«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP
‫به مامان نگاه نکن.
‫چقدر خوشمزه به نظر میاد.
‫می‌تونی یه کلوچه شنی دیگه هم درست کنی؟
‫سلام.
‫-اشکالی نداره دخترم هم باهاتون بازی کنه؟ ‫-البته که نه.
‫-اسمت چیه؟ ‫-مادلن.
‫-مادلن می‌تونه باهات بازی کنه الیز؟ ‫-نه.
‫البته که می‌تونه. لوس نشو. ‫برو مادلن.
‫برو عزیزم.
‫ما قبلاً همدیگه رو دیدیم، نه؟
‫-سال پیش. نزدیک دریاچه. ‫-‬نزدیک دریاچه.
‫-کجا اقامت دارید؟ ‫-تو یوخبرگ. یه آپارتمانه. شما چی؟
‫همین نزدیکی. هتل پست. ‫به سمتِ... اسمش چی بود؟
‫همونجا که یه خونه برای فروش گذاشتن؟
‫-همون خونه که بالای کوهه. ‫-همون خونه مدرنه.
‫که تک و تنها اونجاست.
‫-آره، تو همون جاده کوهستانی. ‫-فوق‌العاده‌ست، نه؟
‫حیف که قیمتش بالاست.
‫-خیلی بالاست. ‫-دقیقاً.
‫اما یه وقت گرفتم ‫که برم ببینمش.
‫شوخی می‌کنی. جدی؟
‫-خیلی عالیه. ‫-فقط برای تفریحه.
‫-می‌تونم چند تا عکس از بچه‌ها بگیرم؟ ‫-البته.
‫-دوست دارید فردا با ما بیاید؟ ‫-برای دیدن خونه؟
‫دیدنش که ضرری نداره، نه؟
‫به مامان نگاه کن.
‫اینقدر غمگین نباش عزیزم.
‫اوه مادلن داره یه کلوچه خیلی خوشمزه درست می‌کنه.
‫الیز، به مادلن نگاه کن.
‫به به، مادلن، به نظر...
‫دنی.
‫دنی، میای؟ صبحونه حاضره.
‫صبح بخیر، عزیزای من.
‫تو و دنی تا دیروقت بیدار بودین؟
‫خوش گذشت؟
‫خیلی دلم برای این کارا تنگ شده بود، اریک.
‫این که میز رو می‌چینیم ‫و بعد تو کارد و چنگال‌ها رو مرتب می‌کنی.
‫خیلی بامزه‌ست.
‫جدی می‌گم.
‫شنیدی؟
‫دلش برات تنگ شده بود.
‫مادلن، صاف بشین. گوشیت رو بذار کنار.
‫خب، نوش جان همگی.
‫نوش جان.
‫دنی، دیگه عجله کن.
‫عجب تیپ خفنی.
‫عینک باحالی هم داری.
‫قشنگه، نه؟
‫-نوه؟ ‫-کربنیه. با کمک‌فنرهای کامل.
‫مثل پر سبکه.
‫برقیه؟
‫موتور برقی شروعِ پایانه، دنی.
‫-خب، بقیه کجان؟ ‫-کنار دریاچه.
‫دخترا می‌خواستن با موتور چهارچرخ رالفی ‫یه دوری بزنن.
‫اون دیگه کیه؟
‫رالفی کوچولو، همون که تو کایاک سواری بود.
‫ما دوباره برگشتیم، دخترا.
‫واقعاً می‌خواین بیفتین دنبال ما؟ ‫این کار غیرضروری و خجالت‌آوره.
‫-عزیزم، فقط می‌خوایم اون موتورگازی رو ببینیم. ‫-اون موتورگازی نیست.
‫می‌خوام حسابی ماچش کنم.
‫-آره، ارواح عمه‌ت. ‫-واقعاً این کار رو می‌کنم.
‫رالف.
‫الیز. مادلن.
‫واو.
‫باحاله.
‫-خب؟ ‫-خیلی باحاله.
‫این همون «رالفی کوچولو»عه؟
‫-ما انگلیسی حرف می‌زنیم، نه؟ ‫-بله، بیته (لطفاً).
‫خدای من.
‫بله؟
‫یادت میاد اون چوب ماهیگیری رو ‫از کجا خریدیم؟
‫یه جایی کنار دریاچه تو مسیرِ... ‫اسمش چی بود، آلتن‌ویزه، درسته؟
‫همون چوب ماهیگیریه.
‫-الو؟ ‫-دنی، چی می‌خوای؟
‫راستش، می‌خواستم یه چوب ماهیگیری جدید ‫برای مادلن بخرم.
‫اینطوری می‌تونیم با هم بریم ماهیگیری. ‫تا یه کم باهاش ارتباط برقرار کنم.
‫ماهیگیری؟ با مادلن؟ جدی میگی؟
‫آره، خیلی دوست داره.
‫تو این ده سال فقط یه بار باهات اومد. ‫یک بار. اون موقع هم شیش سالش بود.
‫آره، و اون موقع خیلی خوشش اومد.
‫دنی، بعداً بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
‫-خداحافظ مامان. ‫-خداحافظ دخترا.
‫-اصلاً گواهینامه داره؟ ‫-احتمالاً.
‫کلاه ایمنی چی؟
‫اونا که تو جاده اصلی نمی‌رن. ‫به نظر پسر خوبیه.
‫-من که حس خوبی به این قضیه ندارم. ‫-بذار یه کم جوونی کنن.
‫ما تو تعطیلاتیم.
‫-به هر حال اونا دیگه با ما نمیان. ‫-منظورت چیه؟
‫سال دیگه می‌خوان برن تو زیلند کمپ بزنن، ‫و ما دیگه اونا رو از دست می‌دیم.
‫چرت نگو. مادلن هنوز برای این کارا آماده نیست.
‫نه؟ حالا تماشا کن.
‫بیا، آنوک.
‫بیا بریم تو یه کافه یه چیزی بخوریم. ‫با یه نوشیدنی گپی بزنیم.
‫-ساعت ده و نیم صبحه. ‫-خب که چی؟ دلت برای این کارا تنگ شده بود، نه؟
‫-روز بخیر. ‫-روز بخیر.
‫سلام بابا.
‫بیا.
‫اون یکی مال برادرمه.
‫این یکی مال خودمه.
‫فقط مال خودته؟
‫بد نیست، نه؟
‫قشنگه.
‫باحاله. ‫ایول، رفیق.
‫اگه سر کار نباشم، ‫می‌خوام بدونین کجا می‌تونین پیدام کنین.
‫چرا؟
‫چرا باید بخوایم اینو بدونیم؟
‫چرا باید بدونیم ‫کجا می‌شه پیدات کرد؟
‫می‌شه یه نگاهی داخل بندازم؟
‫حتماً.
‫تو چی؟
‫بیا، رالف، بریم تو.
‫نه.
‫به راهمون ادامه می‌دیم.
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫یا مسیح، مادلن، این چه غلطی بود؟
‫آقای ریکرز و خانم ون ادن ‫از هلند،
‫پدر و مادر الیز و...
‫مادلن؟
‫آلمانی صحبت می‌کنید؟ انگلیسی؟
‫-آلمانی. ‫-آلمانی، خوبه.
‫اول الیز.
‫او چند جای کبودی داره، ‫و چند تا از دنده‌هاش شکسته.
‫وقتی افتاد برای مدت کوتاهی ‫از هوش رفت.
‫یه شب تحت نظر نگهش می‌داریم.
‫اما این چیزی نیست که بخواید نگرانش باشید.
‫متأسفانه، در مورد مادلن متوجه شدیم ‫که دچار شکستگی شدید جمجمه شده.
‫با یه عمل جراحی ‫فشار روی جمجمه رو کم کردیم، اما...
‫-نتایج آزمایش‌های اولیه نشون میده که... ‫-نه، اشتباه می‌کنید.
‫-ببخشید؟ ‫-اون مادلن نیست، الیزه، درسته؟
‫خب، البته حق با شماست. الیز.
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫خب، الیز.
