‫«مسابقات آزاد»
‫این آخرین فراخوانه
‫برای تمام شرکت‌کننده‌های دورِ بعد.
‫شناگرها لطفاً برن روی سکوی استارت.
‫«همه‌شون رو ببر!»
‫«تو یه قهرمانی»
‫«مسابقات آزاد ‫به سوی افتخار بشتابید»
«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP
‫برو «سامایرا»!
‫خیلی از شماها آرزو دارین وکیل بشین، ‫اما دادگاه کلاس درس نیست.
‫اونجا عدالت رو به کسی کادو نمی‌دن، بلکه باید از چنگشون درش بیاری.
‫و هیچ‌کس بهتر از «ایکا» ‫نمی‌دونه چطوری باید اون رو به دست آورد.
‫وقتی همه فکر می‌کنن پرونده بسته شده،
‫اون یه دلیل قاطع میاره
‫که کل جریان پرونده رو زیر و رو می‌کنه.
‫لطفاً برای وکیل شکست‌ناپذیر، ‫آقای «آرجون مهرا» دست بزنید!
‫«عدالت و قانون ‫برای...»
‫خانم‌ها و آقایان، لطفاً به استقبالِ...
‫چشماتون رو ببندید و با دقت ‫به جزئیات این پرونده گوش بدید.
‫در دل شب، ‫توی یه جاده خلوت در شهر «پونا»،
‫یه ماشین لوکس که با سرعت ۲۰۰ کیلومتر در ساعت می‌روند، ‫از جاده منحرف شد،
‫و وارد پیاده‌رو شد.
‫بی‌خانمان‌هایی که روی پیاده‌رو خوابیده بودن، زیر گرفته شدن.
‫سه نفرشون کشته شدن...
‫و بقیه هم زخمی شدن.
‫راننده این ماشین یه آدم معمولی نبود،
‫بلکه پسرِ لوسِ یه بابای پولدار بود.
‫می‌تونید حکم قاضی رو توی این پرونده حدس بزنید؟
‫چشماتون رو باز کنید و به چیزی که می‌گم فکر کنید.
‫اگه متهم داشت یه کامیون باربری رو می‌روند چی؟
‫راننده‌ کامیونا و راننده‌ ماشینا ‫از نظر قانون با هم برابرن؟
‫یا از نظر هیئت دادگاه؟
‫«تمام تلاشت رو بکن!»
‫«سامایرا»!
‫سال‌هاست که با فقرا بدرفتاری می‌شه، ‫و قانون تو چشم اونا شده یه وسیله واسه مجازات.
‫قانون کوره،
‫ولی بعضی وقتا چشماش باز می‌شه
‫تا بین متهم پولدار و متهم فقیر فرق بذاره.
‫واسه رسیدن به عدالت، باید ضعف‌های قانون رو ‫به گوش قانون‌گذارها برسونیم.
‫و این چیزیه که توی دانشکده حقوق درس نمی‌دن.
‫درک کردن عدالت یه حس غریزیه.
‫این حس تو رو به سمت پرونده‌هایی هدایت می‌کنه ‫که باید مسئولیتشون رو قبول کنی.
‫توی دادگاه، ما واسه برنده شدن دفاع نمی‌کنیم،
‫بلکه واسه رسیدن به حق می‌جنگیم.
‫با ملایمت.
‫«سامایرا»، خوبی؟
‫«سامایرا»!
‫«آوانتیکا»!
‫«ناجی»
‫لطفاً راه رو باز کنید.
‫«ناجی»
‫شما یه وکیل خیلی سرشناس هستید،
‫و تا حالا هیچ پرونده‌ای رو نباختید قربان.
‫اگه واقعاً دنبال اجرای عدالت هستید،
‫پس چرا دادستان نشدید؟
‫آدم لازم نیست حتماً دادستان باشه ‫تا بتونه به اجرای عدالت کمک کنه.
‫چون وکلای مدافع هم می‌تونن ‫واسه برقراری عدالت بجنگن.
‫منم به این معروفم که از مظلوم‌ها دفاع می‌کنم.
‫- قربان! ‫- بله؟
‫یه مورد اضطراریه.
‫امروز با این ایده تنهاتون می‌ذارم،
‫به عدالت از دریچه قانون نگاه نکنید.
‫قانون ابزاری برای رسیدن به عدالته،
‫اما خودِ عدالت نیست.
‫ممنونم ازتون.
‫چی شده «آوانتیکا»؟
‫«آوانتیکا»!
‫عزیزم!
‫حالت چطوره؟
‫فقط یه خون‌دماغ ساده‌ست.
‫- من خوبم. ‫- خون‌دماغ؟
‫زیر آب ممکنه این اتفاق بیفته ‫چون آب میره توی بینی.
‫فقط ظاهرش بدتر از چیزیه که واقعاً هست.
‫چقدر تو دختر فهمیده‌ای هستی.
‫در حال مرگ نیستم که رفقا.
‫- اینو نگو! ‫- اینو نگو!
‫«سامایرا» الان می‌تونه مرخص بشه.
‫- شنیدی؟ ‫- عالیه!
‫- من خوبم. ‫- ممنون.
‫دکتر «گالوانکار» منتظر شماست.
‫- باشه. ‫- خیلی خب.
‫- الان برمی‌گردم. ‫- همین‌جا منتظر بمون «سام». زود برمی‌گردم، باشه؟
‫آقای دکتر، چه اتفاقی برای دخترم افتاده؟
‫این خون‌دماغ شدن عادیه؟
‫همچین غیرعادی هم نیست.
‫ممکنه پیش بیاد.
‫ولی می‌خوام برای اطمینان چندتا آزمایش انجام بدم.
‫اطمینان از چی؟
‫آقای «مهرا»، لطفاً نگران نباشید.
‫بذارید چندتا آزمایش انجام بدیم.
‫ببخشید...
‫«سامایرا» تنها دخترتونه؟
‫بله.
‫آره.
‫- چرا این سوال رو پرسیدین؟ ‫- آره.
‫این یه روال عادیه که برای ‫ثبت اطلاعاتش توی پرونده پزشکی انجام می‌دیم.
‫باید از هر دوتون آزمایش خون بگیریم.
‫از هر دوشون نمونه خون بگیر ‫و نتایج رو توی دیتابیس ثبت کن.
‫چشم قربان.
‫ممنونم.
‫متاسفم «آوانتیکا»، ‫باید پیشتون می‌بودم.
‫طاقت دیدن اون همه خون توی استخر رو نداشتی.
‫هنوز تو شوکم.
‫شانس آوردیم که حالش وخیم نیست.
‫برعکس، این بدشانسیه.
‫وسط مسابقه‌ی انتخابی خون‌دماغ شدم؟
‫الان دیگه رتبه‌م رو توی لیست تیم عوض می‌کنن.
‫اگه دیگه جایی برام توی تیم نباشه چی...
‫ای بابا! یعنی چطوری می‌خوان از شرت خلاص بشن؟
‫بابا! شلوغش نکن.
‫تویی که داری شلوغش می‌کنی عزیزم.
‫یالا، بیا یه چیزی بخوریم.
‫من مرغ کره‌ای رو پیشنهاد می‌دم. نظرت چیه؟
‫من مرغ کره‌ای نمی‌خورم.
‫کالریش خیلی بالاست.
‫- ای بابا! ‫- یه تیکه‌شم بهت نمی‌دیم.
‫امروز باید سوپ بخوری.
‫فقط سوپ؟
‫نظرتون چیه «سوشی» بخوریم؟
‫ایول! «سوشی»؟
‫- هیچ مزه‌ای نداره. ‫- ای وای!
‫«»
‫- الو؟ ‫- قربان، همه چی مرتبه؟
‫الان دیگه همه چی روبراهه.
‫قربان، آقای «آمریت‌پال» می‌خواد ‫درباره یه موضوع فوری باهاتون صحبت کنه.
‫نه، امکان نداره. امروز نه.
‫قربان، موضوع خیلی فوریه.
‫چرا نمی‌فهمی...
‫امروز مخصوص خانواده‌مه، باشه؟
‫«»
‫«آوانتیکا».
‫هیچ‌وقت از خطِ هیچ دکتری سر در نیاوردم،
‫ولی امروز حرفای دکتر رو هم نفهمیدم.
‫بیا زیاد به حرفاش فکر نکنیم، «آرجون».
‫«شوریامان گور» پسرِ «هارشواردان گور» ‫صنعتگر مشهور و کاندیدای انتخابات.
‫متهم به اقدام به قتله.
‫این افشاگری توی محافل سیاسی و تجاری ‫حسابی ولوله به پا کرده.
‫بله؟
‫فردا ساعت ۱۱ صبح، آقای «گور» رو ‫توی خونه‌ش ملاقات می‌کنیم.
‫مخصوصاً خواسته که تو هم باشی
‫تا درباره پرونده «شوریامان گور» باهات صحبت کنه.
‫فردا باید بیای، حله؟
‫حله.
‫...و هیچ اظهار نظری نکرده. ‫خشم افکار عمومی نسبت به این پرونده داره بالا می‌گیره.
‫طبق گفته پزشک‌ها، «سوما»...
‫حال کوچولو چطوره؟
‫خوابیده.
‫سوال اینه که آیا این پرونده هم ‫مثل بقیه پرونده‌های کله‌گنده‌ها می‌شه
‫که توش حقیقت پایمال می‌شه، ‫یا این بار عدالت اجرا می‌شه؟
‫برای اطلاع از آخرین اخبار این پرونده، با ما همراه باشید.
‫«شوریامان گور» واقعاً گناهکاره؟
‫«سوما میتال» به کُمای مصنوعی رفته.
‫وضعیتش وخیمه و تا الان کسی دستگیر نشده.
‫آقای «گوپال کریشنان»، ‫چرا خودتون شخصاً این پرونده رو به عهده گرفتین؟
‫مگه مشکلی داره؟
‫همه وکیلا آرزوی داشتن همچین پرونده راحتی رو دارن.
‫پرونده‌ای با این حساسیت سیاسی رو راحت می‌دونین؟
‫این شمایین که این پرونده رو سیاسی و حساسش می‌کنین،
‫ولی برای من، این پرونده خیلی راحته.
‫«شوریامان گور» با خشونت به «سوما میتال» حمله کرده،
‫و بعد از اینکه سعی کرد بهش تجاوز کنه، ولش کرد تا بمیره.
‫پدر «شوریامان» یکی از کاندیداهای انتخاباته،
‫نظرتون در این باره چیه؟
‫بفرما بشین «آرجون».
‫«آرجون»،
‫وقتی کسی بخواد از شر یه درخت بزرگ خلاص بشه،
‫از ریشه درش میاره.
‫خانواده هم ریشه‌ی یه سیاست‌مداره.
‫دفترت سال‌هاست که کارهای حقوقی ما رو انجام میده.
‫اگه این پرونده رو قبول نکنی، ‫همه می‌پرسن که چرا ردش کردی.
‫رسانه‌ها رو هم که می‌شناسی.
‫اونا قبل از اینکه اصلاً بازجویی شروع بشه، ‫تصمیم گرفتن که «شوریا» گناهکاره.
‫«آرجون»، انتخابات یه ماه دیگه است.
‫می‌دونم تو فکرت چی می‌گذره.
‫بین تو و «شوریا» کینه و کدورت هست.
‫اما اگه بتونی کارایی که کرده رو فراموش کنی ‫و بیخیال گذشته بشی،
‫می‌تونم ازت بخوام
‫که فقط یه بار با «شوریا» ملاقات کنی؟
‫«شوریا» کجاست؟
‫صبح بخیر. ببخشید که دیر شد.
‫بیا درمورد پرونده گپ بزنیم.
‫لطفاً منو ببخشید آقای «هارشفاردان».
‫- نمی‌تونم وکالت پرونده رو قبول کنم. ‫- «آرجون».
‫اگه تصمیمت قطعی بود، ‫چرا از قبل توی «واتس‌اپ» بهمون خبر ندادی؟
‫چرا باید همچین کاری می‌کردم؟
‫می‌خواستم حضوری ببینمش ‫تا بهش بگم که نمی‌تونم وکالت این پرونده رو قبول کنم.
‫حالا هم با اجازه‌تون، من دیگه برم.
‫این همون وکیلیه که شکست‌ناپذیره...
‫چون فقط پرونده‌های آسون رو قبول می‌کنه.
‫اگه واسه کسی اهمیت داره، من بی‌گناهم.
‫باید یه راه حلی باشه «آرجون».
‫چیکار باید بکنم تا وکالت این پرونده رو قبول کنی؟
‫به یه معجزه نیاز داری.
‫این کارت اصلاً درست نبود «آرجون».
‫«شوریامان گور» وکیلی بود که زیر دستت کار می‌کرد، ‫و تو باعث شدی اسمش از کانون وکلا خط بخوره.
‫این گذشته‌ای که با هم دارین، ‫ربطی به این پرونده نداره.
‫ما یه دفتر وکالتیم.
‫گوش کن «آرجون»،
‫«شوریا» هم مثل هر متهم دیگه‌ایه،
‫یعنی حق کامل داره که یه دفاع قانونی محکم ازش بشه.
‫حق با شماست قربان.
‫منم این حق رو دارم که موکل‌هام رو خودم انتخاب کنم.
‫- آره… ‫- من این پرونده رو قبول نمی‌کنم.
‫حتی اگه نتیجه‌ش اعدام یا زندانی شدنش باشه.
‫برام مهم نیست چه بلایی سرش میاد.
‫یعنی از الان به این نتیجه رسیدی که اون گناهکاره؟
‫چرا «هارشواردان» با اینکه می‌دونست بین ما چی گذشته، ‫منو انتخاب کرد؟
‫می‌خواد از اعتبار من سوءاستفاده کنه تا پسرش رو بی‌گناه جلوه بده.
‫اون دنبال دفاع کردن نیست،
‫بلکه می‌خواد حقیقت رو ماست‌مالی کنه.
