«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP
‫تو سال‌های پایانی سلسله‌ی «سویی»،
‫قدرت به فساد کشیده شده بود و مردم در عذاب بودن،
‫نارضایتی هم کل امپراتوری رو فرا گرفته بود.
‫از دل این آشوب‌ها، «ژیشیلانگ» قد علم کرد؛
‫کسی که «شورش گل‌ها» رو به راه انداخت.
‫اون عهد بست که غبار رو کنار بزنه...
‫و روشنایی رو دوباره برگردونه.
‫امپراتور مامورانش رو به دورترین نقاط جاده ابریشم فرستاد،
‫تا «ژیشیلانگ» رو دستگیر کنن؛
‫تحت‌تعقیب‌ترین مردِ کلِ امپراتوری.
‫خاندان «مو» و «هه‌ایی» سردمدارِ پنج خاندان بزرگ غرب بودن.
‫به همراه شمشیرزن‌ها، تکاورها و مزدورهای «تخاری»...
‫همگی برای قدرت و سلطه بر این سرزمین بیابانی می‌جنگن.
‫تنش داره بالا می‌گیره... همه منتظرِ یه جرقه‌ان.
‫[ صدای پارس سگ در کوچه‌ها ]
‫خروسی فراز درختای توت آواز سر می‌ده
‫حیاطی غرق در سکوت و آرامش، عریان و رها...
‫اتاق خالی، کلی جای دنج و فراخ داره.
‫«جایزه‌بگیر - دائو ما شیائو چی»
‫من...
‫خیلی وقته...
‫خیلی وقته که...
‫خیلی وقته که زندگی می‌کنم...
‫توی یه قفس...
‫خیلی وقته که توی قفسی از دلسوزی و مراقبت زندگی می‌کنم،
‫دوباره برگشتم به هوای آزاد.
‫نگاه نکن.
‫"شهر چیشا"
‫یه پیک دیگه!
‫عمو، یه استیک مهمونم می‌کنی؟
‫اسمم «دائو ما»ـه.
‫اگه می‌تونی یادت بمونه، اگه نه هم که فراموشش کن.
‫اسم‌ها اهمیتی ندارن.
‫جون‌هایی که گرفتی، دردسرهایی که راه انداختی...
‫همه‌شون دیگه مال گذشته‌ست.
‫مهم اینه که
‫واسه سرت هشتصد تا سکه جایزه گذاشتن
‫«کله‌تخم‌مرغی - دارودسته‌ی تندر»
‫ولی اگه سه برابر اون رو بهم بدی
‫وانمود می‌کنم اصلاً همو ندیدیم
‫بکشیدش!
‫اسلحه‌هاتون رو بردارید!
‫یک
‫دو
‫سه
‫چهار
‫پنج
‫شیش
‫هشت
‫چطور بعدِ شیش شد هشت؟
‫«سون» منم!
‫دو ماه تمام رد اون سوژه رو زدیم
‫که آخرش بازی رو به اون یارو ببازیم!
‫قربان، از این طرف تشریف بیارید.
‫اینا رو امتحان کن.
‫اون شمشیرزنه پدرته؟
‫چرا به اسم صداش می‌زنی؟
‫دیگه هم داری؟
‫اول جواب منو بده.
‫اومم... بعداً بهت می‌گم.
‫این مرد رو دیدی؟
‫نه، ندیدم.
‫اگه دیدیش، بهم خبر بده.
‫جایزه‌اش اونقدری هست که بشه باهاش یه مسافرخونه دیگه باز کرد.
‫به درگاه الهه «گوان‌یین» دعا می‌کنم.
‫که این نکبت رو بیارید
‫به مسافرخونه‌ی من.
‫کاپیتان لین!
‫کاپیتان لین،
‫لازم نبود این همه راه رو تا اینجا بیاید.
‫پول یه قسط دیگه رو دقیقاً جور کردم.
‫همین الان می‌خواستم بیارمش برات.
‫فکر نمی‌کردم خودت شخصاً پاشی بیای.
‫بعداً به حساب تو می‌رسم.
‫کمرم درد می‌کنه...
‫عجب بزدلیه.
‫آخه چرا باید همچین پدری داشته باشم؟
‫آلای! در مورد پدرت این‌طوری حرف نزن.
‫صاحب این شمشیر، مایل به دیدارتونه.
‫«اقامتگاه چانگ گوئیرن»
‫- «ارباب چانگ - نماینده‌ی ویژه‌ی امپراتور» - به پاسِ دستاوردهام
‫توی نبرد علیه تُرک‌ها
‫امپراتور فقید، این شمشیرِ زره‌شکن رو بهم اعطا کرد
‫بعد از سال‌ها جستجو
‫غلاف اصلیش رو پیدا کردم
‫خودم با لاجورد تزئینش کردم.
‫این شمشیر برازنده‌ی یه شمشیرزنِ بزرگه.
‫محشر نیست؟
‫هدیه‌ست برای من؟
‫شمشیرِ خوبیه.
‫ولی مگه یه ابزارِ کشتار...
‫باید انقدر زیبا باشه؟
‫نظرت چیه با طلا طاقش بزنم؟
‫یه تیمِ سی و سه نفره از تک‌تیراندازهای زبده دارم...
‫که توی نبردهای دوربرد، رنگِ شکست رو ندیدن.
‫ولی نقطه‌ضعفشون نبردِ تن‌به‌تنه.
‫چیزی که بهش نیاز دارن... یه استادِ کارکشته‌ست.
‫با این استعدادِ درخشانی که داری...
‫چرا به ما ملحق نمی‌شی؟
‫به‌جای اینکه یه مزدور باشی، بیا و ژنرال شو.
‫من دیگه دِینم رو به اون سیستم ادا کردم.
‫خوب می‌دونم اون تو واقعاً چه خبره.
‫بذا این‌جوری بگم، من اصلاً واسه اون کار ساخته نشدم.
‫یعنی یه نگهبانِ سابقِ «سواره‌نظامِ دلاورِ جناحِ چپ»...
‫اون‌قدر به خفت افتاده که بخواد سرِ جونش قمار کنه؟
‫واسه یه جایزه‌ی ناچیزِ هشتصد سکه‌ای؟ دائو ما.
‫منو می‌شناسی.
‫وقتایی که دنبالِ جایزه جمع کردنی...
‫یه جایزه‌بگیری...
‫اما بقیه‌ی وقتا...
‫تو هم فقط یه راهزنی، مثل بقیه.
‫درست مثل من.
‫سی ساله که دارم این شهر رو اداره می‌کنم.
‫راهزن‌ها فکر می‌کنن من خودِ قانونم.
‫اما قانون... من رو هم یه راهزن می‌بینه.
‫احمق‌ها جوری رفتار می‌کنن که انگار قدرتی دارن.
‫اژدهاهای بزرگ خوب می‌دونن...
‫چطور باید قدرتشون رو مخفی کنن.
‫شاید جهت باد عوض بشه،
‫ولی ما همچنان شکست‌ناپذیریم.
‫این یه چیزیه که...
‫فقط آدمایی مثل من و تو می‌تونن درکش کنن.
‫دیگه جوون نیستم.
‫این شهر حتی از دسترس امپراتور یشم هم خارجه.
‫همه‌ش می‌تونه مال تو بشه.
‫شاید هرچی که دنبالش بودی رو پیدا کنی.
‫مگه من دنبال چی بودم؟
‫وقتت تمومه، مسافرخونه‌چی!
‫این مسافرخونه داره توقیف می‌شه
‫تا مالیات‌های معوقه تسویه بشه.
‫سروان لین!
‫فقط یه ذره دیگه وقت می‌خوام، سروان لین.
‫خواهش می‌کنم بذارید ارباب چانگ رو ببینم.
‫خواهش می‌کنم از جونمون بگذرید!
‫ولش کن، کثافت!
‫آلای!
‫اگه فقط می‌تونستم چند کلمه باهاش حرف بزنم،
‫ازت التماس می‌کنم!
‫لطفاً بهمون رحم کن.
‫چرا هیچ‌کاری نمی‌کنی؟
‫ساکت باش.
‫یالا، بگیر بخواب.
‫هیس...
‫ولم کن!
‫حبس‌شون کنید!
‫مردا رو بفرستید برای ساختن دیوار بزرگ.
‫خواهش می‌کنم، نکنید.
‫و تو هم می‌تونی...
‫توی پادگان وسیله‌ی سرگرمی باشی!
‫تو...
‫مار دو سر؟
‫"مار دو سر"
‫می‌تونی شکستم بدی...
‫می‌تونی تحقیرم کنی.
‫اما وقتی به خونواده‌م آسیب بزنی، دیگه پاتو از حدت فراتر گذاشتی!
‫برو!
‫پدر!
‫عزیزم!
‫پدر!
‫فکرشم نمی‌کردم این شهر کوچیک
‫این افتخار نصیبش بشه که
‫میزبانِ این‌همه شمشیرزنِ ماهر باشه.
‫دیگه وقتشه که بریم.
‫شیائو چی، بیا بریم.