‫آزمایش‌های اولیه نشون داده
‫که مغز او برای مدت نامعلومی ‫بدون اکسیژن بوده.
‫این می‌تونه دلایل مختلفی داشته باشه، ‫و بسته به شدت اون،
‫باید چند روزی صبر کنیم ‫تا بتونیم تصویر روشنی از وضعیتش داشته باشیم، اما...
‫اوضاع خوب به نظر نمی‌رسه.
‫ممکنه بمیره؟
‫او تو کماست.
‫اما می‌تونید ببینیدش.
‫دستیارم بهتون نشون میده ‫که بخش مراقبت‌های ویژه کجاست.
‫بفرمایید.
‫-و مادلن؟ ‫-لطفاً با من بیاید.
‫بهش مرفین زدیم، ‫اما می‌تونید باهاش صحبت کنید.
‫دومین در سمت چپ.
‫این چیه؟
‫-اریک. ‫-مراقب باش.
‫-این درست نیست. ‫-نکن.
‫این درست نیست. خیلی تنگه.
‫-مراقب باش. نکن. ‫-بیش از حد تنگه.
‫-یه کاری بکن. خیلی تنگه. ‫-ولش کن.
‫هی.
‫اوضاع چطوره؟ درد داری؟
‫خسته‌ام.
‫فقط یه سؤال در مورد الیز دارم، مادلن.
‫الیز کار عجیبی، بی‌احتیاطی ‫یا احمقانه‌ای کرد؟
‫منظورم اینه که، همه می‌دونیم اون گاهی...
‫چطوری میشه. و به کی رفته.
‫پس مادلن، اگه اتفاقی افتاده، ‫می‌تونی راحت به من بگی.
‫الیز کاری کرد؟
‫نه.
‫واقعاً؟
‫یادم نمیاد.
‫مادلن بعد از تصادف ‫برای مدت کوتاهی از هوش رفت.
‫واقعاً نمی‌دونی؟
‫این یه تصادف بود، گوئن.
‫الیز چطوره؟
‫خوبه.
‫آره، خوب میشه.
‫-بهم بگو، الیز شیرین‌کاری درآورد؟ ‫-بهت که گفتم، نمی‌دونم.
‫هی گوئن؟
‫اوه، عزیزدلم.
‫یه دقیقه بهم وقت بده.
‫آره، باشه.
‫دو دقیقه، دنی.
‫پلیس اینجا بود.
‫می‌دونن چی شده؟
‫می‌خوان فردا بریم پیششون.
‫یکم بخواب.
‫عاقلانه‌ست.
‫گوش کن، فردا وقتی مادلن رو برداشتیم، ‫مستقیم می‌ریم خونه.
‫خونه؟ ما تازه رسیدیم اینجا.
‫مادلن باید از اینجا دور بشه. ‫ما هم همینطور.
‫-چرا؟ ‫-چون الیز اونجاست، و مادلن اینجاست.
‫الیز تو کماست، ‫مادلن حتی یه خراش هم برنداشته.
‫این خیلی ناعادلانه‌ست.
‫این باعث تنش میشه. ‫اوضاع از کنترل خارج میشه.
‫یا مسیح، دنی. اونا دوستامون هستن.
‫-آره، و می‌خوام همین‌طور هم بمونن. ‫-گوئن به من نیاز داره. اریک به تو نیاز داره.
‫-الان ما باید کنارشون باشیم. ‫-اصلاً این‌طور نیست.
‫اونا به آرامش نیاز دارن. ‫باید تنهاشون بذاریم.
‫تو نمی‌خوای تنهاشون بذاری.
‫تو می‌خوای فرار کنی. اما همچین ‫اتفاقی نمیفته. ما می‌مونیم.
‫ما می‌مونیم.
‫من حس بدی به این قضیه دارم.
‫دنی. ما حساب می‌کنیم.
‫همه با همیم.
‫ماهی سرخ‌شده.
‫شنیتسل سرخ‌شده.
‫مرغ سرخ‌شده.
‫کلم بروکلی سرخ‌شده.
‫به سختی جرأت می‌کنم اینو بگم، اما...
‫واقعاً می‌تونم اینو پیشنهاد بدم. خوشمزه‌ست.
‫اگه شما فردا جای ما رو بگیرید، می‌تونیم ‫یه صبحونه درست و حسابی تو خونه بخوریم.
‫-من می‌رم یه سیگار بکشم. ‫-نه.
‫-جدی؟ ‫-آره، ایده خوبیه.
‫ما در این مورد حرف زدیم، نه؟
‫من می‌رم بالا رو یه نگاهی بندازم.
‫آنوک میگه که می‌خواید برید.
‫چی؟
‫نه، البته که نه.
‫ما فقط نمی‌خوایم مزاحم شما بشیم، ‫همین.
‫فکر کردی من می‌خواستم برم؟ ‫من نمی‌خوام برم.
‫اصلاً.
‫چی شده؟
‫بانداژ دخترتون باید عوض بشه. ‫نگران نباشید، یه کار روتینه.
‫دارن بانداژش رو عوض می‌کنن. ‫بهتره همینجا منتظر بمونیم.
‫این اتاق مهمان شماره یکه.
‫واو.
‫و بغلیش هم شماره دوئه. بفرمایید.
‫اوه، نمی‌تونید پنجره رو باز کنید. ‫به خاطر سیستم تهویه‌ست.
‫البته.
‫هوای تازه تو بیمارستان. ‫فکرش رو بکن.
‫-من پیش الیز می‌مونم. ‫-نه، این مجاز نیست.
‫مگه برام مهمه؟
‫امکان نداره، گوئن. ‫نمی‌تونی اونجا بخوابی.
‫-نمی‌ذارم از جلوی چشمم دور بشی. ‫-آنوک.
‫من پیش الیز می‌خوابم.
‫«کما. بررسی حقایق...»
‫از قضا اون دکتر، مایر، ‫اینجا خیلی اعتبار داره.
‫-«...۱۷ تا ۱۸ درصد هرگز بیدار نمی‌شن.» ‫-شصت و پنج درصد بیدار می‌شن، و...
‫«هجده درصد می‌میرن.»
‫شصت و پنج درصد. نه تنها بیدار می‌شن، ‫بلکه بهبودی هم پیدا می‌کنن.
‫اینا احتمالاً آمارهای قدیمیه. ‫این روزا قطعا بیشتره.
‫«مایر. کلینیک فلبر.»
‫-«پروفسور، دکترِ جراح مغز و اعصاب.» ‫-آره، باید اونو بخونی.
‫ظاهراً دوست عزیزمون ‫یه جراح مغز کاملاً برجسته‌ست.
‫اما قاطی نکردن اسم دخترامون
‫معلوم شد براش چالش خیلی بزرگی بوده.
‫«اوه، خیلی عذر می‌خوام.»
‫باشه، اون یه عوضیه، ‫اما از قضا یه متخصص درجه یکه.
‫احتمالاً اینجا براتون بهتر از هلنده.
‫آقای پروفسور دکتر خیلی متأسفه.
‫بیا. این حالت رو بهتر می‌کنه.
‫می‌دونی بهترین روز زندگیم ‫کی بود؟
‫روزی که معلوم شد گوئن، ‫الیز رو بارداره.
‫نه فقط به این خاطر که داشتم بابا می‌شدم، ‫بلکه چون می‌دونستم او پیشم می‌مونه.
‫و موند.
‫حتی با اینکه همه می‌گفتن ‫اون مناسب من نیست.
‫«بی‌خیال شو، پسر. ‫اون خیلی از تو سرتره.»
‫«تو نمی‌تونی به دستش بیاری.»
‫اون پیش من موند.
‫نه پیش اون، یا اون.
‫یا اون یکی. ‫و نه پیش تو، دنی.
‫پیش من.
‫خانم ون ادن، می‌خواستم بهتون اطلاع بدم ‫که همکارم شیفت رو تحویل می‌گیره.
‫بدن دخترم موقع لمس خیلی سرده.
‫این کاملاً طبیعیه.