‫من «شوریا» رو خوب می‌شناسم، ولی شما دوتا نمی‌شناسینش.
‫- ولی این بی‌انصافیه... ‫- معذرت می‌خوام قربان.
‫یه خبر فوری رسیده.
‫« و »
‫پرونده‌ی «شوریامان گور» و «سوما میتال» ‫وارد مرحله‌ی حساسی شده.
‫دادستان «گوپال کریشنان» توی کنفرانس خبری مربوط به این پرونده، ‫دچار حمله‌ی قلبی شد،
‫و دیگه نمی‌تونه به این پرونده رسیدگی کنه.
‫حالا سرنوشت پرونده‌ی «سوما میتال» چی می‌شه؟
‫«جوناید»، خبر جدیدی داری؟
‫بله «سنیهال»، همین الان خبری به دستمون رسید
‫مبنی بر اینکه «مادورا بانرجی» ‫به عنوان دادستان این پرونده انتخاب شده.
‫«مادورا» دیگه کیه؟
‫«بانرجی» قربان. ‫یه وکیل تازه‌کاره.
‫اون کیه؟
‫اون هدیه‌ای از طرف خداست!
‫گوش کن! اون گل کدو رو می‌خوام.
‫ـ آره. ‫ـ می‌شه برام بیاریش، لطفاً؟
‫آره، فردا برات میارمش.
‫حرفت رو بزن «گوکالی».
‫خبر تایید شده خانم.
‫شما جایگزین «گوپال کریشنان» توی دادگاه هستید.
‫شاید فقط شایعه باشه، نه؟ ‫خبرنگارهای دادگاه همیشه از این شایعه‌ها درست می‌کنن.
‫ـ یه فنجون چای، نون و کره و یه کیک شیری. ‫ـ باشه.
‫«مادو»، کی صبحونه رو حاضر می‌کنی؟
‫خودت درستش کن «توپلو».
‫نمی‌بینی داره کار می‌کنه؟
‫یعنی منظورم اینه که ایشون دارن کار می‌کنن.
‫جلسه دادگاه هم چهار روز دیگه است.
‫دیوان عالی به خاطر فشار رسانه‌ها، ‫به روند پرونده سرعت داده.
‫چهار روز؟
‫آره.
‫این خیلی سرعتش زیاده.
‫چطوری از پسش بربیایم «گوکالی»؟ ‫خب، بهم بگو قاضی کیه؟
‫«کامرا».
‫«کامرا»یِ سخت‌گیر؟
‫آره.
‫عجب بدشانسی‌ای آوردیم «گوکالی».
‫باید خیلی حواسمون رو جمع کنیم.
‫«مادو»!
‫باشه، فعلاً قطع می‌کنم.
‫بعداً حرف می‌زنیم.
‫تا...
‫آزمایش‌های کامل رو انجام دادیم.
‫اون به سرطان خونِ پیشرفته مبتلا شده.
‫سرطان!
‫اما... آخه چطور؟
‫تو خانواده‌ی ما هیچ‌کس سرطان نداره.
‫شاید آزمایشگاه اشتباه کرده باشه.
‫خواهش می‌کنم، یه آزمایش دیگه بگیرین.
‫این روزا بیماریِ خیلی از بچه‌ها همین تشخیص داده می‌شه.
‫فقط بحث وراثت مطرح نیست.
‫ممکنه دلیلش محیطی هم باشه.
‫دلایل زیادی وجود داره.
‫مرحله‌ی پیشرفته تو یه دختربچه؟
‫من همیشه پیششم.
‫یعنی چیزی رو از قلم انداختم؟
‫می‌ریم پیش یه دکتر دیگه، باشه؟
‫می‌دونم که شوکه شدین.
‫هضم کردن این خبر سخته.
‫اما علم پزشکی پیشرفت زیادی کرده.
‫می‌تونیم جون «سام» رو نجات بدیم.
‫ولی باید درمان رو بلافاصله شروع کنیم.
‫آره. لطفاً شروع کنید.
‫«سامایرا» به پیوند سلول‌های بنیادی نیاز داره.
‫تو این‌جور مواقع، ‫این سلول‌ها رو از مغز استخوان والدین می‌گیریم.
‫طبق یه قاعده کلی،
‫دی‌ان‌اِیِ مادر یا پدر
‫با دی‌ان‌اِیِ بچه مطابقت داره.
‫- یعنی چی؟ ‫- یعنی تطابق کامل.
‫دی‌ان‌اِیِ هیچ‌کدوم از شما ‫با «سامایرا» مطابقت نداره.
‫چیزی هست که من ندونم؟
‫ممکنه اهداکننده‌های دیگه‌ای هم باشن.
‫درسته.
‫ولی پیدا کردن همچین اهداکننده‌ای ‫تو این زمانِ کم خیلی سخته.
‫سرطانِ «سامایرا» هم خیلی پیشرفت کرده.
‫هر یه دقیقه‌اش هم می‌تونه سرنوشت‌ساز باشه.
‫فقط پدر و مادر واقعی‌ان که ‫تطابق ژنتیکی‌شون کامله.
‫اونا بهترین گزینه‌ان.
‫امیدوارم درک کنید.
‫«آرجون».
‫این همون مردیه
‫که بچه رو گردن نگرفت ‫و ازم خواست سقطش کنم.
‫فکر می‌کنی اون‌قدر دل‌رحم باشه که...
‫بخواد بهمون کمک کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی چاره‌ی دیگه‌ای ندارم.
‫باید تلاشم رو بکنم.
‫باید هر راهی که هست رو امتحان کنم.
‫معجزه شد.
‫این همون چیزیه که صبح گفتم.
‫گفتی که این کار یه معجزه می‌خواد.
‫سرطان گرفتن دخترم رو یه معجزه می‌دونی؟
‫یه نگاه به خودت بنداز.
‫غرورت بعد از این همه تکبر بالاخره شکست.
‫معجزه همینه.
‫جلوی بابام غرورم رو شکستی.
‫من تنها پسرشم.
‫یعنی غرور من هیچ اهمیتی نداره؟
‫بابام پیشنهاد داد بهت زنگ بزنیم. ‫این ایده مزخرف فکر من نبود.
‫ولی تو اومدی،
‫و بدجوری غرورم رو جریحه‌دار کردی.
‫این حرف رو خیلی تکرار می‌کنی «آرجون».
‫مشکل تو با منه.
‫پای دخترم رو وسط نکش.
‫من پدر بیولوژیکی دخترتم.
‫واسه همینه که لحنت با من عوض شد.
‫بیخیالِ این قضیه شو.
‫وکالت پرونده‌م رو قبول نکردی، درسته؟
‫ولی من مثل تو رفتار نمی‌کنم.
‫ازم دفاع کن، پرونده رو ببر و قهرمان شو.
‫لبخند رو به لب‌های پدرم برگردون،
‫اون‌وقت منم مغز استخونم رو بهت می‌دم.
‫یه زندگی در برابر یه زندگی.
‫قبوله؟
‫هنوز تایید رسمی نشده،
‫ولی منابع خبر می‌دن ‫که دفتر «آمریت‌پال و مهرا»
‫دارن برای بر عهده گرفتن این پرونده مذاکره می‌کنن.
‫گفته می‌شه وکیل مشهور «آرجون مهرا»
‫کسی که همیشه از بی‌گناه‌ها دفاع می‌کنه، ‫وکیل مدافع این پرونده خواهد بود.
‫جای تعجب داره که «آرجون مهرا» ‫یک‌شبه با قبول کردن این پرونده موافقت کرد.
‫آیا «مادورا بانرجی» می‌تونه ‫پرونده‌ی «سوما» رو با موفقیت پیش ببره؟
‫تا الان هیچ‌کسی تو این پرونده دستگیر نشده،
‫اما گفته می‌شه که «شوریامان گور» ‫مظنون اصلیه.
‫اگه «آرجون مهرا» ‫وکالت پرونده‌ی «شوریامان گور» رو قبول کنه،
‫بعید نیست که ‫«شوریامان گور» بی‌گناه از آب دربیاد.
‫«شوریامان گور» مظنون اصلی ‫پرونده‌ی اقدام به قتل «سوما میتال»ـه.
‫با توجه به پیشینه‌ی تجاری و سیاسی‌ش، ‫این سوال پیش می‌آد که...
‫آیا این بازجویی عادلانه‌ست؟
‫یا فقط یه بازی سیاسی کثیف دیگه است؟
‫تو چند روز گذشته، ‫این پرونده پیچ‌وخم‌های جدیدی پیدا کرده...
‫که باعث شده تو محافل سیاسی ‫سر و صدای زیادی به پا بشه...
‫دکتر زنگ زد.
‫دی‌ان‌ایِ «شوریا» مطابقت داره.
‫متاسفم.
‫باعث شدم از اصول خودت کوتاه بیای.
‫اصول و قواعد دیگه هیچ معنی‌ای ندارن،
‫وقتی جون دخترمون در خطره.
‫نتایج تحقیقات و مدارک پرونده‌ی «سوما میتال» اون‌قدر قویه...
‫که «شوریامان گور» رو توی خونه‌ی مجللش دستگیر کردن.
‫«شوریامان گور» بازداشت شد.
‫با نزدیک شدن به زمان انتخابات، این ضربه‌ی سنگینی برای خانواده‌ی «گور» محسوب می‌شه.
‫روند رسیدگی به پرونده سرعت گرفته...
‫و زمان جلسه به پنج روز دیگه جلو افتاده.
‫- چطوری «آجی»؟ ‫- خوبم. چرا انقدر زود اومدی؟
‫خیلی کار سرم ریخته.
‫- صبح بخیر خانم. ‫- صبح بخیر خانم.
‫یالا، جزئیات پرونده رو بهم بگین.
‫جزئیات پرونده چیه؟
‫اسم قربانی «سوما میتال» هستش، ۲۷ سالشه.
‫فوق‌لیسانس اقتصاد با رتبه‌ی عالی داره و اهل «بمبئی» هستش.
‫شب ۳۰ آوریل، ‫«شوریامان» توی کلوب شبانه‌ی «زایار» بود.
‫از ساعت ۱۰ تا ۱۱ و ۴۵ دقیقه.
‫اینم یه نسخه از صورت‌حسابه. ۲۷ هزار روپیه.
‫«کلوب شبانه»
‫«۲۷ هزار روپیه»
‫تازه، طبق گفته‌های بارمن...
‫اون شب «سوما» داشت با «شوریا» ‫حسابی خوش می‌گذروند،
‫و به مرور زمان حسابی مست شد.
‫حدود ساعت ۱۱ و ۴۵ دقیقه،
‫همراه «شوریا» از کلوب رفت بیرون ‫و بعدش بیهوش توی «وُرلی» پیداش کردن.
‫یعنی دوستاش گذاشتن با اون حالش بره؟
‫- یه نمونه دیگه از خونش رو آزمایش کنین. ‫- چشم.
‫- احتمال وجود داروی «روهیپنول» رو بررسی کنین. ‫- باشه.
‫آره، یه عکس هست.
‫«شوریامان» و «سوما» ‫با دوتا از دوستاش بودن، درسته؟
‫بله خانم. «گریشما رائو» و «هافوفی میتا».
‫«- ۲۶ ساله ‫- ۲۷ ساله»
‫بفرمایید.
‫پلیس فقط فیلم‌های دوربین مداربسته رو دیده، ‫اما شما دوتا با «سوما» بودید.
‫پس بهم بگید، اوضاع چطور بود؟
‫نسبت بهش چه حسی داشت؟ باهاش راحت بود؟
‫آره، خیلی راحت به نظر می‌رسید.
‫چیزی رو که مخفی نمی‌کنید، درسته؟
‫چون حس ششم شما ممکنه به دوستتون کمک کنه ‫تا عدالت در حقش اجرا بشه.
‫«سوما» از مردهای پخته خوشش میاد، نه بچه‌سال‌ها. ‫اون دنبال مردهای پولداریه که براش خرج کنن.
‫«حساب‌های شبکه‌های اجتماعی»
‫- ردپای دیجیتالیش توی شبکه‌های اجتماعی... ‫- نه. ما آبروی زن‌ها رو نمی‌بریم.
‫حرفم واضح بود؟
‫بعد از اینکه حدود ساعت ۱ صبح کلاب رو ترک کردن،
‫یه چای‌فروش به اسم «ویجی کامتی» ‫اون‌ها رو توی ماشین دید.
‫گفت ماشین پارک بود، ‫وقتی بهش نزدیک شد،
‫«سوما» از ماشین افتاد بیرون.
‫«صحنه جرم در...»
‫ببینید «ویجی کامتی»، شاهد دادستان، ‫چه اطلاعاتی داره.
‫- «ویجی کامتی»؟ ‫- آره.
‫بهم بگو توی این عکس کجا بودی ‫و حادثه کجا اتفاق افتاد؟
‫- خانم، من اینجا بودم. ‫- خیلی خب.
‫توی دادگاه هم این سوال ازت پرسیده می‌شه، ‫«آیا این همون دختر مصدوم بود؟»
‫«زندان مرکزی ‫اصلاح و تربیت»
‫یه گزارش مفصل از «شوریامان» می‌خوام ‫در مورد اتفاقات اون شب.
‫مطمئن شو که تمام جزئیات رو بگه.
‫«شوریامان» یه مدتی رو با قربانی گذروند،
‫و نیم ساعت بعد رسید خونه‌ش.
‫حدود ساعت یک صبح.
‫با توجه به وضعیت ترافیک اون موقع...
‫«خونه‌ی خاندان آل»
‫...قاعدتاً رسیدن به خونه‌ش باید ‫حدود ۲۰ دقیقه طول بکشه.
‫ترافیک شبونه‌ی این مسیر رو تحلیل کردیم.
‫این یعنی نیمه‌شب رسیده خونه.
‫- آره. ‫- بله خانم.
‫شاهدی هم براش هست؟
‫زنش، «گوری گور».
‫اون شب «شوریامان» خونه بود ‫یا بیرون؟
‫اون شب ساعت ۱ صبح خونه بود.