‫داداش آلای اینو بهم داد.
‫پدر!
‫ارباب چانگ!
‫پدر!
‫عزیز دلم!
‫پدر!
‫ارباب چانگ می‌خواد ازم دزدی کنه
‫از این غنیمتِ ناچیز؟
‫شمشیرزن!
‫شمشیرزن! خواهش می‌کنم پدرم رو نجات بده!
‫شمشیرزن!
‫اینجا خبری از شمشیرزن نیست.
‫امروز، من یه جایزه‌بگیرم.
‫اومدم اینجا تا باباتو بکشم.
‫باورم نمیشه.
‫یه نگهبان از سواره‌نظام دلاور چپ...
‫هیچ‌وقت این‌قدر احمق نمیشه.
‫«سواره‌نظامِ دلاورِ جناحِ راست» هم همین فکرو می‌کردن.
‫شاید یه اتاق پر از گنج داشته باشی،
‫ولی من همین شمشیرِ ساده رو دوست دارم.
‫حیف شد.
‫اینم یه احمقِ دیگه.
‫می‌تونیم با جنگیدن از اینجا بزنیم بیرون.
‫واسه سرم هشت هزار تا سکه جایزه گذاشتن.
‫همه‌اش مال خودت.
‫به شرطی که زنده بمونی.
‫جنازه‌ات فقط دو هزار تا می‌ارزه.
‫حرکاتش خیلی سریع‌ان.
‫مگه بهت نمیگن مار دوسر؟
‫سال‌ها زندگی توی آرامش و مخفی‌کاری...
‫مهارت‌هات رو کُند کرده.
‫عزیزِ من!
‫پدر!
‫دائو ما!
‫مهارتت کمه.
‫پدر...
‫آلای!
‫پدر...
‫همین الان تمومش کن!
‫پدر...
‫متاسفم
‫پدر...
‫خانم صاحب‌خونه، دارم تسویه می‌کنم.
‫مردی که دنبالشم... شاید خیلی وقت پیش مرده باشه.
‫آتیش رو روشن کنید!
‫حاکم رو کشتن!
‫نذارید فرار کنه!
‫شلیک کنید!
‫آیویا!
‫- «آیویا - ارباب جوان خاندان مو» - دهکده‌ی موجیا حساب‌کتاب داره.
‫هر کی اینجا دست به شمشیر ببره...
‫مجازاتش مرگه.
‫- «دیائو داهو - کاپیتان تیراندازان امپراتوری» - واسم مهم نیست کی هستی.
‫بکشید کنار، ای گله‌ی مرغ‌ها! از سر راه برید کنار!
‫- «یوچی آنی - فرمانده‌ی گارد مو» - مراقب دهنت باش!
‫آخ... صورتم...
‫«دهکده‌ی موجیا»
‫شانگ یانگ تای! بهترین جاها، تضمینی!
‫شراب ناب و رقصنده‌های زیبا!
‫میشا! برگشتم!
‫یه عروسک «موهله» می‌خوای، شیائو چی؟
‫هر کدوم دو سکه.
‫میشا. دو تا سکه واسه دو تا، مگه نه؟
‫خیلی رئیس‌بازی درمیاری...
‫با این اخلاقت چطوری می‌خوای شوهر پیدا کنی؟
‫ممنون، آبجی بزرگه!
‫توی کل جاده ابریشم، خوشگل‌تر از تو پیدا نمی‌شه.
‫این‌جوری زبون ریختن رو از کجا یاد گرفتی؟
‫امشب استیک داریم!
‫من که پایه‌ام!
‫بزن بریم غذا بخوریم.
‫دائو ما.
‫بچه‌های چانگان هم با عروسک بازی می‌کنن؟
‫شنیدم... موقع جشن‌ها توی چنگ‌آن...
‫زن‌ها می‌تونن تمام شب رو بیرون بمونن.
‫راسته؟
‫چنگ‌آن چه جور جاییه؟
‫بچه جون...
‫خیلی وقته که دور بودم.
‫چیزی یادم نمیاد.
‫بزن بریم.
‫شیائو چی.
‫دیگه راه بیفتیم.
‫بیا بریم.
‫یالا، یالا، یالا.
‫بریم یه ببر شکار کنیم.
‫رسیدیم!
‫بیا.
‫زود باش!
‫وسایلو جمع کنین!
‫این دفعه قراره چقدر قایم بشیم؟
‫حداقل سه ماه.
‫شایدم بیشتر.
‫شایدم دو سال.
‫جدیه؟
‫پس بهتره اینم با خودت بیاری.
‫طومارهای شعرت رو بیار.
‫شعر خوندنت یه فاجعه‌ست.
‫روح شاعرا دست از سرمون برنمی‌داره.
‫مجبورم؟
‫یه بار دیگه امتحان کن.
‫فکر کردی کجا داری میری؟
‫خودتی که، پیرمرد.
‫تو کی رسیدی اینجا؟
‫تقریباً همه‌شو تسویه کردم.
‫صبر می‌کنم اوضاع آروم شه، بعد بقیه‌شو می‌دم.
‫«رئیس مو - رئیس خاندان مو، قلمرو غربی»
‫همین امروز صبح زود...
‫یه حکم تعقیب فوری به همه‌ی دهکده‌ها فرستادن.
‫دارن میان سراغت.
‫جایزه‌ش... سی هزار تا سکه‌ست.
‫تو اهلِ فروختنِ رفیق نیستی.
‫تازه، سال‌هاست که زیر سایه‌ی توام.
‫هیچ‌وقت یادم نمی‌ره.
‫بیا. به سلامتیت می‌زنم.
‫حالا که هیچ‌وقت یادت نمی‌ره...
‫باید یه محموله رو جابه‌جا کنی.
‫کجا؟
‫کمکم کن یه نفر رو تا «چانگ‌آن» همراهی کنم.
‫چانگ‌آن؟ زده به سرت؟
‫از چی می‌ترسی؟
‫دیگه به قدر کافی شر به پا کردم.
‫ترجیح می‌دم چند سال دیگه زنده بمونم.
‫توی «چانگ‌آن» تحت تعقیبم.
‫واسه این کار، فراریِ شماره یک رو می‌خوای؟
‫تـ... تو دیوونه‌ای!
‫در مقایسه با کسی که قراره اسکورتش کنی،
‫تو فقط دومین فراریِ تحت‌تعقیبِ دنیایی.
‫اون رهبرِ «شورشِ گل‌ها»ست.
‫ارباب ژیشیلانگ.
‫ژیشیلانگ؟
‫انگار از اون عقل‌کل‌هاست.
‫تو از اون مردایی هستی که فقط پول رو می‌بینی.
‫تو تصویرِ کلی رو نمی‌بینی.
‫ببین، ارباب «ژیشیلانگ»...
‫یه عالمِ بزرگه که کلِ دنیا رو توی قلبش جا داده.
‫عالمِ بزرگیه، نه؟
‫مگه چیکار کرده؟
‫کاری جز حمایت از مظلوم‌ها نکرده.
‫داداش «دائو ما»،
‫چرا به خاطرِ خیر و صلاحِ مردم انجامش نمی‌دی؟
‫آخه مردم عادی اصلاً چه اهمیتی واسم دارن؟
‫البته.
‫می‌تونی انتخاب کنی که تا ابد فرار کنی.
‫اما به اون فکر کردی؟
‫تمام بدهی‌هات صاف می‌شه.
‫این طلاها رو داشته باش واسه خرج راه.
‫ما با هم برادریم، نیازی به این حرفا نیست.
‫به خاطر خیر و صلاح مردم، مگه نه؟
‫جنابِ بزرگوار.
‫«ژی شی لانگ - رهبر شورش گل‌ها»
‫این همون شمشیرزنیه که ازش می‌گفتم، «دائو ما».
‫این چه قیافه‌ایه؟
‫چی؟
‫نمی‌تونی صورتت رو نشون بدی؟
‫امیدوارم دردسر نشه.
‫بیا یه سری قانون بذاریم.
‫حرف اول و آخر رو من می‌زنم.
‫تو فقط یه محموله‌ای.
‫توی جاده، فقط به حرف من گوش می‌دی.
‫اگه صدمه ببینی یا کشته بشی...
‫گردن من ننداز.
‫شیرفهم شد؟
‫عطا!
‫دائو ما.
‫تو هم داری می‌ری چانگان؟
‫چه تصادفی!
‫داره چی می‌گه؟
‫قضیه چیه؟
‫چی شده؟
‫دیگه کافیه. ادامه بده.
‫موضوع چیه؟
‫سال‌هاست که آرزوی دیدن «چانگ‌آن» رو داره.
‫خودت که می‌شناسی‌ش، می‌دونی چطوریه.
‫حالا که دیگه نامزد نداره.
‫همراهت ببرش تا یه کم دیدش باز بشه.
‫بیخیال، اصلاً داری درست فکر می‌کنی؟
‫ما که نیومدیم گردش و تفریح.