‫برای جلوگیری از آسیب بیشتر به بافت‌ها
‫و تحریک روند بهبودی، ‫دمای بدن رو پایین نگه می‌داریم.
‫دکتر می‌تونه اینو بهتر توضیح بده،
‫اما...
‫این ۳۵.۵ درجه دقیقاً همون چیزیه که باید باشه.
‫-اتاق مهمان گرفتید؟ ‫-بله.
‫پس می‌تونید با خیال راحت برید بخوابید.
‫وقتی گربه پیداش نیست...
‫وقتی آنوک نیست.
‫گوئن به ما اجازه میده هر جا که دلمون می‌خواد ‫و هر چقدر دلمون می‌خواد بشاشیم.
‫آنوک...
‫طوری که نگام می‌کنه.
‫طوری که جفتتون نگام می‌کنید. ‫دارید می‌خندید.
‫دارید به من می‌خندید.
‫نه، ما به تو نمی‌خندیم. ‫تو گاهی اوقات واقعاً بامزه‌ای.
‫فکر می‌کنید نمی‌دونم ‫چطور پشت سرم پچ‌پچ می‌کنید؟
‫فکر می‌کنید من مسخره‌ام.
‫با این رفتارهای مؤدبانه‌ام، ‫پیراهن‌های اتوکشیده‌ام.
‫ماشین بزرگ و پر زرق‌وبرقم.
‫و با این لهجه‌ی کوچولوی خنده‌دارم.
‫و همسر بیش از حد زیبام.
‫درسته؟ یا نه؟
‫آروم باش.
‫به خندیدنت ادامه بده، دنی.
‫من افتخار می‌کنم.
‫افتخار می‌کنم به کسی که هستم.
‫به کاری که می‌کنم و چیزایی که دارم.
‫آمین.
‫خداحافظ، و شرت کم.
‫خوب بخوابی.
‫پس ده سال پیش همسران شما ‫تو زمین بازی هینترسی با هم آشنا شدن...
‫و همون تعطیلات تصمیم گرفتید ‫با هم یه خونه بخرید.
‫درسته.
‫این خیلی غیرمعموله.
‫منظورم اینه که، شما...
‫واقعاً همدیگه رو نمی‌شناختید.
‫اما این که جرم نیست، درسته؟
‫از اون موقع، تابستون و زمستون ‫با هم می‌رید مسافرت؟
‫فقط یه هفته در سال. ‫تبدیل به یه سنت شده.
‫خونه بزرگ نیست، ‫برای همین همیشه نوبتی ازش استفاده می‌کنیم،
‫اما سالی یک بار...
‫تو این منطقه زیبا ‫با هم وقت می‌گذرونید.
‫و تو این مدت ‫دوستان خوبی برای هم شدید.
‫این به اون هیچ ربطی نداره، اریک.
‫ببخشید؟
‫بله، ما دوستان خوبی هستیم.
‫شغل شما چیه؟
‫من تو بخش بیمه کار می‌کنم.
‫-بیمه؟ ‫-بله.
‫و شما؟
‫من کار می‌کنم تو... چطور بگم...
‫کسب‌وکارهای دریایی.
‫دکل‌های نفتی و این‌جور چیزا؟
‫و این‌جور چیزا، بله.
‫تو رو نمی‌دونم، اریک، ‫ولی من نیاز به استراحت دارم.
‫عذر می‌خوام، من...
‫و حالا نتیجه تحقیقات ما...
‫...درباره حادثه تلخ ‫دخترتان، الیز.
‫پیش از هر چیز، ‫تسلیت صمیمانه‌ام را می‌پذیرید.
‫بله. خب در مورد این رالف...
‫رالف ما، بله.
‫رالف شفر، ۱۶ ساله.
‫پدرش یک عضو محترم شورا و مادرش معلم است.
‫رالف به دبیرستان میره ‫و دانش‌آموز نمونه‌ایه.
‫در مجموع می‌تونم بگم پسر خیلی نجیبیه.
‫اما اون مقصره.
‫ببخشید؟
‫اون مسئول این تصادفه.
‫منظورتون چیه؟
‫منظورتون...
‫-اون خیلی تند می‌روند. ‫-هیچ مدرکی برای این ادعا وجود نداره.
‫-اون قسر در میره. ‫-چی؟
‫اون پسر. انگار هیچ نقشی تو این ماجرا نداشته.
‫«این یه تصادف غم‌انگیزه، آقای ون ادن.»
‫اما این یه تصادف نیست. ‫یه اتفاقی افتاده، دنی.
‫تصادف؟
‫مزخرفه.
‫آقای و خانم ریکرز، متأسفم اما ‫مادلن باید یکم بیشتر بمونه.
‫-ما فکر کردیم امروز می‌تونه بره خونه. ‫-درک می‌کنم.
‫اما فشار روی قفسه سینه‌اش خیلی بالاست.
‫-چرا؟ ‫-به خاطر دنده‌های شکسته، اما...
‫ما می‌تونیم تو خونه ازش مراقبت کنیم.
‫احتمالاً چیز مهمی نیست، ‫اما نمی‌خوایم هیچ ریسکی بکنیم.
‫نه، نه.
‫-ما هم اینو نمی‌خوایم، دنی. ‫-نه. خب، تبریک می‌گم، مادلن.
‫ببخشید؟
‫فردا تولدمه.
‫اوه، درسته.
‫پس مطمئنم فردا ‫خبرهای بهتری می‌شنوی.
‫-مادلن باید یه شب دیگه بمونه. ‫-چرا؟
‫می‌خوان فشار روی قفسه سینه‌اش رو ‫چک کنن.
‫مادلن دیشب اومد الیز رو ببینه.
‫احساس می‌کنم داره یه چیزی رو مخفی می‌کنه.
‫گوش کن، گوئن. اگه مادلن میگه ‫الیز کاری نکرده، حقیقت داره.
‫مادلن داره از الیز محافظت می‌کنه.
‫-مادلن دروغ نمیگه. ‫-می‌خواد از الیز محافظت کنه.
‫گوئن، مادلن دروغ نمیگه.
‫«مادلن دروغ نمیگه.»
‫«مادلن دروغ نمیگه، گوئن.»
‫«الیز گاهی دروغ میگه. ‫اما مادلن هرگز دروغ نمیگه.»
‫معذرت می‌خوام. به دنی پیام دادم ‫که ما یه ساعت مرخصی می‌گیریم.
‫اما من نمی‌خوام برم.
‫عزیزم. اریک پیش الیزه.
‫دنی پیش مادلنه و ما به یه استراحت نیاز داریم ‫وگرنه دیوونه می‌شیم.
‫مامان گفت دیگه ‫کتاب‌هاش رو نمی‌خونی.
‫تو هم نمی‌خونی.
‫-عکس بدی هم نیست. ‫-گوئن گرفتش.
‫این مجموعه داره ‫به اسپانیایی ترجمه میشه.
‫-اوه؟ من فکر کردم به فرانسوی. ‫-آره، و حالا به اسپانیایی هم ترجمه میشه.
‫اگه همین‌طور پیش بره، می‌تونه سهم ‫گوئن و اریک رو بخره،
‫و بعد کل خونه مال ما میشه.
‫راستی...
‫یادته اون دفعه رفتیم ماهیگیری؟ ‫فقط من و تو؟
‫-ماهیگیری؟ ‫-آره. یه بار رفتیم ماهیگیری.
‫من؟ ماهیگیری؟
‫ما یه بار رفتیم ماهیگیری، نه؟
‫فکر نمی‌کنم.
‫-می‌خوای با هم بریم ماهیگیری؟ ‫-چی؟
‫می‌خوای با هم بریم ماهیگیری؟
‫من مشکلی ندارم.
‫اوضاع اینجا چطوره؟
‫هنوز یه کم خسته است و نفسش تنگه، ‫اما خوبه.
‫شنیدم جواب بعضی آزمایش‌های الیز اومده. ‫فکر کردم...
‫شاید بخوای با من بیای؟
‫آقای ون ادن، آقای ریکرز، ‫لطفاً بفرمایید بشینید.