‫«شوریا» هم که اصلاً نمی‌تونه اشتباه کنه.
‫شهادت اون تو دادگاه پذیرفته نیست.
‫به یه مدرک عدم حضور دیگه نیاز داریم.
‫کی اولین بار «سوما» رو دید؟
‫یه سری از زائرایی که تو راه ‫معبد «وُرلی» بودن.
‫حدود ساعت ۱ صبح.
‫در ضمن، بردنش بیمارستان.
‫حالش چطوره؟
‫خانم، فعلاً تو کُمای مصنوعی نگهش داشتن.
‫یه ضربه‌ی مستقیم به گردنش خورده.
‫سیاهرگ گردنش پاره شده.
‫«گزارش جراحت ‫پارگی سیاهرگ گردن»
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- شما کی هستی؟ ‫- سلام خانم.
‫چرا به من زنگ می‌زنی؟ سرِ کارم.
‫یه بسته براتون دارم. کد تأیید رو برام بفرستید.
‫- یه لحظه صبر کن. ‫- باشه.
‫سه، چهار، پنج، شش.
‫این چیه؟ کد درست رو بهم بگو.
‫داداش کد درست همینه، به من ربطی نداره.
‫- شوهرم خونه‌ست. ‫- باشه. بسته رو بدم به اون؟
‫- آره، بده بهش. ‫- چشم خانم.
‫ببخشید.
‫آلت قتل چی؟
‫پیدا نشده.
‫با توجه به جراحت، ‫احتمالاً با سوئیچ ماشین بهش ضربه زدن.
‫ماشین مدل «آئودی کیو ۷»ـه ‫که با سوئیچ استارت می‌خوره.
‫می‌تونیم ثابت کنیم که با سوئیچ بهش ضربه زده شده؟
‫- نه خانم. ‫- نه.
‫ماشین «شوریا» رو کامل بگردین.
‫ماشینش رو بعد از وقوع جرم ‫صفرشویی کردن.
‫- آره. ‫- ببخشید؟
‫ماشینش رو...
‫صفرشویی دیگه چیه؟
‫ماشین «شوریا» رو به صورت حرفه‌ای تمیز کردن قربان.
‫نوبتی برای تمیز کردن ماشین رزرو شده؟
‫نه قربان.
‫اون بدون رزرو بود.
‫نتیجه‌ی آزمایش تجاوز چی شد؟
‫به «سوما» تجاوز نشده خانم.
‫اون جلوی متجاوز مقاومت کرده.
‫در واقع، زیر ناخن‌هاش
‫پوست و آثاری از خون متهم پیدا شده.
‫نتیجه‌ی آزمایش دی‌ان‌ای چی شد؟
‫پوست و خون متعلق به «شوریا»ست.
‫پس، الان ما
‫انگیزه،
‫فرصت،
‫و مدرک مطابقت دی‌ان‌ای متهم رو داریم؟
‫بله خانم.
‫«بله خانم.»
‫پس چرا «آرجون» این پرونده رو قبول کرد؟
‫چرا داره از «شوریامان» دفاع می‌کنه؟
‫یه رازی هست که ما ازش خبر نداریم.
‫دادگاه فردا شروع می‌شه.
‫ترتیب لیست شاهدای جلسه فردا رو عوض می‌کنم.
‫«ایکا» هر پرونده‌ای که دست بگیره رو برنده می‌شه.
‫«اظهارات شاهد»
‫این یه توهین به زن‌هاست...
‫«دشمنان عدالت»
‫آیا دادستانی موفق می‌شه ‫توی پرونده علیه «آرجون مهرا» پیروز بشه؟
‫لطفاً جواب بدید خانم. ‫چقدر به برنده شدن اطمینان دارید؟
‫- این تجاوز به حقوق زن‌هاست... ‫- «هند» این رو تحمل نمی‌کنه!
‫خانم «مادورا»،
‫بالاخره افتخار دادین و تشریف آوردین؟
‫واقعاً عذر می‌خوام.
‫جناب قاضی، مسیر خیلی شلوغ بود.
‫خیلی معذرت می‌خوام.
‫بقیه حضار با هلیکوپتر اومدن؟
‫جناب قاضی، لیست شاهدها رو اصلاح کردم.
‫خانم.
‫بله، متوجه شدم.
‫«شوریامان گور» اولین شاهد دفاعیه است.
‫آقای «شوریامان»، ‫میشه به دادگاه بگید اون شب چه اتفاقی افتاد؟
‫همیشه اون‌جوری که می‌خوایم پیش نمی‌ره.
‫آقای «مهرا»،
‫نمی‌دونم از کجا شروع کنم.
‫لطفاً برو سر اصل مطلب.
‫واسه منم راحت نیست آقای «مهرا».
‫زنی که می‌خوام در موردش حرف بزنم، دختر یه خونواده‌ست.
‫مادرش اینجاست و داره دعا می‌کنه که خدا جونش رو نجات بده.
‫آقای «گور»،
‫با خیال راحت حرف بزن.
‫عجله نکن.
‫ممنونم قربان.
‫کلی مشکل خانوادگی داشتم.
‫فقط به یه استراحت نیاز داشتم.
‫احتیاج داشتم یکی به حرفام گوش بده.
‫«سوما» به حرفام گوش داد و درکم کرد
‫بدون اینکه قضاوتم کنه.
‫قرار گذاشتیم بعد از کلاب بریم شام بخوریم.
‫با هم از کلاب زدیم بیرون.
‫بعدش که توی ماشین بودیم،
‫دستشو گذاشت روی دستم.
‫تو اون لحظه...
‫سعی کردم ببوسمش.
‫فکر کنم انتظارشو نداشت.
‫جلوم مقاومت نکرد، بلکه بلافاصله بهم حمله کرد.
‫بعدش یهو در رو باز کرد و خواست فرار کنه.
‫می‌خواستم ازش معذرت‌خواهی کنم و برم دنبالش، اما...
‫اگه دنبالش رفته بودم، «سوما» امروز...
‫ولی ترسیدم قربان.
‫ترسیده بودم.
‫بعدش رفتم خونه.
‫تصویر هر دوتون توی دوربین‌های مداربسته ضبط شده
‫وقتی داشتین از کلاب شبانه می‌رفتین بیرون
‫ساعت ۱۱:۴۵ شب.
‫پس حتماً تا ساعت ۱۲ رسیده بودی به «وُرلی» ‫درسته؟
‫درسته قربان.
‫بعدش هم همون اتفاقی افتاد که الان بهمون گفتی.
‫اگه مستقیم رفتی خونه، پس کی اون بلا رو سر «سوما» آورد؟
‫نمی‌دونم قربان، نمی‌دونم.
‫«سوما» رو بیهوش نزدیک خونه‌ش پیدا کردن، ‫یه زخم عمیق هم روی گردنش بود.
‫کار کی بوده؟
‫نمی‌دونم قربان.
‫گفتی که رفتی خونه‌ت توی «جوهو».
‫بله.
‫حدوداً چه ساعتی؟
‫دقیق نمی‌تونم بگم، ‫ولی حدود ساعت یکِ شب بود.
‫همین‌ها رو می‌دونستم قربان.
‫کسی هست که بتونه ثابت کنه
‫ساعت یکِ شب خونه بودی؟
‫همسر قانونی‌م.
‫همسر قانونیت؟
‫زنته.
‫همونی که با عصبانیت دادگاه رو ترک کرد؟
‫اعتراض دارم جناب قاضی.
‫- سوال بی‌ربطه. ‫- اعتراض وارده.
‫جناب قاضی،
‫اگه اجازه بدید می‌خوام جواب سوالشون رو بدم.
‫بفرمایید.
‫خانم «مادورا»،
‫همسرم برای حضور تو این جلسه اومده بود
‫با وجود تمام اتهاماتی که بهم زده شده
‫چون از بی‌گناهیم مطمئنه.
‫رفتنش از روی عصبانیت نبود،
‫بلکه از روی درد و رنجش بود.
‫این چیزیه که شما نتونستید درکش کنید.
‫شاید حق با شما باشه.
‫اما شهادت همسرتون فاقد اعتباره.
‫چیز دیگه‌ای دارید که بتونه حرفتون رو ثابت کنه؟
‫آیا دادستانی چیزی داره ‫که بتونه ادعای موکلم رو رد کنه؟
‫آقای «مهرا»،
‫نمی‌تونید بدون اعتراض کردن، ‫من یا دادگاه رو خطاب قرار بدید.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- عذر می‌خوام جناب قاضی. معذرت می‌خوام.
‫لطفاً ادامه بدید.
‫هیچ‌کس بی‌خطا نیست، خانم.
‫و من هم قطعاً از این قاعده مستثنی نیستم.
‫حتی نزدیکش هم نیستم.
‫اما بهش فکر کنید.
‫«سوما» با من خیلی خوب رفتار می‌کرد.
‫پس چرا باید بخوام بهش صدمه بزنم؟
‫می‌فهمم که ثابت کردنِ حضورم در یه جای دیگه، موضوع مهمیه.
‫اما من مدرکی برای اثباتش ندارم، پس باید چیکار کنم؟
‫بعدش می‌گن: «دلیلِ صفرشوییِ ماشینت رو توضیح بده.»
‫جناب، من ماهی یک یا دو بار ‫ماشینم رو می‌برم کارواش.
‫دیگه چطوری باید این رو توجیه کنم؟
‫جناب، متهم داره پیازداغِ قضیه رو زیاد می‌کنه.
‫فقط به سوالاتی که ازت پرسیده می‌شه جواب بده.
‫اما خانم «مادورا»، شما که هنوز سوالی نپرسیدین.
‫می‌خوای چیزی ازش بپرسی؟
‫نه جناب قاضی.
‫سوال دیگه‌ای ندارم.
‫آقای «گور»، می‌تونید برید. ممنون.
‫جناب قاضی، پرونده خیلی روشنه.
‫موکلم توی کلاب با «سوما» آشنا شد،
‫و با هم با ماشینِ اون از کلاب رفتن بیرون.
‫و توی «وُرلی»، ‫موکلم توی ماشین سعی کرد به «سوما» نزدیک بشه.
‫با هم دست‌به‌یقه شدن.
‫«سوما» از ماشین پیاده شد و رفت، ‫بعدش هم موکلم رفت خونه‌ش.
‫کل ماجرا همین بود.
‫می‌تونی اینو ثابت کنی آقای «مهرا»؟
‫یه چیزی رو فراموش کردی خانم «مادورا»،
‫اونم اینه که تو دادستانی.
‫می‌دونم کی هستم جناب.
‫ولی شما هم باید یادتون باشه...
‫که توی دادگاه، حرف و استدلال جای مدرک رو نمی‌گیره.
‫منظورم دقیقاً همینه خانم «مادورا».
‫هیچ مدرکی نداری.
‫کل دفاعیه‌ت فقط روی حرفه.
‫از من می‌خوای کارت رو انجام بدم؟
‫داری به یه وکیل پیشکسوت بی‌احترامی می‌کنی.
‫تمومش کنید آقای «مهرا»، خواهش می‌کنم. ‫اینجا میدون کشتیِ قانون نیست.
‫نظم دادگاه رو رعایت کن.
‫خانم «مادورا»، به نظرم باید یه روش دیگه‌ای رو پیش بگیری.
‫بد نیست که به یه وکیل پیش‌کسوت ‫احترام بذاری.
‫ختم جلسه رو اعلام می‌کنم.
‫جلسه بعدی ۱۱ مِی برگزار می‌شه.
‫«نه به حاکمیتِ زورگویی»
‫«خواهر ماست ‫و ما خواستار اجرای عدالتیم»
‫این تجاوز به حقوق زن‌هاست...
‫«هند» این رو تحمل نمی‌کنه!
‫جلسه اول عالی بود.
‫ایده معرکه‌ای بود که من رو به عنوان اولین شاهد آوردی.
‫اون اخم‌ها رو از صورتت پاک کن و ‫تظاهر کن که ما یه تیمیم.
‫این توهین به زن‌هاست...
‫- «شوریامان گور»! ‫- لعنت بهش!
‫«شرم بر شما باد ‫با ما همبستگی نشون بدید»
‫ما برای «سوما» عدالت می‌خوایم!
‫آقای «مهرا»،
‫چرا ریسک کردین و «شوریا» رو به عنوان اولین شاهد احضار کردین؟
‫چرا که نه؟ اون بی‌گناهه. ‫تیم دفاع هم هیچ شکی در این مورد نداره.
‫اما آقا...
‫نظری ندارم.
‫و حالا، می‌خوام به طور ویژه از...
‫ستاره‌ی درخشانمون در رشته‌ی شنا،
‫که در حال حاضر قصد داره به عنوان نماینده‌ی «هند» ‫توی تیم ملی حضور داشته باشه.
‫پدرِ «سام»؟ مطمئنی؟
‫خبرش همه‌جا پیچیده.
‫چه خبری درباره‌ی پدرم پخش شده؟
‫واقعاً نمی‌دونی؟
‫«همبستگی با...»
‫«هیچ‌کس فراتر از قانون نیست ‫این شامل پسرِ سیاستمدار هم میشه»
‫باید خجالت بکشی «سم».
‫بابات داره از اون متجاوز دفاع می‌کنه؟
‫واقعاً حال‌به‌هم‌زنه.
‫...دختری که به پدرش افتخار می‌کنه و پدری که به دخترش.
‫همه‌تون می‌شناسینش، ما هم همه‌مون دوسش داریم.
‫«سامایرا مهرا»، لطفاً میای روی صحنه؟
‫«مؤسسه پرورش مهارت‌های آینده ‫جشنواره سالانه اهدای جوایز»
‫دوست داری چند کلمه‌ای صحبت کنی؟
‫خبرش همه‌جا پیچیده. ‫واقعاً خبر نداری؟
‫باید خجالت بکشی «سم».
‫بابات داره از اون متجاوز دفاع می‌کنه؟ واقعاً حال‌به‌هم‌زنه.