‫اونوقت می‌خوای این دو تا بار اضافی رو بندازی رو دوش من؟
‫به کی می‌گی بار اضافی؟
‫اگه دیروز من نبودم،
‫الان تنت مثل جوجه‌تیغی پر از تیر بود.
‫ترسیدی؟ بیا یه شرطی ببندیم.
‫ببینیم کی زودتر می‌رسه به «چانگ‌آن»!
‫دیگه بهتره راه بیفتی.
‫گوش کن، زیاد جلب توجه نکن.
‫دردسر درست نکن.
‫وقتی برگشتی،
‫یه دور دیگه با هم می‌زنیم.
‫مراقب خودت باش.
‫بزن بریم!
‫روز چهارم از ماه چهارم، وقتی شکوفه‌های هلو باز می‌شن،
‫«ژیشیلانگ» جنگجوهایی رو از سراسرِ...
‫قلمرو دور هم جمع می‌کنه تا با فسادِ سلسله‌ی «سویی» بجنگن.
‫امپراتور هم دوازده فرمانِ «خونِ آهنین» برای دستگیریش صادر کرده.
‫«پِی شی‌جو» و نیروهاش به جاده ابریشم غربی اعزام شدن.
‫اتحاد پنج خاندان بزرگ از هم می‌پاشه.
‫باید تا سه روز دیگه خودت رو به گذرگاه «پولک اژدها» برسونی.
‫یکی از رفقای قدیمی‌م اونجا می‌بینتت.
‫تمام جایزه‌بگیرها دنبالت می‌گردن.
‫یادت باشه.
‫حواستو جمع کن.
‫«گذرگاه دره‌ی سرخ»
‫یه جای کار اینجا می‌لنگه.
‫همه‌ی شمشیرزن‌ها انقدر ترسوئن؟
‫خیالت راحت. پدر از قبل هماهنگی‌ها رو انجام داده.
‫ممنونم.
‫«چن شی‌جیو - رئیس پادگان سلطنتی»
‫هوا اون‌قدر گرمه که سگ هم عرق می‌کنه،
‫با این لباسی که پوشیدی، نمی‌ترسی گرمازده بشی؟
‫صورتت رو نشون بده.
‫باورت می‌شه یه جذامی بهم انداختن؟
‫می‌رم پولم رو پس بگیرم.
‫نمی‌خوایم مریضت کنیم، واگیر داره.
‫رئیس «مو» پدرمه.
‫ممنون که کمک کردی.
‫کاش همه‌ی سربازا مثل تو بودن.
‫اون‌وقت خاندان «سوئی» بر کل دنیا سروری می‌کرد.
‫انگار تو زندگی قبلیم به خونواده‌ت مدیون بودم.
‫خیلی خب.
‫رد شو.
‫یالا.
‫- «نایب‌سردار یین - فرمانده سواره‌نظام امپراتوری» - خودِ ژیشیلانگه.
‫ژنرال «پی» از دیدنتون حسابی خوشحال می‌شه.
‫واقعاً خودِ ژیشیلانگه.
‫بگیریدش!
‫برگردونیدش به اردوگاه!
‫در مورد همراهانش... همه‌شون رو بکشید.
‫من شاگرد «شورش گل» هستم، «چن شی‌جیو»...
‫در خدمتم.
‫لطفاً بلند شید.
‫لازم نیست زانو بزنید.
‫همه ما با هم برابریم.
‫حالا که خودتون رو از نزدیک دیدم،
‫می‌تونم با خیال راحت بمیرم.
‫قربان.
‫فقط یه سوال دارم.
‫یعنی روزی می‌رسه...
‫...که کل دنیا غرق در شکوفه بشه؟
‫ما در خدمتِ آرمانیم.
‫بی‌هیچ ترسی به پیشواز مرگ می‌ریم.
‫گل‌ها شکوفه می‌دن.
‫دارن میان!
‫برو. من عقب می‌مونم.
‫ماه چهارم همدیگه رو می‌بینیم.
‫یالا!
‫سریع، اسب‌ها رو بیارید.
‫بدو!
‫دروازه‌ها رو ببندید!
‫بجنبید!
‫اون مردا ارباب چانگ رو واسه مداوا بردن به «ژانگ‌یه».
‫تا اوضاع آرومه، بهتره از اینجا بریم.
‫مگه جای دیگه‌ای هم داریم که بریم؟
‫«دائو ما» می‌گفت با داشتنِ این...
‫می‌تونیم توی «روستای موجیا» کمک بگیریم.
‫"دی تینگ - گارد سابق سواره‌نظام شجاع جناح چپ"
‫می‌تونم برای یه جرعه آب مزاحمت بشم؟
‫خانمِ مهمان‌خانه‌دار.
‫این غریبه کی از اینجا رفت؟
‫"کوی ژی - گارد سابق سواره‌نظام شجاع جناح چپ"
‫تو هم شمشیرزنی؟
‫قبلاً یه شمشیرزن رو دیده بودم.
‫شبیه تو بود.
‫شما آشغال‌ها هنوز اینجایید؟
‫منظورت ما بودیم یا خودت؟
‫هر کی اینجاست رو بازداشت کنید!
‫انتقام ارباب «چانگ» رو می‌گیرم.
‫دائو ما.
‫می‌شناسیش؟
‫یه زمانی می‌شناختمش.
‫اون بزرگترین شمشیرزنیه که به عمرم دیدم.
‫خودتم لابد دست‌کمی از اون نداری.
‫اگه دوباره با هم روبرو بشید، چی میشه؟
‫شاید هم دیدمش.
‫تماشا کن چطور آخرین نفسش رو می‌کشه.
‫باید بهم می‌گفتی
‫که ژنرال چن طرف ماست.
‫قربان.
‫تا الان فقط با مقامات سر و کار داشتیم.
‫از اینجا به بعد با هر جور آدمی روبرو می‌شیم.
‫این دره جلوتر مثل قیف تنگ می‌شه.
‫اگه کمین کرده باشن...
‫همه‌شون رو کباب می‌کنم.
‫مردم پشتِ «ژیشیلانگ» هستن.
‫پدر واسه‌مون نقشه داره.
‫تازه، من و تو که با هم باشیم...
‫هزار تا ارتش هم نمی‌تونن جلودارمون باشن.
‫رئیس چن تا الان دیگه کارش تمومه.
‫چی؟
‫آنی، شما دوتا از اون‌ور برین.
‫بچه؟ با من بیا.
‫سفت بچسب.
‫«تک‌تیراندازها»
‫قربان!
‫«جایزه‌بگیرهای جیانگهو»
‫اون همون «ژیشیلانگ»ـه، تحت‌تعقیب‌ترین فراری!
‫- «شمشیرزن تک‌چشم» - صد هزار تا می‌ارزه!
‫بگیریدش! دستگیرش کنید!
‫قربان! بیدار شید! بیدار شید قربان!
‫همونه!
‫بچسب به جایزه! ژیشیلانگ!
‫نذار اون بزدل‌ها کِش برنش!
‫جایزه‌اش صد هزار تا سکه‌ست!
‫من دائو ما‌اَم!
‫منو که می‌شناسی، نه؟
‫من رئیس‌تون، لرد چانگ رو کشتم.
‫انگار گرفتنِ دومین فراریِ تحت‌تعقیب، افتخار چندانی نداره.
‫تعقیب‌شون کن
‫وبالِ گردن
‫اینو بپوش.
‫سفتش کن.
‫باشه.
‫اینو بپوش!
‫این واسه چیه؟
‫واسه محافظت.
‫فرار کن، شیائو چی!
‫اون مال منه!
‫تو خواب ببینی!
‫ول کن!
‫بیا.
‫هی خنگول!
‫خوبی؟
‫قربان!
‫باید بلند شید قربان!
‫نمی‌تونم بلند شم...
‫باسنم شکسته
‫بدنم هم بدجوری ضعیف شده!
‫سوار اسب شید قربان!
‫دیگه سوارکاری بسه. دیگه نمی‌تونم سوار شم.
‫یه دلیجان!
‫یه دلیجان اونجاست!
‫ژیشیلانگ نباید سوار اسب بشه.
‫ژیشیلانگ می‌خواد سوار دلیجان بشه!
‫- «ژیشیلانگ» می‌خواد سوار کالسکه بشه! - وایستا!
‫«ژیشیلانگ» می‌خواد سوار کالسکه بشه!
‫واقعاً آدم خاصیه، شک نکن.
‫«ژیشیلانگ» می‌خواد سوار کالسکه بشه!
‫می‌شه ما رو هم سوار کنی؟
‫- «یان زینیانگ»... یه جایزه‌بگیره؟
‫معلومه.
‫تو هم همین‌طوری.
‫دیگه به سواری احتیاج ندارم.
‫من از اسب‌سواری خوشم می‌آد.
‫ژیشیلانگ؟ از شورشِ گُل؟
‫بیا اول چندتا قانونِ پایه تعیین کنیم.
‫این زندانیِ منه.
‫که اینطور؟
‫می‌بینی؟ بقیه‌ی زندانی‌ها نیازی به غل و زنجیر ندارن.