‫-برعکسه. ‫-ببخشید؟
‫برعکسه: آقای ون ادن، آقای ریکرز.
‫دنیا دار مکافاته، دنی.
‫آقای ون ادن فقط خواست یه شوخی بکنه.
‫درسته.
‫آقای ون ادن، در مورد دخترتون...
‫دیدید که امروز صبح ‫چند تا آزمایش انجام دادیم.
‫مهم‌ترین یافته اینه
‫که مقداری فعالیت مغزی قابل تشخیصه، اما...
‫فعالیت مغزی؟
‫این خوبه، نه؟
‫اما خیلی کمه.
‫متأسفانه احتمال آسیب دائمی مغزی ‫بسیار بالاست.
‫به محض اینکه ورم سرش ‫کمتر بشه،
‫آزمایش‌ها رو تکرار می‌کنیم
‫طی چند روز آینده تا بهتر بتونیم ‫تشخیص بدیم...
‫که آیا این فعالیت مغزی رو به بهبوده یا نه.
‫چون هنوز می‌تونه بهبود پیدا کنه.
‫درسته؟
‫در تئوری، بله.
‫-اما بسیار بعیده. ‫-اما احتمالش وجود داره. درسته؟
‫بله.
‫این خبر خوبیه.
‫این واقعاً خبر خوبیه، دنی. ‫فعالیت مغزی.
‫خیلی ممنون، دکتر مایر. ‫دفعه بعد دوباره صحبت می‌کنیم.
‫تقریباً هیچ فعالیت مغزی‌ای وجود نداره، ‫امید کمی به بهبودی هست.
‫«خبر عالی: فعالیت مغزی الیز. ‫ممکنه تو روزهای آینده بهتر بشه.»
‫دیدی؟ بهت نگفتم؟
‫من که بهت گفتم.
‫-«فعالیت مغزی.» ‫-این یعنی الیز تسلیم نمیشه.
‫الیز می‌خواد زنده بمونه و خوب بشه.
‫آقای ون ادن.
‫بهتره اینجا از گوشیتون استفاده نکنید.
‫حتماً.
‫همیشه می‌دونستم یه اتفاق وحشتناک ‫برام می‌افته.
‫تا اینکه بین این همه آدم، اریک،
‫توی یه رابطه‌ی یه شبه تو حال مستی و ناامیدی، ‫باعث شد الیز رو باردار بشم.
‫اون موقع بود که فهمیدم باید پیشش بمونم.
‫چون با اون هیچ اتفاق بدی نمی‌افتاد.
‫اریکِ بیمه‌گر.
‫-تو دنبال امنیت بودی. ‫-و به خاطر سکس.
‫فکر می‌کنی اریک برای این کار زیادی اوتیستیکه.
‫برعکس. مردایی که ویژگی‌های اوتیستیک دارن ‫براشون خیلی مهمه
‫که همه کارها رو خیلی دقیق انجام بدن.
‫خیلی کامل و دقیقاً درست.
‫خدای من.
‫سلام.
‫آقای ریکرز.
‫من داشتم می‌رفتم.
‫اما می‌خواستم بگم بابت اتفاقی که ‫برای مادلن افتاد خیلی متأسفم.
‫و البته برای الیز.
‫من واقعاً خیلی متأسفم.
‫لطفاً اینو به آقای ون ادن بگید.
‫آقای ون ادن امروز صبح اومد پیشت.
‫من اونجا نبودم.
‫اینو می‌دونم.
‫پس من دیگه میرم.
‫-خداحافظ. ‫-خداحافظ.
‫اوه، لعنتی.
‫ندو.
‫بس کن. تمومش کن.
‫آروم باش. هی.
‫اریک همین الان یه بحث شدید با رالفی داشت.
‫-امکان نداره. ‫-آره، نمی‌دونستم همچین جَنَمی داره.
‫اریک مهارت‌های غیرمنتظره‌ای داره، دنی.
‫اوه، طفلکی.
‫چی شده؟
‫حالا حسابی مراقبش باش، دنی.
‫ببین چی آوردم، عزیزم.
‫می‌خوایم برای فردا حالت رو جا بیاریم.
‫سلام، حالت چطوره؟
‫-خسته‌ام. ‫-هنوز؟
‫این چیه؟
‫دکتر اینا رو وصل کرد.
‫-کی؟ ‫-امروز بعدازظهر.
‫-برای قلبمه. ‫-قلبت؟ چرا؟
‫-بابا در جریان هست؟ ‫-نمی‌دونم. یه مدت نبود.
‫شاید بهتر باشه به دنی زنگ بزنی.
‫در ضمن، من از الان یه چیزی ‫برای تولدت دارم.
‫پچ‌ها.
‫پچ‌هایی روی قفسه سینه‌اش با سیم. ‫به یه دستگاهی وصلن.
‫نمی‌دونم...
‫یه موقعی تو همین بعدازظهر.
‫لعنتی، تو پیش اریک بودی.
‫نمی‌دونم، دنی. هیچکس اینجا نیست.
‫اصلاً حس خوبی به این قضیه ندارم.
‫ببین.
‫با رنگ‌های اصلی.
‫خیلی باحاله.
‫اینطوری بسته میشه.
‫این از طرف من، اریک و الیزه.
‫و ایده خودش هم بود.
‫حالش چطوره؟
‫خوب نیست.
‫قراره بمیره؟
‫نمی‌دونم.
‫چی شد، مادلن؟
‫فقط بهم بگو.
‫من عصبانی نمیشم. می‌تونی فقط بهم بگی.
‫مادلن؟
‫-مادلن؟ ‫-مادلن.
‫پچ‌ها وصل شدن؟ ‫از بیمار فاصله بگیرید.
‫آقای و خانم ریکرز؟
‫لطفاً.
‫خوابیده؟
‫خوابوندیمش تا فشار رو از روی قلبش برداریم.
‫قلبش؟ چرا؟
‫ایست قلبی‌ای که الان رخ داد مربوط میشه
‫به آسیب قلبی قبلی ناشی از تصادف
‫که قبلاً متوجهش نشده بودیم.
‫وقتی دخترتون از روی موتور چهارچرخ افتاد، ‫فقط دنده‌هاش نشکستن.
‫قلبش هم آسیب دید.
‫پس نیاز به عمل داره.
‫امکان‌پذیر نیست.
‫دخترتون به یه قلب جدید نیاز داره.
‫چی؟
‫دخترتون به یه قلب جدید نیاز داره.
‫پیشنهاد می‌کنم بریم اتاق بغلی ‫تا بتونم اینو توضیح بدم.
‫آره... همین.
‫قشنگ نیست، بابایی؟
‫-کجان؟ ‫-تو اتاق خوابشون.
‫چیزی خوردن؟
‫حالا قراره چیکار کنیم؟
‫یه نوشیدنی دیگه بخوریم، گمونم؟
‫با آنوک و دنی.
‫ما ازشون حمایت می‌کنیم. ‫همونطور که اونا از ما حمایت می‌کنن.
‫سعی می‌کنیم از هم حمایت کنیم. ‫چیکار دیگه‌ای می‌تونیم بکنیم؟
‫نمی‌بینی این قضیه داره به کجا ختم میشه؟
‫چی به کجا ختم میشه؟
‫مادلن به قلب اهدایی نیاز داره.
‫بله، می‌دونم.
‫نه هر قلب اهدایی‌ای. قلب یه بچه.
‫از کسی که هم‌اندازه خودشه، ‫وگرنه جا نمیشه.
‫می‌فهمم چی میگی، اما...
‫مادلن و الیز گروه خونی یکسانی دارن.
‫پس فکر می‌کنی ‫حالا قراره چه اتفاقی بیفته؟
‫والدینم زنگ زدن. اونا تو آلمانن.
‫-می‌خوان فردا شب بیان سر بزنن. ‫-یا عیسی مسیح.
‫نمی‌خوام بیان اینجا. ‫بهشون بگو شرایطش مناسب نیست.
‫گفتم لازم نیست، ‫اما اصرار کردن.
‫نمی‌خوام اینجا باشن.