‫باید خجالت بکشی.
‫کاش می‌شنیدی اونا چی درباره‌ت می‌گفتن بابا.
‫خیلی عصبانی شدم.
‫تو هم بودی از کوره در می‌رفتی.
‫اونا بهم ویدیوهایی نشون دادن ‫که داشتن روی عکسات جوهر می‌پاشیدن.
‫ولی عزیزم، این دلیل نمیشه ‫که باهاشون دعوا کنی، مگه نه؟
‫من...
‫سعی کردم جلوی خودمو بگیرم.
‫ولی...
‫نمی‌تونم تحمل کنم کسی پشت سرت حرف بد بزنه.
‫می‌دونم عزیزم.
‫«سم»...
‫گفتم که داشتن دروغ می‌گفتن.
‫داشتن دروغ می‌گفتن، مگه نه؟
‫هر چی می‌گن رو نشنیده بگیر.
‫نذار این حرفا روت اثر بذاره. باشه؟
‫تو که باباتو می‌شناسی.
‫دیگه با کسی دعوا نکن، خب؟
‫می‌دونم مامان. منو ببخش.
‫اشکالی نداره عزیزم.
‫گریه نکن دخترم.
‫گریه نکن.
‫بابا!
‫بابا، من می‌میرم؟
‫هیچ اتفاقی نمی‌افته عزیزم. هیچ اتفاقی نمی‌افته.
‫بیا ببریمش دکتر.
‫بیا بریم عزیزم. یالا.
‫نگران نباش «آرجون». الان داره استراحت می‌کنه.
‫این پرونده علامت سؤال‌های زیادی رو به وجود میاره.
‫امروز دانش‌آموزای مدرسه دارن درباره‌ش حرف می‌زنن،
‫و فردا توی برنامه «واتس‌اپ» گروه‌های خبرای دروغ ‫درست می‌شه.
‫اگه حقیقت فاش بشه چی؟
‫این موضوع برام اهمیتی نداره.
‫می‌ترسم.
‫اگه «سام» بفهمه چی؟
‫از کجا می‌خواد بفهمه؟
‫الان تمام فکرم درگیر اینه که ‫فقط دو هفته وقت دارم.
‫باید توی این پرونده برنده بشم، ‫چه اهداکننده پیدا بشه چه نشه.
‫باید دخترم رو نجات بدم.
‫باید دخترمون رو نجات بدم.
‫«دادگاه عالی»
‫خانم «مادورا».
‫چه اتفاقی واسه دستت افتاده؟
‫به خاطر اینه که پرونده خیلی سنگینه قربان.
‫دادستانی «ویجی کامتی» رو احضار می‌کنه.
‫«ویجی کامتی»، خودت رو معرفی کن،
‫و به دادگاه بگو ‫دیشب به بازرس «گوکالی» چی گفتی.
‫اسم من «ویجی کامتی»ـه. ‫اون شب، دوشنبه بود که...
‫داشتم چایی می‌بردم سمت ماشین.
‫یهو در ماشین باز شد،
‫و «سوما» ازش افتاد بیرون.
‫انگار یکی هلش داده بود یا پرتش کرده بود بیرون.
‫آقای «کامتی»، دیروز توی کلانتری ‫ماشین رو شناسایی کردید.
‫راننده رو توی این دادگاه می‌بینید؟
‫اون مرد همونیه که داشت رانندگی می‌کرد.
‫توی صورت‌جلسه ثبت بشه
‫که شاهد عینی، ‫«شوریامان گور» رو شناسایی کرد.
‫آقای «مهرا»، می‌تونید بازجویی‌ش کنید.
‫آقای «کامتی»، منظورتون ‫همین ماشین بود؟
‫یا این یکی؟
‫همینه.
‫یا این؟
‫یا این یکی؟
‫یا این؟
‫یا این یکی؟
‫یا این؟
‫این...
‫نترس، عجله نکن. گوش کن، بهت نشون می‌دم.
‫این «بنز»ـه، ‫این «بی‌ام‌و» و اینم «آئودی».
‫اعتراض دارم جناب قاضی.
‫آقای «کامتی» چای‌فروشه، ‫کارشناس ماشین که نیست.
‫چی رو می‌خوای ثابت کنی آقای «مهرا»؟
‫آقای «کامتی» یه ماشین مشکی لوکس دیده.
‫هزاران ماشین مثل اون توی «بمبئی» هست.
‫مگه خودت هم یه «بنز» شبیه اون نداری؟
‫خب آقای «کامتی»،
‫حالا بهم بگو چطوری موکلم رو شناسایی کردی؟
‫اصلاً صفِ شناسایی‌ای در کار نبود.
‫فکر کنم کلی عکس بهت نشون دادن و ‫از روی اونا شناساییش کردی.
‫نه قربان، فقط یه دونه عکس بهم نشون دادن.
‫فقط یه دونه عکس؟
‫فقط یه دونه عکس!
‫عالیه، پس فقط یه دونه عکس بهت نشون دادن.
‫خب، حالا بگو پلیس چقدر پول بهت داده.
‫اعتراض دارم جناب قاضی. ایشون دارن دادگاه رو مسخره می‌کنن.
‫حرفم رو پس می‌گیرم.
‫آقای «کامتی»،
‫بهم بگو،
‫«سوما» رو از کجا می‌شناسی؟
‫دوچرخه‌ام رو کنار ساختمونی که توش زندگی می‌کنه پارک می‌کنم.
‫این یعنی خوب می‌شناسیش.
‫بله قربان.
‫پس چرا بهش کمک نکردی؟
‫می‌تونستی ببریش بیمارستان.
‫قربان...
‫این کارِ پلیسه.
‫کارِ پلیس؟
‫ای وای! مردم از ترس پلیس، ‫انسانیتشون رو از یاد بردن.
‫اون هم یه جورایی تو این جرم شریکه.
‫لطفاً آقای «مهرا»، ‫توی دادگاه موعظه نکنید.
‫خانم «مادورا».
‫بله؟
‫موضوع چیه؟
‫قربان، اون به پلیس یه شهادتِ دیگه داده بود.
‫یعنی شاهد علیه طرفی که احضارش کرده چرخیده؟
‫منظورت همینه؟
‫نه! نه قربان.
‫مگه نباید مدرک توی دادگاه ارزش داشته باشه؟
‫آره.
‫طوری با قضیه برخورد نکن ‫انگار فقط یه روال عادیه.
‫کور که نیستم!
‫با روی باز به اشتباهاتت اعتراف کن، ‫بعدش هم لطفاً برو درستشون کن.
‫ختم جلسه اعلام می‌شه.
‫حالا دیگه فهمیدم خانم...
‫که چرا می‌گن «آرجون مهرا» شکست‌ناپذیره.
‫با اینکه هنوز برگ برنده‌اش رو رو نکرده.
‫پنج دقیقه قبل از صادر شدن حکم، ‫برگ برنده‌اش رو رو می‌کنه.
‫مشکلی نیست خانم.
‫اون نمی‌فهمه که ما داریم کارمون رو با صداقت انجام می‌دیم.
‫تمام سیستم قضایی پشت شماست خانم.
‫- بلکه روی سرم سنگینی می‌کنه. ‫- روی سرتون؟
‫باید بارهایی که سیستم بهمون تحمیل می‌کنه رو ‫تحمل کنیم.
‫مسئولیت بزرگی بهمون سپرده شده.
‫ولی تمام تلاشمون رو می‌کنیم. نگران نباش.
‫آقای «مهرا»، من پیگیر پرونده هستم. ‫شرایط رو درک می‌کنم.
‫ولی باید عجله کنی، ‫چون دیگه وقت زیادی نداریم.
‫می‌دونم دکتر. دارم تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫ممنونم.
‫- این چیه؟ ‫- سوابق دیجیتالیِ «سوما».
‫بهش نیازی ندارم.
‫می‌دونی که من این‌طوری کار نمی‌کنم.
‫از مدارک برای بدنام کردن بقیه استفاده نمی‌شه، ‫بلکه برای ایجاد شک و تردیدِ منطقیه.
‫- این‌طوری پرونده‌ت ردخور نداره. ‫- نه.
‫من این‌طوری کار نمی‌کنم.
‫می‌دونم.
‫پیش خودت کار یاد گرفتم.
‫استفاده از این ثابت می‌کنه که دروغ نمی‌گیم.
‫«بخش مراقبت‌های شیمی‌درمانی»
‫همون‌طور که خواستی، اظهارات «شوریا» رو کامل ثبت کردم،
‫و حواسم بود که هیچ جزئیاتی از قلم نیفته.
‫- برید. ‫- چشم قربان.
‫امروز «آبهیمانیو» رو به دادگاه احضار می‌کنی؟
‫خانم «میتال»...
‫«آبهیمانیو» هیچی نمی‌دونه.
‫آقای «مهرا»، «آبهیمانیو» ‫درباره‌ی دخترم «سوما» هیچی نمی‌دونه.
‫نشونت می‌دم. صبر کن.
‫دخترم...
‫ببخشید.
‫به این نگاه کن.
‫بفرما.
‫این دخترمه.
‫«نفرات برتر امتحان نهایی ‫حسابداران رسمی»
‫اینو می‌بینی؟
‫دخترم توی امتحان حسابداری رسمی ‫رتبه سوم رو آورد.
‫رتبه سوم.
‫داره درس می‌خونه تا یه حسابدار رسمی معتبر بشه.
‫ببین، من فقط دارم وظیفه‌ام رو انجام می‌دم.
‫دختر من کاملاً بی‌گناهه، آقای «مهرا».
‫اون خیلی سخت‌کوشه.
‫اما قانون...
‫مگه قرار نیست قانون از آدم‌های ‫بی‌گناهی مثل «سوما» محافظت کنه؟
‫چرا آقای «مهرا»؟
‫داری از کسی دفاع می‌کنی که
‫باعث و بانی وضعیت الانِ دخترمه.
‫مگه همیشه برای آدم‌هایی که سیستم قضایی ‫بهشون ظلم کرده بود نمی‌جنگیدی؟
‫شاید شما، آقای «مهرا»...
‫سال‌ها طول می‌کشه تا آدم بتونه یه اعتبار خوب برای خودش بسازه.
‫اما امروز، تو یه لحظه،
‫از چشمم افتادی.
‫دخترم داره با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنه.
‫داره جون میده.
‫اصلاً می‌فهمی چقدر درد داره
‫وقتی می‌بینی دخترت
‫جلوی چشمات داره ذره‌ذره آب میشه و می‌میره؟
‫با «سوما» رابطه‌ای داشتی؟
‫آره.
‫چه جور رابطه‌ای؟
‫رابطه عاشقانه بود یا دوستی؟
‫قربان، من عاشق «سوما» هستم.
‫رفتی بیمارستان ملاقاتش؟
‫ببینیم روز ۳۰ آوریل چقدر «سوما» رو دوست داشتی.
‫«»
‫تو یه هرزه‌ی لعنتی هستی.
‫تو اصلاً شخصیت نداری!
‫دیگه صبرم لبریز شده «آبهی». ‫نمی‌تونم این همه رو تحمل کنم.
‫تو نیستی که برای همه چی تصمیم می‌گیری.
‫امتحان کن. ترکم کن، ولی پای عواقبش هم وایسا.
‫خفه شو! می‌رم سراغ پلیس.
‫برو! امتحانش کن!
‫ولی اون‌قدری زنده نمی‌مونی که بخوای این کار رو بکنی.
‫خوبه، احساساتت کاملاً واضحه.
‫چه ماشینی سوار می‌شه؟
‫- «هوندا». ‫- مشکیه؟
‫آره.
‫از «اسنپ‌چت» استفاده می‌کنه؟
‫آره.
‫این یعنی داره موقعیت لحظه‌ایش رو باهات به اشتراک می‌ذاره.
‫آره.
‫یعنی می‌دونی کجاست و لحظه به لحظه داره چیکار می‌کنه.
‫ولی من کاری نکردم قربان. ‫اون شب اصلاً اونجا نبودم.
‫این چیزیه که تو می‌گی!
‫تو همون دوست‌پسرِ خشنشی که تهدیدش می‌کردی.
‫شاید از ترس اینکه نکشیش، با موکل من دوست شده.
‫قربان، شما این‌طوری فکر می‌کنید...
‫چون دخترایی مثل «سوما» رو نمی‌شناسید.
‫همچین دختری ممکنه برای یه نوشیدنی مجانی و یه شب خوش‌گذرونی، هر کاری بکنه.
‫- از این بار به اون بار و از بغل این مرد به اون مرد می‌پره. ‫- خفه شو!
‫توی این سالن دادگاه،
‫من وکیلم،
‫و تو شاهدی.
‫ولی بیرون از دادگاه،
‫ما فقط دوتا شهروند معمولی هستیم.
‫فهمیدی؟
‫- آقای «مهرا». ‫- بله.
‫آقای «مهرا».
‫داری چیکار می‌کنی؟ داری توی دادگاه من شاهد رو تهدید می‌کنی؟
‫نه جناب قاضی.
‫ختم جلسه امروز رو اعلام می‌کنم.
‫«آوی»...
‫کاش اون فلش رو بهم نمی‌دادی.
‫کاش ازت نمی‌گرفتمش.
‫قضیه رو برای «آبهیمانیو» توضیح دادم.
‫بهش گفتم که ما از این راه نمی‌ریم.
‫ولی امروز توی دادگاه...
‫به خاطر من آبروی یه مادر رفت.
‫آبروی یه مادر رو بردم!
‫از خودم متنفرم.
‫خودت رو کنترل کن.
‫می‌دونم این برات خیلی سخته.
‫از خودم بدم میاد.
‫متأسفم.
‫ولی داریم این کار رو برای دخترمون می‌کنیم.
‫داریم این کار رو برای دخترمون می‌کنیم، «آرجون».
‫به خاطر «سامایرا»ی عزیزمون.
‫داریم این کار رو برای دخترمون می‌کنیم.
‫اما...
