟ نباید.
‫-اوه، باید بکنم؟ ‫-باید بریم بخوابیم.
‫آره.
‫این پست تمام وقته؟
‫آره.
‫فکر کنم سوال اینه، اگه اونجا باشی، دلت برای اینجا تنگ می‌شه؟
‫و اگه اینجا باشی، دلت برای اونجا تنگ می‌شه؟
‫دقیقاً.
‫خونه‌ی قدیمی‌مون داشت از بین می‌رفت، ‫پس مجبور شدیم بریم.
‫و الان داریم یه خونه‌ی جدید درست می‌کنیم.
‫و از این یکی خیلی خوب مراقبت می‌کنیم.
‫و اینا همه‌ش پهبادهایی هستن ‫که دارن دور سیاره‌ی جدید می‌چرخن.
‫و اون پهباد شماره‌ی هفت‌ه.
‫۵۰ تا ازشون هست.
‫دارن همه‌جا پرواز می‌کنن. ‫دارن درخت می‌کارن.
‫دارن... دارن بذر می‌پاشن ‫تو زمین با یه تفنگ بذری کوچولو.
‫باحال نیست؟ آره.
‫اون پایین تو ۱۲ سال و ۱۰ ماه دیگه ‫به اندازه‌ی کافی هوا هست.
‫-اون موقع اونجا زندگی می‌کنیم؟ ‫-آره.
‫وقتی مثل من بزرگ‌تر شدی.
‫تو بزرگ‌تر میشی؟
‫اوهوم، نه.
‫تو بزرگ‌تر میشی، ولی من... من همون‌طوری می‌مونم.
‫چرا؟
‫اممم، آخه ما این‌جوری ساخته شدیم.
‫ما... ما یکی نیستیم.
‫ما با هم فرق داریم؟
‫آره. آره، چون تو، اممم، تو بزرگ میشی، مثلاً خیلی، خیلی سریع،
‫و من خیلی، خیلی آروم بزرگ میشم.
‫چرا جفت‌مون یه جور بزرگ نمیشیم؟
‫اممم، خب...
‫خیلی وقت پیش آدما تصمیم گرفتن
‫که در واقع بد بوده که آدم خیلی عمر کنه.
‫پس این برات بده؟
‫بد نیست. فقط...
‫فقط برای بعضی آدما.
‫آدمایی که مجبورن خیلی عمر کنن.
‫و من مجبور نیستم؟
‫نه، تو مجبور نیستی.
‫من مجبورم، چون باید مراقب تو باشم.
‫پس من از تو بزرگ‌تر میشم؟
‫آره. یه روزی، آره.
‫اینارو میشناسی؟
‫اینا از اولین اجدادمونن، 'نئاندرتال‌ها'.
‫میتونی یه چیزی دربارهٔ 'نئاندرتال‌ها' بهم بگی؟
‫اینا آدم غارین؟
‫درست زدی به هدف. از همون اول درست حدس زدی.
‫مامانت تا حالا بهت گفته که تو یکی از دانش‌آموزای مورد علاقه مایی؟ فکر کنم.
‫-تنها دانش‌آموز. سلام. ‫-آره، هی یادم میره.
‫-بدون من شروع کردین؟ ‫-کردیم. یه کوچولو.
‫کسی میدونه چه بلایی سر 'نئاندرتال‌ها' اومد؟
‫-دایناسورها؟ ‫-نه.
‫ما این کارو کردیم. بقیهٔ آدما.
‫کسی میدونه ما چه نژادی هستیم؟
‫'انسان خردمند'؟
‫درسته. 'انسان خردمند' جای 'نئاندرتال‌ها' رو گرفت.
‫ما باهوش‌تر بودیم.
‫از کجا فهمیدی؟
‫-اوه، از چی؟ ‫-اینکه ما باهوش‌تر بودیم.
‫اممم، خب، ما ابزار ساختیم. ما هنر پیچیده خلق کردیم.
‫و اون فلوت هنر نیست؟
‫یه اسم غلطه.
‫'نئاندرتال‌ها' در واقع خیلی پیچیده بودن.
‫اوه، باشه.
‫ممنون.
‫خب، بریم پایین تا ببر دندون‌شمشیری رو ببینیم.