‫وضعیت الیزِ ما ‫هیچ ربطی به وضعیت مادلن نداره.
‫مطلقاً هیچ ربطی.
‫دنی.
‫یه چیزی بگو.
‫چرا دیگه حرف نزدی؟
‫-ما نمی‌تونیم همچین چیزی ازشون بخوایم. ‫-اینو می‌دونم.
‫اصلاً دلم نمی‌خواد ازشون بخوام. خدای من.
‫فقط دارم میگم: ‫اگه هیچ راه دیگه‌ای نباشه چی؟
‫-اون‌وقت چی؟ ‫-لزومی نداره.
‫کلی وقت هست.
‫مادلن بالای لیست انتظاره. درسته؟
‫اما صدر فهرستم نیست، ‫چون وقت زیادی داره.
‫-می‌دونم نمی‌تونیم تا ابد صبر کنیم، اما... ‫-میانگین انتظار تقریباً یک ساله.
‫مادلن خیلی زود به یه قلب جدید نیاز داره، ‫وگرنه می‌میره.
‫-پس اگه این تنها راه حله، در اون صورت... ‫-این تنها راه حل نیست.
‫گوش کن.
‫من برای نجات مادلن ‫هر کاری می‌کنم، هر کاری.
‫اما باید عقلمون رو سر جاش نگه داریم. ‫می‌تونیم سر این توافق کنیم؟
‫میشه لطفاً سر این توافق کنیم؟
‫دنی. می‌خوام با اریک صحبت کنی.
‫چطور همچین چیزی رو تصور می‌کنی؟
‫فقط حرف بزن.
‫با آرامش.
‫-با آرامش. ‫-آره.
‫آروم و با ملایمت.
‫زیادی اصرار نکن. ‫و قطعاً خیلی واضح اشاره نکن.
‫خیلی واضح نه.
‫پس اینطوری نه که: «اریک، وقتش نرسیده ‫که دستگاه‌ها رو قطع کنی؟»
‫اصلاً برات مهمه ‫که اینجا داره چه اتفاقی میفته؟
‫مجبور نیستی هیچ چیزی ازش بپرسی. ‫هیچیِ هیچی.
‫فقط می‌خوام بدونم موضعش چیه.
‫همین و بس.
‫سلام، رفیق.
‫اجازه هست؟
‫داشتم با خودم فکر می‌کردم کی قراره پیدات بشه.
‫چی؟
‫یه چیزی می‌خوای، درسته؟
‫من یه چیزی دارم که تو واقعاً می‌خوای. ‫در واقع، حاضری براش آدم بکشی.
‫بفرما.
‫اینو مخصوصاً برای تو آوردم. ‫دقیقاً آخرین دسر شکلاتی.
‫داریم با روزهای عجیبی روبرو میشیم، دنی.
‫همین الان داشتم با گوئن در موردش بحث می‌کردم.
‫شاید مجبور بشیم ‫همه چیز رو با الیز از اول شروع کنیم.
‫شاید مجبور بشه همه چیز رو دوباره یاد بگیره. ‫قدم به قدم، درست مثل یه نوزاد تازه متولد شده.
‫و این سخت خواهد بود.
‫اما در عین حال خیلی...
‫خیلی زیباست.
‫ما اونو به چشم یه شروع جدید می‌بینیم.
‫یه هدیه زیبا ‫که با آغوش باز ازش استقبال می‌کنیم.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫نه.
‫نه. فکر می‌کردم یه سرنخ دارم.
‫قلب‌های مصنوعی وجود دارن، ‫اما نه برای بچه‌ها.
‫-خیلی پیچیده و آزمایشیه. ‫-تسلیم نشو، دنی.
‫جوینده یابنده است.
‫دکتر فرای؟
‫-می‌تونم باهاتون صحبت کنم؟ ‫-بله.
‫باید حرف بزنیم
‫گوئن.
‫اریک.
‫مادلن به کمکتون نیاز داره.
‫و می‌خوام از همین اول ‫یه چیزی رو روشن کنم.
‫ما قرار نیست ازتون بخوایم ‫از الیز دست بکشید.
‫ما می‌خوایم ازتون بخوایم که مادلن رو نجات بدید.
‫جفتش که یکی میشه، ‫اینطور نیست؟
‫نه، کاملاً متفاوته.
‫مادلن هنوز هم می‌تونه نجات پیدا کنه.
‫و الیز هنوز زنده‌ست.
‫هنوز می‌تونه بیدار بشه.
‫این یه شانس واقع‌بینانه‌است.
‫-من نظری در این باره ندارم، اریک. ‫-نه؟
‫نه.
‫«فعالیت مغزی کم ‫با امیدِ کم به بهبودی.»
‫این نظر من نیست. ‫تشخیص دکتر مایره.
‫دنی اونجا بود.
‫متأسفم، گوئن.
‫طبق گفته متخصص قلب مادلن
‫احتمال پیوند موفقیت‌آمیز ‫بالای ۶۵ درصده.
‫شصت و پنج درصد برای مادلن
‫در مقابل تقریباً هیچ شانسی ‫برای بهبود الیز.
‫اینا حرفای من نیست.
‫اینا حرفای دنی نیست.
‫اینا واقعیته.
‫آنوک.
‫دنی.
‫ما بابت اتفاقی که برای مادلن افتاده ‫بی‌نهایت متأسفیم.
‫بی‌نهایت متأسفیم. هر دوتامون.
‫اما ما نمی‌تونیم این مسئله رو براتون حل کنیم.
‫چرا، می‌تونید.
‫شما بهتر از هر کس دیگه‌ای می‌تونید این کار رو بکنید.
‫-و من می‌فهمم چقدر سخته... ‫-آنوک.
‫-ساده‌لوح نباش، اریک. این‌ها واقعیته... ‫-آنوک.
‫بله، دنی؟
‫فکر می‌کنم اریک حسش رو کاملاً روشن بیان کرد.
‫متأسفم.
‫عالیه. جلسه به پایان رسید.
‫اریک؟ بریم.
‫من خیلی متأسفم. واقعاً.
‫گوئن.
‫الیز چی می‌خواست؟
‫اگه الیز می‌دونست می‌تونه مادلن رو نجات بده چی؟
‫اون چی می‌خواست؟ ‫الیز چی می‌خواست؟
‫الیز می‌خواد زنده بمونه.
‫فعالیت مغزیش نشون میده ‫می‌خواد زنده بمونه و خوب بشه.
‫-خب، تعجب می‌کنم که این واقعاً درسته یا نه... ‫-این‌ها حرف‌های خودته، آنوک.
‫«الیز می‌خواد زنده بمونه و خوب بشه.» ‫دیروز خودت این رو گفتی.
‫برای اینکه بهت روحیه بدم. ‫بر خلاف منطق سرد.
‫دیگه چی می‌تونستم بگم؟
‫حرف‌های خودت.
‫باشه.
‫پس من این رو گفتم، آره.
‫و کی گفت ‫نیازی نیست کلاه ایمنی سرشون بذارن؟
‫تو این رو گفتی.
‫اما من اشاره‌ای به اون کردم؟
‫صدای من رو شنیدی که بگه ‫نیازی به سر کردن کلاه ایمنی ندارند؟
‫کدوم‌ یک از شما صدای من رو شنیدید که بگه ‫نیازی به کلاه ایمنی نیست؟
‫من از همون اول فکر می‌کردم موتور‌سواری با چهارچرخ ایده بدیه،
‫پس بیایید همدیگه رو مقصر ندونیم ‫که چه کسی چی گفته.
‫اریک؟ گوش کن.
‫خیلی خوب می‌فهمم ‫که دارم چیز غیرممکنی می‌خوام.
‫الیز همه چیزتونه و حتی بیشتر.
‫و من...
‫و ما هم به همون اندازه دوستش داریم. عمیقاً دوستش داریم...
‫نه، نه. این حقیقت نداره.
‫شما اصلاً الیز رو دوست ندارید. از روز اول.
‫از روز اول، فکر می‌کردید ‫الیز یه بچه‌ی خودخواه و لوسه.