‫ولم کن! ولم کن دائو ما!
‫خفه شو.
‫دیدی؟
‫بقیه زندانی‌ها حرف‌گوش‌کنن.
‫داریم تحت‌تعقیب‌ترین فراری رو جابه‌جا می‌کنیم.
‫با زن و بچه‌ش.
‫اینو بهت بگم که، این دیگه نوبَرشه.
‫یه شمشیرزنِ سرگردان با یه تیغه‌ی سلطنتی.
‫واسه منم اولین باره.
‫چیزی شنیدی؟
‫یه شمشیرزن جوان بود که یه حموم رو توی جیانگ‌دو غرق در خون رها کرد.
‫ظاهراً از اونایی نیست که کار رو نیمه‌تموم رها کنه.
‫حرف و حدیث‌هایی شنیدم...
‫درباره‌ی یه جایزه‌بگیر پیر و مرموز که همیشه سرش به کار خودشه.
‫واسه اون...
‫هر چیزی یه بهایی داره. هر چیزی که فکرشو بکنی.
‫خب، این یارو این اواخر چیکار کرده؟
‫چقدر از قضیه خبر داری؟
‫واسه اینکه گیرش بندازیم.
‫دو هفته تمام توی «دره‌ی شن‌های روان» سرگردون بودم.
‫تازه اومدم بیرون.
‫حرفی نداری بهم بزنی؟
‫نه.
‫یه فکری دارم.
‫ارباب جوان، کاملاً مشخصه که اصلاً اهل رمانتیک‌بازی نیستی.
‫چرا منو به این مردِ پولدار و پراحساس نمی‌فروشی؟
‫مگه این‌طوری همه خوشحال نمی‌شن؟
‫داداشِ عزیزم.
‫من «یان زینیانگ» اهلِ جنوبم.
‫از بچگی توی هنرهای نرم آموزش دیدم.
‫چیزایی بلدم که حتی تو خوابت هم نمی‌بینی.
‫بازم کن تا بهت نشون بدم.
‫نگران نباش آبجی،
‫نمی‌خوام جاتو بگیرم.
‫می‌تونم به هر دوتون با هم خدمت کنم.
‫ناامیدت نمی‌کنم.
‫خجالت بکش!
‫نظرت چیه؟
‫بیا یه کم دیدت رو باز کن.
‫چته؟
‫آخ!
‫این دیگه چه کوفتی بود!
‫اون دیگه واسه چی بود؟
‫«پادگان سلطنتی سوئی»
‫باید با آدمای بیشتری می‌اومدیم.
‫«هه‌یی شوان - رئیس خاندان هه‌یی، بخش غربی»
‫بهترین رو گذاشتم واسه آخر.
‫منتظرت بودم، پدرزن.
‫ارباب جوان هه‌یی، از کجا شروع کنیم؟
‫نامزدی باطله.
‫خونواده‌ی کوچیک ما لایق شما نیست.
‫لابد از دستم دلخوری.
‫تو این سن و سال، هنوز به جایی نرسیدم.
‫هم تو رو ناامید کردم، هم پدرم رو.
‫وقتی جوون بودم، یه ساحره آینده‌م رو پیش‌گویی کرد.
‫می‌گفت
‫یه روزی یه تاجِ زیبا روی سرم می‌ذارم.
‫و یارم اون تاج رو با پر برام تزیین می‌کنه.
‫راستی، «آیویا» کجاست؟
‫هم‌قطارانِ من،
‫برنامه‌مون واسه این جلسه چیه؟
‫هر پنج خاندان ما با هم یکی شدن.
‫ما گوش به فرمانِ شماییم.
‫- «پِی شینگ‌یان - نایب‌سردارِ عقابِ پران»
‫- عموم، وزیر «پِی»، این نقشه رو خودش کشیده.
‫این حاصل زحمات کل عمرشه.
‫مدام بهم گوشزد می‌کنه.
‫بدون حمایت اون پنج خاندان...
‫خبری از این نقشه نبود.
‫ژنرال جوان.
‫ما رو به اینجا فراخواندید.
‫دستورتون چیه؟
‫اعلی‌حضرت امپراتور بر روند توسعه‌ی جاده‌ی ابریشم نظارت می‌کنن.
‫این می‌تونه برای قبایل غربی یه موهبت باشه.
‫اما اون یاغی، «ژیشیلانگ»، داره تمام تلاش‌هامون رو نقش بر آب می‌کنه.
‫ظاهراً تو قلمروهای شما پناه گرفته.
‫بذار اینطوری بگم.
‫اگه «ژیشیلانگ» دستگیر نشه،
‫تک‌تک آدمای اینجا، حتی خودِ من،
‫ممکنه همگی‌مون کله‌مون رو از دست بدیم.
‫یه پیشنهادی دارم.
‫چون قضیه خیلی حیاتیه.
‫حالا که همه‌مون اینجاییم.
‫بیاید از این فرصت استفاده کنیم و سنگامون رو وا بکنیم.
‫هیچ‌کی از اینجا نمیره تا...
‫همه هم‌قسم شدن که «ژیشی‌لانگ» رو دستگیر کنن.
‫اگه بتونیم همدستاش رو ریشه‌کن کنیم...
‫دیگه راه فراری نداره.
‫اینجوری اعلی‌حضرت هم راضی می‌شه.
‫به امید روزی که این پنج ایالت با هم متحد بشن.
‫و یه دولت باج‌گزار واحد تشکیل بدیم.
‫درست مثل ایالت بزرگ «تویوهون».
‫چقدر با شکوه می‌شه.
‫با شکوه...
‫خیلی با شکوهه...
‫اگه قبول نکنم چی؟
‫اون‌وقت عموت می‌خواد با ارتش بزرگ «سویی»، دهکده‌ی کوچیک «موجیا»ی ما رو با خاک یکسان کنه؟
‫عموم می‌گه...
‫هزار تا سرباز توی مرزها گوش‌به‌فرمانن.
‫هرجور که صلاح بدونم ازشون استفاده می‌کنم.
‫ژنرال پِی.
‫لازم نیست ناراحت باشی.
‫شنیدم «ژیشیلانگ» آزادانه واسه خودش می‌چرخه...
‫اونم با کمک یه یاغی به اسم «دائو ما».
‫با یه گروه از مزدورهای کارکشته متحد شدم.
‫با کمک اونا
‫حتی از پسِ ده تا شمشیرزن مثل «دائو ما» هم برمیایم
‫بیا تو!
‫- «آراهانت - رئیس مزدورهای تخاری»
‫- رئیس مزدورهای تخاری
‫آراهانت
‫این مردا بدشگونی میارن.
‫کارهای دیگه‌ای دارم که باید بهشون برسم.
‫تو نمیای؟
‫درست فکر کن پدر!
‫چطور می‌تونیم جلوی سوییِ بزرگ قد علم کنیم؟
‫حق با اونه پدر، بفرمایید بشینید.
‫به آیویا بگو...
‫شوهرش دلش براش تنگ شده.
‫بسه!
‫"استاد فنگ‌سان"
‫دائو ما، راه فراری نداری!
‫خانم جوان، حالتون خوبه؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫سخت نگیر.
‫نترس.
‫نمی‌ترسم.
‫اینم درس عبرت بشه که با من درنیفتی.
‫تو جهنم بپوس!
‫بیا.
‫چه غلطی کردی؟
‫هی پیرمرد... به خاطر یه جایزه حاضری برادر خودت رو بکشی؟
‫اگه پدر خودم هم سد راهم می‌شد،
‫اون رو هم می‌کشتم!
‫بیا و بزرگی کن، دائو ما!
‫جونم رو ببخش، التماست می‌کنم.
‫قول می‌دم آدم دیگه‌ای بشم.
‫قسم می‌خورم... دیگه هیچ‌وقت مزاحمت نمی‌شم!
‫- بزن به چاک. - ممنون.
‫تو واقعاً یه...
‫- «شو - شبحِ یشمین‌چهره» - شبحِ یشمین‌چهره... شو
‫جنگل تنک می‌شه و چشمه‌ها خشک؛
‫یه قله‌ی تنها جلوی چشم قد علم کرده.
‫ملیح، به آدم‌هامون خبر بده.
‫یه طوفان تو راهه.
‫خاندان رو منحل کنین.
‫زن‌ها و بچه‌ها... باید دهکده رو ترک کنن.
‫دروازه‌ها رو ببندین. فقط خروج، ورود ممنوع.
‫اونایی که از مرگ نمی‌ترسن، می‌تونن بمونن.
‫این آخرین ایستادگیِ خاندان «موجیا»ست.
‫گذاشتیم اون تیکه آشغال قسر در بره!
‫اصلاً می‌دونی اون «دائو ما»یِ لجن واقعاً کیه؟
‫انگار اون و رئیس «مو»...
‫یه جورایی با هم ساخت و پاخت دارن.
‫تازه این همه‌ش نیست...
‫به جرم فرار از سواره‌نظام «دلاوران چپ» تحت تعقیبه.