‫خب. باید یادمون باشه که حرف کلاسای دیگه رو قطع نکنیم.
‫ببخشید.
‫نه، سوال خیلی خوبی بود.
‫"'هومو ساپینس'ها و نئاندرتال‌ها هزاره‌ها با هم زندگی می‌کردند.
‫این یعنی چی؟
‫یعنی با هم زندگی می‌کردن.
‫با هم خانواده تشکیل می‌دادن.
‫من بچه‌ها رو دوست ندارم.
‫می‌دونی خودت هم یه زمانی بچه بودی، درسته؟
‫نه.
‫باشه. عالیه.
‫بیا کارامونو انجام بدیم. زود باش.
‫الان؟
‫بله، الان.
‫می‌دونی چی میگیم؟
‫ما فقط به اونجا می‌رسیم...
‫اگر همه سهم خودشونو انجام بدن.
‫آفرین.
‫باشه.
‫بفرما.
‫ممنون، 'روسکو'.
‫اِ، گرگ.
‫چیه؟
‫میشه لطفا بیای اینجا؟
‫-آره، چیه؟ ‫-یه چالش جدید والدینی برات دارم.
‫رد می‌کنم.
‫اوه، عجب.
‫پسرمون داره خودارضایی می‌کنه.
‫آره.
‫چرا داشتی به اون چیزش نگاه می‌کردی، اِ...
‫من-من جاسوسی نمی‌کردم، قسم می‌خورم.
‫من اینجا بودم که اون مقاله رو چاپ کنم.
‫خب، می‌خوای این یه لحظه پدر-پسری باشه،
‫یا می‌خوای من باهاش صحبت کنم؟
‫اِ، من... واقعا چیزی هست که بشه گفت؟ چون...
‫درباره‌ی مسائل جنسی انسان؟ اخلاق مصرف 'پورن'؟
‫باشه. پس آره، من باهاش صحبت می‌کنم.
‫فقط می‌خوام تو گوگل سرچ کنم.
‫'وقتی پسرتو موقع خودارضایی غافلگیر می‌کنی چی بگی'.
‫خب، متاسفم، ما همه‌مون نمی‌تونیم معلم‌های با استعدادی مثل تو باشیم.
‫وای خدای من.
‫سال‌ها آموزش در خونه هدر رفت.
‫فکر کنم این فقط ذات زندگیه، درسته؟
‫تو فقط... تو اینجوری شروع می‌کنی، مثل یه موجود کوچولوی ناز و معصوم،
‫و بعد تبدیل می‌شی به یه عوضی روانی.
‫به مادرش رفته.
‫اِ، باید سابقه‌ی مرورگرشو ببینیم؟
‫باشه. خب، آره، 'پورن'.
‫ولی علم هم هست. ببین، این همه علم. عجب.
‫خودش درباره‌ی 'اتوفاژی(خودخواری) داشت می‌خوند؟
‫'مطالعات ژنوم انسان'.
‫خیلی خب. خب، فکر کنم با در نظر گرفتن همه چیز، به نظر میاد خیلی متعادل باشه.
‫باشه.
‫نمی تونم انجامش بدم.
‫خب، می بینم داری کلافه میشی.
‫این مسخره است. از انجام شبیه سازی متنفرم.
‫-و... ‫-هی، به من گوش کن. به من گوش کن.
‫اگه یه اتفاقی واسه من افتاد و نتونستم این سفینه رو بنشونم،
‫تو نفر دوم هستی.
‫تو مسئولی.
‫پس می تونی الان عصبانی باشی، ولی انتخابی نداری.
‫باید اینو یاد بگیری.
‫فرار ممنوع!
‫چون اگه نتونی درست انجامش بدی، هیچ کس جون سالم به در نمی بره.
‫فهمیدی؟
‫تصور کن که می تونستیم زمان رو متوقف کنیم.
‫می تونستیم یه چیزی رو که از اول بشریت رو آزار داده، متوقف کنیم
‫و شاید...
‫تا ابد زنده بمونیم.
‫این یه خیال باطله.
‫یه چیزی واسه کیمیاگرا و جادوگرا و داستان های علمی تخیلی.
‫تا الان.
‫وی!