‫اونم دخترِ یه مادرِ دیگه است.
‫داریم این کار رو برای دخترمون می‌کنیم.
‫باید دخترِ یه نفر دیگه رو فدا کنم ‫تا بتونم دخترِ خودم رو نجات بدم؟
‫اونم دخترِ یه مادرِ دیگه است.
‫خدای من!
‫داریم چیکار می‌کنیم؟
‫- باید قوی باشیم. ‫- آره.
‫باید قوی باشیم.
‫به خاطر دخترمون باید قوی باشیم.
‫باید قوی باشیم.
‫«مادو»، گوشیت داره زنگ می‌خوره.
‫- «گوکالی»؟ ‫- بله خانم.
‫با پزشکی قانونی صحبت کردم.
‫با هم مطابقت دارن.
‫کاری که از راه مستقیم نشد، با کلک درست شد.
‫ممنونم «گوکالی»!
‫نه، ممنون از شما خانم.
‫این ایده‌ت واقعاً نبوغ‌آمیز بود.
‫فردا توی دادگاه له می‌شن.
‫- شب‌بخیر خانم. ‫- شب‌بخیر.
‫بله خانم.
‫جناب قاضی،
‫این کلید ماشین «شوریامان گور»ـه.
‫اعتراض دارم جناب.
‫- این... ‫- بذار حرفش رو تموم کنه.
‫لطفاً ادامه بدید.
‫ممنون.
‫این جای کلید ماشین «شوریامان گور»ـه،
‫یعنی همون سوراخ کلید
‫که هنوز بهش اشاره نکردیم.
‫دادستانی درخواست احضار دکتر «گوش» ‫به جایگاه شهود رو داره.
‫احضارش کنید.
‫اعتراض دارم جناب قاضی. چه فایده‌ای داره؟
‫صبور باشید، آقای «مهرا».
‫لطفاً خودتون رو معرفی کنید.
‫من دکتر «آشوتوش گوش» هستم، تحلیل‌گر ارشد جنایی ‫در آزمایشگاه مرکزی علوم پزشکی قانونی.
‫من سوراخ سوئیچ ماشین رو بررسی کردم.
‫چی پیدا کردید؟
‫خونِ انسان.
‫این اصلاً عادی نیست.
‫خونِ انسان؟
‫ولی ماشین با مواد شیمیایی تمیز شده بود، ‫چطور ممکنه؟
‫خانم، شستشوی شیمیایی یه فعالیت صنعتیه.
‫- خب. ‫- یه فعالیت مجرمانه نیست.
‫اگه سوئیچ ماشین تمیز بود، ‫سوراخِ سوئیچ هم باید تمیز می‌بود.
‫پس با یه استدلال معکوس،
‫اگه روی سوئیچ ماشین خون بوده باشه، ‫توی سوراخ سوئیچ هم خون پیدا می‌شه.
‫دکتر «گوش»، ‫می‌تونید بگید این خون متعلق به کیه؟
‫این خونِ «سوما میتال»ـه.
‫مطمئنی؟
‫خانم، معاینات پزشکی قانونی خیلی دقیقه.
‫آقای «مهرا»، می‌تونی ازش بازجویی کنی.
‫جناب قاضی،
‫تیم دفاع درخواست تنفس زودهنگام داره.
‫این یه مدرک جدیده، به زمان نیاز داریم.
‫آقای «مهرا»، شما یه وکیل باسابقه هستی.
‫وسط شهادت کارشناس درخواست تنفس می‌دی؟
‫ختم جلسه. می‌تونی تنفس بگیری.
‫خواهش می‌کنم جناب قاضی، پنج دقیقه بهم وقت بدین. ‫فقط پنج دقیقه.
‫این فیلم دوربین مداربسته‌ی پمپ بنزین «سرینات»ـه.
‫«پمپ بنزین ‫...»
‫زمان ضبط فیلم، اول ماه می هست،
‫ساعت ۱۲ و ۵ دقیقه‌ی صبح،
‫یعنی ۵ دقیقه بعد از نیمه‌شب،
‫توی این فیلم «آبهیمانیو» موقع رسیدن به پمپ بنزین دیده می‌شه.
‫باک رو پر کرد،
‫سیگار خرید و رفت دستشویی.
‫زمان خروج «آبهیمانیو» هم ثبت شده،
‫ساعت ۱۲:۲۰ نیمه‌شب.
‫«سوما میتال» حدود ساعت ۱ صبح ‫زخمی پیدا شد.
‫«آبهیمانیو» نمی‌تونست اونجا باشه،
‫چون توی «واشی» بود.
‫این یه تحقیق عالیه.
‫واقعاً عالیه.
‫اما یادت رفت یه نکته رو بگی.
‫اون شب ساعت ۱۲:۳۰ نیمه‌شب، ‫«آبهیمانیو» رفت به یه کافه تا قهوه بخوره.
‫شاید کس دیگه‌ای رو تحریک کرده که این جرم رو انجام بده.
‫یا شاید هم کس دیگه‌ای بوده که ‫انگیزه‌ای مثل انگیزه «آبهیمانیو» داشته.
‫خب، چه مانعی وجود داره؟
‫داری الان آبروی مقتول رو می‌بری، آقای «مهرا»؟
‫این برداشت توئه، نه من.
‫ببین، اون زن جذابیه.
‫باهوش و تحصیل‌کرده هم هست. خب چه اشکالی داره؟
‫شاید دوست‌پسرای دیگه‌ای هم داشته،
‫ولی این معنیش این نیست که دارم آبروش رو می‌برم.
‫چون جوونای امروزی همین‌طورین.
‫ولی همه‌مون می‌دونیم آقای «مهرا»
‫که وقتی وکیلا نمی‌تونن بقیه رو قانع کنن، ‫می‌رن سراغ ایجاد سردرگمی.
‫من نه این کار رو می‌کنم، نه اون کار رو.
‫از نظر قانونی، این یه شک منطقی محسوب می‌شه.
‫واسه جلسه امروز کافیه. ختم جلسه.
‫«زندان مرکزی»
‫خون «سوما» چطوری رفته تو سوراخ کلید ماشینت؟
‫بهت گفته بودم چیزی رو ازم پنهان نکن.
‫کُشتیش؟
‫بهت گفتم که «ایکا».
‫«سوما» یهو بهم حمله کرد.
‫داشتم از خودم دفاع می‌کردم،
‫سوییچ ماشین هم تو دستم بود.
‫لابد سوییچ بهش خورده و زخمی‌ش کرده.
‫آخه تو دیگه چه جور وکیلی هستی داداش؟
‫قیافه‌ت امروز توی دادگاه ‫واقعاً دیدنی بود.
‫همیشه فکر می‌کردم آدم ضعیفی‌ام «ایکا».
‫فکر می‌کردم یه بازنده‌م.
‫حق وکیل شدنم رو ازم گرفتی،
‫باعث شدی از کانون وکلا اخراج بشم،
‫دوست‌دختر سابقم هم شد زنِ تو.
‫با این حال، دنیا تو رو آدم خوبه می‌بینه ‫و من رو آدم بده.
‫دکتر چقدر بهت وقت داده؟
‫دو هفته؟
‫تو دیگه چه جور پدری هستی؟
‫اسم دخترم رو چی گفتی؟ «سام»؟ «سامایرا»؟
‫«سامایرا» اسم دختر منه!
‫اون دختر منه.
‫جون دخترت در خطره.
‫درک می‌کنم چرا ناامیدی.
‫اما یه چیزی ازت می‌خوام «ایکا».
‫صورت‌حساب دستمزدت رو آماده کن ‫تا امروز حسابمون رو تسویه کنیم، باشه؟
‫- «چاتور»! ‫- بله قربان.
‫«شوریا»...
‫- با «آمریت‌پال» تماس بگیر. ‫- گوش کن «شوریا»...
‫بهش بگو بعد از جلسه امروز، ‫تیم حقوقی‌مون رو عوض می‌کنیم.
‫یه راهی پیدا می‌کنم.
‫امروز گند زدم. من...
‫یه راهی پیدا می‌کنم.
‫یه راهی پیدا می‌کنم، باشه؟
‫به شمارش معکوس برای تموم شدن کار دخترت گوش بده.
‫۱۴...
‫۱۳...
‫۱۲...
‫و مصیبت نازل شد!
‫احیای قلبی رو شروع می‌کنم.
‫سطح پلاکت خونش اومده پایین.
‫بهش خون تزریق کردیم.
‫- می‌بریمش به اتاقش. ‫- ممنونم.
‫سلام قربان، یه خبر بد دارم.
‫«سوما»...
‫دکترا همین الان فوت «سوما» رو اعلام کردن.
‫حالا اتهامت از اقدام به قتل ‫به قتل عمد تغییر کرده.
‫«سوما»؟
‫«سوما»!
‫دلت برام تنگ شده؟
‫دارم بهت فکر می‌کنم.
‫دارم به چیزایی که بینمون بود فکر می‌کنم.
‫این عشق هیچ‌وقت نمی‌میره.
‫مگه نه؟
‫تو فقط خودت رو دوست داری.
‫هیچ‌وقت عوض نمی‌شی.
‫حق با توئه.
‫کسایی عوض می‌شن که ‫شجاعت گفتن حقیقت رو ندارن.
‫«آوانتیکا»، مشکل هیچ‌وقت سرِ عشق نبود.
‫من تو ۲۲ سالگی ازدواج و بچه و خانواده می‌خواستم،
‫ولی من اینو نمی‌خواستم.
‫آره، می‌خواستی آزاد باشی.
‫اینم از آزادیت، بهش رسیدی.
‫سه سال دیوانه‌وار عاشقت بودم.
‫ولی تو توی یه چشم به هم زدن همه‌چیز رو فراموش کردی.
‫با رئیسمون ازدواج کردی،
‫همونی که همیشه تو رو می‌خواست.
‫همه اینو می‌دونستن.
‫توی این ۱۳ سال،
‫نه ریخت تو رو دیدم و نه روی دخترم رو.
‫«آوانتیکا»، این یه تنبیه بود،
‫نه آزادی.
‫«آرجون» عاشقم بود.
‫بهم احترام هم می‌ذاشت.
‫چی می‌خواستی؟
‫اینکه ده سال منتظرت بمونم؟
‫می‌خواستی بچه‌مو سقط کنم؟
‫دلم می‌خواست مادر بشم.
‫ولی تو فقط به فکر خواسته‌های خودت بودی.
‫شاید دنیا گول بازی‌های دراماتیکت رو بخوره، ‫ولی من خام این حرفا نمی‌شم.
‫«سامایرا» فقط دختر «آرجون»ـه، نه دختر تو.
‫این غیرقابل‌باوره.
‫من تو داستان خودمون آدم‌بده بودم،
‫تو داستانم با «آرجون» هم آدم‌بده بودم،
‫حالا تو داستان دخترم هم شدم آدم‌بده؟
‫عالیه.
‫ولی یه سوالی پیش میاد عزیزم...
‫الان چی می‌خوای؟
‫داری یه اشتباه خیلی بزرگ مرتکب می‌شی.
‫به محض اینکه خبر بپیچه که «آرجون» ‫توی این مرحله از پرونده‌ت کشیده کنار،
‫افکار عمومی بر علیهت می‌شه.
‫همه به چشم یه مجرم نگات می‌کنن.
‫حالا فهمیدم.
‫«آرجون» خیلی آدم کلک‌بازیه.
‫تو رو فرستاده که دلم رو به رحم بیاری تا جون دخترم رو نجات بدم.
‫حالا هم داری نقش یه معشوقه‌ی قلابی رو بازی می‌کنی.
‫من واقعاً دوستت داشتم.
‫- «آوانتیکا»... ‫- نه!
‫من فقط و فقط به خاطر دخترم اومدم اینجا.
‫«آرجون» اصلاً روحشم خبر نداره که من اینجام.
‫هر کاری می‌خوای بکن.
‫مختاری.
‫طاقت نداشتم تو رو تو این وضعیت ببینم.
‫دخترمون...
‫دخترمون!
‫بعد از مرگ «سوما میتال»، موجی از خشم بین مردم به راه افتاده.
‫سوالی که همه می‌پرسن یکیه، ‫چه بلایی سر «آرجون مهرا» اومده؟
‫چرا حامی بی‌گناهان ‫برای دفاع از «سوما» قد علم نمی‌کنه؟
‫اگه سیستم حتی بعد از مرگ اون هم به خودش نیاد،
‫پس «سوما» چطوری به عدالت می‌رسه؟
‫«پرونده به قتل عمد تغییر پیدا کرد»
‫بعد از مرگ «سوما»، فشار افکار عمومی روی دادستانی برای یکسره کردن پرونده بالا رفته.
‫بعد از مرگ «سوما میتال»،
‫بحران «هارشواردان گور» بیخ پیدا کرده.
‫حالا «شوریا» ‫متهم به قتل عمد شده.
‫دادستانی هنوز نتونسته مدرک دندون‌شکنی ارائه بده.
‫«آیا دادستانی شکست خورده؟»
‫تو یه بازنده‌ای.
‫تو به معنای واقعی کلمه مایه‌ی ننگی!
‫باید این پرونده رو ببرم، ‫نه فقط به خاطر تو، بلکه به خاطر خودمم هست.
‫خوب شد که ۱۵ سال پیش باعث شد اسمت خط بخوره.
‫حقته.
‫تو یه آشغالی!
‫دیگه نمی‌تونم این وضع رو تحمل کنم «آرجون».
‫چون بهترین بودی اومدم سراغت.
‫می‌خوام اون «آرجون مهرا»یی رو ببینم که می‌شناختیم.
‫می‌خوام این اتهام کاملاً رد بشه.
‫هر کاری لازمه بکن.
‫انتخابات نزدیکه.
‫می‌خوام این بحران هر جوری شده تموم شه.
‫واسه همینه که سابقه‌ی وکالتم ‫برام خیلی باارزش بود.
‫حالا فهمیدی؟
‫فرق شما دوتا چیه؟
‫مسئول وضعیتی که الان توشی، خودتی.