‫اون دیگه چه واحدیه؟
‫تا حالا اسمش هم به گوشم نخورده!
‫تو یه دزد کثیفی، هیچی حالیت نیست.
‫اونا مرگبارترین جنگجوهای امپراتوری بزرگ «سویی» هستن.
‫همون نبردی که باعث سقوط قلمرو «چن» شد،
‫همه رو از دم تیغ گذروندن.
‫پیر و جوون؛ حتی به سگ‌ها هم رحم نکردن.
‫اون زمان توی «جیانگ‌نان»...
‫اگه اون اسم به گوش بچه‌ها می‌رسید...
‫می‌دونی چیه؟ خفه می‌شن و می‌رن یه سوراخ موش واسه قایم شدن پیدا می‌کنن!
‫پس با این حساب...
‫یعنی این «سواره‌نظام دلاور چپ» واسه خودش یه پا ابرقهرمانه؟
‫عمراً!
‫اونا فقط یه مشت سگن!
‫یه مشت سگ احمقن که از حیاطِ مایه‌دارا نگهبانی میدن.
‫اصلاً خایه ندارن!
‫سگ‌های بی‌دندون.
‫دارم بهتون میگم دیگه!
‫اصلاً برام مهم نیست اون عوضیا چه غلطی کردن..
‫اگه فقط یکی‌شون بخواد باهام دربیفته...
‫می‌دونی چی می‌شه؟
‫همه‌شون رو می‌کشم!
‫تونستم ریش‌سفیدها رو راضی کنم که برن.
‫بقیه حاضر نیستن برن.
‫می‌گن اگه تو بمونی، اونا هم موندنی‌ان.
‫خاندان‌های لای، یوجی و پی‌وو
‫همگی با «هه‌یی شوان» متحد شدن.
‫کماندارهام توی دره مستقر شدن.
‫سواره‌نظام «آروهانت» و «تخاری» دارن میان این‌طرف.
‫«دشت گاو سیاه»
‫چرخ گیر کرده.
‫پیاده شو هل بده.
‫شو.
‫مطمئنی راه درست همینه؟
‫اون جایزه‌بگیرها حسابی وقتمون رو گرفتن.
‫واسه اینکه تا فردا شب برسیم به جنگل صحرایی،
‫باید از میان‌برِ دشت «گاوِ تاریک» رد بشیم.
‫چی انقدر خنده‌داره؟
‫همه‌ی مردا لنگه‌ی همن.
‫هرچی بیشتر یه چیزی رو بخوان،
‫کمتر حاضرن بابتش درخواست کنن.
‫این چیه؟
‫این که روغنه!
‫بپا!
‫حواست باشه!
‫عوضی!
‫اگه می‌خوای بکشیش، خب بکش دیگه!
‫نزدیک بود منو به کشتن بدی، احمق!
‫اون‌وقت چطوری می‌خوای پولت رو بگیری؟
‫واسه من فراری با فراری فرقی نداره
‫تحت‌تعقیب شماره یک، ژیشیلانگ
‫و بعدش هم دائو ما
‫اگه جفتتون رو تحویل بدم
‫می‌شم بهترین شمشیرزن دنیا
‫انجامش بده!
‫شبحِ زمردین، حالا شده شبحِ خاکستری.
‫پدرزن،
‫اومدم اینجا...
‫تا عروسم رو ببرم.
‫"خاله یوچی - از تبار خاندان یوچی، ژوی شمالی"
‫خاله!
‫آنی!
‫بذار یه نگاه بهت بندازم.
‫بشکنش.
‫من مهمونِ خاله‌ام!
‫اول این یکی.
‫بعدش این یکی
‫و بعد هم...
‫بیا...
‫زود باش اون پتک گنده‌ت رو بکوب.
‫کل روز رو وقت ندارم منتظر بمونم.
‫مثل عزرائیل بالای سرم خیمه زدی.
‫همه‌اش داری تعقیبم می‌کنی، مرتیکه‌ی منحرف!
‫دیگه بازی بسه!
‫در سال سوم سلطنت امپراتور «کایهوانگ»...
‫خانواده‌م رو سلاخی کردن.
‫تن به اسارت ندادم.
‫واسه همین «آنی» رو که از برادرم به جا مونده بود برداشتم و...
‫همراه بقیه‌ی صنعتگرا...
‫اون‌قدر دویدیم که دیگه نایی واسه رفتن نداشتیم.
‫تا اینکه خوشبختانه با «رئیس مو» آشنا شدیم.
‫این زندگی‌هایی که داریم...
‫اون بود که نجاتشون داد.
‫یک. دو. سه.
‫چهار. پنج. شش.
‫هفت. هفت. هفت.
‫«سون» منم.
‫«قصر امپراتوری یونگ‌نینگ، پنج سال پیش»
‫بیا بریم مامان رو پیدا کنیم.
‫داداش!
‫این همون آهنگیه‌ که تو چانگان گوش می‌دن؟
‫انگار یه آهنگِ غمگینه.
‫چیز دیگه‌ای نداری؟
‫چرا این مردمِ چانگان...
‫هیچ‌وقت درباره‌ی شهرشون حرف نمی‌زنن؟
‫مگه چانگان باشکوه‌ترین شهر دنیا نیست؟
‫اگه هیچ‌وقت گذرم به اونجا نیفته...
‫اونوقت انگار عمرم رو بیهوده هدر دادم!
‫این سپیدارهای کویری واقعاً با‌شکوهن.
‫اما این عظمت، چه فرقی به حالِ جونورهای زیرِ سنگ‌ها داره؟
‫الکی قیافه‌ی آدمای بدبخت رو به خودت نگیر.
‫پدرم بهم گفت...
‫قبلاً توی گارد سواره‌نظام دلاورِ جناح چپ بودی.
‫اختیارِ مرگ و زندگیِ بقیه دستت بود.
‫واقعاً تحسین‌برانگیزه.
‫خیلی چشمگیره؟
‫وقتی عزیزانت جلوی چشمات جون می‌دن،
‫و هیچ کاری از دستت برنمی‌آد...
‫تا حالا این حس رو تجربه کردی؟
‫منظورت اینه که...
‫مادرِ «شیائو چی»؟
‫تو یه شمشیرزنِ قابلی.
‫چرا انتقام خواهرت رو نمی‌گیری؟
‫در عوض، توی روستای ما خودت رو قایم کردی.
‫داری خودت رو کوچیک می‌کنی...
‫اینکه فقط یه جایزه‌بگیرِ رده‌پایین باشی.
‫یه تیغِ فرز و سریع نمی‌تونه عدالت رو تضمین کنه.
‫فکر می‌کنی جایزه‌بگیر بودن کسرِ شأنه؟
‫به نظرِ من که خیلی هم ردیفه.
‫درآمدم ازش بد نیست.
‫هر وقت دلم بخواد می‌خورم.
‫هر وقت دلم بخواد می‌خوابم.
‫هر وقت دلم بخواد کار می‌کنم.
‫اگه هم نخوام...
‫همه‌شون برن به درک.
‫حتی خداها هم نمی‌تونن کنترلم کنن.
‫منطقیه.
‫ولی پدرم بدجور رو اعصابمه.
‫خیلی کنترل‌گره.
‫اگه بهش التماس نمی‌کردم...
‫نمی‌ذاشت برم چانگ‌آن.
‫چی انقدر خنده‌داره؟
‫ببین بچه‌جون،
‫حالا که حرف از پدرت شد...
‫می‌تونه خیلی رو مخ باشه.
‫ولی خب...
‫وقتی پای تو وسط باشه...
‫تا حالا پدری مثل اون ندیده بودم.
‫می‌خواستی نامزدیت رو بهم بزنی.
‫اونم واسه همین کار، پا برهنه کل کویر رو پیاده رفت.
‫واسه خوشحال کردنت از هیچ‌چیزی دریغ نمی‌کنه.
‫بیخیالِ اتحاد پنج قبیله شو...
‫خانِ صحرا رو هم فراموش کن.
‫توی چشماش،
‫فقط تو، تنها دخترش، براش مهمی.
‫خوشبختی و آزادیت.
«فـیلــم2مـدیـا»
‫عطا...
‫تا خونه هنوز دو روز پیاده راهه.
‫عطا...
‫نمی‌خوای کفش بپوشی؟
‫دیگه نمی‌تونن ببیننمون.
‫نامزدیت رو بهم زدیم.
‫باید طبق رسم و رسوم صحرا پیش بریم.
‫آسمونِ بالای سرمون...
‫و تک‌تکِ ذره‌های خاکی که زیر پامونه،
‫شاهدِ خدایان باش.
‫بی‌خیال، با همون «هِه یی‌شوان» ازدواج می‌کنم.
‫چی داری می‌گی؟
‫همین حالا.
‫تو رو دست یه دیوونه نمی‌دم.
‫رنجی که می‌کشم، در برابر خوشبختیِ تو هیچی نیست.
‫آتا...
‫همیشه یادت بمونه.
‫تو تنها کسی هستی که باید ازش محافظت کنم.