‫اشکال نداره! اشکال نداره.
‫ما دهه هاست که یه ژنوم انسانی کاملاً تعیین شده داریم.
‫ما چهره ی دشمنمون رو می دونیم.
‫این رشته ی 'دی ان ای'، 'سی اچ 14'،
‫مسئول اینه که خاموشش کنه
‫توانایی ما رو برای ترمیم و بازسازی ساختارهای سلولی.
‫آزمایش های اولیه با 'کریسپر' بهمون اجازه داد که 'دی ان ای' رو ببریم و بدوزیم،
‫که فکر می کردیم کافیه، اما پیری، زوال، ذاتیه.
‫توی بیشتر از یه جا هست.
‫خب، کاری که ما کردیم اینه که یه سیستم خود ترمیمی ایجاد کردیم.
‫نگهداری در سطح مولکولی
‫که چیزایی که خراب می شن رو تعمیر کنه، چیزایی که از کار می افتن رو تعمیر کنه،
‫و بدن رو گول بزنه که به تولید سلول های تازه ادامه بده،
‫جدید، سالم، خیلی بیشتر از قبل.
‫اشکال نداره. تموم شد. داریم فرود میایم.
‫وی، به کمک تو احتیاج دارم.
‫همه سر جای خودشون بمونن.
‫یه فناوری جایگزینی ژن که ما اسمشو گذاشتیم 'الکسیر'.
‫باشه.
‫و تو...
‫من از بچه ها مراقبت می کنم تا وقتی که برگردی.
‫این بچه ی خودمونه.
‫ما ساختیمش.
‫چطوری؟
‫تصور کن اگه ذهن های بزرگمون، 'انیشتین' هامون، 'داوینچی' هامون،
‫'موتزارت' هامون می تونستن 200، 300، 500 سال زندگی کنن.
‫طول عمر انسان همیشه واسه جهان اطرافمون،
‫چیزی بیشتر از یه چشم به هم زدن نبوده.
‫این قراره تغییر کنه.
‫در طول تاریخ، زمان همیشه دشمن بوده.
‫حالا تصور کن وقتی شکستش بدیم به چه چیزهایی می‌رسیم.
‫نه، نه، این... این برای توئه.
‫تو آینده‌ای.
‫دوست داری انجامش بدی؟
‫جاودانه زندگی کنی؟
‫نه.
‫نمی‌دونم.
‫زندگی خیلی غیرمحتمل به نظر میاد.
‫همدیگه رو پیدا کردن.
‫یه زندگی ساختن.
‫آدم کوچولوها رو درست کردن.
‫تماشا کردن بزرگ شدنشون رو.
‫و بعد، یهو، وقتی به عقب نگاه می‌کنی، همه‌چیز معنی پیدا می‌کنه.
‫هی، مامان.
‫هی.
‫گرگ؟
‫نه، نه، دیوه.
‫نه.
‫ولی این به خاطر اینه که می‌دونی یه روز تموم می‌شه.
‫این... این اصل قضیه‌ست. معنی‌ش همینه.
‫تموم می‌شه.
‫تو دیگه نسبتی با من نداشتی، بیشتر از بقیه تون، ولی...
‫خب، تو هنوز بچه منی.
‫واقعاً فکر نمی‌کردم زنده بمونم تا این اتفاقا رو ببینم.
‫فکر می‌کردم شاید من آخرین آدم روی زمین باشم.
‫فکر نمی‌کردم،
‫'اگه موفق شیم چی؟'
‫'اگه جون سالم به در ببریم چی؟'
‫اصلاً به زمان فکر نمی‌کردم...
‫اصلاً.
‫نمی‌تونستم تصور کنم بزرگ شدن تو رو ببینم.
‫و نمی‌تونستم تصور کنم، وقتی تو رفتی...
‫که بازم ببینمت.
‫و همه اونایی که قبل از تو بودن رو ببینم.
‫و حالا تو رو توی بچه‌هات می‌بینم...
‫و توی بچه‌های بچه‌هات.
‫فکر کنم هیچ‌وقت واقعاً نمی‌ریم.
‫و چه چیز قشنگی.
‫همه‌مون هنوز اینجاییم.
«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP
‫در یـک چشـم به هـم زدن