‫دخترم مسئولیت منه.
‫من این پرونده رو می‌برم،
‫و تو هم بهش مغز استخوان اهدا می‌کنی.
‫ببخشید؟
‫این تخت منه.
‫می‌خوای زنگ بزنم پرستار بیاد؟
‫متأسفم.
‫تا وقتی تخت مال توئه، قوانین هم دست توئه.
‫مامان، تو خیلی خوشگلی.
‫خداروشکر که شبیه توام.
‫تو هم مثل بابات باهوشی.
‫واقعاً؟
‫و مثل اون برای حق می‌جنگم.
‫دختر کوچولوی شجاع و قوی من.
‫فکر می‌کنی یه روزی خوب می‌شم؟
‫مامان، اتفاقایی که داره می‌افته خیلی منو می‌ترسونه.
‫منم همین‌طور «سم».
‫متأسفم که این بلاها داره سرت می‌آد.
‫هیچ اتفاق بدی برام نمی‌افته.
‫بهم اعتماد کن.
‫بابام هیچ‌وقت شکست نمی‌خوره،
‫منم مثل اونم.
‫دختر کوچولوی من.
‫«دادگاه عالی»
‫وکیل مدافع دکتر «کارول حکیم» رو ‫به جایگاه شهود فرا می‌خونه.
‫بزرگ‌ترین متخصص پزشکی قانونی در «هند».
‫دکتر «حکیم»،
‫توی این پرونده، ‫آیا نمونه‌ها و گزارش‌های پزشکی قانونی دقیق هستن؟
‫متأسفانه نه.
‫تو دانشمندی و منم وکیلم.
‫می‌شه علمت رو به زبون ساده ‫توضیح بدی تا همه‌مون بفهمیم؟
‫پروتکل ترکیبیِ ‫تکنولوژی «پی‌سی‌آر» و «آر‌اف‌ال‌پی»
‫دقیق‌ترین پروتکل توی آزمایش‌های خونه.
‫و بر اساس نتیجه‌ش می‌شه ‫حکم محکومیت صادر کرد.
‫پس حتماً دکتر «گوش» ‫از همین پروتکل استفاده کرده.
‫با توجه به اندازه نمونه، دکتر «گوش» ‫همون کاری رو کرد که هر کس دیگه‌ای جای اون بود می‌کرد.
‫مقدار خیلی کمی خون از سوراخ کلید به دست اومده بود.
‫اون خون تجزیه شده و آلوده بود.
‫واسه استفاده از پروتکل ترکیبی ‫باید نمونه بزرگتری داشته باشیم.
‫واسه همین، بهترین جایگزین این بود که ‫فقط از تکنولوژی «پی‌سی‌آر» استفاده بشه.
‫اما همون‌طور که قبلاً گفتم،
‫این تکنولوژی به تنهایی ۱۰۰ درصد دقیق نیست.
‫ممکنه نتایج مثبتِ کاذب بده.
‫به زبون ساده‌تر،
‫اصلاً اون نمونه برای اجرای پروتکل مناسب نبود.
‫پس می‌خوای بگی که دکتر «گوش» طبق پروتکل پیش رفته
‫و حجم و آلودگیِ نمونه رو نادیده گرفته،
‫یعنی نتیجه‌ی آزمایش قطعی نیست؟
‫ولی دکتر «گوش» گفت که ‫آزمایش‌های پزشکی قانونی خیلی دقیقن.
‫چرا باید همچین حرفی بزنه؟
‫شاید دادستانی ازش خواسته اینو بگه.
‫اعتراض دارم جناب قاضی.
‫آقای «مهرا».
‫درسته که از شهادت دکتر «گوش» استفاده بشه
‫تا مردِ شریف و محترمی مثل این رو محکوم کنین؟
‫این غیرممکنه.
‫نمیشه بر اساس این شهادت محکومش کرد ‫حتی اگه از اون مجرم‌های سابقه‌دار باشه.
‫حرفم تمومه جناب قاضی.
‫ما عدالت می‌خوایم!
‫«نابود باد...»
‫- ما عدالت می‌خوایم! ‫- ما عدالت می‌خوایم!
‫دخترم مُرد، «مادورا».
‫اعدامش کنین!
‫قاتلِ «سوما»...
‫اعدامش کنین!
‫«در برابر حق سکوت نکنین»
‫چند بار دیگه باید بمیره تا عدالت در حقش اجرا بشه؟
‫مثل لاشخورها دارن تیکه‌تیکه‌ش می‌کنن.
‫طاقت ندارم یه بار دیگه شاهد مرگش باشم.
‫باید به شکست اعتراف کنم.
‫می‌تونی عدالت رو در حق دخترم اجرا کنی؟
‫داریم توی دادگاه بدجوری شکست می‌خوریم.
‫غیرممکنه که تو شهر بزرگی مثل «بمبئی» ‫حتی یه شاهد هم پیدا نکنیم.
‫یعنی هیچ‌کی هیچی ندیده؟
‫تیم من تو شهری که هیچ‌وقت نمی‌خوابه، خوابیده.
‫داریم تمام تلاشمون رو می‌کنیم، ‫ولی هنوز به هیچ سرنخی نرسیدیم.
‫بهونه نمی‌خوام.
‫از هر منبع و خبرچینی که دارین استفاده کنین.
‫به تک‌تک خونه‌ها سر بزنین.
‫از هر کسی که قبلاً بازجویی کردین، دوباره بازجویی کنین.
‫به هر روشی که شده بهشون فشار بیارین.
‫چون وقتی جرمی اتفاق افتاده، یعنی مدرکی هم هست.
‫یه سرنخی برام پیدا کنین. ‫به یه خبر، به هر چیزی نیاز دارم!
‫«نگاهی به درون ذهن»
‫قبلاً دیدیش؟
‫نه قربان، ندیدمش.
‫سلام قربان، من...
‫چیزی پیدا نکردیم.
‫همه این جاها رو گشتیم.
‫بیا از اونا بپرسیم.
‫- این دختر رو جایی ندیدی؟ ‫- نه.
‫از اینجا تا اونجا؟
‫«صحنه جرم»
‫ببخشید.
‫این دفتر «مادورا بانرجی»ـه؟
‫دفاعیه نهایی‌تون رو آماده کردین؟
‫بله جناب قاضی.
‫خانم «مادورا»؟
‫دادستان می‌خواد یه شاهد جدید رو احضار کنه، قربان.
‫یه شاهد دیگه؟ تو این مرحله؟
‫داری چیکار می‌کنی خانم «مادورا»؟
‫جناب قاضی، بنا به اصرار دادگاه، ‫بیشتر توی پرونده دقیق شدیم.
‫یه شاهد جدید پیدا کردیم.
‫اعتراض دارم جناب قاضی.
‫چطور الان اجازه داده می‌شه؟
‫دادستانی می‌خواد با بازی با احساسات دادگاه ‫یه شاهد جدید رو احضار کنه؟
‫این درست نیست.
‫اعتراض رد شد آقای «مهرا». ‫این یه روال قانونیه.
‫بهش اجازه می‌دم.
‫و امیدوارم از این کار پشیمون نشم.
‫دادستانی «سوداکار پیلای» رو ‫به جایگاه شهود احضار می‌کنه.
‫- شما «سوداکار پیلای» هستی؟ ‫- بله.
‫- توی «وُرلی» زندگی می‌کنی؟ ‫- بله.
‫اونجا؟
‫توی این مسافرخونه؟
‫بله.
‫یعنی دقیقاً بغل صحنه جرم.
‫اولِ مِی، حدودای ساعت یکِ صبح داشتی چیکار می‌کردی؟
‫داشتم وسایلم رو جمع‌وجور می‌کردم.
‫ساعت چهارِ صبح قطار داشتم.
‫چیزی دیدی؟
‫داشتم توی بالکن سیگار می‌کشیدم ‫که یه ماشین اون پایین با شدت ترمز کرد.
‫یه لحظه اجازه بدین.
‫طبقه چندم می‌شینی؟ این اتفاق کی افتاد؟
‫اتاقم طبقه سومه و رو به خیابونه.
‫ساعت حدودای یک و ده دقیقه صبح بود.
‫راننده از اون ماشینِ لوکس پیاده شد،
‫و از حرکاتش معلوم بود که حسابی استرس داره.
‫بعدش چی شد؟
‫هیچی، زیاد بهش توجه نکردم.
‫رفتم توی اتاق،
‫و ساعت حرکت قطار رو برای بابام فرستادم،
‫لباس‌هام رو هم آماده کردم که توی ایستگاه بپوشم.
‫و حدوداً پنج دقیقه بعد،
‫برگشتم توی بالکن تا ببینم ‫ماشین «اوبر»ی که گرفته بودم رسیده یا نه.
‫اون ماشین لوکس هنوز اونجا بود،
‫و اون مرده داشت با عصبانیت ‫پشت تلفن با یکی حرف می‌زد.
‫- پشت تلفن؟ ‫- آره.
‫بعدش چی شد؟
‫هیچی. برگشتم داخل.
‫دیگه اون ماشین یا راننده رو ندیدی؟
‫نه.
‫می‌تونی اون ماشین رو شناسایی کنی؟
‫نه، ولی...
‫می‌تونم راننده رو شناسایی کنم.
‫راننده همین بود.
‫توی صورت‌جلسه قید بشه.
‫شاهد، متهم «شوریامان گور» رو شناسایی کرده.
‫جناب قاضی،
‫«شوریامان گور» می‌گه که اول ماه مه، حدود ساعت یکِ صبح خونه بوده.
‫این یعنی...
‫که اون اینجا بوده، توی «جوهو».
‫آیا ساعت یک و ده دقیقه‌ی صبح هم در فاصله‌ی ۱۰۰ متریِ صحنه‌ی جرم بوده؟
‫چطور ممکنه؟
‫آقای «مهرا»، می‌تونید ازش بازجویی کنید.
‫جناب قاضی، تیم دفاع درخواست تنفس زودهنگام داره.
‫تنفس زودهنگام؟
‫فقط یه ساعت تا وقت ناهار مونده. ‫لطفاً ادامه بدید.
‫آقای «پیلای»، زمان دقیق رو یادتون هست؟
‫بله. ساعت یک و ده دقیقه‌ی صبح.
‫کسی هست که بتونه ثابت کنه ‫ساعت شما دقیق کار می‌کرده؟
‫همون‌طور که گفتم، به محض اینکه وارد اتاق شدم، ‫زمان حرکت قطار رو برای پدرم پیامک کردم.
‫پیام مال ساعت ۱ و ۱۲ دقیقه‌ست.
‫اگه بخوای می‌تونی چک کنی.
‫گفتی دوتا مرد اونجا بودن؟
‫نه قربان.
‫من فقط یه مرد دیدم، نه دوتا.
‫مگه نگفتی وقتی وارد شدی یه مرد رو دیدی، ‫و وقتی برگشتی به بالکن یه مرد دیگه رو؟
‫آره، ولی ماشین همون بود، راننده هم همین‌طور.
‫راننده محکم زد رو ترمز و پیاده شد،
‫همونی بود که دیدم داشت با تلفن حرف می‌زد.
‫وقتی عکسش رو توی رسانه‌ها دیدم، ‫شناختمش.
‫به محض اینکه از سفر برگشتم، بهشون خبر دادم.
‫- ریز مکالمات رو آوردم قربان. ‫- خیلی خب.
‫موکل من اون راننده‌ای نبود که اون شب دیدی، آقای «پیلای».
‫چون گوشیش پیشش نبود
‫چون توی کلاب شبانه جا گذاشته بودش.
‫«، »
‫ریز مکالمات تلفن دروغ نمی‌گن جناب قاضی.
‫این احتمال هست که متهم بیشتر از یه گوشی داشته باشه
‫یا اینکه از یکی دیگه گوشی قرض گرفته باشه
‫چون ما یه حقیقتِ غیرقابل‌انکار رو ثابت کردیم.
‫اونم اینه که «سوداکار پیلای»، آقای «گور» رو ‫ساعت یک و ده دقیقه‌ی صبح دیده
‫پایین آپارتمانش توی «وُرلی».
‫پس عقلانی نیست که همون موقع ‫توی «جوهو» بوده باشه.
‫مگر اینکه دفاعیه مدرک دیگه‌ای داشته باشه
‫به‌جز شهادتِ همسرِ متهم که اعتباری نداره.
‫جلسه تا ساعت سه بعدازظهر به تعویق می‌افته.
‫دفاعیه به زمان بیشتری نیاز داره قربان.
‫درخواستِ به‌جاییه.
‫جلسه فردا از سر گرفته می‌شه.
‫«زندان مرکزی»
‫لطفاً برو بیرون.
‫صبر کن. ظرف گوشت کجاست؟
‫امروز سه‌شنبه‌ست آقا.
‫واسه همین خانم «گوری» غذای گیاهی فرستاد.
‫«جوری»؟ خانم «جوری» دیگه کیه؟
‫اسمش «گوری»ـه.
‫برو بیرون.
‫قرار بود امروز تکلیف پرونده روشن بشه.
‫این شاهده یهو از کجا پیداش شد؟
‫تازه داشت حقیقت رو هم می‌گفت.
‫عجب بساطیه.
‫چی می‌خوای بشنوی؟
‫اینکه من کشتمش؟
‫باشه. من کشتمش.
‫توی ماشین بدجوری جذبش شده بودم،
‫وقتی خواستم ببوسمش، نظرش عوض شد و بهم حمله کرد.
‫هر کاری از دستم برمی‌اومد کردم تا از خودم دفاع کنم،
‫و چون اون موقع کلید توی دستم بود، مُرد.
‫بعدش رفتم خونه‌ی «پیلای».
‫اون گدا رو بیدار کردم،
‫گوشیش رو گرفتم و به یه نفر زنگ زدم. به کی زنگ زدی؟
‫به «چاتور» زنگ زدم.
‫بهش گفتم: «یه گندی زدم، از شر جنازه خلاص شو.»