‫-این هرگز تغییر نکرد. ‫-چرا این رو می‌گی؟
‫«یه بچه‌ی عوضی. یه بچه‌ی لوس عوضی.» ‫این رو اینجا بارها و بارها گفتی.
‫«اوه، اینجا چقدر قشنگه. چقدر دلنشینه. ‫حیف از اون بچه‌ی عوضی.»
‫این حرف‌ها از کجا میاد؟ ‫اصلاً نمی‌فهمم چی میگی.
‫من هرگز چنین چیزی نگفتم. اصلاً و ابداً.
‫دیوارها نازکن، آنوک. ‫خیلی نازک.
‫گوئن. اگه ناراحتت کردم، متأسفم. ‫اما بحث این نیست.
‫بحث اینه که تو و من ‫در وضعیت دشواری هستیم...
‫وضعیتی که برات چندان اهمیتی نداره ‫اگه بچه‌ی عوضی من بمیره.
‫خیلی‌ خب. ‫دیگه تمومش کنید.
‫کارمون اینجا تمومه؟
‫گوئن، کارمون تمومه؟
‫بله.
‫آنوک. کارمون تمومه؟
‫بله.
‫کارمون تمومه.
‫همون‌طور رهاش می‌کنیم.
‫پس اینم از این.
‫هیچ کاری نمی‌کنیم.
‫اون‌وقت مادلن می‌میره.
‫و بعد الیز می‌میره.
‫و کار تموم میشه.
‫این همون چیزی است که می‌خوایم؟
‫این چیزیه که می‌خواهیم؟
‫-ما از الیز دست نمی‌کشیم، آنوک. ‫-البته که نه.
‫البته که ازش دست نمی‌کشید. ‫این غیرممکنه.
‫برای این کار خیلی زوده. ‫خیلی خیلی زود.
‫اما وقتی نمونده. هیچ وقتی نمونده.
‫و من دلم نمی‌خواد بپرسم، ‫اما ناچارم بپرسم. گوئن.
‫اگر جای ما عوض می‌شد...
‫اگر قضیه برعکس بود، ‫تو جای من چیکار می‌کردی؟
‫سؤال این نیست ‫که من جای تو چیکار می‌کردم،
‫بلکه اینه که تو جای من چیکار می‌کردی.
‫اگر ازت می‌خواستم از بچه‌ات دست بکشی چیکار می‌کردی؟ ‫از مادلن دست می‌کشیدی؟
‫اون‌وقت من این کار رو می‌کردم.
‫اهان، واقعاً؟
‫-بله. من این کار رو می‌کردم. ‫-من خیلی هم مطمئن نیستم.
‫البته که ما یک گفتگو‌ی دردناک و صادقانه ‫در این مورد با هم می‌کردیم.
‫-اما بعدش این کار رو می‌کردم، بله. ‫-اما من نه.
‫باشه، دنی، شاید تو این کار رو نمی‌کردی.
‫اما من می‌کردم.
‫این تنها راه معنادار برای نجات دادن چیزی از دل این وضع بود.
‫اریک.
‫گوئن.
‫الیز این شانس رو داره که به زندگی ادامه بده.
‫به شکلی معنادار ادامه بده
‫درون وجود مادلن.
‫چون اگه مادلن بمیره و الیز بمیره،
‫هیچ‌کس چیزی به دست نمی‌آره. هیچ‌کس.
‫پس لطفاً، از این فرصت استفاده کنید ‫و به این وضعیت معنایی ببخشید.
‫همین و بس. لطفاً.
‫لطفاً، لطفاً.
‫-لطفاً. ‫-خیلی خوب گوش کن
‫اریک و گوئن هیچ قصدی ندارند ‫که بگذارند بچه‌شان به خاطر ما بمیره.
‫-خیلی مایه تأسفه، اما این کار رو نمی‌کنند. ‫-گوئن.
‫تو بهترین دوست منی.
‫اریک.
‫اگه به خاطر دنی نمی‌خوای این کار را بکنی، به خاطر من بکن.
‫-من یکی از بهترین دوستانت هستم. ‫-بس کن.
‫-یکی از بهترین دوستانت.
‫ببخشید، بچه‌ها. این یه اشتباه بزرگ بود.
‫به بزرگی خریدن این خانه‌ی لعنتی با هم.
‫لعنتی، پدر و مادرم ‫تا دو ساعت دیگه می‌رسند اینجا.
‫یا عیسی مسیح. الان نه.
‫پدر و مادرم می‌خوان نوه‌ شون رو ببینند.
‫ببرشون بیمارستان، بعد رستوران و بعد هتل.
‫اونا اینجا نمیان.
‫نصف پول این خونه رو اونا دادند،
‫هیچ اهمیتی نمی‌دهم. ‫اونا اینجا نمیان.
‫باشه، باشه.
‫وقت استراحت.
‫دیگه حرفی نزنیم.
‫نه من. نه تو. هیچ‌کس. وقت استراحت.
‫من همین الان میز سالانه‌مان را در گاشت‌هاف آلته واشت رزرو کردم...
‫-خدای من. ‫-...چون در گاشت‌هاف آلته واشت
‫ما هر سال تولد مادلن را جشن می‌گیریم.
‫به علاوه این واقعیت که من و گوئن ‫اولین بار همدیگر را کنار دریاچه کوهستانی دیدیم.
‫و بقیه ماجرا خاطره‌ست.
‫فردا شب اونجا غذا می‌خوریم، درست مثل هر سال
‫-تا ببینیم دوستی‌مان چقدر ارزش داره... ‫-الان که کاملاً مشخصه.
‫تا فردا شب ‫دهانمان را بسته نگه می‌داریم
‫و افکارمون را برای خودمان نگه می‌داریم. ‫همه ما، تمام روز.
‫و بعد یک بار دیگه، با احترام و آرامش، ‫می‌بینیم که توی چه وضعیتی هستیم.
‫چه مزخرفاتی.
‫-من می‌دونم کجای کارم. این تغییر نمی‌کنه. ‫-بسیار خب، اریک.
‫اگر فردا هم همین حس رو داشتی، ‫اون وقت به ما بگو و ما به آن احترام می‌ذاریم.
‫گوئن، برای تو هم همین طور.
‫اما تو این فاصله ‫کاری به کار همدیگه نداریم.
‫دنی، من امشب در بیمارستان می‌مونم.
‫هر جور که دوست داری رفتار کن.
‫متأسفم، اما گوئن حمله میگرنی بهش دست داده.
‫خیلی مزخرفه. ‫منم باهاتون میام بیمارستان.
‫لعنتی.
‫بذار ببینم.
‫چیز مهمی نیست.
‫بیا.
‫صبح بخیر، آقای ریکرز.
‫-همسرتان همراهتان نیست؟ ‫-فکر می‌کردم الان اینجا باشه.
‫لطفاً بفرمایید تو.
‫آقای و خانم ون ادن، ‫ما دخترتان را چندین بار معاینه کردیم
‫و تصویر نسبتاً ثابتی در حال شکل‌گیری است.
‫درسته که الیز نفس می‌کشه، اما مردمک چشمش به نور واکنشی نشون نمیده.
‫وقتی سرش رو تکون میدیم، ‫چشم‌هاش هم‌زمان تکون نمی‌خورن.
‫همچنین هیچ رفلکس قرنیه‌ای وجود نداره. ‫یعنی چشم‌هاش بسته نمیشن...
‫وقتی با یه گوش‌پاک‌کن قرنیه‌اش رو لمس می‌کنیم.
‫این یعنی چی؟
‫ما درمان رو برای مدتی ادامه میدیم،
‫با وجود اینکه درمان بی‌فایده به نظر می‌رسه.
‫تمام چیزی که برای روزهای آینده باقی مونده امیده.
‫هرچند واقع‌بینانه نیست.
‫و چقدر...
‫احتمالش هست که...
‫از کما بیرون بیاید ‫و عملکرد مغزش...
‫-به نحوی برگرده؟ ‫-بله؟
‫احتمال بیدار شدنش خیلی کمه.