‫وقتی «شیائو چی» بزرگ شد،
‫مطمئن نیستم
‫که بتونم... پدری به خوبیِ پدرِ تو باشم.
‫این‌همه جدی بودن خسته‌ت نمی‌کنه؟
‫هنوز خسته نشدی؟
‫بزن!
‫به سلامتی.
‫خاله!
‫اون گل‌های آهنی خیلی قشنگن!
‫خوشحالی، آنی؟
‫آدما مشتاق درخشش ساده‌ی زندگی فانی‌ان.
‫گذرگاه همون جلوئه!
‫تندتر برین!
‫گذرگاه!
‫رسیدیم!
‫بالاخره رسیدیم!
‫ایست!
‫به دستور خان جدید، «هیی شوان»، اومدیم «ژیشیلانگ» رو بازداشت کنیم!
‫برین کنار!
‫دارین چیکار می‌کنین؟
‫اونا فقط منو می‌خوان.
‫ولم کن.
‫بگیر بشین احمق!
‫انقدر شر درست نکن.
‫قربان، نکنید!
‫آیویا.
‫چرا با این فراری‌ها همراه شدی؟
‫پدرت با ازدواج‌مون موافقت کرده!
‫آیویا.
‫خان جدیدمون برات یه هدیه آورده.
‫آتا...
‫دخترِ عزیزم.
‫لازم نیست گریه کنی.
‫همیشه یادت باشه.
‫تو تنها کسی هستی که باید ازش محافظت کنم.
‫آتا!
‫عزیز دلم، غصه نخور.
‫پدرت گیر یه مشت راهزن افتاد!
‫اما راهش رو پیدا کرد و برگشت.
‫اون جونش رو فدا کرد...
‫تا آینده‌ی روشنت رو کنار من تضمین کنه... به عنوان همسرِ خان.
‫عجب پدر نمونه‌ای.
‫سرش در ازای یه عمر ثروت و دارایی.
‫بدهیِ خون...
‫باید با خون تسویه بشه.
‫به هیچ‌کدومتون رحم نمی‌کنم.
‫فکرشو بکن، با شما حیوون‌ها مثل گوشت و خونِ خودم رفتار کردم!
‫زانو بزن و التماسِ بخشش کن!
‫اون‌وقت یه مرگِ سریع و راحت نصیبت می‌کنم.
‫«ژیشیلانگ» و «آیویا» رو ببرید.
‫بقیه هم می‌تونن بمیرن.
‫بمیر!
‫بعدی کیه؟
‫حالا دیگه بی‌حساب شدیم.
‫اون یکی مال منه.
‫دخالت نکن.
‫داری دخالت می‌کنی.
‫و تو هم نمی‌تونی جلومو بگیری!
‫واقعاً درد داره!
‫نزن منو!
‫بابت اون بهم بدهکاری.
‫می‌خوام این سلیطه رو بکشم.
‫به کی می‌گی سلیطه؟
‫رئیس مو.
‫هر چی بهت بدهکارم رو جبران می‌کنم.
‫پسش می‌دم.
‫ممنون که کمکم کردی از شر این احمق‌ها خلاص شم.
‫حالا ما تنها وارث‌های «پنج خاندان» هستیم.
‫بچه جون.
‫باید بریم!
‫ولم کن!
‫هه-یی شوان!
‫بذارم زمین!
‫بذارم زمین! ولم کن!
‫زود باش!
‫ببرینش تو!
‫یالا، بجنبین!
‫صبر کن.
‫دا لای.
‫شیائو لای.
‫پسرهای من!
‫نیولو!
‫وو لو لو!
‫«می‌ار» من کجاست؟
‫عموها.
‫همه‌ش تقصیر منه.
‫نتونستم ازشون محافظت کنم.
‫اما کی فکرشو می‌کرد...
‫اون راهزن‌ها اینقدر بی‌رحم باشن؟
‫- بگیریدشون! - انتقام پسرمو بگیرید!
‫برین دنبالشون!
‫پدر!
‫نجاتم بده!
‫پدر!
‫می‌ار!
‫پدر!
‫شلیک نکن!
‫«می‌ار» اون توئه!
‫برید دنبالشون!
‫بگیریدشون! «می‌ار» من رو نجات بدید!
‫می‌یر!
‫اونا کی‌ان؟
‫دی‌تینگ و کوی‌ژی‌ان.
‫دوستای قدیمی‌ان؟
‫یا دشمن؟
‫سخته بشه گفت.
‫اگه دوست باشن...
‫نمیتونم دوباره وبال گردنشون بشم.
‫و اگه دشمن باشن چی؟
‫اون‌وقت حسابی دهنمون سرویسه.
‫عالیه.
‫صبر کن چی؟ منظورت چیه؟
‫دائو ما! چیکار کنیم؟
‫بپیچ به چپ!
‫بزن به دل طوفان شن!
‫چی؟
‫بریم تو دلِ طوفان شن؟
‫دیوونه شدی؟ قراره بمیریم! نه!
‫بپیچ به چپ!
‫برو دنبالشون.
‫این همه عجله برای چیه؟
‫بذار طوفان بگذره.
‫دنبال «دائو ما» برو.
‫اون ما رو می‌بره پیشِ بچه.
‫وایسا.
‫پدرم...
‫چطوری مُرد؟
‫خاندان «موجیا»ی تو...
‫برای هر پنج خاندان، فاجعه به بار آورد.
‫اما «ژوان» عزیزم، چشماش رو روی همه‌چی بسته بود.
‫بدجوری خاطرخواه یکی مثل تو شده بود.
‫خیلی بهت وفاداره.
‫اگه فقط پدرت اون یاغی رو تحویل داده بود...
‫و با این ازدواج موافقت می‌کرد...
‫الان زنده بود.
‫کار خودش بود.
‫دیگه حرف نزن.
‫این کارِ خودِ بابات بود.
‫اون به «ژوان» توهین کرد.
‫«ژوان» دیگه طاقتش تموم شد.
‫و سرش رو از تنش جدا کرد.
‫دیگه تمومه.
‫پایان خاندان «موجیا».
‫تو...
‫خاندان «موجیا»...
‫پایان.
‫خاندان موجیا
‫پابرجا می‌مونه.
‫آنی...
‫توی زندگی بعدی هم، باز با هم خواهریم!
‫خانم‌کوچولو!
‫نکن این کارو، بچه.
‫اگه این کارو کنی، دیگه راه برگشتی نیست.
‫بچه!
‫آنی!
‫بانو!
‫ولشون نکنین!
‫جنگجویان خاندان یوجی!
‫نه از آسمون بترسین و نه از زمین!
‫اطاعت.
‫یوجی!
‫من آیویایِ خاندان موجیا هستم!
‫من خودِ طوفانم!
‫ازم محافظت کن!
‫جلوشو بگیر!
‫می‌دونستم رفیقه.
‫نجاتمون بده!
‫بچه رو نجات بده!
‫دائو ما.
‫امیدوارم رو به راه باشی.
‫اومدم چیزی که مال منه رو پس بگیرم!
‫حرفمو پس می‌گیرم... اصلاً شبیه کسی نیست که واسه کمک اومده باشه.
‫قربان، شاید بهتر باشه انقدر حرف نزنید.
‫هه‌یی شوان!
‫بمیر!
‫خیلی وقت گذشته.
‫اما مهارت‌هات اصلاً پیشرفتی نکرده.
‫تو از من قوی‌تری.
‫ولی الان دیگه چه فایده‌ای داره؟
‫یا بمیر،
‫یا بچه رو بده به من.
‫اون‌وقت می‌تونیم اعتبار «سواره‌نظام دلاور جناح چپ» رو دوباره برگردونیم.
‫به چی می‌خندی؟
‫کدوم اعتبار؟
‫ما فقط بازیچه‌ی دستِ قدرتمندا بودیم.
‫کارِ من و تو به اینجا کشیده...
‫هنوزم داری با زمین و زمان می‌جنگی؟
‫داری هذیون می‌گی.
‫بذار بهت نشون بدم... کدوممون داره جلوی خدایان قد علم می‌کنه!!
‫من دارم خواسته‌ی آسمان رو اجرا می‌کنم.
‫«دائو ما»، کی می‌خوای به خودت بیای؟
‫اونی که هنوز تو خوابه.
‫تویی.
‫این اراده‌ی آسمان‌هاست!
‫شائو چی.
‫شائو چی کجاست؟
‫شیائو چی!
‫دائو ما!
‫شیائو چی!
‫- دائو ما... - شیائو چی، صداتو می‌شنوم!
‫شیائو چی!
‫- دائو ما! - شیائو چی!
‫من اینجام!
‫دائو ما!
‫شیائو چی!
‫آسیب دیدی؟
‫خوبی؟
‫بقیه کجان؟
‫زود باش!
‫ولم کن دیگه، مرتیکه‌ی روانی!
‫بدی رو نبین...
‫بدی نکن...
‫آیویا؟
‫خاله آنی همین الان اینجا بود.