‫ولی اون از شرش خلاص نشد.
‫این داستان چطوره؟
‫دست از این اراجیف بردار!
‫یه اطلاعات مفیدی بهم بده!
‫زل بزن تو چشمام «ایکا».
‫ممکنه اشتباه کنم، ‫ولی نمی‌تونم مرتکب جنایت بشم.
‫یه دختر خوشگل دست ردم به سینه‌م زد، منم ناامید برگشتم خونه.
‫زنم رو بعد از دعوایی که خودش راه انداخته بود، آروم کردم.
‫بعدش هم رفتم بخوابم.
‫قصه تموم شد.
‫لعنتی!
‫اتاقم طبقه سومه و رو به خیابونه.
‫داشتم توی بالکن سیگار می‌کشیدم
‫که یهو یه ماشین اون پایین با شدت ترمز کرد.
‫پرونده وارد مسیر جدیدی شد
‫اونم به‌خاطر شاهد جدید دادستانی.
‫حالا دیگه همه مدارک علیه «شوریامان گور» هستن.
‫انگار بالاخره قراره عدالت در حق «سوما میتال» اجرا بشه.
‫«آیا اون در آستانه باختن پرونده‌ست؟»
‫دفاع چطوری می‌خواد از این مخمصه خلاص بشه؟
‫«هارشواردان گور» وکیل «آرجون مهرا» رو راضی کرد ‫تا از پسرش دفاع کنه،
‫اما بحران‌های سیاسیش هنوز دارن بدتر می‌شن.
‫پیروزیش توی انتخابات خیلی بعید شده، ‫چون ممکنه اصلاً از لیست کاندیداها حذف بشه.
‫«آرجون مهرا» آخرین راه نجاتشه.
‫قربان، پسرتون بی‌گناهه؟
‫قربان!
‫لطفاً بهمون بگید قربان، ‫می‌تونید پسرتون رو نجات بدید؟ قربان!
‫قربان، پسرتون بی‌گناهه؟
‫خیلی خب. خبرهای جدید رو بهم برسون.
‫بفرمایید بشینید آقای «مهرا».
‫آقای «مهرا»، من هر چی می‌دونستم رو ‫توی اظهاراتی که به پلیس دادم، گفتم.
‫تکرار حرفام توی دادگاه چه فایده‌ای داره؟
‫دادگاه شهادت من رو قبول نمی‌کنه.
‫تو داری از «شوریا» دفاع می‌کنی. ‫حتماً می‌دونی این یعنی چی.
‫اما این احتمال هست ‫که کسی باهاش حرف زده باشه یا دیده باشنش.
‫یا شاید غذا سفارش داده باشید،
‫یا یه چیزی توی این مایه‌ها.
‫یه سری اطلاعات می‌خوام. یه مدرک برای تبرئه لازم دارم.
‫واقعاً می‌خوای «شوریا» رو نجات بدی، آقای «مهرا»؟
‫تو شخصیتِ «شوریا» رو بهتر از من می‌شناسی.
‫مشکلِ تو اینه که داری ازش دفاع می‌کنی...
‫مشکلِ منم اینه که زنش هستم.
‫ولی «شوریا» گفت اون شب بعد از دعوایی که بینتون شد، آرومت کرده.
‫چطوری آرومت کرد؟
‫تا می‌خوردم کتکم زد.
‫اون یه وحشیه.
‫تو این سال‌ها به خودم یاد دادم ‫که این‌جور شب‌های سخت رو فراموش کنم.
‫شاید دلیلِ زنده موندنم همینه.
‫اون شب به پلیس زنگ زدم.
‫پلیس اومد؟
‫نه.
‫دوباره بهشون زنگ زدم ‫و گفتم که همه چیز روبه‌راه شده.
‫اونا نیازی ندارن بیان.
‫لطفاً ازم نپرس چرا.
‫هر چی داشتم و نداشتم رو پای «شوریا» ریختم.
‫اما الان،
‫من طرف «سوما» هستم.
‫چرا اینا رو قبلاً نگفته بودی؟
‫خیله‌خب، ممنون.
‫ایول!
‫ممنونم قربان.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫آره، الان دیگه از پسِ همچین هزینه‌ای برمیایم.
‫واقعاً؟
‫آره.
‫یه کار پیدا کردم.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫دوتا خبر خوب تو یه روز!
‫هم پرونده‌م به نتیجه رسید، هم تو کار جدید پیدا کردی.
‫بله خانوم.
‫کجا قراره مشغول به کار بشی؟
‫چی شده؟
‫تو شرکت ساختمونی «گور».
‫گوش کن «مادورا».
‫این یه فرصت عالی برای منه.
‫شیش ماه اول به عنوان دستیار مدیر کار می‌کنم.
‫بعدش هم منو می‌کنن مدیر.
‫حقوقش سالی ۱۲ هزار روپیه‌ست، ‫به اضافه‌ی مزایای شغلی.
‫عالیه.
‫ولی نمی‌تونی قبولش کنی، اونا دارن سعی می‌کنن بهت رشوه بدن.
‫دیگه قبولش کردم.
‫دیوونه شدی؟
‫«این کار فقط یه رشوه‌ست که دهنم رو در برابر حقیقت ببندم.»
‫«خب پس ساکت شو.»
‫«چی گفتی؟»
‫«ساکت شو.»
‫««پیوش»...»
‫«من از زمان همه‌گیری «کووید» بیکارم.»
‫«خودت می‌دونی حقوق وکیلیِ دولتیت ‫کفاف خرج و مخارج خونه رو نمی‌ده.»
‫«پرونده‌ها که هیچ‌وقت تموم نمی‌شن.»
‫«این پرونده مگه چه ویژگی خاصی داره؟»
‫«من از این پرونده کنار نمی‌کشم، «پیوش».»
‫«مگه چی می‌شه؟»
‫«- مشکل چیه؟ ‫- مشکل؟»
‫«به حرفم گوش کن.»
‫«اگه توی پرونده برنده بشی چی می‌شه؟»
‫«می‌رن دادگاه تجدید نظر، ‫اون‌وقت اونم تبرئه می‌شه.»
‫هر بار که ثابت کنی اون گناهکاره، ‫اونا درخواست تجدیدنظر می‌دن.
‫اونا بی‌نهایت ثروتمندن.
‫شک نکن که اونا برنده می‌شن.
‫آقای «گور» یه سیاست‌مداره.
‫داره بازی‌ت می‌ده.
‫داره بدترین سوءاستفاده رو ازت می‌کنه.
‫این شغل رو بهت پیشنهاد داد...
‫تا از پرونده بکشم کنار و غیبم بزنه.
‫- می‌فهمی؟ ‫- یعنی الان این پرونده از من مهم‌تر شده؟
‫هر کاری دلت می‌خواد بکن.
‫منظورت چیه؟
‫می‌خوای شوهر و خانواده‌ت رو انتخاب کنی یا کارت رو؟
‫تصمیم با خودته.
‫خدای من!
‫صبر کن...
‫- خانم «مادورا»، اینجایی؟ ‫- سلام.
‫آره، اومدم شام بخورم.
‫- تو چی؟ ‫- اومدم برای یه جلسه.
‫باشه.
‫قهوه می‌خوری؟ ‫بیا یه قهوه‌ای بزنیم.
‫- مشکلی نداری؟ ‫- نه.
‫بریم.
‫ممنون.
‫«هارش‌واردان گور» امروز به شوهرم پیشنهاد کار داد.
‫اونم قبول کرد؟
‫آقای «آرجون»، من تازه‌کارم.
‫ولی این رو خوب می‌دونم ‫که وقتی دفاعیه سعی می‌کنه دادستان رو بخره...
‫یعنی موضعش ضعیفه.
‫موضع تو هم همچین قوی نیست.
‫شهادت شاهدی که لحظه‌ی آخر آوردی ‫توی دادگاه عالی دووم نمیاره.
‫«شوریامان» تبرئه می‌شه، مگه نه؟
‫سلام «آرجون»! ‫خدا رو شکر که بهت برخوردیم.
‫راستش می‌خواستیم باهات تماس بگیریم.
‫می‌تونی یه تماس تصویری سریع با دخترمون بگیری؟
‫البته.
‫- آره، ببخشید. ‫- ممنون، بفرمایید از این طرف.
‫تو بهترین کسی هستی که می‌تونه بهش بگه کدوم دانشکده حقوق رو انتخاب کنه.
‫سلام «ریا»...
‫سلام عمو «آرجون». وای خدای من، داشتم...
‫«وکیل... از کمک بهشون خودداری کردی»
‫«می‌خوای اعدام بشه»
‫البته. همین کار رو بکن.
‫«دادگاه عالی»
‫دفاعیات نهایی آماده‌ست؟
‫با اجازه، جناب قاضی.
‫دادستانی می‌خواد آخرین شاهدش رو احضار کنه.
‫خانم «مادورا»، شما وکیل شدی که ‫نظم و روال دادگاه رو مسخره کنی؟
‫نه جناب قاضی.
‫این شهادت برای پرونده خیلی حیاتیه.
‫خواهش می‌کنم اجازه بدید.
‫در ضمن، ایشون شاهد جدیدی نیستن.
‫شهادتش قبلاً ثبت شده.
‫جناب قاضی، چرا هر دفعه اجازه می‌دید این کار رو بکنه؟
‫دادستانی اومده اینجا از پرونده دفاع کنه
‫یا اینکه نمایش درام راه بندازه؟
‫آقای «مهرا»، شما دیگه یه وکیل باسابقه هستید.
‫لطفاً یه کم باهاش راه بیاید.
‫علاوه بر این، ‫این اولین حضور این شاهد نیست.
‫خانم «مادورا»،
‫دیگه اجازه نمی‌دم همچین اتفاقی بیفته.
‫دفعه‌ی بعد، ‫مخالفتم با این درخواست رو توی صورت‌جلسه ثبت می‌کنم.
‫صداش کنید بیاد.
‫ممنونم جناب.
‫دادستانی می‌خواد خانم «گوری گور» رو ‫به عنوان شاهد اصلی احضار کنه.
‫جناب قاضی...
‫خانم «گور».
‫توی اظهاراتت گفتی که اولِ مِی ‫حدود ساعت یکِ صبح...
‫زمانی بوده که «شوریامان گور» به خونه برگشته.
‫درسته؟
‫خانم «گور»،
‫لطفاً فقط سرت رو تکون نده. واضح جواب بده.
‫بله.
‫این چیزیه که توی اظهاراتم گفتم.
‫ولی امروز می‌خوای اظهاراتت رو تغییر بدی.
‫از طرف کسی تحت فشاری؟
‫نه.
‫خیله‌خب.
‫خب، می‌تونی چیزی که به من گفتی رو به دادگاه هم بگی؟
‫اون شب،
‫اولِ ماهِ می،
‫«شوریا» حدود ساعت یکِ صبح ‫به خونه برنگشت.
‫و بعدش چی؟
‫ساعت چهارِ صبح برگشت خونه.
‫چهارِ صبح؟
‫اما چی باعث شده این‌قدر مطمئن باشی؟
‫چون اون موقع، زمانِ تمرینِ موسیقیِ منه.
‫فهمیدم.
‫پس چرا توی اظهاراتت به پلیس گفتی ‫که اون ساعت یکِ صبح برگشته؟
‫خیلی ترسیده بودم.
‫خانواده‌ی «شوریا»...
‫منظورم اینه که خونواده‌مون قوی و خیلی بانفوذه.
‫واسه همین هر چی «شوریا» ازم خواست رو انجام دادم.
‫«سوما»...
‫بعد از مرگ «سوما میتال»،
‫دیگه آرامش ندارم.
‫اون مُرده.
‫من قبل از اینکه همسر کسی باشم، یه زنم.
‫یه زن ممکنه به خاطر شوهرش دروغ بگه،
‫ولی بعضی وقتا...
‫تحمل زندگی بعد از یه همچین دروغی ‫غیرممکنه.
‫آیا از قبل «سوما میتال» رو ‫می‌شناختی؟
‫نه.
‫ولی «شوریا» رو خوب می‌شناسم.
‫ممنونم.
‫دیگه سوالی ندارم قربان.
‫آقای «مهرا»، ‫حتماً کلی سوال داری.
‫پس بفرما.
‫نه جناب قاضی.
‫تو این چند روز گذشته ‫دیگه به این فیلما عادت کردم.
‫ولی بیاین امروز به این بساط خاتمه بدیم.
‫«گوری» می‌گه شوهرش ‫ساعت ۴ صبح اومده خونه.
‫دادستان نمی‌تونه اینو ثابت کنه.
‫ولی بیاین فرض کنیم که درسته.
‫چون من هیچ مدرکی برای رد کردنش ندارم.
‫شاهد اصلی منم که رفت سمت اونا.
‫جناب قاضی،
‫تکلیف این پرونده همون لحظه‌ای روشن می‌شه ‫که یکی پیدا بشه
‫که بتونه ثابت کنه موکلم اون شب ‫ساعت ۱:۱۰ کجا بوده.
‫اگه کسی مدرکی در این باره داره،
‫الان بهترین وقت برای رو کردنشه.
‫به خانم «مادورا» اجازه دادید نمایشش رو اجرا کنه، ‫پس جناب قاضی، به منم اجازه بدید نمایش خودم رو اجرا کنم.
‫عالیه!
‫شما دوتا دادگاه رو با این شاهدهاتون به سیرک تبدیل کردید.
‫نمی‌تونم درخواستت رو رد کنم.
‫احضارش کن.
‫تیم دفاع، بازرس «مانیش شارما» ‫از پلیس «بمبئی» رو به جایگاه احضار می‌کنه.
‫نام، درجه و بخش خدمتی‌تون رو به دادگاه اعلام کنید.
‫من بازرس «مانیش شارما» هستم،
‫و در اتاق کنترل پلیس «بمبئی» کار می‌کنم.