‫و جدای از اون، ‫من حدود ۹۹.۹ درصد مطمئنم
‫که مغز الیز دچار آسیب جبران‌ناپذیری شده.
‫نه، نه. یه لحظه، لطفاً.
‫یه لحظه.
‫به این نگاه کنید.
‫یه عکس فوق‌العاده.
‫از دخترمونه.
‫-دختر خوشگلیه. ‫-دقیقاً.
‫می‌خوام بدونید این یک شیء نیست، ‫بلکه الیز ماست.
‫نه یک شیء بی‌جان.
‫پس، دکتر مایر...
‫خوب به این نگاه کنید.
‫اینجا چی می‌بینید؟ چی می‌بینید؟
‫آقای ون ادن، من غم شما را کاملاً درک می‌کنم.
‫اما باید با واقعیت روبرو شویم.
‫-بهت نیاز دارم. ‫-چی؟
‫بیا.
‫-اونجاست؟ ‫-همون بالا.
‫نمیای؟
‫برای چی؟
‫برای اینکه ببینیم راهی هست ‫تا اریک و گوئن رو متقاعد کنیم
‫تا زندگی دخترمون رو نجات بدن.
‫این دست ما نیست، آنوک، دست اونه.
‫به خاطر همینه که برای مادلن ‫به خودت تکونی ندادی؟
‫چون دست ما نیست؟
‫بدبختِ ضعیف.
‫-دارم تمام تلاشم رو می‌کنم. ‫-هیچ کاری نکردی.
‫-هر کاری از دستم بربیاد می‌کنم. ‫-هیچ کاری نمی‌کنی.
‫-دارم به روش خودم عمل می‌کنم... ‫-چون باهاش خوابیدی.
‫بله؟
‫هیچ کاری نمی‌کنی ‫چون با گوئن خوابیدی.
‫کِی؟ ‫شش، هفت سال پیش؟
‫اون دچار فرسودگی شغلی شده بود. ‫و تو آشپزخانه رو بازسازی کردی.
‫همون موقع باهاش خوابیدی، مگه نه؟
‫خدای من، من همیشه شک داشتم.
‫اما حالا مطمئنم.
‫البته برای من مهم نیست. ‫الان نگرانی‌های دیگه‌ای دارم.
‫هر اتفاقی بین من و گوئن ‫در سال‌های قبل افتاده...
‫برام مهم نیست.
‫هیچ ربطی به این موضوع نداره.
‫-فقط یک بار بود، یا کل هفته؟ ‫-فکر کردم برات مهم نیست.
‫نیست.
‫چیزی که برام جالبه اینه که گوئنِ تو ‫هنوز فکر می‌کنه الیز باعث این تصادف شده.
‫«گوئنِ من»؟
‫الیز اینجا کاری کرده. یه کار احمقانه یا خطرناک.
‫گوئن این رو می‌دونه. دقیقاً نمی‌دونه چی،
‫-اما وقتی بفهمه... ‫-اون‌وقت چی؟
‫اون‌وقت از الیز دست می‌کشه.
‫-چی؟ از روی عذاب وجدان؟ ‫-آره، از روی عذاب وجدان.
‫چون از امروز صبح می‌دونه که صفر درصد احتمال داره
‫که وضعیت الیز حتی یه ذره هم بهتر بشه.
‫خب، پس حیف شد که الیز هیچ کاری نکرد.
‫-تو نمی‌دونی. ‫-چرا می‌دونم.
‫نه، نمی‌دونی. ‫هیچ‌کس نمی‌دونه اینجا چه اتفاقی افتاده
‫پس حالا می‌خوای از خودت یه چیزی دربیاری؟ همینه دیگه؟
‫تو ایده‌ی بهتری داری؟
‫-ایده‌ی بهتری داری؟ ‫-تو نمی‌تونی...
‫من دیدمشون.
‫من الیز و مادلن رو روی اون موتور چهارچرخ دیدم، ‫وقتی که داشتم اون چوب ماهیگیری رو می‌خریدم.
‫رد شدنشون رو دیدم.
‫درست قبل از تصادف.
‫و اگه قرار باشه کسی رو مقصر بدونیم، الیز نیست، مادلن مقصره.
‫این چرت و پرته.
‫مادلنِ ما
‫برعکس روی فرمان اون چهارچرخ نشسته بود.
‫مثل دیوونه‌ها جیغ می‌کشید،
‫-پاهاش رو جلوی اون پسر کاملاً باز کرده بود. ‫-چرت و پرته.
‫فکر می‌کنی چرا می‌خواستم برم؟
‫فکر می‌کنی چرا می‌خواستم مادلن رو ببرم خونه؟
‫-هیچ ایده‌ای ندارم. ‫-برای اینکه ازش محافظت کنم.
‫تو حرفم رو باور نمی‌کنی.
‫خب، بیا.
‫بیا.
‫بیا اینجا.
‫نگاه کن.
‫-خب، میای؟ یا می‌مونی؟ ‫-دارم میام.
‫باشه، بریم.
‫یا مسیح، مادلن. این چه کار لعنتی‌ایه؟
‫متأسفم. ‫شاید اصلاً نباید این موضوع رو پیش می‌کشیدم.
‫چی رو؟
‫چیزی که دیدم رو.
‫برعکس.
‫این همون راه‌حله، دنی.
‫و حالا همه چیز درست میشه، مثل همیشه. به لطف تو.
‫اگه تو اون چوب ماهیگیری رو نخریده بودی،
‫ندیده بودی که الیز جلو نشسته.
‫-اون مادلن بود. ‫-الیز بود، دنی.
‫الیز جلو نشسته بود. و تو این رو بهشون میگی.
‫این‌جوری می‌تونی جون دخترت رو نجات بدی.
‫عزیزانم، واقعاً ممنونیم که اینجا هستید.
‫لطفاً بشینید.
‫آقایان و خانم‌های ریکرز و ون ادن. خوشحالیم که دوباره می‌بینیمتون.
‫-برای نوشیدنی چی میل دارید؟ ‫-یه شراب سفید، لطفاً. ولتلینر.
‫-یک بطری، فرقی نمی‌کنه کدوم باشه. ‫-من لیست شراب‌ها رو میارم.
‫نه، نیازی نیست. فقط برامون یه بطری بیار.
‫البته.
‫خب.
‫و برای آوردن منو منتظر بمونم تا بچه‌ها هم بیان؟
‫باشه.
‫خب.
‫ما اینجاییم.
‫تا الان حرف‌های زیادی زده شده،
‫و فکر کنم هیچ‌کس نمی‌خواد اینجا تکرارشون کنه.
‫دقیقاً
‫اما بعضی چیزها ناگفته مونده.
‫-چند تا چیز خیلی مهم. ‫-مثل چی؟
‫صبح روز تصادف، دنی چیزی دید.
‫یه چیز مهم...
‫که می‌خواد بهتون بگه.
‫اما اول، می‌خوام خودم به چیزی اعتراف کنم.
‫به اینکه امروز صبح داشتی فالگوش وایمیستادی؟
‫-آدم مستأصل به هر دری می‌زنه. ‫-درسته.
‫بالاخره چیزی برای نوشیدن میارن یا نه؟
‫نکن، عزیزم.
‫ادامه بده.
‫می‌خوام از طرف مادلن چیزی بگم.
‫من و دنی امسال با هزار زحمت مادلن رو راضی کردیم که بیاد.
‫درست مثل سال گذشته و سال قبلش.
‫و دلیل اینکه دیگه نمی‌خواست بیاد اینجا...
‫الیز بود.
‫الیز، که همیشه تمام توجهات رو به خودش جلب می‌کنه.
‫که همیشه پیشتازه.
‫که همیشه تو اولویته.
‫همیشه.
‫از روز اول تا الان.
‫همیشه اول الیز بود،
‫و بعد مادلن.
‫خب که چی؟
‫خب...
‫وقتش نرسیده که حالا نوبت مادلن باشه؟
‫نه الیز، بلکه مادلن.
‫این حقیقته، دنی؟ یا داره از خودش درمیاره؟
‫نه، مادلن دیگه نمی‌خواست بیاد اینجا.
‫-و من هم مشکلی باهاش نداشتم. ‫-اما من مجبورش کردم که با ما بیاد...
‫و کاشکی من...
‫اما الان نمی‌تونم کاریش کنم.
‫باشه. همش همین بود؟
‫تا جایی که به من مربوط میشه، بله.
‫اما دنی یه حرفی داره.
‫دنی؟
‫فقط بهشون بگو، دنی.
‫چی رو؟
‫برای همین مادلن جلوی موتور نشست.
‫چون حس کرد برای یک بار هم که شده نوبت اونه.
‫اولش نفهمیدم.
‫این‌جوری نشستن روی اون موتور اصلاً شبیه رفتار مادلن نیست.
‫اما الان می‌فهمم.
‫مادلن حس کرد نوبت اونه.
‫عوضی.
‫-تو بهش گفتی. ‫-نه.
‫اون نگفت.
‫-قضیه چیه؟ ‫-پس تو از کجا این رو می‌دونی؟
‫گوشیش رو چطوری گیر آوردی؟
‫-بی‌ حیا. ‫-آدم مستأصل به هر دری می‌زنه.
‫کی چی رو تو گوشی کی دیده؟ ‫می‌تونم منم ببینمش؟
‫دیگه امکان‌پذیر نیست، اریک.
‫گوئن، این یه تصادف بود. باشه؟
‫یه تصادف.
‫تقصیر مادلن نیست.
‫و قطعاً تقصیر الیز هم نیست، درسته؟
‫تقصیر هیچ‌کس نیست.
‫اما تو می‌تونی نجاتش بدی.
‫لطفاً.
‫-باید مادلن رو نجات بدی. ‫-ما نمی‌تونیم.
‫-شما می‌تونید. ‫-متأسفم.
‫چرا، می‌تونید.
‫باید از الیز دست بکشید...
‫فقط یه چیز دیگه، اریک.
‫گوئنِ تو با دنیِ من خوابید. بله، دقیقاً.
‫شش، هفت سال پیش وقتی که مثلاً دچار فرسودگی شغلی شده بود
‫و دنی آشپزخونه رو بازسازی می‌کرد.
‫اون موقع باهاش خوابید. گفتم باید این رو بدونی.
‫چی؟
‫وقتی تو...
‫فرسودگی شغلی داشتی...
‫شما دو تا...؟
‫بله.
‫و همچنین دیشب، وقتی تو با پدر و مادرت تو بیمارستان بودی.
‫لعنت بهت، دنی.
‫کثافت.
‫-آقای ریکرز، براتون تاکسی خبر کنیم؟ ‫-نه، ممنون.
‫می‌تونید برام نوشیدنی بیارید،
‫ما از پسش برنمیایم، اریک.
‫از دستت دادم، مگه نه؟
‫تو هیچ‌وقت من رو نداشتی.
‫و ما نمی‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫ما نمی‌تونیم نگهش داریم.
‫نه اون‌جوری که الان هست. ‫من نمی‌تونم این کار رو بکنم. و من...
‫از این بابت شرمنده‌ام. اما...
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫و فکر می‌کنم تو هم نمی‌تونی این کار رو بکنی.
‫فقط می‌خواستم بگم متأسفم.
‫نه، این منم که متأسفم، اریک.
‫متأسفم.
‫حرف‌های وحشتناکی زدم
‫و رفتار افتضاحی داشتم.
‫متأسفم.
‫شاید اگه منم جای تو بودم همین کار رو می‌کردم.
‫من این‌طور فکر نمی‌کنم.
‫راستش رو بخوای، منم همین‌طور.
‫عجیبه. ما ده ساله که میایم اینجا،
‫اما فکر نکنم تا حالا نشسته باشیم با هم یه گپی بزنیم.
‫-درسته. ‫-تقصیر منه؟
‫تو یه مرد واقعی هستی، اریک.
‫-یه مرد واقعی؟ ‫-آره.
‫-من با دنی هم به‌ندرت حرف می‌زنم. ‫-درسته.
‫-دنی واقعاً یه... ‫-زن‌باره‌ست.
‫آره، این‌طور که متوجه شدم، بله.
‫ما از الیز دست می‌کشیم.
‫کاش می‌تونستم بگم این کار رو به خاطر شما و مادلن می‌کنیم.
‫تا اون رو نجات بدیم. اما حقیقت نداره.
‫ما این کار رو برای خودمون می‌کنیم.
‫گوئن همین الان به بیمارستان زنگ زد. ‫باید خیلی زود اونجا باشیم.
‫جدای از آماده‌سازی و بیهوشی، ‫عمل پیوند...
‫بین شش تا هشت ساعت طول می‌کشه.
‫اغلب ممکنه بیشتر طول بکشه.
‫قفسه سینه هم فرد اهداکننده و هم گیرنده
‫با یه برش عمودی به طول ۱۸ اینچ باز میشه
‫و با عمق یک‌چهارم اینچ.
‫بعد ما تصمیم می‌گیریم که...
‫آیا لازمه قفسه سینه با اره بیشتر باز بشه یا نه.
‫بعد از اینکه قلب اهداکننده خارج شد،
‫تمام دستگاه‌های حفظ حیات خاموش میشن،
‫چون دیگه نیازی به اکسیژن نیست.
‫قفسه سینه دوخته میشه،
‫و بدن به سردخانه منتقل میشه.
‫ما به خوبی مراقبش خواهیم بود.
‫این رو بهتون قول میدم.
‫تو هیچ کمکی به من نکردی، دنی. هیچ‌ رقمه.
‫گوئن.
‫نمی‌خوامش.
‫-نمی‌خوامش. ‫-گوئن.
‫من این رو نمی‌خوام، دنی.
‫-نه. من این رو نمی‌خوام. برو گمشو. ‫-نه، نه.
‫دیگه این رو نمی‌خوام. نمی‌خوامش.
‫-نمی‌خوامش. ‫-گوئن.
‫نه. دیگه نمی‌خوامش.
‫ولم کن. من مادرشم.
‫ولم کن. دنی.
‫دنی. من نمی‌خوام. نه.
‫دختر کوچولوی من. بذار برم پیش دختر کوچولوم.
‫-دنی. نه. نه. ‫-گوئن.
‫خیلی زیبا شدی.
‫متفاوت به نظر می‌رسی.
‫بهت میاد.
‫کمی آروم‌تر. کمی کمتر رسمی.
‫همون‌طور که اغلب می‌گفتی، قرار نیست همیشه همه‌چیز یکنواخت باشه.
‫اوضاع می‌تونه متفاوت باشه.
‫و کی می‌دونه، ‫شاید من هم بتونم با تو متفاوت باشم...
‫نکن، اریک.
‫نکن.
‫همین الان به وکیلت زنگ زدم و بهش گفتم که موافقم
‫با تمام پیشنهاداتت و از نظر من هیچ مشکلی نیست.
‫خوبه.
‫فکر کردم این رو شخصاً بهت بگم.
‫دیشب خواب الیز رو دیدم.
‫خیلی بزرگتر شده بود، اما تو همون‌طوری بودی. ‫دقیقاً همون شکلی بودی.
‫یه دوست‌پسری داشت.
‫و من ازش متنفر بودم.
‫اما تو ازش خوشت میومد.
‫و اون خوشحال بود.
‫و مسلماً این چیزیه که اهمیت داره. اینکه اون خوشحاله.
‫حالا این خواب رو خیلی وقت‌ها می‌بینم. ‫یه کتاب خریدم.
‫بابا.
‫دخترِ من. چطوری؟
‫می‌دونی چقدر دلتنگت شده بودم؟
‫منم همین‌طور. ‫خیلی زیاد.
‫راستی، ‫همونیه که فکرشو می‌کنم؟
‫بعداً می‌بینمت، بابا.
«ارائــه ای از فیلم سیاه» « دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فیلم سیاه » [ WWW.BLACKFILM.TOP ] Telegram: @BLACKFILMTOP