‫گفت «هئی شوان» داره «آیویا» رو برمی‌گردونه به دهکده «موجیا».
‫«آنی» هم رفته نجاتش بده.
‫سواره راه افتاد.
‫«گذرگاه پولک اژدها»
‫جناب.
‫همسفریمون...
‫همین‌جا تموم میشه.
‫منظورت چیه؟ یعنی منو نمی‌بری چانگ‌آن؟
‫رئیس «مو» مرده.
‫اما وصیتش هنوز پابرجاست.
‫این طلا...
‫بیشتر از جایزه‌ی سرش می‌ارزه.
‫یه قرونشم دست نزدم.
‫از اینجا به بعد دیگه جاده صافه.
‫به نظرم... معامله‌ی خوبیه واست.
‫چرا فکر کردی قبول می‌کنم؟
‫به نظرم «شبح یشم‌سیما» فقط یه آدمه.
‫و البته...
‫تو هم یه جایزه‌بگیری.
‫واسه نجات «آیویا» خودت رو می‌ندازی تو تله؟
‫همین الانشم زخمی‌ای.
‫این یه ماموریت انتحاریه.
‫می‌تونم بهت زحمت بدم هوای «شیائو چی» رو داشته باشی؟
‫منظورش چیه؟
‫جناب.
‫اگه فکر می‌کنی باهات خوب تا کردم،
‫لطفاً این لطفم رو جبران کن
‫و به این بچه چند تا شعر یاد بده.
‫یه لحظه وایسا.
‫اونا فقط منو می‌خوان.
‫می‌تونم خودم رو با «آیوا» معاوضه کنم.
‫دردسر درست نکن.
‫اگه خودت رو تسلیم کنی...
‫رئیس «مو»، «چن شی‌جیو».
‫خونشون بیخودی پایمال می‌شه.
‫اگه حتی نتونم جونِ یه نفر رو نجات بدم،
‫دیگه چطوری قراره گل‌ها شکوفه بدن؟
‫اینجا دیگه متعلق به «موجیا» نیست.
‫حالا دیگه اینجا مالِ «خان هی‌ئی شوان»ـه!
‫زنده باد خان! زنده باد خان! زنده باد خان!
‫جلوی خان‌تون زانو بزنید!
‫زانو بزنید!
‫عمو...
‫رئیس «مو» اعدام شد.
‫قضیه فیصله پیدا کرد.
‫اما «هی شوان» الان داره خون بی‌گناه‌ها رو می‌ریزه.
‫به عنوان سرداران «سوییِ» بزرگ... نباید دخالت کنیم؟
‫آدمیزاد با چشم به دنیا میاد.
‫باز نگه داشتن‌شون که هنر نیست.
‫اما اینکه بدونی کِی باید اون‌ها رو ببندی...
‫بخش سختش همینه.
‫بذار واسه خودشون جولان بدن.
‫تا چند روز دیگه اینجا...
‫آروم و زیبا میشه.
‫اما عمو...
‫"پِی شی‌جو - معاون وزیر دربار"
‫درگیری فقط ویرانی به بار میاره.
‫جهتِ باد داره عوض می‌شه.
‫دست‌وپا نزن.
‫یادت میاد؟
‫وقتی دوازده سالم بود...
‫برادرام توی جنگ کشته شدن.
‫بابام زخمی شد.
‫زمین‌گیر شد.
‫خیلی می‌ترسیدم.
‫این دوتا پَر رو تو بهم دادی.
‫قسم می‌خورم که بزرگ‌ترین جنگجوی این صحرا بشم.
‫همون‌جا بود که تصمیم گرفتم باهات ازدواج کنم.
‫اما پدرم نمی‌تونست حقیقت رو ببینه...
‫اینکه پدرت همین حالا هم راهش رو گم کرده.
‫اون خیانت باعث نابودی خاندان‌ها می‌شه.
‫هر کاری کردم، فقط برای محافظت از تو بود!
‫تکون نخور.
‫ولش کن!
‫آنی!
‫نه، نکن!
‫بس کن!
‫آنی!
‫هه‌ئی شوان.
‫آنی!
‫هئی شوان. هئی شوان.
‫چی صدام کردی؟
‫خان!
‫دائو ما...
‫«ژیشیلانگ» رو آورده.
‫می‌خواد ببینتت.
‫استرس داری؟
‫قربان؟
‫روبراهم.
‫دائو ما، واقعاً اومدی.
‫دل و جرئت داری.
‫تحت‌تعقیب‌ترین آدم امپراتوری.
‫به خاطر «آیویا».
‫خب، نظرت در مورد این معامله چیه؟
‫نگهبان‌ها!
‫همین الان بکشیدش!
‫وایسید!
‫کسی تکون بخوره، می‌کشمش!
‫خیله خب.
‫پس انجامش بده.
‫گلوشو ببر.
‫اون وقت منم تو رو می‌کشم!
‫همه می‌دونن امپراتور «ژیشیلانگ» رو زنده می‌خواد.
‫اون‌وقت ازم می‌خوای دهنش رو ببندم؟
‫می‌ترسی اون راز کوچیک و خائنانه‌ت رو برملا کنه؟
‫با این‌همه چشمی که دارن تماشا می‌کنن، اگه حرفی به بیرون درز کنه...
‫دیگه فکر خان شدن رو از سرت بیرون کن
‫قبیله‌ی «هه‌یی» هم تهش می‌شه مثل قبیله‌ی «موجیا».
‫خفه شو!
‫برادرها!
‫به دروغ‌هاش گوش ندین.
‫هنوز قانع نشدم که تو بکشیش.
‫فکر کردی چطوری دومین فراری تحت‌تعقیب شدم؟
‫خبری از معامله نیست، نه؟
‫قربان...
‫چاره‌ای ندارم جز اینکه...
‫وایسا!
‫گیج شده بودم!
‫میگن «دائو ما» عاشق پوله.
‫پس قیمتت رو بگو.
‫بذار بهت نشون بدم این خان چقدر می‌تونه دست‌ودلباز باشه.
‫من فقط اون دختر رو می‌خوام.
‫آنی؟
‫آنی!
‫موجیا
‫هنوز سر پاست؟
‫آره، هست.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه نابودش کنه.
‫دائو ما.
‫ممنون که این هدیه‌ی عروسی باشکوه رو با دستای خودت برام آوردی.
‫حیف که خودت نیستی تا توی مراسم عروسی باشی!
‫وقتت تمومه.
‫باید برگردم به حجله‌م!
‫آراهانت
‫نشونشون بده چی تو چنته داری!
‫برادرا، حمله!
‫دیگه وقتشه.
‫دستور رو بده.
‫به سمت کوه یانژی پیشروی کنین.
‫تو دهکده‌ی موجیا جنگ راه افتاده.
‫داری ارتش رو عقب می‌کشی.
‫درسته؟
‫می‌تونی بمونی.
‫هر کاری دلت می‌خواد بکن.
‫ولی یادت باشه.
‫پشتِ اون زره...
‫چیزی جز یه فانی نیستی.
‫برو!
‫پیش به جلو!
‫حالا چی؟
‫فرار کن!
‫یه خان بی‌گناه‌ها رو قتل‌عام نمی‌کنه!
‫ژنرال «پی»؟
‫عموت بود...
‫که برای رسیدن به مقام خانی پشتم ایستاد.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫سربازام راهیِ کوهستان «یان‌ژی» شدن.
‫من هیچ زرهی تنم نیست.
‫من فقط یه غیرنظامی‌ام.
‫این زن‌ها و بچه‌ها هیچ تهدیدی برات حساب نمی‌شن!
‫فقط به خاطر مَقامت بود که تا الان زنده موندی.
‫بدون اون، هیچ ترسی ازت ندارم!
‫به خان‌ت خدمت کن!
‫بکشیدش!
‫معطل چی هستید؟ بکشیدش!
‫اگه دنبال افتخارید، برید جلو!
‫هر کی سرش رو برام بیاره،
‫صد تا سکه‌ی طلا جایزه می‌گیره!
‫هی شوان!
‫نگهبانا! به دادم برسید!
‫محاصره‌شون کنید!
‫وولولو
‫بیا اینجا.
‫بیا این‌ور.
‫پدرت...
‫و خواهرت دنبال «هه‌یی شوآن» راه افتادن
‫و همین هم سرنوشتشون رو رقم زد.
‫یه نگاه به اطرافت بنداز.
‫دیگه وقتشه خودت برای خودت تصمیم بگیری.
‫بس کن.
‫آراهانت!
‫فقط همین از دستت برمی‌آد؟
‫«دائو ما» رو بکشید!
‫یادت نره کی اجیرت کرده!
‫ارباب همین الان دستور داد.
‫دستور اومده که بکشیم عقب.
‫اربابِ تو؟
‫ولی مگه من نبودم که استخدامت کردم؟
‫قبل از اینکه باهات روبرو بشیم...
‫صاحب‌کارمون بهمون پول داد...
‫که از دستوراتت اطاعت کنیم.
‫چطور جرأت می‌کنی منو هالو فرض کنی؟
‫مگه نمی‌دونی خانِ جدید منم؟
‫و نمی‌دونی که این خانِ جدید...
‫کارِ اربابِ منه؟
‫منظورت «پِی»ـه...
‫پِی...
‫وزیر پِی؟!
‫چه فرقی می‌کنه
‫حتی اگه خودِ خدای آسمون‌ها باشه؟
‫من خان‌ام!
‫من خانِ صحرام!
‫جرئت کردی جلوی من قد علم کنی؟
‫بکش عقب!
‫خیلی خب!
‫جنگجوهای من...
‫همه‌شون رو بکشید.
‫بزن!
‫دائو ما.
‫واقعاً مثل سایه دنبالم می‌کنی.
‫این من نیستم که دست از سرت برنمی‌دارم.
‫اون برادرهامون بودن که به خاطرت جون دادن.
‫دنیا هر چقدرم که بزرگ باشه،
‫امثال ما مگه جایی واسه رفتن دارن؟
‫فقط دنبال وجدانت برو
‫و از هیچ مسیری نترس.
‫جوری رفتار کن انگار همین الانشم مُردم.
‫بچه رو بذار، می‌تونی بری.
‫«گارد سواره‌نظام دلاور راست - بای‌زه ینگ‌لونگ - گارد سواره‌نظام دلاور راست»
‫دلاورهای سواره‌نظام چپ، دارن با هم می‌جنگن؟
‫حالا این جالب شد.
‫اسبم همین بیرونه.
‫دی تینگ، چطور جرئت می‌کنی شورش کنی؟
‫مسائل مربوط به سواره‌نظام دلیر چپ
‫به سواره‌نظام دلیر راست ربطی نداره.
‫فقط می‌تونم معطل‌شون کنم. برو!
‫خواهرت،
‫این بچه رو برای ولیعهدِ مخلوع به دنیا آورد.
‫وقتی امپراتور به تخت نشست،
‫به گاردِ چپ دستور داد تا به این نسل خاتمه بده.
‫تو این بچه رو نجات دادی و فرار کردی.
‫از شدتِ خشمش،
‫امپراتور کل سواره‌نظام جناح چپ رو اعدام کرد.
‫من و «کوی ژی» رو فقط واسه کشتن تو زنده گذاشتن.
‫شایعاتی پیچیده بود که اون بچه‌ی حرومزاده هنوز زنده‌ست.
‫در ازای مرگ اون بچه، امپراتور از خیانتم می‌گذره.
‫فقط به خاطر حرمت برادریمون بود که گذاشتم بری.
‫فکرشم نمی‌کردم بهاش...
‫تمومِ سواره‌نظامِ جناحِ چپ باشه.
‫اینا همه‌شون برادرات بودن!
‫برگرد به چانگ‌آن.
‫این حروم‌زاده‌ی کوچیک رو تحویل امپراتور بده.
‫و می‌تونیم شکوه رو به سواره‌نظام جناح چپ برگردونیم.
‫امپراتور آدم قدرتمندیه.
‫یه بچه که براش تهدیدی نیست.
‫خودت بهتر از من می‌دونی.
‫مگه اون یه بچه عادیه؟
‫اونم از خون خودمه.
‫و هیچ‌کس حق نداره بهش دست بزنه.
‫«سواره‌نظام دلاور جناح چپ» دیگه از بین رفته.
‫دیگه راه برگشتی نیست.
‫زده به سرت؟
‫تحسین‌های امپراتور رو یادت رفته؟
‫اونم وقتی پیروز از میدون جنگ برگشتیم؟ کل مقامات جلوی ما سر خم می‌کردن.
‫لرزه به تن شهرها می‌انداختیم!
‫ابهت سواره‌نظام دلاور جناح چپ لنگه نداشت!
‫یادم نرفته.
‫پشتِ شکوه و عظمتِ لشکرکشیِ «چن»...
‫هزاران آدمِ بی‌گناه بودن که به خاطرِ ما جون دادن.
‫درست مثلِ امشب.
‫همون روستایی‌هایی که امشب کشته شدن.
‫آخه این رعیت‌ها برای من و تو چه اهمیتی دارن؟
‫به خاطر یه هدفِ والاتر...
‫ما فقط از دستورات اطاعت می‌کنیم.
‫اطاعت از دستورات...
‫رعیت‌ها...
‫کدوم دستورات؟
‫ارزش جونِ یه آدم رو دارن؟
‫با من برگرد.
‫به دادگاه جواب پس بده.
‫به برادرامون جواب پس بده.
‫و به خودت جواب پس بده.
‫من فقط به خودم حساب پس میدم. همین حالا.
‫حریف من نمیشی.
‫وولولو
‫آیویا؟
‫وولولو
‫پاشو.
‫می‌تونی جواب پس بدی؟
‫دائو ما!
‫بعد از اینکه کُشتمت،
‫اون بچه رو با خودم می‌برم.
‫داداش.
‫دیگه لازم نیست فرار کنی.
‫و منم... دیگه مجبور نیستم تعقیبت کنم.
‫آیویا!
‫یادته اینو دادی به من؟
‫این یه مسئله‌ی خانوادگیه.
‫خودم حلش می‌کنم.
‫آیوا، کمک کن!
‫پنج‌تا پر...
‫یه درخششِ...
‫کراون...
‫شیائو چی
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫داشتم با آنی... و رئیس مو گپ می‌زدم.
‫سلام وروجک.
‫دلت می‌خواد «چانگان» رو ببینی؟
‫آیویا.
‫ارتش‌های زیادی برای تصاحب این سرزمین تلاش می‌کنن.
‫چرا به ما ملحق نمی‌شی؟
‫وقتی ملکه صحرا شدم...
‫میام سراغت تا ازت کمک بگیرم.
‫راه بیفتید!
‫می‌خوام مثل تو یه شمشیرزن بشم!
‫ولی بابام نمی‌ذاره.
‫سرنوشتت دست خودته.
‫یه شمشیر بردار، اسب رو زین کن.
‫بزرگ که شدی، هر جا دلت خواست برو.
‫پدرت بهت افتخار می‌کرد.
‫آهای، تو! بیا اینجا.
‫چی می‌خوای؟
‫دیگه آزادی، یانزی نیانگ.
‫هر جا که دلت می‌خواد برو.
‫پس خودت چی؟
‫قشنگ فکرامو کردم.
‫نیازی نیست حتماً بهترین شمشیرزن دنیا باشم.
‫یه نفر توی «چانگان» هست که باید بکشمش.
‫یه آدمِ خیلی قدرتمند.
‫مراقب خودت باش.
‫بزن بریم.
‫منم میام!
‫هنوز سیر نشدم!
‫پامون که برسه به چان‌آن،
‫خدا می‌دونه اونجا چی انتظارمونو می‌کشه.
‫برام مهم نیست چی منتظرمونه، اگه لازم باشه راهب رو هم می‌کشم!
‫تا چشم کار می‌کنه فقط شن و ماسه‌ست.
‫به خاطر این مردم، راهیِ چانگ‌آن میشم.
‫این خاک متعلق به مردمه!
‫بیا یه شرّ درست و حسابی راه بندازیم!
«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP
‫شمشیری که تو غلافه...
‫نباید به این سادگی‌ها از رو بشه.
‫وقتی از غلاف دربیاد، دیگه باید رنگ خون رو ببینه.
‫برادرزاده.
‫اگه بذاریم پای «ژی‌شی‌لانگ» به «چانگ‌آن» باز بشه...
‫قطعاً دنیا رو زیر و رو می‌کنه.
‫همون‌جاست که باید دست به شمشیر بشی.
‫سر در نمیارم.
‫یعنی منم برات فقط یه مهره‌م، عمو؟
‫توی این بازیِ بزرگ...
‫مگه کسی هم هست که تو این دنیا مهره نباشه؟
«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP
‫این دوتا بچه...
‫کونگ‌فوی قوی‌ای دارن.
‫"کارگردان یوئن وو-پینگ - 《استاد مست》 《استاد تای‌چی》"
‫موندم کی بهشون یاد داده؟
‫"کارگردان ژانگ شینیان - 《معبد شائولین》 《بوکسور تای‌چی》"
‫تا حالا تو دنیای رزمی همچین حرکاتی ندیده بودم.
‫«استاد وو بین؛ اولین سرمربی تیم ووشوی پکن»
‫توی دنیای رزمی، همچین حرکاتی رو...
‫...توی این چهل سال ندیده بودم.
‫دنیا دیگه مالِ جوون‌هاست.
‫جوون‌ها.
‫انگار حق با توئه.
‫کارمون تمومه؟
‫اگه نتونم جون یه نفرو نجات بدم...
‫دیگه چطور قراره گل‌ها شکوفه بدن؟
‫تو که با دیدن خون چهرت درهم میره، چطوری می‌خوای کسی رو نجات بدی؟
‫اگه بتونم «آیویا» رو نجات بدم،
‫اونوقت فراری شماره یک رو بسپار به من.
‫قبوله؟
‫قبوله.