‫مسئولیت پاسخگویی به تمام تماس‌های ورودی ‫به شماره‌ی امداد با شماست؟
‫بله قربان. تمام این تماس‌ها ضبط می‌شن.
‫بسیار خب. بیاید به یکی از این ضبط‌ها گوش بدیم.
‫لطفاً فایل رو پخش کنید.
‫- الو؟ داره منو می‌زنه. ‫- پلیس امداد.
‫- کی؟ ‫- داره منو سیاه و کبود می‌کنه! کمک بفرستید.
‫- «غوری»! داری با کی حرف می‌زنی؟ ‫- موقعیتت کجاست؟
‫گوشی رو بذار کنار!
‫- از کجا داری زنگ می‌زنی خانم؟ ‫- «شوریا»، نه! نه!
‫الو؟
‫اما جناب قاضی، «سوداکار»...
‫صبور باشین خانم «مادورا».
‫هنوز یه فایل صوتی دیگه هم هست.
‫پخشش کن.
‫- الو؟ حالم خوبه. ‫- براتون کمک بفرستیم؟
‫- نیازی نیست. ‫- حالتون خوبه؟
‫آره، همه‌چی روبه‌راهه.
‫جناب قاضی،
‫می‌خوام «غوری گور» رو احضار کنم.
‫خانم «غوری»، چرا این کار رو کردی؟
‫به‌خاطر خشونت «شوریا» و اعتیادش به الکل ‫دیگه مستأصل شده بودم.
‫سال‌ها عذاب کشیدم، ‫ولی جرئتش رو نداشتم که قدمی بردارم.
‫درافتادن با یه همچین خانواده‌ی قدرتمندی اصلاً کار راحتی نیست.
‫می‌تونم یه چیزی بگم، جناب؟
‫اگه اون شب «شوریا» ‫توی خونه پیش من بود چی؟
‫خانم...
‫بازم باید حکم اعدامش رو صادر کنین!
‫خواهش می‌کنم، جناب.
‫خب، این اتفاق نمی‌تونه بیفته.
‫می‌تونستی به پلیس پناه ببری،
‫یا با خط ویژه‌ی امداد زنان تماس بگیری.
‫می‌تونستی خشونت خانگی رو گزارش بدی.
‫خیلی کارها می‌تونستی بکنی، ‫ولی هیچ‌کدوم رو انجام ندادی.
‫در عوض، واسه شوهرت پاپوش درست کردی.
‫حالا هم شوهرت می‌تونه ازت شکایت کنه.
‫حرفام تموم شد، جناب قاضی.
‫وقت دفاعیات نهاییه. خانم «مادورا»؟
‫حرف دیگه‌ای ندارم جناب قاضی.
‫به همین بسنده می‌کنم.
‫آقای «مهرا»؟
‫جناب قاضی،
‫این فایل‌های ضبط‌شده مدرکیه
‫بر این‌که موکلم اون شب ساعت یک و ده دقیقه‌ی بامداد ‫توی خونه‌ش بوده،
‫و توی «وُرلی» که ۱۶ کیلومتر اون‌طرف‌تره نبوده.
‫قاتل واقعی یه نفر دیگه‌ست.
‫موکلم بی‌گناهه.
‫تمام عرضم همین بود جناب قاضی.
‫خانم «گور»، ‫دادگاه مشکلات شما رو مدنظر قرار داده.
‫و پیشنهاد می‌کنیم که بابت خشونت خانگی شکایت کنید.
‫بهتون تضمین می‌دم که از حمایت کامل ‫نظام قضایی برخوردار می‌شید.
‫اما این پرونده، پرونده‌ی قتله.
‫دادگاه حکم می‌ده که هیچ‌کدوم از اتهامات وارده ‫به «شوریامان گور» ثابت نشده.
‫دادستان نتونست دادگاه رو متقاعد کنه.
‫این دادگاه تمام اتهامات علیه ‫«شوریامان گور» رو رد می‌کنه.
‫و شما جناب...
‫آزادی که بری.
‫حکم تفصیلی بعداً صادر می‌شه.
‫در مورد شهادتت، خانم «گوری»...
‫خانم «گوری».
‫کی بهت گفت اظهاراتت رو عوض کنی؟
‫خانم «گوری»، با وجود شهادتی که علیه شوهرت دادی، ‫اون آزاد شد.
‫چه حسی نسبت به این موضوع داری؟ ‫آیا «سوما» به عدالت رسید؟
‫چرا به پلیس گزارش دروغ دادی؟
‫کسی بهت فشار آورده؟
‫«گوری»،
‫لطفاً من رو بابت تمام کارهایی که ‫این سال‌ها باهات کردم ببخش.
‫اگه نمی‌تونی، تنبیهم کن، ولی خواهش می‌کنم ترکم نکن.
‫از شما انتظار نداشتم قربان.
‫یه نفر رو اجیر کردی تعقیبم کنه.
‫می‌دونستی که من اونجا می‌رم.
‫- شما اینجایید خانم «مادورا»؟ ‫- سلام.
‫قهوه میل داری؟ بیا یه کم قهوه بخوریم.
‫اون قهوه خوردن اتفاقی نبود، درسته؟
‫اما اون زن و شوهر رو هم خودت ردیف کرده بودی؟
‫می‌خواستی پیام‌هاتو بخونم تا منو بکشونی به «گوری گائون».
‫واقعاً که معرکه‌ست!
‫خوبین قربان؟
‫ببخشید، باید برم.
‫یه کار مهمی دارم که باید بهش برسم.
‫همه‌ی اینا نقشه‌ی خودتون بود قربان؟
‫و...
‫نقشه کشیدی که دادستانی «گوری» رو احضار کنه،
‫بعد معلوم بشه که شهادتش به نفع متهمه!
‫شب‌ها چطور خوابت می‌بره؟
‫آدم گاهی مجبوره کارهایی رو بکنه که ازشون متنفره.
‫یه چیزی هست که نمی‌فهمم.
‫اگه ضبط‌شده‌ی تماس‌های «گوری» با پلیس رو داشتی،
‫پس این همه فیلم بازی کردن واسه چی بود؟
‫این یه پرونده‌ی قتله.
‫شهادت «گوری» شهادت شاهد عینی محسوب می‌شه.
‫شهادتی که نتونستی ازش سوءاستفاده کنی.
‫پس تصمیم گرفتی از من سوءاستفاده کنی.
‫و آقای «گور» هم سعی کرد منو بخره.
‫تو کتابی به اسم «معیار برتر» رو نوشتی.
‫من بهت احترام می‌ذاشتم قربان.
‫تو استاد و الگوی من بودی.
‫«سوریامان گور» این پرونده رو بُرد، ‫ولی از چشم من افتادی.
‫لعنتی!
‫«دیوان عالی»
‫نمونه رو تحویل دادم.
‫آخر هفته می‌بینمت.
‫الان می‌تونید ببینیدش.
‫همه چی مرتبه.
‫- ممنون آقای دکتر. ‫- خواهش می‌کنم.
‫نجاتم دادی بابا.
‫عزیزم...
‫بهت نگفتم هیچ بلایی سرت نمیاد؟
‫هیچ اتفاقی برات نمیفته.
‫دوستت دارم دخترم.
‫دیدی مامان؟
‫بهت که گفته بودم.
‫هیچ‌چیزی جلودارِ بابام نیست.
‫سختی‌هامون تموم شد «آرجون».
‫بالاخره تموم شد.
‫نه.
‫هنوز باید برگ برنده‌م رو رو کنم.
‫«ایکا»!
‫اومدی رفیق!
‫عالیه، بیا.
‫سلام «آرجون».
‫سلام.
‫یه بار هم که شده با من راه بیا «ایکا».
‫یه بار هم که شده یاد بگیر جواب رد رو قبول کنی.
‫- یه دقیقه بهمون وقت بده عزیزم. ‫- با کمال میل.
‫بعداً می‌بینمت «آرجون».
‫گوش کن «ایکا».
‫شاید برده باشی،
‫ولی من بودم که برگ برنده رو رو کردم.
‫فکر کردی داشتم تنهایی کار می‌کردم.
‫ولی یه چیزی رو از قلم انداختی.
‫تو قاتل «سوما میتال» هستی.
‫و می‌دونم چطوری کشتیش.
‫بس کن! ولم کن، خواهش می‌کنم.
‫نه! تمومش کن! می‌خوام برم.
‫ولم کن!
‫تو یه لحظه عصبانیت، با سوییچ ماشینت ‫به «سوما» ضربه زدی.
‫وقتی خون رو دیدی، دست‌وپات رو گم کردی.
‫ترسیدی که بمیره...
‫واسه همین از ماشین انداختیش بیرون و فرار کردی.
‫به یه مدرک برای اثبات عدم حضورت نیاز داشتی
‫تا ثابت کنی که خونه بودی،
‫نه توی صحنه جرم.
‫بعدش فهمیدی گوشیت همراهت نیست ‫چون توی کلاب جا گذاشته بودیش.
‫ماشینت رو پیچ بعدی نگه داشتی
‫درست زیر اتاق «پیلای».
‫«پیلای» دیدت و شناختت.
‫نه موقع ارتکاب جرم...
‫بلکه موقعی که داشتی ردش رو پاک می‌کردی.
‫گوشیت رو بده به من.
‫این پول‌ها رو بگیر.
‫خوب به حرفم گوش کن «گوری».
‫- الو، پلیس؟ ‫- الو؟
‫- الو، بفرمایید. ‫- الو، داره منو می‌زنه.
‫- کی؟ ‫- داره منو سیاه و کبود می‌کنه!
‫- از کجا تماس می‌گیرید؟ ‫- خواهش می‌کنم کمک بفرستید!
‫«گوری»! داری با کی حرف می‌زنی؟ گوشی رو ول کن!
‫می‌دونستی زنت منو می‌رسونه به اون فایل ضبط‌شده.
‫- لطفاً کمک بفرستید! ‫- موقعیتت کجاست؟
‫«گوری» با کی داری حرف می‌زنی؟ گوشی رو بذار زمین!
‫تو کارت درسته، منم نابغه‌ام. به سلامتی!
‫چی باعث شد لو برم؟
‫چیزی نبود،
‫بلکه یه نفر بود.
‫سوال درست رو بپرس نابغه.
‫یادت میاد اون روزی رو که گوشت برات نیومد؟
‫گوشت کجاست؟
‫وقتی «چاتور» ‫اسم «گوری» رو گفت «جوری»؟
‫امروز سه‌شنبه‌ست قربان. ‫واسه همین خانم «جوری» غذای گیاهی فرستادن.
‫«جوری»؟ خانم «جوری» دیگه کیه؟
‫اسمش «گوری»ـه.
‫«چاتور» تو خونه‌ت بود و خودش رو جای تو جا زده بود.
‫وقتی تو صحنه جرم بودی.
‫- الو؟ ‫- الو، بگو.
‫- داره منو می‌زنه! ‫- کی داره می‌زنتت؟
‫داره بدجوری منو می‌زنه!
‫- از کجا زنگ می‌زنی؟ ‫- کمک بفرستید!
‫«گوری»! داری با کی حرف می‌زنی؟ گوشی رو بذار کنار!
‫«شوریا»، نه!
‫بیخیالش شو «ایکا».
‫لازم نیست جو رو خراب کنی.
‫آروم باش، برو خونه‌ت.
‫حداقل بذار برگ برنده‌م رو رو کنم!
‫اون کسی که گوشیش رو برداشتی، از نزدیک دیدتت.
‫رو لباست خون بود، ‫شاید حرفایی که زدی رو هم شنیده باشه.
‫تو عاشق سر به نیست کردنِ شاهدایی.
‫و همین کار رو هم کردی.
‫اون روزی که «پیلای» توی دادگاه شناساییت کرد...
‫از اینجا برو بیرون.
‫...«چاتور» رو فرستادی تا اون گدا رو بکشه.
‫«آرجون»!
‫شاهده مُرد، درسته؟
‫این همون چیزیه که از قلم انداختی!
‫اگه برای پیدا کردن چیزی تمام تلاشت رو بکنی، ‫بالاخره بهش می‌رسی.
‫- چند وقته اینجا زندگی می‌کنی؟ ‫- خیلی وقته قربان. ۴۰ ساله.
‫آدمایی که اینجا زندگی می‌کنن بی‌خانمان هستن، ‫اما بدون مدرک شناسایی نیستن قربان.
‫همه‌شون توی طرح‌های حمایتی ‫مختلف دولتی ثبت‌نام شدن.
‫سه سال پیش، اسم ۲۳ نفرشون ثبت شد.
‫با ۲۲ نفرشون ملاقات کردیم.
‫نفر بیست و سوم از کی ناپدید شده؟
‫از وقتی که جرم اتفاق افتاد.
‫اون اصالتاً اهل «پوروشوادی»ـه.
‫گوشی «چاتور» رو ردیابی کردیم، حق با شما بود قربان.
‫داره حرکت می‌کنه.
‫همراه یه افسر پلیس تو راهیم که بریم سراغش.
‫خبرای جدید رو بهم برسون، باشه؟
‫فکر کردم «چاتور» بعد اون قضیه غیبش زد.
‫شاهده نمرد،
‫بلکه سه روز رفت تو کما.
‫به محض اینکه به هوش اومد،
‫اعترافاتش رو کامل نوشت.
‫این چیه؟
‫الان دوتا اتهام علیهت وجود داره.
‫اولی قتل «سوما»ـه،
‫و دومی اقدام به قتل شاهد.
‫چیزی که می‌گی درسته «آرجون».
‫حقیقتِ ماجرا همینه.
‫اما حقیقتی که بهش رسیدی، ‫تمامِ حقیقت نیست.
‫قبلاً هم بهت گفته بودم که ممکنه اشتباه کنم، ‫ولی نمی‌تونم مرتکب جنایت بشم.
‫می‌خوای بیخیالِ اصولِ حرفه‌ایت بشی؟
‫می‌خوای منو بندازی زندان؟
‫من نمی‌ندازمت زندان،
‫بلکه اون این کار رو می‌کنه.
«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP